Περί της αποποινικοποιήσεως της βλασφημίας των Θείων και της γενικότερης στάσεως της διοικούσης Εκκλησίας

0
229

του Λυκούργου Νάνη

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΑΠΟΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΒΛΑΣΦΗΜΙΑΣ ΤΩΝ ΘΕΙΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΗΣ ΣΤΑΣΕΩΣ ΤΗΣ ΔΙΟΙΚΟΥΣΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, ΤΗΣ ΛΕΓΟΜΕΝΗΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΗΓΕΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗ ΕΠΙΔΡΟΜΗ ΤΩ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΩΝ ΚΥΝΕΡΝΩΝΤΩΝ

Oι αντίχριστοι πολιτικοί εξουσιαστές, της πατρίδας μας τα τέκνα αυτά του σατανά, λίγο προτού παραδώσουν την εξουσία στους καραδοκούντες πολιτικούς «μεσσίες» της αντιπολίτευσης, και αμέσως μετά το εκλογικό στραπάτσο που υπέστησαν, ετοιμάζονται να καταφέρουν ένα ακόμη πλήγμα στις αξίες που διαχρονικά στήριξαν αυτό το Έθνος και με τις οποίες το τελευταίο έχει ταυτίσει την υπόστασή του.

Παραμονές των εθνικών εκλογών, καταθέτουν σχέδιο νόμου, οι α-θεόφοβοι και α-δίστακτοι πολιτικάντηδες, με το οποίο αποποινικοποιείται η βλασφημία των Θείων και της ορθοδόξου χριστιανικής πίστεως γενικότερα, εκπληρώνοντας, κατ αυτόν τον τρόπο, ένα χρόνιο και υποκάρδιο πόθο τους, συμβατό με τη διεστραμμένη «ιδεολογία» τους, καθώς και τις σχετικές δεσμεύσεις που ανέλαβαν, απέναντι στα νεοταξίτικα,  υπερ-εθνικά, υπερ-ατλαντικά και εξω-θεσμικά κέντρα εξουσίας, των οποίων και θλιβεροί εντολοδόχοι τυγχάνουν και από τα οποία αντλούν την υπόστασή τους.

Εντάσσεται, αναντιλέκτως, και αυτή η ελεεινή νομοθετική πρωτοβουλία τους στα πλαίσια της γενικότερης νομοθετικής επιδρομής τους σε βάρος της Εκκλησίας, του Έθνους, της ηθικής, της ανθρώπινης αξιοπρέπειας΄και αυτοσεβασμού, του υγιούς και αληθινού πολιτισμού.

Ακόρεστη η μανία τους για ξεθεμέλιωμα, γκρέμισμα, ανατροπή των πάντων. Χαλαστάδες και γκρεμιστάδες, ισοπεδωτές και ανατροπείς, εργάτες της ανομίας. Ήλθαν μονάχα για να καταστρέψουν και αποδομήσουν, σύμφωνα, άλλωστε, και με την κεντρική επιταγή του κινήματος της δυσώνυμης «πολιτικής ορθότητας», της οποίας και αποτελούν πιστούς υπηρέτες και θεράποντες.

Απογυμνωμένοι, ιδεολογικά, από κάθε μεταφυσικό και ηθικό έρμα, μηδενιστές, τιποτόφρονες, ανιδανικοί, «ων το τέλος απώλεια, ων ο θεός η κοιλία και η δόξα εν τη αισχύνη αυτών».

Η ηθική και πνευματική ζημία που έχουν επιφέρει στα λίγα, σχετικώς, χρόνια που κυβέρνησαν το δύστηνο αυτόν τόπο είναι πρωτοφανής και άνευ προηγουμένου! Χωρίς να αμνηστεύουμε τα εγκλήματα όλων των προηγουμένων κυβερνήσεων (κατά το γραφικό «ο κόσμος όλος εν τω πονηρώ κείται», άρα και ο χώρος των πολιτικών εξουσιαστών), εν τούτοις δεν μπορούμε, εάν είμαστε στοιχειωδώς τίμιοι με την αλήθεια, να μην αναγνωρίσουμε και παραδεχθούμε ότι οι σήμερον κυβερνώντες σε ελάχιστο, σχετικώς, χρόνο κατάφεραν να ξεπεράσουν κατά πολύ, τόσο ποιοτικά όσο και ποσοτικά, όλους μαζί τους προηγούμενους σε αδιστακτωσύνη, ασέβεια, βλασφημία, ξεπεσμό, ανηθικότητα, εξαχρείωση,περιφρόνηση των αξιών του Έθνους και της λαϊκής βουλήσεως.

«Αλλαγή» φύλου από τα δεκαπέντε!!!, νομιμοποίηση της σεξουαλικής διαστροφής και ανωμαλίας με την καθιέρωση του δυσώνυμου, ελεεινού και τρισαθλίου, «συμφώνου συμβίωσης» των σοδομιτών», «έμφυλες ταυτότητες», «θεματικές εβδομάδες», ντύσιμο της Βουλής στα χρώματα του gay-pride, διαστροφική μετάλλαξη του μαθήματος των Θρησκευτικών, αναδοχή των αθώων και ανεύθυνων παιδιών από τους σοδομίτες!!!, προδοσία της Μακεδονίας μας και τώρα αποποινικοποίηση της βλασφημίας των Θείων!!!

Και αυτοί μεν κάνουν τη δουλειά τους! Δέσμιοι των στρεβλών και διεστραμμένων αξιολογικών τους κριτηρίων. «Ων το κρίμα ένδικον εστιν», εάν δεν μετανοήσουν. Σκληρή αλλά τόσο μα τόσο δίκαιη τιμωρία τους επιφυλάσσεται από το δικαιοκρίτη Κύριο για τα ιδιαζόντως ειδεχθή ηθικά και πνευματικά εγκλήματα και ανοσιουργήματα που διέπραξαν, όσο και αν καγχάζουν, μειδιούν και ειρωνεύονται όταν ακούν για μέλλουσα κρίση και ανταπόδοση. Διέφθειραν ασύστολα ένα λαό και μάλιστα τη νεότητα και τα παιδιά! Θα πληρώσουν γι αυτό! «Θεός ου μυκτηρίζεται», «φοβερόν το εμπεσείν εις χείρας Θεού ζώντος», «πάσα παράβασις και παρακοή έλαβεν ένδικον μισθαποδοσίαν».

Το θέμα είναι πώς αντέδρασαν η διοίκηση της Εκκλησίας της Ελλάδος, η λεγόμενη «πνευματική ηγεσία» του Έθνους και η πλειοψηφία του ΔΗΘΕΝ ευσεβούς ελληνικού λαού.

Αναφορικά με την πρώτη «και διηγώντας τα να κλαις»… Ανώδυνες και πλατωνικές διαμαρτυρίες αντί για μύδρους και κεραυνούς από άμβωνος, για μαζικά συλλαλητήρια (και παλαιότερα αλλά και προσφάτως, για παρόμοιες αιτίες και αφορμές, η Εκκλησία της Μολδαβίας «μας έβαλε τα γυαλιά» κατά το κοινώς λεγόμενο), αντί για απαγόρευση εισόδου των θεομπαικτών πολιτικών αρχόντων στους ιερούς ναούς και τους εκκλησιαστικούς χώρους, αντί για αποκοπή τους από την εκκλησιαστική κοινωνία, αντί για κήρυξη της Εκκλησίας εν διωγμώ από το ΔΗΘΕΝ φιλόχριστο, γράφε αντίχριστο, κράτος.

Περισσεύουν, όμως, τα ουζάκια και οι διαχύσεις με τον ολετήρα της πάλαι ποτέ εθνικής παιδείας, νυν δε α-παιδείας Γαβρόγλου, καθώς και με τον αρχιτέκτονα της καταστροφικής πολιτικής πρωθυπουργό, τον και προδότη της Μακεδονίας, από τη μεριά του αρχιεπισκόπου, μητροπολιτών καθώς και του επισκόπου Θεσπιών με τους ατέλειωτους ασπασμούς και τα χαμόγελα…

Εάν εξαιρέσει κανείς ελάχιστους ευθαρσείς μητροπολίτες, που στοχοποιούνται κατά τρόπο ελεεινό από το ποικίλο κατεστημένο, οι πλείστοι προδίδουν ασύστολα την ιερή αποστολή τους. Έχουν μετατραπεί σε επισκοπίδια. Έφθασαν στο αίσχιστο σημείο να βραβεύσουν, τόσο μεμονωμένα όσο και εν συνόδω, τον πρόεδρο της Δημοκρατίας που έθεσε τη υπογραφή του κάτω από αντίχριστα και βέβηλα νομοθετήματα!!! «Ποιμένες πολλοί διέφθειραν τον αμπελώνα μου»…

Οι τραγικοί αυτοί άνθρωποι αυτοί μάλλον έχουν λησμονήσει το παύλειο «έλεγξον, επιτίμησον» και στοιχίζονται με το κοσμικό «λούφαξον, κάθευδον, εφησύχαζον» .και «επευλόγησον με τον τρόπο σου τα αίσχη τους»..

Αναφορικά με τη λεγόμενη «πνευματική ηγεσία’ της χώρας (Ακαδημία, Πανεπιστήμιο, επιστημονικοί σύλλογοι και φορείς και ενώσεις,»πνευματικοί» άνθρωποι, άνθρωποι των γραμμάτων και των τεχνών) αυτό που άνετα μπορεί να παρατηρήση κανείς είναι ότι εάν εξαιρέσουμε το εθνικό θέμα της Μακεδονίας, όπου υπήρξε μία σχετική κινητικότητα, στα άλλα, ασυγκρίτως πιο φλέγοντα και ιεραρχικώς ανώτερα ζητήματα, όπως αυτό της νομοθετικής επιδρομής της κυβέρνησης των ανδρεικέλων σε βάρος της θρησκείας και της οικογένειας, εκδηλώθηκε αιδήμων και εκκωφαντική σιγή… 

Δεν αναμέναμε, βεβαίως, κάτι ουσιαστικό από δαύτους. Άνθρωποι που δεν εμπνέονται από το Άγιο Πνεύμα, που εξαγιάζει και φωτίζει το ανθρώπινο πνεύμα, όλως καταχρηστικώς ονομάζονται «πνευματικοί». Μάλλον α-πνευμάτιστοι και αντι-πνευματικοί θα έπρεπε να ονομάζονται! Κάποιοι εξ αυτών «φωτίζονται’ από το πηχτό σκοτάδι και ψαρεύουν  στα θολά νερά της μασσωνίας και του Ρόταρυ, οπότε όλα να τα περιμένεις… Άλλοι από αυτούς έχουν συντονίσει τη ζωή τους με την α-θεία, το μηδενισμό, την υλοφροσύνη, την ανηθικότητα. «Φάσκοντες είναι σοφοί εμωράνθησαν» και η  ψευτο-σοφία τους «επίγειος, ψυχική, δαιμονιώδης».

Παρ όλα αυτά θα περιμέναμε να ρίξουν, κάποιοι τουλάχιστον από αυτούς, που διατηρούν ελάχιστα ψήγματα ηθικής αξιοπρέπειας και αυτοσεβασμού, έστω και κάποιες άτονες ριπές , στον πρωτοφανή ανηθικισμό και την κραυγαλέα διαστροφή των αισχίστων νομοθετικών τερατουργημάτων των αντιχρίστων κυβερνώντων! Ούτε αυτό έκαναν…

Τέλος, σχετικά με τον σε τρομακτικό βαθμό διαφθαρέντα ελληνικό λαό ,μάλλον θα πρέπει να ανακαλέσουμε στη μνήμη μας τον ταλανισμό του ασεβούς και αχάριστου  ισραηλιτικού λαού, όπως αυτός περιέχεται στο πρώτο κεφάλαιο  του βιβλίου ΗΣΑΙΑΣ, και το οποίο έχει ως εξής: «ουαί έθνος αμαρτωλόν. λαός πλήρης αμαρτιών, σπέρμα πονηρόν, υιοί άνομοι. Εγκατελίπατε τον Κύριον και παροργίσατε τον άγιον του Ισραήλ. Από ποδών έως κεφαλής ουκ έστιν εν αυτώ ολοκληρία, ούτε τραύμα, ούτε μώλωψ, ούτε πληγή φλεγμαίνουσα, ουκ έστι μάλαγμα επιθείναι ούτε έλαιον, ούτε καταδέσμους».

Σχετικοποίηση της πίστεως, εκατοντάδες χιλιάδων αμβλώσεων (κατά τα άλλα οι υποκριτές εγκαλούμε τους Τούρκους για τη φρικαλέα γενοκτονία των Αρμενίων και των Ποντίων και εμείς σκοτώνουμε τα παιδιά μας προτού γεννηθούν…), πορνείες-προγαμιαίες σχέσεις (και με τη σύμφωνη γνώμη και ευλογία, γράφε α-λογία κάποιων α-πνευμάτιστων «πνευματικών»), μοιχείες και εξωσυζυγικές σχέσεις, σεξουαλικές διαστροφές (και αυτές εσχάτως κάποιοι «ψυχοθεολόγοι»-ψευδοδιδάσκαλοι, τρόπον τινά αμνηστεύουν διαστρεβλώνοντας τον παύλειο λόγο και ο νοών νοείτω…), εγκυμοσύνες από τα… δώδεκα!!!, αδιαφορία, ψυχρότητα, κυνισμός, ωχαδελφισμός, δεν-μεμελισμός, πρωτοφανή οικογενειακά εγκλήματα, αυτοκτονίες, τοξικομανία, ασυλλήπτου βαθμού παραβατικότητα της νεολαίας, καπηλικές βλασφημίες, ασέβεια, σχολεία-κήρυκες της αθείας, της ανηθικότητας και της διαστροφής, ακόρεστη υλοφροσύνη και συνεχής ενασχόληση, που εγγίζει τα όρια της μονομανίας, με τις οικονομικές παραμέτρους του ανθρωπίνου βίου σε βάρος του πνεύματος και της ψυχής, πρωινάδικα, βλακο-σήριαλς, γελοίες και ευτελείς τηλεοπτικές σειρές και εκπομπές-σκουπίδια, πρωτοφανής μανία για ευτελή, ψυχοβλαβή και ελεεινά θεάματα, ανιδανικισμός.

Ένας λαός α-κατήχητος και α-διαφώτιστος επί θεμάτων Ορθοδόξου Δόγματος, Ήθους και λατρείας σε τρομακτικό βαθμό, έρμαιο των αιρετικών και των παραθρησκευτικών σεχτών αλλά και των κηρύκων της απιστίας, της ανηθικότητας και του μηδενισμού.

Ένας λαός του οποίου «χαϊδεύουν τα αυτιά» και θωπεύουν τις αδυναμίες του όχι μονάχα οι αδίστακτοι πολιτικοί εξουσιαστές αλλά δυστυχώς και κάποιοι εκκλησιαστικοί και θεολογικοί παράγοντες που κάνουν λόγο μονάχα για την αγάπη του Θεού, παραθεωρώντας τεχνηέντως τη δικαιοσύνη Του, με κατάδηλες σωτηριολογικές συνέπειες, όχι μονάχα για τους ίδιους αλλά και για τους αποδέκτες των αιρεσιολογημάτων τους.

Έχουμε σαπίσει σαν κοινωνία. Και ένας από τους βασικούς λόγους αυτής της σήψεως (κάτι τέτοιο, βεβαίως, επ ουδενί αμνηστεύει εμάς, το λαό τουτέστιν) είναι η έλλειψη προφητικών, ελεγκτικών και αφυπνιστικών  φωνών από την πλευρά των ποιμένων. Οι πλείστοι των ποιμένων (ευτυχώς υπάρχουν και οι άξιοι κήρυκες της αληθείας  και δεν είναι λίγοι) ή σιωπούν ενόχως ή κηρύττουν «άρρητα ρήματα». Δεν αφυπνίζουν, δεν νουθετούν, δεν ελέγχουν, δεν διαφωτίζουν, δεν κατηχούν ορθά και αποδοτικά το ποίμνιό τους. Είτε λουφάζουν είτε «χαιδεύουν αυτιά» με τον τρόπο τους. Με τον ανώδυνο, άκοπο και «βολικό» χριστιανισμό τους. Τον ψευδο-χριστιανισμό της «πλατείας και ευρυχώρου οδού». Είναι αυτοί που έχουν χορτάσει με τα like στο facebook από τους κοσμικόφρονες που χάφτουν ά-κριτα και επιπόλαια ό,τι τους σερβίρουν.

Οι «αγαπολόγοι» και οι «σχεσιολόγοι»,  οι εκλεκτοί του αισχρού δημοσιογραφικού και πολιτικού κατεστημένου, αποτελούν μία από τις μεγαλύτερες πληγές του συγχρόνου εκκλησιαστικού βίου.

Τελικά το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι ή από την ουρά; Μάλλον από παντού. «Από ποδών έως κεφαλής ουκ έστιν εν αυτώ ολοκληρία». 

Υ.Γ.1. Σχετικώς προσφάτως σημειώθηκε ένα κραυγαλέο επισκοπικό ατόπημα, που θα έπρεπε να έχει εξεγείρει σε πολύ μεγάλο βαθμό τις συνειδήσεις μητροπολιτών, αρχιμανδριτών, ιεροκηρύκων και πρεσβυτέρων, πνευματικών πατέρων, του μοναχικού κόσμου, ιεραποστολικών αδελφοτήτων αλλά και απάντων των μελών του εκκλησιαστικού πληρώματος.

Ο μητροπολίτης της πολύπαθης μητροπόλεως Λαρίσης Ιερώνυμος, πάνω στον οποίο πολλοί, μεταξύ των οποίων και ο γράφων, είχαν στηρίξει πολλές ελπίδες για την ανόρθωση της τοπικής Εκκλησίας, μετά την προβληματική διαποίμανσή της από τον προκάτοχό του, όχι μόνο απέστειλε ιερέα-εκπρόσωπό του σε εκδήλωση του τοπικού Ρόταρυ, (ο τελευταίος ανέπεμψε και προσευχή!!!) αλλά και εκ των υστέρων επεχείρησε, μετά τον εύλογο σκανδαλισμό που προέκυψε, να δικαιολογήση τα αδικαιολόγητα κατά τρόπο ήκιστα πειστικό  αντί να εκζητήση τη συγγνώμη των σκανδαλισθέντων πιστών.

Εάν εξαιρέσουμε ελάχιστα τον αριθμό ιστολόγια και ελάχιστους λεβέντες και ευθαρσείς πιστούς που είχαν το θάρρος να διαμαρτυρηθούν δημοσίως για το σοβαρότατο αυτό επισκοπικό ατόπημα από κει και πέρα αιδήμων και εκκωφαντική σιωπή! 

Δεν βρέθηκε, μέχρι στιγμής, ούτε ένας (αριθμός 1) επίσκοπος να φέρη το θέμα στη Σύνοδο!

Κάτι τέτοιο δεν θα πρέπει, το δίχως άλλο, να μας εμβάλλη σε ανησυχία για την ποιότητα της ομολογιακής παρουσίας των συγχρόνων χριστιανών; Ο δε μητροπολίτης Λαρίσης ακόμη να ζητήση συγγνώμη…

Υ.Γ.2. Προ ολίγου, σχετικώς καιρού, έλαβε χώρα μία εκδήλωση εκκλησιαστικού ιδρύματος, συγκεκριμένα του ΚΕΣΟ (Κέντρο στήριξης οικογένειας), που ανήκει στην Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών. Παραθέτω το σχετικό ρεπορτάζ και θα παρακαλέσω τους αναγνώστες να διαβάσουν προσεκτικά το κείμενο και κατόπιν να δουν και τις σχετικές φωτογραφίες αφού πρώτα, όμως, οπλιστούν με ψυχραιμία. Πιστεύω ότι μετά από αυτά που θα διαβάσουν και θα αντικρύσουν ευλόγως θα αναρωτηθούν εάν ένα τέτοιο ίδρυμα θα πρέπει να φέρει από δω και πέρα την εκκλησιαστική σφραγίδα…(βλέπε και φρίττε: https://www.romfea.gr.

Αλήθεια, θα βρεθεί κανείς εκκλησιαστικός παράγοντας να εγκαλέσει κατά καθήκον τους ιθύνοντες του εν λόγω «εκκλησιαστικού» ιδρύματος για το συγκεκριμένο καραγκιοζιλίκι; (η λέξη είναι πολύ επιεικής…). Ή θα το καταπιούμε και αυτό αδιαμαρτύρητα;