Άσπρο Μαύρο: Γιατί ο Γιανναράς τα έψαλε στην Ιεραρχία;

0
591

του Ελευθέριου Ν. Κοσμίδη, Contributor Editor
αρθρογραφεί για katanixi.gr

Το να διαβάσεις Γιανναρά μοιάζει ενίοτε με αυτοτιμωρία.
Το να επιχειρείς να τον καταλάβεις, σκέτο μωρία.
Το να προσπαθήσεις να ερμηνεύσεις τον Γιανναρά, είναι τελείως μάταιο και ανώφελο.
Σκεφτείτε λίγο τη θέση του αρθρογράφου, που προσπαθεί να σκαρώσει ένα σχόλιο, για μια θρυλική επιφυλλίδα του Γιανναρά.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με τη σειρά:
Ο πολιός καθηγητής Γιανναράς θεωρείται από το σύνολο της ακαδημαϊκής κοινότητας και της κοινωνίας, αυτός που λέμε «πνευματικός άνθρωπος» του τόπου.
Η αρθρογραφία του για δεκαετίες στην Καθημερινή, τον καθιστά ενεργό, πνευματικό άνθρωπο.
Τα δε βιβλία του τον καθιστούν ίσως ακαδημαϊκό με τη μεγαλύτερη φιλοσοφική επιρροή, μετά τον Λιαντίνη.
Η διαφορά είναι πως ο Γιανναράς έχει το θάρρος της γνώμης του και για την Ορθοδοξία.

Μόνο που όταν επηρεάζουμε τόσο κόσμο, η γνώμη που ακροβατεί δογματικά, φλερτάρει με την αίρεση και ο Γιανναράς όταν του ασκήθηκε έλεγχος γι αυτό, κράτησε μια στάση που δεν μας εξέπληξε καθόλου: κράτησε τη γνώμη του.

Ήταν μάλιστα τρομερή η επιστολή, που συνέταξε ο μακαριστός μητροπολίτης Φλωρίνης Αυγουστίνος Καντιώτης:

«Όσον το κατά σε, κ.Γιανναρά, λόγω του ψυχικού συμπλέγματος υπό του οποίου πάσχετε, συνετελέσατε ουκ ολίγον με την στείραν και άγονον κριτικήν σας να δυσφημισθεί και διαβληθεί το χριστιανικόν κίνημα.

Με τας παραδόξους ιδέας που εκηρύξατε εγίνατε, ασυνειδήτως ή ενσυνειδήτως – ο Θεός οίδεν -, εμπνευστής ενός ιδεολογικού ρεύματος, ΣΥΝΟΘΥΛΕΥΜΑΤΟΣ ΕΚ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΓΝΩΣΤΙΚΙΣΜΟΥ, ΝΙΚΟΛΑΙΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΥΠΑΡΞΙΑΚΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ, κεκαλυμμένων με επίχρισμα ορθοδόξου παραδόσεως και καλογερισμού. 
Εύγε σας!

Και τώρα έρχεσθε να θρηνήσετε λέγοντες, ότι το τέλος της Ελλάδος ήγγικεν, υπενθυμίζων με την θρηνωδίαν σας τους φλυάρους εκείνους λογάδας του Βυζαντίου της παρακμής, οι οποίοι ουδέν πράττοντες ανέμενον μακαρίως την κατάρρευσιν της Βυζαντινής αυτοκρατορίας.»

ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΣΠΙΘΑ φύλλο 444/1986.

Η σταθερή και αταλάντευτη στάση του Γιανναρά στη δική του διανοητική προσέγγιση της Ορθοδοξίας, τον έφερε 33 χρόνια μετά το ελεγκτικό δημοσίευμα του μακαριστού Αυγουστίνου, να τιμάται με οφφίκιο από τον Οικουμενικό Πατριάρχη.

Άλλαξε ο Γιαναράς; Κατηγορηματικά όχι!

Τι καθιστά λοιπόν τον κοσμικό διανοητή από «αιρετίζοντα» θεολόγο, άξιο Πατριαρχικής τιμής;
Σαν να μην έφτανε αυτό, πριν στεγνώσει το μελάνι της τιμητικής διακρίσεως υπό του Οικουμενικού Πατριάρχου, δημοσιεύει ο κύριος καθηγητής ένα κείμενο – κόλαφο για το σύνολο των Ιεραρχών στην Ελλάδα.
Το κείμενο, που χαρακτηρίζεται από χειρουργική ακρίβεια, προσβάλει βάναυσα την προσωπικότητα, σχεδόν του συνόλου των μελών της Ιεραρχίας.

Τα ερωτήματα που αναφύονται και η σκοπιμότητα χρίζουν απαντήσεων. Η βόμβα Γιανναρά δεν μπορεί να κρυφτεί κάτω από το χαλάκι.

Γνώριζε ο Πατριάρχης το περιεχόμενο του άρθρου πριν τον τιμήσει;
Αν όχι, θα λάβει τώρα κάποιο μέτρο, για να τον συνεφέρει;
Ακραίο σενάριο: μήπως γνώριζε ο Πατριάρχης για το άρθρο πριν τον τιμήσει;
Να το τερματίσουμε; Μήπως το άρθρο προκάλεσε και την τιμή;

Ο Γιανναράς από την πλευρά του τόσο αγνώμων είναι: ενώ είχε στοχοποιηθεί για τις Ιδέες του από την διοικούσα Εκκλησία, τώρα που τιμήθηκε επιτίθεται στα μέλη της;
Δεν σκέφτηκε πως, ίσως μια τέτοια στάση προσβάλει προσωπικά τον ίδιο τον Πατριάρχη;

Οι Ιεράρχες, να φανταστώ, σίγουρα θα ανέθεσαν στους δικηγόρους τους να συντάξουν εξώδικα, που θα έχουν ήδη αποσταλεί στον Γιανναρά.
Οι πιο τολμηροί δε από αυτούς, θα έχουν κινηθεί ήδη με αγωγές και μηνύσεις ε;
Οι πιο hard core Ιεράρχες θα ανέθεσαν το ζήτημα σε δυο τρεις επιτροπές.

Φήμες, που θέλουν τον Αρχιεπίσκοπο να κάνει «ντρίμπλα» στους προσβεβλημένους ιεράρχες λέγοντας «να σας μαζέψω σε ένα πούλμαν να τα πείτε στον Πατριάρχη», δεν επιβεβαιώνονται.

Διαρροές από τη μονή Πετράκη, που θέλουν, τουλάχιστον από τέσσερις Ιεράρχες, να έχει πέσει στο τραπέζι η ιδέα: «να απειλήσουμε με αγωγές τον παπα Νικόλα Μανώλη, έτσι γιατί μπορούμε» τις θεωρούμε άθλια fake news.

Τελικά τι συμβαίνει με τον Γιανναρά;

Πώς η Πατριαρχική τιμή κατέστησε την πένα του ρομφαία, που κέντησε την πλευρά των Ιεραρχών της Εκκλησίας της Ελλάδος;

Θα περιμένουμε αντιδράσεις.
Αυτά για τώρα.