Αναστάσιος Παλτίδης, Εις την Περιτομή του Κυρίου

0
229

Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr

… Αφ’ ότου ο Χριστός οικειοθελώς περιετμήθη εδώρισε εις ημάς την σφραγίδα του Βαπτίσματος, ως σημείον διαχωρισμού των Πιστών από τους απίστους…

Λάβαμε προς δημοσίευση στην ηλεκτρονική μας διεύθυνση infokatanixis@gmail.com από τον κ. Αναστάσιο Παλτίδη το ακόλουθο κείμενο:


ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΕΡΙΤΟΜΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ

Αναστάσιος Παλτίδης

Ο Ευαγγελιστής Λουκάς διηγείται διά την πάνσεπτον περιτομή του Κυρίου.
«Οτε επλήσθησαν ημέραι οκτώ του περιτεμείν το παιδίον και εκλήθη το όνομα αυτού Ιησούς, το κληθέν υπό του Αγγέλου, προ του συλληφθήναι αυτόν εν τη κοιλία».
Ητοι όταν ετελειώθησαν ημέραι οκτώ από την γέννηση του Χριστού τον οδήγησαν στον ναό και τον περιέτεμαν και του εδόθη το όνομα Ιησούς, το οποίο ονομάσθηκε υπό του Αγγέλου Γαβριήλ προ της συλλήψεως του, όταν αυτός ευαγγελιζόμενος την Θεοτόκον Μαρία έλεγε προς αυτήν «ιδού συλλήψη εν γαστρί και τέξη υιόν και καλέσης το όνομα αυτού Ιησούν».

Ωφέλιμον είναι να εξετάσωμεν: α) προς τίνα εδόθη απ’αρχής εκ Θεού η περιτομή, β) διά ποίο λόγο εδόθη, γ) διατί ορίσθηκε μετά οκτώ ημέρας της γεννήσεως του παιδίου, δ) διατί δεν εδόθη σ’άλλο μέλος του σώματος, αλλά εις το παιδογόνον μόριον και ε) διά τίνα λόγον ο Χριστός περιετμήθη και διατί δεν περιτεμνόμεθα και ημείς οι πιστεύοντες σ’αυτόν.

Α) Ο θεός κατ’αρχάς έδωσε τον νόμον της περιτομής στον Αβραάμ καθώς το λέγει ο προφήτης Μωυσής εις το ιζ’ κεφ. της Γεννέσεως γράφων. «Και είπεν ο Θεός προς Αβραάμ, συ και την διαθήκην μου διατηρήσεις αναμέσον Εμού και υμών και τω σπέρματί σου μετά σε εις τας γενέας αυτών και αύτη η διαθήκη ην διατηρήσεις, περιτμηθήσεται υμών παν αρσενικόν και περιτμηθήσεται την σάρκα της ακροβυστίας υμών και έσται σημείον εν σημείω διαθήκης και παιδίον οκτώ ημερών περιτμηθήσεται υμίν».
Προς δε το Β) λέγομεν ότι η περιτομή εδόθη εις τον Αβραάμ και το γένος του, διά να χωρίζονται από τα άλλα έθνη τα αλλόφυλα.
Επειδή τον καιρό του Αβραάμ ήσαν έθνη διάφορα, όπως λέγει ο Μωυσής στο ιε΄κεφ. «Οι Κεναίοι, οι Κενεξαίοι, οι Κεδμωναίοι, οι Χεταίοι, οι Φερεζαίοι, οι Ραφαείνοι, οι Γεργεσαίοι και οι Ιεβουσαίοι, οι οποίοι δεν πίστευαν στον αληθινό Θεό διά τούτο θέλοντας ο Θεός να χωρίσει τον Αβραάμ κα το γένος του από τα έθνη αυτά, έδωκε αυτό το σημείον».

Και το κατανοούμεν καλλίτερον αν ίδομεν ότι όταν οι Εβραίοι ήταν αναμεμιγμένοι με τους Αιγυπτίους και τα άλλα έθνη στην Αίγυπτο, περιετέμνοντο. Αφ’ ότου διέβησαν την Ερυθρά Θάλασσα και διέτριψαν στηνέρημο σαρανταδύο έτη [μβ΄], άμμικτοι με άλλα έθνη, όσοι εγεννήθησαν στην έρημο δεν περιετμήθησαν.
Όταν δε ήλθε ο καιρός πάλιν να αναμιχθούν με άλλα έθνη, τότε έδωκεν ο Θεός δεύτερον νόμον περιτομής, καθώς είναι γραμμένο στο ε΄κεφ. του Ιησού του Ναυή/Εις την Ιεριχώ είπε ο Κύριος προς αυτόν «Ποίησον σε αυτω μαχαίρας πετρίνας, εκ πέτρας ακροτόμου». Και καθίσας περιέτεμε τους υιούς Ισραήλ.
Εκ δευτέρου εις τόπον καλούμενον Βουνάς των Ακροβυστιών Περιετμήθησαν δε επειδή έμμελον να συμμιχθούν με αλλόφυλα εθνηδηλαδη «Τους Αμορραίους, τους Φερεζαίους, τους Χαναναίους, τους Γεργεσαίους, τους Ευαίους και τους Ιεβουσαίους». Αυτά είναι τα έθνη που υπέταξε ο Θεός στους Εβραίους στη γη Χαναάν. Χρήσιμον είναι να μάθωμεν διατί με πέτρας περιέτεμε ο Ιησούς του Ναυή τους Εβραίους και όχι με σιδηράς μαχαίρας. Όπως αναφέρει ο ιστορικός Θεοδώρητος, δεν είχαν τόσας μαχαίρας για να περιτμηθεί τόσο πλήθος και δεν τους περιέτεμε όλους ο Ιησούς αλλά και οι ιερείς.
Η περιτομή δε αυτή ήταν προτυπωσις του βαπτίσματος του Χριστού, διότι πέτρα ο Δεσπότης Χριστός όπως λέγει ο Απ.Παύλος [α΄κορινθ.κεφ.Ι] «Έπινον γαρ εκ πνευματικής ακολουθούσης πέτρας, η δε πέτρα ην ο Χριστός».
Ο ίδιος δε και μάχαιρα καλείται όπως λέγει πάλι ο Απόστολος [προς Εβραίους κεφ.δ΄] «Ζων γαρ ο λόγος του Θεού και ενεργής και τομώτερος υπέρ πάσαν μάχαιραν δίστομον» όπως η περιτομή κόπτει άχρηστον μέλος του σώματος, έτσι και ημείς διά του Αγίου Βαπτίσματος περιτεμνόμεθα την αμαρτίαν, η οποία είναι περιττή επιθυμία. Διότι όπως λέγει και ο Άγιος Ιωάννης Δαμασκηνός εις το ρβ΄ κεφ. των Θεολογικών, αδύνατον είναι να ευρεθή άνθρωπος άγευστος παντελώς ηδονής σωματικής. Έτσι με το Άγιον Βάπτισμα δεν αποβαλλόμεθα την παντελή ηδονή, δηλαδή τον νόμιμο γάμο, αλλά το άχρηστον της ηδονής την αμαρτίαν.

Εις δε το Γ] λέγομεν ότι η γυνή όταν γεννήσει άρρεν παιδίον χρειάζεται επτά ημέρας διά να καθαρισθεί από τα παχύτατα αίματα και συνολικά σαράντα έως ότου καθαρισθεί τελείως. Όταν δε γεννήσει θήλυ χρειάζεται δις επτά [14].
Όπως λέγει ο θεόπτης Μωυσής στο ιγ΄ κεφ. του Λευιτικού. Επειδή κατά την φύσιν αν περάσουν επτά ημέρες καθαρίζεται η γυνή από τους παχύτατους μολυσμούς της σαρκός, όρισε ο Θεός μετά τις επτά ημέρες, δηλαδή την όγδοη να περιτέμνεται το παιδί.
Επιπλέον επειδή οκτώ είναι οι αιώνες όλου του κόσμου, καθώς το λέγει και ο Θεολόγος Γρηγόριος εις τον λόγον στην Αγία Πεντηκοστή λαβών αφορμή από τον σοφό Σολομώντα εις τοι α΄ κεφ. του Εκκλησιαστού «Δος μερίδα τοις επτά και γε τοις οκτώ». Οκτώ είναι οι χιλιάδες των χρόνων που όρισε ο Θεός από της δημιουργίας του ορατού και αοράτου κόσμου, εως της συντελειας και εμείς ευρισκόμεθα εις τον όγδοο αιώνα, δηλαδή τον έσχατο».

Δ] Διατί δεν εδόθη η περιτομή εις άλλο μέλος του σώματος, αλλά εις το παιδογόνον «Επειδή η περιτομή ήταν σύμβολο της στερήσεως των ηδονών του σώματος, δια τούτο ο Θεός θέλοντας φανερά να δείξει τον τόπο όπου ενεργείται η κακή επιθυμία, όρισε ότι κείνου του μέλους που ποιεί την αμαρτία να κόπτεται μέρος και διά να γνωρίζουν ότι όχι μόνον επειδή ορίζεται από τον νόμο περιτέμνοταν, αλλά περισσότερο διά την εκκοπή και στέρηση της κακής επιθυμίας».

Ε] Διά ποίο λόγο ο Χριστός κατεδέχθη να περιτμηθεί «διά να μην φανεί ότι είναι παραβάτης του νόμου που έδωσε ο ίδιος στον Αβραάμ και πάλιν ενώ περιετμήθη και προσήλθε στον ναό μετά το σαρανταήμερο, οι Ιουδαίοι τον αποκαλούσαν Σαμαρείτη και εθνικό και να αποδείξει ότι ψευδώς τον κατηγορούν. Επιπλέον να βεβαιώσει τους ανθρώπους ότι αληθινά έλαβε σάρκα και δεν φάνηκε άνθρωπος κατά φαντασίαν, ώστε να μη δώσει αφορμή στους μετέπειτα αιρετικούς. Περιετμήθη το μέλος της σαρκός την οποίαν προσέλαβε εκ της Αειπαρθένου Μαρίας και όπως ανθρωποπρεπώς κατεδέχθη να χωρέσει στην κοιλιά γυναικός, να γεννηθεί και να σπαργανωθεί, ετσι και σήμερον συμπαθώς καταδέχεται να περιτμηθεί, για να ολοκληρώσει τα ακατηγόπητα πάθη της σαρκός ως τέλειος άνθρωπος.»

Εμείς όμως οι πιστεύοντες εις αυτόν διατί δεν περιτεμνόμεθα «Διατί μετά ταύτα ο Ιδιος υπέδειξε άλλο σημείον της προς Αυτόν πίστεως,το Θείον και Αγιον Βάπτισμα. Διά τούτο είναι περιττόν να φυλάττομε την εντολή του παλαιού νόμου, μάλιστα δε και επειδή έχομεν παραγγελία από τους Αγίους Αποστόλους να μην περιτεμνώμεθα.»
Εις τας Πράξεις ιε΄κεφ. γράφουν ότι εσηκώθησαν κάποιοι αιρετικοί, οι οποίοι έλεγαν ότι αν δεν περιτέμνονται οι χριστιανοί δεν σώζονται. Αλλά οι πρώτοι των Αποστόλων, Πέτρος και Ιάκωβος ο Αδελφόθεος, συναχθέντες μετά των άλλων, ενομοθέτησαν ότι αρκεί μόνο το Βάπτισμα.
Ο δε Απ. Παύλος στο ε΄κεφ. προς Γαλάτας λέγει ότι «Εάν περιτέμνεσθε Χριστός υμάς ουδέν ωφελήσει. Και πάλιν». Εν γαρ Χριστω Ιησού, ούτε περιτομή τι ισχύει, ούτε ακροβυστία, αλλά καινή κτίσις/,η οποία είναι το Άγιον Βάπτισμα. Έπειδή τόσας παραγγελίας έχομεν από τους Αγίους Αποστόλους είναι άπρεπον να ακολουθούμεν τον παλαιό νόμο.διότι εάν θέλουμε να φυλαττουμε τα παλαιά έπρεπε να εφαρμόζουμε όσα ορίζει ο νόμος, όπως λέγει ο Απ.Παύλος» «ο περιτεμνόμενος οφειλέτης εστίν όλον τον νόμον ποιήσαι»
Ώστε είναι πρέπον να γινόμεθα δούλοι Χριστού και όχι του Μωσαικού νόμου, πιστεύοντας ότι μέλλει να σωθούμε εκ της πίστεως στον Χριστό και όχι διά της περιτομης. Αφ’ ότου ο Χριστός οικειοθελώς περιετμήθη εδώρισε εις ημάς την σφραγίδα του Βαπτίσματος, ως σημείον διαχωρισμού των Πιστών από τους απίστους.-

Αναστάσιος Παλτιδης

Μεταφορά από το βιβλίο Νέος Θησαυρός Γεωργίου Σουγδουρή Ιεροδιακόνου, αρχική έκδοσις εν Βενετία το έτος 1858. Άγιον Όρος.