Άρθρο της Ευαγγελίας Ζουλάκη

Η ομολογία στα συναξάρια των αναχωρητών και των ηγουμένων κοινοβιατών Αγίων (Μέρος Β’)

Στις 9 Ιανουαρίου η Αγία μας Εκκλησία τιμά την μνήμη του Αγίου Ευστρατίου του θαυματουργού.

Ο Άγιος Ευστράτιος έζησε κατά τον 9ο αιώνα στην Ταρσό της Βιθυνίας στη Μικρά Ασία. Ανατράφηκε από τους ευσεβείς γονείς του, Γεώργιο και Μεγεθώ, εν παιδεία και νουθεσία Κυρίου. Όταν έγινε είκοσι ετών εγκατέλειψε τα εγκόσμια και πήγε να μονάσει στον Όλυμπο της Βιθυνίας, στο Μοναστήρι του Αυγάρου, όπου μόναζαν οι θείοι του Γρηγόριος και Βασίλειος [1].

Στο κοινόβιο, ο όσιος διακονούσε άοκνα τους πάντες με άκρα προθυμία και ταπείνωση, βλέποντας τους όλους ως αγγέλους. Τηρούσε ρητά την υπόσχεση ακτημοσύνης που είχε δώσει ως μοναχός και δεν κατείχε τίποτα δικό του πέρα από το τρίχινο ένδυμα που φορούσε.

Καθώς ξεχώριζε για τις αρετές του, μετά την κοίμηση του προηγούμενου της Μονής, η αδελφότητα τον εξέλεξε ως νέο καθηγούμενο.

Η μονολόγιστη ευχή του Ιησού, οι αγρυπνίες, οι γονυκλισίες, η αδιάκοπη άσκηση, καθάρισαν την ψυχή του και τον αγίασαν. Ο Κύριος μάλιστα τον αξίωσε να λάβει το χάρισμα της θαυματουργίας – εξού και αποκαλέστηκε «θαυματουργός».

Ο Άγιος προείδε την ημέρα του θανάτου του. Πριν κοιμηθεί κάλεσε όλους τους υποτακτικούς του και τους έδωσε τις τελευταίες συμβουλές αφήνοντάς τους ως παρακαταθήκη την περιφρόνηση του παρόντος κόσμου, και την επιδίωξη της μέλλουσας Βασιλείας.

Κοιμήθηκε ειρηνικά σε ηλικία 95 ετών.

Ο Άγιος Ευστράτιος μπορεί να μην χαρακτηρίστηκε ως ομολογητής. Όμως ως ηγούμενος μοναχός έπραξε ότι και οι λοιποί Άγιοι Πατέρες την περίοδο της εικονομαχίας όπου ζούσε, δίνοντας την καλή ομολογία.

Το 815 ανέβηκε στο αυτοκρατορικό θρόνο ο Λέων Ε΄ ο Αρμένιος, ο οποίος εγκαινίασε τη δεύτερη εικονομαχική περίοδο [2]. Στον Πατριαρχικό θρόνο τοποθετήθηκε ο ασεβής Θεόδοτος. Ο παμμίαρος αυτός, αναίρεσε τις αποφάσεις της Ζ’ Οικουμενικής Συνόδου και αφόρισε τους εικονόφιλους προκατόχους του Πατριάρχες [3]. Καταδικάζοντας την εικονολατρεία επέβαλε την απομάκρυνση των εικόνων από τις Εκκλησίες και τα Μοναστήρια.

Τότε ο Άγιος Ευστράτιος, παρακινούμενος από τον Όσιο Ιωαννίκιο τον Μεγάλο, άφησε το Μοναστήρι του και πήγε πίσω στην πατρίδα του.

Μετά το πέρας της εικονομαχίας, με την αναστήλωση των σεπτών εικόνων επί των αυτοκρατόρων Μιχαήλ και Θεοδώρας το 842, όλοι οι άγιοι και σημειοφόροι Πατέρες της εποχής επέστρεψαν στα Μοναστήρια τους.

Έτσι λοιπόν, και ο Άγιος Ευστράτιος έδωσε την Αγία ομολογία αφήνοντας το μοναστήρι του ώσπου να καταδικαστεί η αίρεση των εικονομάχων.

Οι σημερινοί όμως ηγούμενοι δεν παραδειγματίζονται από τους ομολογητές αυτούς καθηγουμένους και δυστυχώς παραμένουν οι ίδιοι και οι μοναχοί τους, στα μοναστήρια τους ακόμα και αν αυτά κινδυνεύουν από την παναίρεση του οικουμενισμού μέσω της μνημόνευσης των Οικουμενιστών Επισκόπων και Πατριαρχών… Θεωρούν πως διαφυλάττοντας το Μοναστήρι τους πράττουν ενάρετα μη κατανοώντας το βάρος της αιρέσεως. Δεν κατανοούν πως ο μοναχισμός είναι μέσο σωτηρίας και όχι αυτοσκοπός βάζοντας το μοναστήρι τους πάνω από την Αγία πίστη τους!

• [1] Μέγας Συναξαριστής της Ορθοδόξου Εκκλησίας, Μήνας Ιανουάριος
• [2] https://el.wikipedia.org
• [3] https://el.wikipedia.org

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: ΚΑΤΑΝΙΧI