Κοσμίδης Ν. Ελευθέριος, Άσπρο – Μαύρο

0
315

03/04/2019

του Ελευθέριου Ν. Κοσμίδη
Contributor Editor

Όταν μια δημοσιογράφος της ΕΡΤ κουνάει το δάχτυλο με περισσή αυθάδεια σε ένα ολόκληρο έθνος (που την πληρώνει σαν ανταποκρίτρια της κρατικής τηλεόρασης στην Ισπανία).

Ως άσπρο μας παρουσιάστηκε από τον καιρό της εφεύρεσης της η τηλεόραση. Αποδείχθηκε σύντομα πως υπήρξε μαύρο και μάλιστα όπλο μαζικής χειραγώγησης και προπαγάνδας.

Ως άσπρο μας παρουσιάστηκε το λειτούργημα της δημοσιογραφίας, με δυνατούς χαρακτηρισμούς όπως έκτη εξουσία, ελευθερία λόγου, με μάχες κατά της λογοκρισίας. Μαύρο κατάμαυρο αποδείχθηκε, όταν καναλάρχες και εκδότες υπηρετούσαν τα δικά τους οικονομικά συμφέροντα και οι δημοσιογράφοι όσο και αν διατείνονται πως η δημοσιογραφία είναι ελεύθερη, υπήρξαν γιουσουφάκια της εξουσίας.

Γράφει λοιπόν η κυρία Δώρα η Μακρή, Γενάρη μήνα του 2019:

«Και τώρα που κατάκατσε ο κουρνιαχτός της «Μακεδονολατρείας» και της «Μακεδονομαχίας» και η Συμφωνία των Πρεσπών πέρασε (φανερή ανακούφιση αλλά και κρυφή για πολλούς) ήρθε η ώρα να λογαριαστούμε:
Κι η κουτσή γκάγκαρη Μαριώ, η Αθηναΐδα, είχε να πει κάτι για τους βάρβαρους βόρειους που κατέβηκαν με τα λεωφορεία. Για τις χλαμύδες και τις ελβιέλες και τις θλιβερές ασπίδες και τις περικεφαλαίες κάποιων λίγων γραφικών. Ευκολάκι.

Έχετε ξεχάσει παντελώς τι έμεινε εκεί πάνω  για να απολαμβάνει καρπούς η χα με όλη της την άνεση στη βόρεια Ελλάδα. Πόσα χωριά με νέο κόσμο που δεν πλησιάζει στα χωράφια – αφού οι αθηναϊκές επιδοτήσεις σας τον έδιωξαν από εκεί. Με σχεδόν δύο δεκαετίες ενός θλιβερού, ελλιπέστατου και λαιφσταλιώτικου εκπαιδευτικού συστήματος, που μοίραζε πασαλείμματα στα βορειόπουλα. Που ήρθε η κρίση και τα αποτελείωσε. Ήδη, στον βορρά, μετράμε χάρη σ αυτή την κρίση δυο χαμένες γενιές.

Κι ύστερα πάλι αυτά τα περίπου 100+ χρόνια με το επιπλέον νταλαβέρι με τον Τούρκο και το βαλκανικό μας προφίλ, μας κάνει πιο καχύποπτους. Κι άμα χρειαστεί να έρθει όποια κακιά ώρα πάλι αυτά τα παιδιά του Έβρου και των συνόρων θα τρέξουν να σκοτωθούν κι όχι τα βολεμένα στο Πεντάγωνο. Πάντα έτσι γινόταν και θα συνεχίσει το ίδιο. Αλήθεια πόσοι γνωρίζετε τι συμβαίνει στα βόρεια συνοριακά χωριά μας; Στις Πρέσπες, στο Τριεθνές, στις διαλέκτους, στο ανακάτεμα; Έχετε πάει ποτέ;

Η Συμφωνία των Πρεσπών ευτυχώς υπερψηφίστηκε. Κι αν δεν υπήρχε – όπως λέει φίλος- «θα έπρεπε να έχει εφευρεθεί.»

Εσείς μείνατε στις περικεφαλαίες… Η φράση που μας αρέσει να λέμε για τον φέροντα, είναι: «Τόσο τον κόβει».
Και δεν ήταν, ούτε είναι οι περικεφαλαίες, το ζητούμενο.

Ευτυχώς που κάτι οικιακοί βόρειοι εκτυπωτές πήραν φωτιά τις μέρες τις δύσκολες να ετοιμάζουν για τα εικοσάχρονα ενημέρωση για το τι στην ευχή γινόταν με το Μακεδονικό.

Διότι άλλος κανείς δεν το έκανε.
Κι αυτό θα είναι το μεγάλο φάουλ της ιστορίας.»

Το ποστάρισμά της το διάβασα εχθές Πρωταπριλιά του 2019. Πάλι το μας κάνουν το άσπρο μαύρο σκέφτηκα.

Ζήτησα τη συμβολή του φίλου μου του Δημήτρη, πολιτικού επιστήμονα που αυτό τον καιρό κάνει μεταπτυχιακές σπουδές στο Άμστερνταμ.

«Καλησπέρα από Άμστερνταμ. Προφανώς η κυρία συσχετίζει άσχετα θέματα.

Αλλά βλέπεις τα θέματα εξωτερικής πολιτικής και προσανατολισμού της χώρας γίνονται έρμαιο κάθε τυχάρπαστου προκατειλημμένου δημοσιολόγου.

Και επίσης δεν καταλαβαίνω την εμμονή κάποιων να πυροβολούν την Ιστορία και ταυτότητα μας δήθεν χάριν της ιστορικής «αλήθειας».

Είναι είτε αγνώμονες (Ναι άρα κατά Πλάτωνα δεν δικαιούνται γνώμης) είτε είναι σε διατεταγμένη υπηρεσία κατά της χώρας.

Και επειδή τυγχάνει να διαβάζω την εν λόγω δημοσιογράφο θεωρώ ότι είναι εντελώς ευρωλάγνα και αντιστρατεύεται πολλάκις το Ελληνικόν (Κατά Θουκυδιδη)!»

Τα είπες όλα φίλε μου!

Τυχάρπαστοι που τα μπερδεύουν κατ’ επάγγελμα, εμμονικοί με κρατική πρόσβαση στον δημόσιο λόγο, σε διατεταγμένη υπηρεσία ή αγνώμονες, ευρωλάγνοι και ανθέλληνες.

Ν’ αγιάσει το στόμα σου αγόρι μου.