Η τραγική μετάλλαξη του Μητροπολίτη Ναυπάκτου κ.Ιερόθεου δεν έχει τέλος!

0
3391
Μητροπολίτης Ναυπάκτου Ιερόθεος

Άρθρο της Ελένης Παπασταματάκη
αρθρογραφεί για katanixi.gr

Τα τελευταία χρόνια έχει κάνει μια μεγάλη στροφή και έχει επιλέξει να πάει με το ρεύμα της εποχής και να προσηλωθεί στους πατριούς του Φαναρίου.

Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: https://bit.ly/2WldGra


Η τραγική μετάλλαξη του Μητροπολίτη Ναυπάκτου κ.Ιερόθεου δεν έχει τέλος!

Της Ελένης Παπασταματἀκη

Έξω από την αυθεντική Ορθοδοξία υπάρχει μόνο σκοτάδι. Αυτή είναι μία αλήθεια αδιαπραγμάτευτη, καθώς ένα είναι το Φως το αληθινό και αυτό είναι ο Χριστός μας. Όποιος κατά προαίρεση αποχωρήσει από την αλήθεια της Ορθοδοξίας, αυτομάτως εμπίπτει σε μια ερεβώδη κατάσταση απόλυτης σύγχυσης και ταραχής. Αλλοφρονεί τότε και αναζητά παρηγοριά στο υποτιθέμενο φως, το κάλπικο, στα ψεύτικα λαμπάκια της προσωπικής του θεολογικής μόρφωσης και εξυπνάδας, της ιδιαίτερης τιμής που του δίνει το αξίωμα που κατέχει, της αναγνώρισης του προσώπου του στην κοινωνία, της αποδοχής του από κοσμικούς και εκκλησιαστικούς άρχοντες. Ό,τι και να κάνει όμως, όσα λαμπάκια τέτοια και αν ανάψει, θα εξακολουθεί να είναι μια αξιολύπητη σκιά που παλεύει στα σκοτάδια. 

Μία τέτοια τραγική δεσποτική μορφή των τελευταίων χρόνων είναι αναμφίβολα ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου, κ. Ιερόθεος, ο οποίος δυστυχώς παρασύρθηκε από το κίνημα της αποστασίας και της πλάνης, ταυτίστηκε πλήρως με το σύστημα και αποτέλεσε το ιδανικό εκτελεστικό όργανο με το αξιοσέβαστο κατά τ’ άλλα περιτύλιγμα, το οποίο έρχεται να απονευρώσει κάθε αισθητήρα ορθόδοξου φρονήματος που έχουμε, να διασαλέψει την πίστη, να την αποπροσανατολίσει και αντί να έχει ως κέντρο τον Κύριό μας Ιησού Χριστό, την Αγία Γραφή και την Πατερική Παράδοση, να επικεντρώνεται και να υποτάσσεται στις όποιες αποφάσεις παίρνει η Ιερά Σύνοδος. 

Το «μηδένα προ του τέλους μακάριζε», ταιριάζει γάντι στον κ. Ιερόθεο ο οποίος, αν και στο παρελθόν έδειξε να έχει ένα παραδοσιακό προφίλ, μια πνευματικότητα και ένα σεβασμό στην Ορθοδοξία μας, τα τελευταία χρόνια έχει κάνει μια μεγάλη στροφή και έχει επιλέξει να πάει με το ρεύμα της εποχής, να αφήσει στην άκρη την Παράδοση της Εκκλησίας μας και να εκμοντερνιστεί, να αφήσει τους Πατέρες και να προσηλωθεί στους πατριούς του Φαναρίου.

Αυτό όπως ήταν επόμενο έχει διαστρέψει την προσωπικότητά του σε σημείο που τίποτα να μη θυμίζει τον παλιό Επίσκοπο. Έτσι, αν και προσπαθεί με το μειλίχιο δήθεν ύφος του να προβάλλει έναν συγκροτημένο άνθρωπο, το εσωτερικό του μπέρδεμα, η ταραχή και η ακαταστασία του δεν κρύβονται και φανερώνονται σε κάθε δημόσια τοποθέτησή του, όπως και στην πρόσφατη συνέντευξη που έδωσε στο δημοσιογράφο κ. Ανδρέα Λουδάρο. Από την πρώτη κιόλας απάντηση φανερώνεται πως ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου ή δε διαθέτει λογική σκέψη ή υποτιμά τόσο τη νοημοσύνη μας και μας τα λέει μια έτσι και μια αλλιώς. Στην ερώτηση του δημοσιογράφου για το τι φοβήθηκε η Σύνοδος και έκλεισε τελικώς τους Ναούς, αρχικά αποφαίνεται ότι η Εκκλησία δε φοβήθηκε την υγειονομική κρίση, αλλά καταλήγει ότι η Εκκλησία, φοβούμενη να μη διασπαρεί ο ιός και να μη θεωρηθούν υπεύθυνοι φόνου, αποφάσισαν το κλείσιμο των Ναών. Ομολογεί λοιπόν την απιστία τους στη δύναμη του Κυρίου μας. Αποδέχεται όπως και οι υπόλοιποι Συνοδικοί την κατά πάντα βλάσφημη κακοδοξία περί μολυσμού εντός των Ιερών Ναών, εκεί όπου είναι ο Οίκος του Θεού μας και που όλα αγιάζονται μέσω της Χάρης του Αγίου Πνεύματος, το Οποίο κατέρχεται μέσω της επικλήσεως των ευχών και αγιάζει όλα τα τελούμενα μέσα στο Μυστήριο.

Τα λέει αυτά και δεν ντρέπεται, δε σκύβει το κεφάλι ταπεινωμένος, μετά από αυτή την αισχύνη που προκάλεσαν, για την απιστία που έδειξαν προς τον Χριστό μας στον Οποίο υποτίθεται έχουν αφιερώσει τη ζωή τους και όντες οι ίδιοι σε θέση ευθύνης και αξιώματα δοσμένα από Εκείνον. Χαμπάρι δεν έχει πάρει από το βάραθρο που έχει καταποντιστεί, αλλά αντί αυτού παρουσιάζεται και με έπαρση και πουλάει και πνεύμα και με λίγα λόγια λέει και μπράβο στους εαυτούς τους που τα κατάφεραν τόσο τέλεια! Μάλλον ζει σε ένα παράλληλο σύμπαν, καθώς δεν αντιλήφθηκε τα τεράστια πνευματικά, θεολογικά, ψυχοσωματικά και κοινωνικά προβλήματα τα οποία προκάλεσαν. Μία αναγνώριση τους πρέπει ως Συνόδου και ως εκπροσώπου της Συνόδου, και αυτή είναι η αναγνώριση ως των πλέον ακατάλληλων Ιεραρχών, των πρωτοπόρων Εκκλησιομάχων και Εικονομάχων, της σκανδαλοθηρικής πανήγυρης των φιλόδοξων και ανθρωπάρεσκων οικητόρων των Επισκοπικών θρόνων.

Ντροπή και αίσχος Ιεράρχης να μιλάει ως πολιτικάντης ή ορθολογιστής επιστήμονας, αφού εξακολουθεί να υποστηρίζει αυτή την αποτυχημένη τους πρακτική, την κατά πάντα αντίθετη στα δόγματα και στην Ιερή Παράδοση της Εκκλησίας μας. Αισθάνεται και δικαιωμένος, γιατί έδωσε με τους υπόλοιπους Συνοδικούς μάχη για την προστασία της υγείας των ανθρώπων, όπως υποστηρίζει στη συνέντευξη. Και εμείς λέμε να φύγει άμεσα και να παραιτηθεί ο κ. Ιερόθεος Βλάχος από τη θέση του Επισκόπου και να αναζητήσει θέση σε κάποιο νοσηλευτικό ίδρυμα. Εκεί ως γιατρός ή νοσοκόμος θα τα καταφέρει άριστα. Και να παραχωρήσει τον επισκοπικό του θρόνο και οι υπόλοιποι ομοϊδεάτες του, σε Ιεράρχες που πρωτίστως θα αγωνιούν και θα αγωνίζονται για τη σωτηρία της αθάνατης ψυχής μας και όχι για την πρόσκαιρη σωματική υγεία. 

Φυσικά δεν παραλείπει να μας διασκεδάσει με τα ευφυολογήματά του περί της ανάδειξης του ησυχαστικού πνεύματος της ορθοδόξου παραδόσεως μας ενόψει της καραντίνας και των κλειστών Ναών. Το ησυχαστικό πνεύμα και η κατά μόνας προσευχή δεν είναι κάτι άγνωστο στους συνειδητούς χριστιανούς που σίγουρα δεν περίμεναν την καραντίνα, για να προσευχηθούν. Άλλο όμως αυτό και άλλο η συμμετοχή στα Μυστήρια της Εκκλησίας μας, η προσευχή εντός του Ναού με τη συμμετοχή όλων των πιστών. Αστείο λοιπόν είναι που ο κ. Ιερόθεος προσπαθεί να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα και το αντορθόδοξο κλείσιμο των Ναών.

Εννοείται ότι ο λογιότατος κ. Ιερόθεος παραθέτει αγιογραφικά χωρία επιλεκτικά βέβαια ως είθισται και συγκεκριμένα από την επιστολή προς Κορινθίους του Αποστόλου Παύλου και το σχετικό με το συνοδικό και ιεραρχικό θεσμό της Εκκλησίας, προκειμένου να μας πείσει για την εξουσία και τα αξιώματα και την υπακοή στους κατέχοντες αυτά. Ο ίδιος όμως Απόστολος σε μια άλλη του επιστολή, στην προς Γαλάτας, ξεκαθαρίζει πως, αν έρθει ο οποιοσδήποτε ακόμα και ο ίδιος ή άγγελος από τον ουρανό και τους κηρύξει ξένο Ευαγγέλιο, να είναι ανάθεμα.

Και συνεχίζει ο Απόστολος των εθνών, ο μεγάλος Άγιος μας με την πολύ χαρακτηριστική φράση, ίδιον της Αγιότητας, «ἄρτι γὰρ ἀνθρώπους πείθω ἢ τὸν Θεόν; ἢ ζητῶ ἀνθρώποις ἀρέσκειν; εἰ γὰρ ἔτι ἀνθρώποις ἤρεσκον, Χριστοῦ δοῦλος οὐκ ἂν ἤμην», που σημαίνει δε ζητάω να αρέσω στους ανθρώπους αλλά στο Θεό, γιατί αν ζητούσα την εύνοια των ανθρώπων, δε θα ήμουν υπηρέτης του Χριστού! Αυτό γιατί το παραβλέπει ο Σεβασμιώτατος; Γιατί απλά δεν τον συμφέρει. Γιατί με τα λόγια και τις πράξεις του το έχει καταπατήσει. Και το ακριβώς αντίθετο από το Αποστολικό κάνει, δηλαδή αναλώνεται στο να αρέσει στην κοσμική εξουσία και στον Προκαθήμενο της Ελλαδικής Εκκλησίας και στον πάπα της Ανατολής, και δεν ξέρει ποιον να πρωτοαναπαύσει. Δυστυχία Ιεράρχου! 

Έτσι μας εξοργίζει, όταν στη συνέχεια της συνέντευξης με τα λόγια του προσκυνά σχεδόν τον Πρωθυπουργό και δε βρίσκει λόγια να τον υπερασπιστεί έναντι των “ακραίων”, “φανατικών” χριστιανών που βάλλουν εναντίον του. Θερμός υποστηρικτής του Καίσαρα και της συνοδείας του ο κ. Ιερόθεος θεωρεί ότι τα έπραξε όλα τέλεια, άρα ήταν τέλειο που έκλεισε τους Ναούς, τέλειο που δε γιορτάσαμε Πάσχα, τέλειο που έμεινε ακοινώνητος ο πιστός λαός, τέλειο που έβαλαν πρόστιμο στο φορτηγάκι που μετέφερε την Εικόνα της Παναγίας μας, και τόσα άλλα ενάντια στην πίστη μας. Δίνει έτσι, συμπεριφερόμενος ως αθεόφοβος, το δικαίωμα στην κοσμική εξουσία να πράξει ακόμα χειρότερα στο προσεχές μέλλον. Αλλά να περιμένει και ο ίδιος ότι θα καταισχυνθεί, γιατί θα τον εκθέσουν οι δήθεν φίλοι του και δε θα αργήσει να συμβεί αυτό. Αμέσως μόλις τους είναι αχρείαστος. Αλίμονο, κ. Ιερόθεε, που στήριξες τις ελπίδες σου στους άρχοντες αυτού του κόσμου και όχι στον Κύριο της Δόξης! 

Μακρύς ο λόγος του και δύσπεπτος, αν και ανάλαφρος με την κενότητα του και την ανυπαρξία ουσίας και ποιότητας. Δε θα αναλωθούμε όμως άλλο σχολιάζοντας τη συνέχεια της συνέντευξης. Δεν μας αφορά πλέον η παραφιλολογία του. Ας την κρατήσει για τους υπνωτισμένους ακόλουθούς του. Για τους ενσυνείδητους χριστιανούς καμία αξία δεν έχουν οι εγκάθετοι λόγοι του. Ευχής έργον είναι να εισέλθει εις εαυτόν, να μετανοήσει για την προδοσία της πίστης μας και να αναλάβει την ευθύνη του ως αληθινός ποιμένας της μάντρας του Χριστού μας. Αμήν γένοιτο!