Άρθρο της Ελένης Καμπούρη

Στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης πραγματοποιήθηκε προσκυνηματική επίσκεψη από παπικούς και ορθόδοξους

Για άλλη μία φορά το Φανάρι αποκαλύπτει τα φιλενωτικά του σχέδια με κάθε λογής αίρεση. Δυστυχώς απροϋπόθετα και πάντα χωρίς αναστολές.

Η είδηση

Σύμφωνα με δημοσίευμα στον ηλεκτρονικό τύπο [1], το Σάββατο 24 Μαΐου 2025, πραγματοποιήθηκε προσκυνηματική επίσκεψη στην Θεολογική Σχολή της Χάλκης, με τη συμμετοχή ορθοδόξων και παπικών «Ιεραρχών», Αρχόντων του Οικουμενικού Πατριαρχείου, προσκυνητών και καθηγητών από την Αρχιεπισκοπή Αμερικής, ανάμεσα στους οποίους ήταν και απόφοιτοι και τελειόφοιτοι της Θεολογικής Σχολής του Τιμίου Σταυρού Βοστώνης, και πλήθος πιστών.

Εκεί τους υποδέχθηκε θερμά ο Επίσκοπος Αραβισσού Κασσιανός, ο οποίος «τόνισε τη βαθιά σημασία της Θεολογικής Σχολής ως φάρου της Ορθοδοξίας, εξηγώντας τη συμβολή της στους διαλόγους, την παιδεία, αλλά και τις προσπάθειες για την επαναλειτουργία της, τις οποίες έχει αναδείξει σταθερά το Οικουμενικό Πατριαρχείο».

Οι προσκυνητές ξεναγήθηκαν σε όλους σχεδόν τους χώρους της σχολής ενώ «Στο τέλος, παρέστησαν σε επίσημη τράπεζα που παρέθεσε η Αδελφότητα της Σχολής προς τιμήν τους, με πνευματικές ομιλίες και λόγους ενότητας».

Αναφέρεται επίσης ότι «Η επίσκεψη ολοκληρώθηκε με ευχές για την ευόδωση του οράματος της επανέναρξης λειτουργίας της Σχολής, το οποίο παραμένει σταθερή επιδίωξη του Οικουμενικού Πατριαρχείου, αλλά και αίτημα πολλών φορέων της Ομογένειας».

Τι θα συμβεί μετά το άνοιγμα της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης;

Βλέπουμε ότι πραγματοποιείται άλλη μία στρεβλή εθιμοτυπική συνάντηση και υποδοχή αιρετικών με πρόσχημα τον «ειρηνικό διάλογο», την «πίστη», την «παιδεία», την «πνευματική αντοχή και θεολογική ακτινοβολία του Φαναρίου».

Είναι γνωστό ότι το Οικουμενικό Πατριαρχείο ζητά την επανέναρξη λειτουργίας της Σχολής,«κάτι που έχει τεθεί επανειλημμένως στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ως ζήτημα θρησκευτικής ελευθερίας».

Είναι όμως γνωστό ότι η Θεολογική Σχολή της Χάλκης, αν και είναι επισήμως κλειστή, λειτουργεί ανεπίσημα και προωθεί την απροϋπόθετη ένωση με τους αιρετικούς και τους αλλόθρησκους. Αν ανοίξει επίσημα και νόμιμα, τότε τι θα γίνει; Θα συμβεί αυτό που η Κατάνυξη έχει αναφέρει σε προηγούμενο -πολύ κατατοπιστικό- άρθρο της κ. Σοφίας Μακεδονοπούλου: «Θα υπηρετείται με άλλα λόγια ο Οικουμενισμός και η Πανθρησκεία και θα παράγονται οι νέοι Οικουμενιστές Πατριάρχες της Νέας Εποχής και της Νέας Τάξης Πραγμάτων στην Εκκλησία […]. Η Θεολογική Σχολή της Χάλκης θα είναι μία πρότυπη οικουμενιστική Σχολή με καθαρά οικουμενιστικό πρόγραμμα σπουδών και φοιτητές από όλες τις χριστιανικές ομολογίες. Μια σχολή στο πρότυπο των οικουμενιστικών σχολών που λειτουργούν ήδη στην Ουκρανία (το πρότυπο εργαστήριο οικουμενισμού που ευλόγησε ο Πατριάρχης), το Ινστιτούτο Μεταπτυχιακών Σπουδών Ορθοδόξου Θεολογίας, στο Σαμπεζύ της Γενεύης και αλλού». Θα γίνει, δηλαδή, αυτό που πολύ εύστοχα λέει ο θυμόσοφος λαός μας, η «σφηκοφωλιά» της Παναίρεσης του Οικουμενισμού.

Πόσο τηρείται ο Ευαγγελικός Λόγος μετά την Ψευδοσύνοδο του Κολυμπαρίου;

Παρατηρούμε ότι δεν χάνουν ευκαιρία να οργανώνουν συχνά δράσεις, συμπόσια, ημερίδες, προσκυνήματα, αντικανονικές συμπροσευχές μετά των αμετανόητων αιρετικών, συνέδρια και όλα αυτά γίνονται στο πλαίσιο του να εμπεδωθεί σιγά σιγά από τον πιστό λαό, σαν κεκτημένο πλέον μετά από καιρό, η αποδοχή της παναίρεσης του Οικουμενισμού στην Ορθοδοξία. Αργά, σταθερά, μεθοδικά, με νεωτερισμούς και καινοτομίες, που οδηγούν τελικά στην εκκοσμίκευση και το αιρετικό πνεύμα.

Όλα αυτά βέβαια είναι απολύτως αναμενόμενα όταν μετά την Ψευδοσύνοδο του Κολυμπαρίου, η αίρεση ως λέξη και ως έννοια χάθηκε, αναγνωρίζεται εκκλησιαστικότητα εκεί που δεν υπάρχει και φυσικά προωθείται η απροϋπόθετη ενότητα παρά τις δογματικές διαφορές που υπάρχουν.

Από τον λόγο του Κυρίου «Πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τα έθνη, βαπτίζοντες αυτούς εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, διδάσκοντες αυτούς τηρείν πάντα όσα ενετειλάμην υμίν…» (Ματθ. 28,19), μέχρι τις Φαναριώτικες σχισματοαιρετικές «σκασίλες» και την προσπάθεια κοινού εορτασμού του Πάσχα από ορθοδόξους και τους αιρετικούς Λατίνους, μεσολαβεί μία άβυσσος. Είναι άλλο πράγμα η οικουμενικότητα της Ορθοδοξίας και άλλο ο διαχριστιανικός/διαθρησκειακός συγκρητισμός και ο Οικουμενισμός.

Εν κατακλείδι, ο Κύριος μας σαφώς και ευαρεστείται όταν «το Οικουμενικό Πνεύμα της Ορθοδοξίας εξακολουθεί να φωτίζει, να εμπνέει», σε αντίθεση με την νέα μεταπατερική Οικουμενιστική εκκλησιολογία η οποία εναγκαλίζεται με την αίρεση έτσι ώστε να γίνουν πνευματικές και δογματικές εκπτώσεις και να επέλθει η πλήρης αλλοίωση.

• [1] https://www.vimaorthodoxias.gr

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: ΚΑΤΑΝΙΧI

Δείτε σχετικά:
– Το «αμαρτωλό» ΙΕΠ στη Χάλκη «επιμορφώνει» εκπαιδευτικούς με τις ευλογίες του Πατριάρχη
– Ο Μέγας Φώτιος, η Θεολογική Σχολή της Χάλκης και στο βάθος ένωση…