Σχόλιο για την κατάταξη στη χορεία των οφφικιάλιων του Πατριαρχείου Καν/πόλεως του Χ. Γιανναρά

0
613

του Λυκούργου Νάνη

Δεν μας εκπλήσσει η κατάταξη στη χορεία των οφφικιάλιων του πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως του γνωστού και μη εξαιρετέου Χ.Γιανναρά.. πρόκειται για έναν ακόμη κρίκο στην αλυσίδα των πνευματικών εγκλημάτων του εν λόγω Πατριαρχείου.
Και τούτο γιατί είναι γνωστή η στάση των ενοίκων του απέναντι στις ετεροδιδασκαλίες και τους αυτουργούς τους.
Άλλωστε, από ιεράρχες του Φαναρίου έχουν εκπορευθεί κραυγαλέα αιρεσιολογήματα (βλέπε περιπτώσεις Στυλιανού Χαρκιανάκι, Ιωάννου Ζηζιούλα, Ελπιδοφόρου Λαμπρυνιάδη, Βαρθολομαίου Αρχοντώνη).

Πώς να λησμονήση κανείς τη δήλωση του πατριάρχη Βαρθολομαίου για τον Περγάμου τον οποίο αποκάλεσε «στιβαρό βραχίονα»;  
Πώς να ξεχάσουμε την τύχη που επιφύλαξε στη μήνυση του μακαριστού Φλωρίνης Αυγουστίνου σε βάρος του βλασφημήσαντος την αναμαρτησία του Θεανθρώπου Χριστού Αυστραλίας Στυλιανού η πατριαρχική σύνοδος;  
Το ζήτημα έγκειται στον τρόπο που αντιδρά κλήρος και λαός απέναντι στα εκφυλιστικά αυτά φαινόμενα.

Πώς, αλήθεια, αντιδρούν οι επίσκοποι, οι πρεσβύτεροι και οι διάκονοι, οι ηγούμενοι, μοναχοί και μοναχές, οι ιεραποστολικές αδελφότητες, ο εκκλησιαστικός τύπος και ο κάθε πιστός χωριστά;

Δυστυχώς για κάποιους από αυτούς ο πολύς Γιανναράς αποτελεί ένα είδος ταμπού οπότε έχει παραμείνει στο απυρόβλητο. Κάποιοι επίσκοποι, μάλιστα, τον καλούν και στις μητροπολιτικές τους περιφέρειες προκειμένου να μιλήσει στο ποίμνιό τους (όρα περιπτώσεις Μεσογαίας Νικολάου, Κερκύρας Νεκταρίου, Αργολίδος Νεκταρίου).

Εάν εξαιρέσουμε κάποια ευαισθητοποιημένα ιστολόγια που καυτηριάζουν τη γιανναρική συφιλίδα από κει και πέρα βασιλεύει η ένοχη ανοχή και η κράζουσα αφωνία.

Να μη θιγή ο διαννοούμενος που προβαίνει σε εύστοχες παρεμβάσεις επί εθνικών και κοινωνικών θεμάτων δημοσιογραφώντας σε σοβαροφανείς εφημερίδες.
Τώρα εάν αυτός κηρύσσει από ετών ετεροδιδασκαλίες που υπονομεύουν το Ορθόδοξο Ήθος  προφανώς δεν μας τσούζει συνειδησιακά και δεν μας τσουρουφλίζει…

Δυστυχώς σήμερα ελλείπουν οι Καντιώτηδες, οι Σεβαστιανοί, οι Ιωάννηδες Σιδηροκάστρου, οι Αμβρόσιοι Ελέυθερουπόλεως, οι Επιφάνιοι Θεοδωρόπουλοι, οι Χαράλαμποι Βασιλόπουλοι, οι Θεόκλητοι Διονυσιάτηδες, οι Σωτηρόπουλοι.

Κανείς επίσκοπος από το 1989 που τέθηκε επί συνόδω το θέμα Γιανναρά ανέλαβε την πρωτοβουλία να το εισαγάγη ξανά σε αυτή. Και ας χάνονται στο μεταξύ ψυχές υπέρ ων Χριστός απέθανε!
Προέχουν οι δημόσιες σχέσεις βλέπετε, οι παρασημοφορήσεις του προέδρου της Δημοκρατίας, τα δεσποτικά φεστιβάλ και οι… περιβαλλοντικές δράσεις!

Ό,τι και να πράττουν πάντως οι μεγαλόσχημοι κληρικοί στην περίπτωση Γιανναρά θα παραμένει πάντοτε διαχρονική η φράση του μακαριστού Φλωρίνης Αυγουστίνου που απηύθυνε επί συνόδω τον Ιούνιο του 1989 στους συνεπισκόπους του προς έλεγχο και αφύπνιση τόσο αυτών όσο και των ομοφρόνων τους συνεπισκόπων: 
«ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΣΘΕ ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΔΙΑ ΤΟ ΚΥΜΑ ΤΗΣ ΑΝΗΘΙΚΟΤΗΤΟΣ, ΤΟ ΟΠΟΙΟΝ ΤΕΙΝΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΚΛΥΣΗ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ ΜΕ ΕΠΙΚΑΛΥΜΜΑ ΤΑΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΑΣ ΙΔΕΑΣ».