Άρθρο του Ελευθέριου Ν. Κοσμίδη

Είναι τραγικό να βλέπουμε τους εκκλησιαστικούς μας ταγούς να χρησιμοποιούν γλωσσικά εργαλεία της Νέας Εποχής του Αντιχρίστου αντί να αρθρώνουν Αγιοπατερικό λόγο

Συνεχίζουμε τη σειρά σύντομων άρθρων με σκοπό να φωτίσουμε κάποια αναίσχυντα ψεύδη που χρησιμοποιούνται στη συλλογιστική και στη ανάποδη γλώσσα των οικουμενιστών, ρασοφόρων και λαϊκών.

Συχνά πυκνά ακούμε και διαβάζουμε [1][2][3][4], Επισκόπους κυρίως, να αναφέρονται στα ανθρώπινα δικαιώματα.

Τι είναι τα ανθρώπινα δικαιώματα;

«Όλοι οι άνθρωποι έχουν ορισµένα θεμελιώδη δικαιώµατα – απλά και µόνο επειδή είναι ανθρώπινα όντα. Αυτά, τα λεγόμενα «Ανθρώπινα Δικαιώματα» δεν είναι απλά προνόμια, που μπορούν να αφαιρεθούν εξαιτίας της ιδιοτροπίας κάποιου άλλου.

Είναι «δικαιώµατα» γιατί είναι πράγµατα που σου επιτρέπουν να είσαι, να κάνεις και να έχεις. Αυτά τα δικαιώµατα υπάρχουν για να σε προστατέψουν από ανθρώπους που ίσως να θέλουν να σου κάνουν κακό ή να σε πληγώσουν. Υπάρχουν επίσης για να µας βοηθήσουν να ζούµε σε µια ατµόσφαιρα φιλικότητας µεταξύ µας και να ζήσουµε ειρηνικά. Πολλοί άνθρωποι γνωρίζουν για τα δικαιώματά τους σε κάποιο βαθμό. Γενικά ξέρουν ότι έχουν δικαίωμα στην τροφή και δικαίωμα σε ένα ασφαλές μέρος να μείνουν. Ξέρουν ότι έχουν το δικαίωμα να πληρώνονται για την εργασία που κάνουν. Αλλά υπάρχουν και πολλά άλλα δικαιώματα. Όταν οι άνθρωποι δεν γνωρίζουν τα ανθρώπινα δικαιώματά τους, προκύπτουν παραβιάσεις, όπως οι διακρίσεις, η μισαλλοδοξία, η αδικία, η καταπίεση και η δουλεία.

Η Οικουμενική Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών, προέκυψε από τις φρικαλεότητες του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και υπογράφηκε το 1948 για να διαμορφώσει μια κοινή αντίληψη των ατομικών δικαιωμάτων. Αποτελεί τη βάση για έναν κόσμο που βασίζεται στην ελευθερία, τη δικαιοσύνη και την ειρήνη» [5].

Ένα θεμελιώδες ερώτημα που θα πρέπει να απαντήσει κάθε ορθόδοξος Επίσκοπος, κληρικός εν γένει, μοναχός ή ακαδημαϊκός θεολόγος, που εκφράζεται δημοσίως στο διάλογο περί των «ανθρωπίνων δικαιωμάτων» (τα οποία προωθούν σύγχρονοι παγκόσμιοι οργανισμοί), είναι το ακόλουθο:

Xρειάζεται να προσθέσει ή να αφαιρέσει κάτι από την Ορθόδοξη διδασκαλία, το ήθος της Εκκλησίας, την Αγία Γραφή, την Ιερά Παράδοση, τους Ιερούς Κανόνες και την συμφωνία των Αγίων Πατέρων πάνω σε αυτή την Ιερή μας παρακαταθήκη για να εκφράσει την ορθόδοξη θέση;

Γιατί παρατηρούμε να θυσιάζεται η Oρθοδοξία στο βωμό της συζήτησης για τα ανθρώπινα δικαιώματα;

Πώς προκύπτει να είναι ατελής, ημιτελής ή ξεπερασμένη, η θεόπνευστη, αγιοπνευματική Ορθόδοξη διδασκαλία; Ποιος και πότε το αποφάσισε αυτό; Συνεχίζουν αυτοί να συστήνονται ως Ορθόδοξοι; [6]

Πώς δικαιολογείται λοιπόν αυτή η στάση; Τι κρύβεται από πίσω;

Είναι προφανής η σχέση της Μασονίας με τον ΟΗΕ. Ο οσιολογιότατος ομολογητής μοναχός Σεραφείμ Ζήσης στο αποκαλυπτικότατο άρθρο του, «Το Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών (ΠΣΕ) δημιούργημα της Μασονίας και των Ροκφέλλερ» [7],μας πληροφορεί σχετικά:

«Ὁ Τζόν Ροκφέλλερ ὁ Νεώτερος ἐπίσης ὄχι μόνον ἀπέτρεψε τή μείωση τοῦ προϋπολογισμοῦ τῆς Κινήσεως, ἀλλά καί ἐπιβεβαίωσε τόν καπιταλιστικό προσανατολισμό της, ὡς παράγοντα οἰκονομικῆς σταθερότητος. Τό ἵδρυμα θά συνένωνε ἱερωμένους τῶν συμμετεχουσῶν ἐκκλησιῶν, σέ ἕνα κοινό χρηματοδοτικό ταμεῖο καί θά ἕνωνε τίς ἐξωτερικές καί ἐσωτερικές δραστηριότητες τῶν ὁμολογιῶν. Στόν πατέρα του ἐξήγησε: «Δέν νομίζω ὅτι μποροῦμε νά ὑπερεκτιμήσουμε τή σημασία αὐτῆς τῆς Κινήσεως. Ὅπως τό βλέπω, ἔχει τήν ἱκανότητα νά ἔχει μιά πολύ πιό ἐκτεταμένη ἐπιρροή ἀπό τήν Κοινωνία τῶν Ἐθνῶν στήν ἐπίτευξη εἰρήνης, εὐδαιμονίας, καλῆς θελήσεως καί εὐημερίας μεταξύ τῶν ἀνθρώπων τῆς γῆς». Ἐδῶ ὁ Ροκφέλλερ ἔφθασε τήν πληρότητα τοῦ ὁράματός του γιά μιά σπουδαία θρησκευτική κίνηση πού θά ἀποκαθιστοῦσε τήν ἁρμονία τῶν τάξεων ἐντός τοῦ παγκοσμίου καπιταλισμοῦ. Θά ἔκανε γιά «τήν προσωπική σχέση στή βιομηχανία» αὐτό πού εἶχε κάνει ὁ πατέρας του γιά τήν ἑταιρική ὀργάνωσή της».

Στά παραπάνω εἶναι φανερή ἡ ἀντιστοίχιση τῆς πρώιμης οἰκουμενιστικῆς κινήσεως μέ τήν Κοινωνία τῶν Ἐθνῶν (1919-1943), τήν πρώτη μορφή τοῦ ΟΗΕ, μέ κατεύθυνση πρός καθαρῶς ἐγκόσμιους, κοινωνικούς σκοπούς. Ἄς σημειώσουμε τόν ὅρο «καλή θέληση» («goodwill», εὐδοκία), ἕνα ὅρο-κλειδί στή μασονική καί νεο-εποχίτικη ὁρολογία (π.χ. στά κείμενα τῆς Bailey), ὁ ὁποῖος σήμερα διατρέχει πολλά οἰκουμενιστικά κείμενα, ἰδιαιτέρως τά διαθρησκειακοῦ χαρακτήρα».

Στο πρότυπο της Κοινωνίας των Εθνών, της πρώιμης μορφής του ΟΗΕ, αποδεικνύεται στο άρθρο του μον. Σεραφείμ με ατράνταχτα στοιχεία πως και το ΠΣΕ δημιουργήθηκε από μασονικά κέντρα.

«Δέν μπορεῖ κανείς νά παραβλέψει τήν κοινή μέ τή Μασονία στοχοθεσία τῶν παραπάνω ὁραματισμῶν. Ὁ «πατριάρχης» τῆς Μασονίας Albert Pike ἔγραφε: «Ἡ Μασονία δέν προπαγανδίζει κανένα Σύμβολο Πίστεως, ἐκτός ἀπό τό Δικό της, τό ἁπλούστατο καί Πάνσεπτο· ἐκείνη τήν παγκόσμια θρησκεία πού τήν διδάσκει ἡ Φύση καί ἡ Λογική. Οἱ Στοές της δέν εἶναι οὔτε Ἰουδαϊκοί, Μουσουλμανικοί, οὔτε Χριστιανικοί Ναοί. Ἐπαναλαμβάνει τά θέσφατα τῆς ἠθικῆς ὅλων τῶν θρησκειῶν. Τιμᾷ τόν χαρακτῆρα καί ἐπαινεῖ τά διδάγματα τῶν σπουδαίων καί καλῶν ἀπό ὅλες τίς ἐποχές καί ὅλες τίς χῶρες. Ἀποσπᾷ ἀπό ὅλες τίς ὁμολογίες τό καλό καί ὄχι τό κακό, τήν ἀλήθεια καί ὄχι τό λάθος· καί παραδέχεται ὅτι σέ ὅλες ὑπάρχουν πολύ καλό καί ἀλήθεια».

Η ανάποδη γλώσσα περί «ανθρωπίνων δικαιωμάτων», – τα οποία ενίοτε οδηγούν στην καταστροφή, στην απώλεια και τον πνευματικό θάνατο και υπερασπίζονται / προωθούν σύγχρονοι παγκόσμιοι οργανισμοί της Νέας Εποχής – , είναι ξένη και εν πολλοίς ασυμβίβαστη προς την Ορθόδοξη διδασκαλία.

Διαβάζουμε σχετικά στο άρθρο «Τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Ορθόδοξη Καθολική Εκκλησία μας»:

«Κατ’ αρχήν δεν μας ξεκαθαρίζει ο Παναγιώτατος, όταν αναφέρεται στα «ανθρώπινα δικαιώματα», ποια δικαιώματα εννοεί. Εννοεί εκείνα που ορίζει η βιβλική και πατερική διδασκαλία της Εκκλησίας μας, ή αυτά που ορίζει η σύγχρονη ξέφρενη ηθική αποχαύνωση και η γενική αποστασία; Η Εκκλησία μας όπως σημειώσαμε παρά πάνω, διεκήρυξε πρώτη αυτή και υπερασπίσθηκε τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα της ισότητος της δικαιοσύνης και της ελευθερίας, όχι όμως και τις όποιες επιλογές του ανθρώπου. Ουδέποτε συνηγόρησε, αντίθετα μάλιστα κατηγορηματικά κατεδίκασε το ελεύθερο δικαίωμα του ανθρώπου να αμαρτάνει και να ικανοποιεί τα πάθη του, τα οποία φθείρουν τον έσω άνθρωπο και τον οδηγουν σταδιακά στον πνευματικό θάνατο, αφού τα «οψώνια της αμαρτίας (είναι) θάνατος» (Ρωμ.6,23). Σέβεται μεν την επιλογή του να αμαρτάνει και δεν τον εμποδίζει, αλλά, με πνεύμα αγάπης τον ελέγχει και προσπαθεί να τον φέρει σε μετάνοια.

Επομένως λοιπόν η Εκκλησία μας δεν υπερασπίζεται όλα γενικώς τα ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά μόνον όσα είναι προς το πραγματικό συμφέρον του ανθρώπου, όσα αποβλέπουν στη σωτηρία του. Ιδιαιτέρως τονίζουμε την παρά πάνω αλήθεια, διότι οι σύγχρονοι οργανισμοί υπερασπίσεως των ανθρωπίνων δικαιωμάτων δεν κάνουν καμία διάκριση μεταξύ θεμιτών και αδιαβλήτων «ανθρωπίνων δικαιωμάτων» και άλλων που οδηγούν στην καταστροφή και στον πνευματικό θάνατο. Για παράδειγμα, ως αναφαίρετο ανθρώπινο δικαίωμα θεωρείται σήμερα από τον κοσμικά σκεπτόμενο άνθρωπο, το δικαίωμα της γυναίκας για έκτρωση, το δικαίωμα ομοφυλοφιλικών σχέσεων, το δικαίωμα ικανοποιήσεως κάθε σεξουαλικής παρά φύσης σχέσεως, το δικαίωμα αλλαγής φύλου, εξωσωματικής γονιμοποιήσεως, ευγονικής, ευθανασίας, αυτοκτονίας, κ.λ.π.» [8].

• [1] Το περιοδικό παραθέτει απόσπασμα ομιλίας του παν. κ. Βαρθολομαίου, η οποία έγινε στο Βερολίνο, στις 2 Ιουνίου 2017, στα πλαίσια ενός συνεδρίου για τα ανθρώπινα δικαιώματα, το οποίο κατά τη γνώμη μας «πάσχει» θεολογικά. Είπε ο Παναγιώτατος: «Δυστυχώς υπάρχουν στον ορθόδοξο κόσμο κύκλοι και άτομα που αντιμετωπίζουν τα ανθρώπινα δικαιώματα ως κίνδυνο για την ορθόδοξη ταυτότητά μας. Γενικά θεωρούν τα ανθρώπινα δικαιώματα ως «φονταμενταλισμό του μοντερνισμού» και τη συζήτηση για αυτά «εισαγόμενο λόγο». Τα άτομα αυτά και οι κύκλοι αυτοί αδικούν τόσο τα ανθρώπινα δικαιώματα όσο και την Ορθοδοξία. Κατά αυτό τον τρόπο αποτρέπεται κάθε ευκαιρία για μια θετική συμβολή της Ορθόδοξη Εκκλησίας και Θεολογίας στο ζήτημα ανθρώπινα δικαιώματα». Και συνέχισε: «Ο Ορθόδοξος Χριστιανισμός θα πρέπει να ξεπεράσει οριστικά την αμυντική του στάση έναντι του Διαφωτισμού. Το πνεύμα του Διαφωτισμού δεν φέρει μέσα του κάποιον κίνδυνο για την ταυτότητα μας. Όπως και η απόλυτη άρνηση έτσι και η απόλυτη αποδοχή του δεν συνιστούν τη σωστή στάση απέναντί του. Το ζητούμενο είναι μια διαφοροποιημένη στάση» https://katanixi.gr
• [2] Τον Φεβρουάριο του 2023, ο κ. Τζέφρι Πάιατ με την ιδιότητα του Αμερικανού υφυπουργού Εξωτερικών αρμόδιου για τους Ενεργειακούς Πόρους, κατά την ομιλία του στην ετήσια διάλεξη για [επιλεκτικά και πολιτικά στοχευμένα] «ανθρώπινα δικαιώματα» και τις [γεωστρατηγικά καθοδηγούμενες] «θρησκευτικές ελευθερίες» υπογράμμιζε τον «ζωτικής σημασίας» [γεωπολιτικό] ρόλο του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου και των συν αυτώ στην Ουκρανία: «Έχοντας υπηρετήσει ως πρέσβης των ΗΠΑ εννέα χρόνια στην Ουκρανία και την Ελλάδα, έχω άμεση εικόνα της ηγεσίας του Οικουμενικού Πατριαρχείου και προσωπικά του Οικουμενικού Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίου. Η υποστήριξη του Παναγιωτάτου για την Ουκρανία ήταν ζωτικής σημασίας». Ταυτόχρονα αποκάλυπτε τις διαβουλεύσεις που είχε με τον Μητροπολίτη Χαλκηδόνος Εμμανουήλ και τον Αρχιεπίσκοπο Αμερικής Ελπιδοφόρο, κατά τη διαμόρφωση της πολιτικής της Ουάσιγκτον έναντι της σχισματοαιρετικής Ψευδοεκκλησίας της Ουκρανίας, δηλαδή του «εκκλησιαστικού» ναζιστικού μορφώματος που εκπορεύθηκε από το Φανάρι. https://katanixi.gr
• [3] Ο πράσινος πατριάρχης: Απαριθμεί τα συμπόσια και τα σεμινάρια υπέρ της γης και των υδάτων: «Αυτό που κάνουμε για τη γη είναι στενά συνδεδεμένο με αυτό που κάνουμε για τους ανθρώπους, είτε στο πλαίσιο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, είτε στο πλαίσιο της διεθνούς πολιτικής, είτε στο πλαίσιο της παγκόσμιας ειρήνης». https://katanixi.gr
• [4] https://katanixi.gr
• [5] gr.youthforhumanrights.org ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΓΙΑ ΤΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ 10 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1948 unric.org
• [6] Ποιός ο ρόλος της Εκκλησιαστικής μας διοίκησης; Είναι δυνατόν τα δικαιώματα των ανθρώπων να αποδειχθούν ισχυρά σε ένα Ευρωπαϊκό δικαστήριο και τα δικαιώματα του Θεού να ισοπεδώνονται και να μπαζώνονται στη χωματερή του Οικουμενισμού από την ίδια την Ιεραρχία; Είναι δυνατόν κάθε πονεμένος, πλανεμένος, σαλεμένος, αιρετικός, που δε γνώρισε πρόσωπο Θεού και οικειοποιήθηκε τον όρο Εκκλησία, να βάζει λουκέτο σε ολόκληρο τον κόσμο και να βάζουν λουκέτα και οι Ορθόδοξοι Ναοί; Όταν η αλήθεια εξισώνεται με το ψεύδος και την πλάνη και οι ποιμένες-λειτουργοί του Υψίστου γίνονται πρεσβευτές της ρητορικής της Νέας Τάξης Πραγμάτων, τότε ο πιστός λαός θα πρέπει να εγκαλέσει και την Εκκλησιαστική του διοίκηση ενώπιον του Θεού. https://katanixi.gr
• [7] https://katanixi.gr
• [8] https://katanixi.gr

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: ΚΑΤΑΝΙΧI