Άρθρο του Ελευθέριου Ν. Κοσμίδη

«Εις την ιστορίαν του ανθρώπινου γένους υπάρχουν τρεις κυρίως πτώσεις: του Αδάμ, του Ιούδα, του Πάπα» (Όσιος Ιουστίνος Πόποβιτς)

Ήδη σχολιάστηκε¹ στην Κατάνυξη η αντικανονική να ανεπίτρεπτη συμπροσευχή του Χαλκηδόνος με τον Πάπα στην Βασιλική του Αγίου Πέτρου στο Βατικανό, η οποία πραγματοποιήθηκε την 29η Ιουνίου 2025.

Όμως η επίσκεψη της αντιπροσωπείας του Πατριαρχείου Κων/πόλεως στον Πάπα έγινε την 28η Ιουνίου 2025. Εκεί, στους χαιρετισμούς που ανταλλάξανε οι δύο πλευρές, διατυπώθηκαν πολλές θέσεις που συνιστούν για μεν την Ορθόδοξη αντιπροσωπεία φανερές παρεκκλίσεις από την Ορθόδοξη διδασκαλία, για δε το Βατικανό επιβεβαίωση της δέσμευσης στον διαχριστιανικό συγκρητισμό και Οικουμενισμό που υπηρετεί μετά την Β’ Βατικάνειο Σύνοδο.

Η είδηση: Αντιπροσωπεία του Οικουμενικού Πατριαρχείου στον Πάπα Λέοντα ΙΔ’

Το Σάββατο, 28 Ιουνίου, ο Πάπας Λέων ΙΔ’ δέχθηκε την Αντιπροσωπεία του Οικουμενικού Πατριαρχείου, η οποία μετέβη στη Ρώμη με την ευκαιρία της εορτής των Αγίων Πέτρου και Παύλου, Θρονικής Εορτής της Παπικής Εκκλησίας. Επικεφαλής της αντιπροσωπείας ήταν ο Μητροπολίτης Γέρων Χαλκηδόνος Εμμανουήλ.

Στις προσφωνήσεις του Μητροπολίτη Χαλκηδόνος Εμμανουήλ και του Πάπα Λέοντος (αντιπροσωπευτικά αποσπάσματα παρατίθενται στο τέλος του άρθρου) διαπιστώνει εύκολα κανείς πως η ρητορική που επιλέγεται είναι η γνωστή νεοεποχίτικη και οικουμενιστική.

Η χρήση όρων όπως «Αγιώτατε» αλλά και η χρήση του όρου «αδερφός» και από τις δύο πλευρές για την σχέση μεταξύ αντίχριστου Πάπα και Πατριάρχη Κων/πόλεως, όταν ο Πάπας σύμφωνα με τον Όσιο Ιουστίνο Πόποβιτς έχει καταγράψει μια από τις τρεις μεγαλύτερες πτώσεις του ανθρωπίνου γένους, είναι προφανές πως δεν χρησιμοποιούνται για καλό σκοπο: «Εις την ιστορίαν του ανθρώπινου γένους υπάρχουν τρεις κυρίως πτώσεις: του Αδάμ, του Ιούδα, του Πάπα. Η πτώσις του Πάπα έγκειται στο να θέλει να αντικαταστήσει ο άνθρωπος τον Θεάνθρωπον με άνθρωπον»².

Η κατάχρηση δε του όρου «αδελφές Εκκλησίες», απλά αποδεικνύει την κοροϊδία του πιστού λαού στην Ψευδοσύνοδο του Κολυμπαρίου, όταν εκεί διατυπώθηκε η χρήση του όρου με την Ιστορική του σημασία!

Τα σπουδαία στην συνάντηση αυτή ήταν η εκατέρωθεν διακήρυξη της οικουμενιστικής ορατής ενότητας.

Χαλκηδόνος Εμμανουήλ:

«Η ευτυχής σύμπτωση του εορτασμού του Πάσχα για Ανατολή και Δύση στις 20 Απριλίου φέτος έχει ήδη αναζωπυρώσει μια ευρεία δημόσια συζήτηση για το θέμα αυτό, και πολλοί πιστοί και από τις δύο Εκκλησίες μας γεύτηκαν αυτή τη σπάνια και όμορφη ταυτόχρονη στιγμή ως μια βαθιά ευπρόσδεκτη πρόγευση της πλήρους, ορατής ενότητας για την οποία τόσο θερμά επιδιώκουμε και προσευχόμαστε».

Πάπας Λέων ΙΔ`:

«Καθώς αναλογίζομαι με ευγνωμοσύνη την πρόοδο που έχει σημειωθεί μέχρι στιγμής, πλήρους σας διαβεβαιώνω για την επιθυμία μου να επιμείνω στην προσπάθεια αποκατάστασης της ορατής κοινωνίας μεταξύ των Εκκλησιών μας».

Και μια τρίτη αποκάλυψη από το χείλη του Πάπα Ρώμης δίνει απαντήσεις σε όσους αμφιβάλλουν για τις οικουμενιστικές πρωτοβουλιες του Πατριάρχη Βαρθολομαίου:

«Εδώ θα ήθελα να αναφέρω τη μαρτυρία της ειλικρινούς εγγύτητας με την Καθολική Εκκλησία που έδωσε ο Οικουμενικός Πατριάρχης, Παναγιώτατος Βαρθολομαίος, με την προσωπική του συμμετοχή στην κηδεία του εκλιπόντος Πάπα Φραγκίσκου, και ξανά στη Λειτουργία που εγκαινίασε το Ποντιφικάτο μου».

Ως «ειλικρινής εγγύτητα» και «ορατή ενότητα» ή «ορατή κοινωνία» εννοείται η μετάνοια και η επιστροφή των αιρετικών παπικών στην Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία;

Όχι βέβαια!

Πρόκειται για μια (ψευδο)ένωση προκάλυμμα, ίσα ίσα για να καλύπτει τη δογματική γύμνια της. Τα επτά κείμενα που με υπερηφάνεια αναφέρει ο Χαλκηδόνος Εμμανουήλ, που παρήχθησαν από την έναρξη των διαλόγων με τους παπικούς, αποτελούν ισχυρό κατηγορητήριο σε μια μέλλουσα να συνέλθει Πανορθόδοξη Σύνοδο που θα καταδικάσει τους εμπνευστές τους και τις κακοδοξίες που αναπτύσσονται μέσα σε αυτά.

Παραθέτουμε αποσπάσματα από τους χαιρετισμούς/προσφωνήσεις όπως δημοσιεύθηκαν στο διαδίκτυο (ανεπίσημες μεταφράσεις). Η επισήμανση με έντονους χαρακτήρες κάποιων σημείων είναι δική μας.

Καλή Μετάνοια και κανονική επιστροφή στην Μια, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία.

Ομιλία Μητροπολίτη Χαλκηδόνος Εμμανουήλ

Αγιώτατε,

Με βαθύτατο αίσθημα τιμής στέκομαι σήμερα ενώπιόν σας, ως επικεφαλής της Πατριαρχικής αντιπροσωπείας στην Θρονική Εορτή της Εκκλησίας της Ρώμης, έχοντας το προνόμιο να φέρω στην Αγιότητά Σας το εγκάρδιο και αδελφικό Μήνυμα του αγαπημένου Σας Αδελφού εν Χριστώ,Οικουμενικού Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαίου.

Καθώς η λαμπρή και ένδοξη αυγή της Θρονικής Εορτής των Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου αρχίζει να κατακλύζει την αρχαία και Αιώνια Πόλη της Ρώμης με την απαράμιλλη αποστολική της λαμπρότητα, φέρει μαζί της κάτι περισσότερο από το φως μιας νέας ημέρας. Μεταφέρει τους θερμότερους χαιρετισμούς και τις πιο ένθερμες μεσιτείες της Αδελφής Εκκλησίας της Κωνσταντινούπολης.

Με μια φωνή, παρακαλούμε τον Παντοδύναμο να στεφθεί άφθονα η Παπική σας διακονία με τα θεία δώρα της βαθιάς ειρήνης και των άφθονων, ζωογόνων καρπών. Η πρώτη κιόλας λέξη που επέλεξε η Αγιότητά σας να εκστομίσει κατά την εκλογή σας – η απλή αλλά ισχυρή λέξη, «ειρήνη» – αντήχησε σε όλο τον κόσμο […].

Είναι, στην ίδια της την ουσία, μια θετική και περίπλοκη ύφανση θεμελιώδους αλήθειας και διαρκούς δικαιοσύνης.

Οι δύο Αδελφές Εκκλησίες μας συμμετέχουν πιστά και με ελπίδα στον εξαιρετικά σημαντικό διάλογο της αγάπης από το ιστορικό έτος 1964 και έχουν δεσμευτεί στον επίσημο θεολογικό διάλογο από το 1980. Φέτος συμπληρώνονται 60 χρόνια από την ιστορική, αμοιβαία άρση των αναθεμάτων του 1054, μια θαρραλέα πράξη που άνοιξε δυναμικά το δρόμο για την έναρξη ενός ειλικρινούς, ανοιχτού και πραγματικά αδελφικού διαλόγου.

Κατά τη διάρκεια αυτών των δεκαετιών, έχουν συνταχθεί και δημοσιευτεί με κόπο επτά σημαντικά συμφωνημένα κείμενα, εκφράζοντας με εύγλωττο τρόπο την βαθιά κοινή μας θεολογική παράδοση και επισημαίνοντας μια αξιοσημείωτη σύγκλιση σε πολλά από τα πολύπλοκα ζητήματα που, για αιώνες, συνεχίζουν να διχάζουν τους Ορθόδοξους και τους Ρωμαιοκαθολικούς.

Η Κοινή Διεθνής Επιτροπή Θεολογικού Διαλόγου μεταξύ των Εκκλησιών μας έχει παράγει μέχρι στιγμής ένα σύνολο σημαντικού και ουσιαστικού έργου, στο οποίο έχουν προσφέρει ανεκτίμητες συνεισφορές ορισμένοι σημαντικοί και σεβαστοί θεολόγοι και από τις δύο παραδόσεις μας,όπως ο αείμνηστος Jean-Marie Tillard και ο Καρδινάλιος Walter Kasper, καθώς και οι Γέροντες Μητροπολίτες Χαλκηδόνας Μελίτων και Περγάμου Ιωάννης, και οι δύο αείμνηστοι.

Το πιο πρόσφατο από αυτά τα έγγραφα, το οποίο υπογράφηκε στην πόλη της Αλεξάνδρειας το έτος 2023, ασχολείται με προσοχή στα σύνθετα θέματα του πρωτείου και της συνοδικότητας, όπως αυτά εξελίχθηκαν κατά τη διάρκεια της δεύτερης χιλιετίας.

[…]

Καθώς κοιτάμε μπροστά με ανυπομονησία, η 1700 η επέτειος της Α’ Οικουμενικής Συνόδου της Νίκαιας στέκεται μπροστά μας ως ένας ισχυρός καθρέφτης και ένας καθοδηγητικός λύχνος.

Λειτουργεί ως καθρέφτης που αντανακλά την κοινή μας καταγωγή στην αδιαίρετη Εκκλησία και ως λύχνος που φωτίζει έντονα την πορεία του ακόμη ημιτελούς ταξιδιού μας προς την πλήρη κοινωνία.

Αυτή η ιερή και μερικές φορές επίπονη πορεία συμφιλίωσης ακολουθήθηκε με ταπεινή και αέναα ελπιδοφόρα επιμονή από τον διακεκριμένο προκάτοχό σας, τον αείμνηστο Πάπα Φραγκίσκο.

Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο, λοιπόν, χαιρόμαστε ακόμη περισσότερο, γνωρίζοντας ότι η Αγιότητά Σας σκοπεύει να συνεχίσει αυτό το ευλογημένο προσκύνημα ενότητας. Το σχέδιό σας να το κάνετε αυτό επισκεπτόμενοι την Έδρα του Οικουμενικού Πατριαρχείου στο ιστορικό Φανάρι και ταξιδεύοντας στην αρχαία Νίκαια – την πόλη που είναι γνωστή σήμερα ως Iznik – είναι ένα προσκύνημα που θα χρησιμεύσει ως ζωτική προετοιμασία για αυτόν τον κοινό εορτασμό με τον Αδελφό σας, Πατριάρχη Βαρθολομαίο.

Οι προπαρασκευαστικοί διάλογοι για αυτή τη σημαντική περίσταση έχουν ήδη αρχίσει να αποδίδουν πολλά υποσχόμενους και ενθαρρυντικούς καρπούς.

Ας προσευχηθούμε θερμά ώστε ο κοινός εορτασμός της Νίκαιας να γίνει ο ακρογωνιαίος λίθος των ανανεωμένων και αναζωογονημένων προσπαθειών μας να εορτάσουμε μαζί τη μεγάλη εορτή του Πάσχα, όπως έχει ήδη προταθεί.

Είθε αυτό όχι μόνο να χρησιμεύσει ως μια ισχυρή και ενιαία μαρτυρία της κοινής μας πίστης ενώπιον ενός κόσμου που παρακολουθεί, αλλά και να λειτουργήσει ως ένα αποφασιστικό και μη αναστρέψιμο βήμα προς την επίτευξη μιας κοινής ημερομηνίας εορτασμού για αυτή τη μεγαλύτερη και πιο χαρμόσυνη από όλες τις χριστιανικές εορτές.

Η ευτυχής σύμπτωση του εορτασμού του Πάσχα για Ανατολή και Δύση στις 20 Απριλίου φέτος έχει ήδη αναζωπυρώσει μια ευρεία δημόσια συζήτηση για το θέμα αυτό, και πολλοί πιστοί και από τις δύο Εκκλησίες μας γεύτηκαν αυτή τη σπάνια και όμορφη ταυτόχρονη στιγμή ως μια βαθιά ευπρόσδεκτη πρόγευση της πλήρους, ορατής ενότητας για την οποία τόσο θερμά επιδιώκουμε και προσευχόμαστε.

Με αυτό το πνεύμα, δεν είναι τυχαίο ότι και οι δύο Εκκλησίες μας έχουν ήδη λάβει εκατοντάδες εκκλήσεις υπέρ αυτής της θεάρεστης προσπάθειας.

[…]

Και είθε η Υπεραγία Θεοτόκος, η Μητέρα του Θεού, να διαφυλάττει αταλάντευτα τούτη την πολύτιμη αδελφότητα υπό την σκέπη της προστασίας Της, έως τη μεγάλη εκείνη και έσχατη ημέρα, όταν η Ανατολή και η Δύση θα σταθούν επιτέλους μαζί, ως ένα, ενώπιον του θρόνου του Χριστού και θα μάθουν, σε τέλεια κοινωνία, πόσο απέραντη και μεγαλοπρεπής μπορεί πραγματικά να οικοδομηθεί μια πόλη από τα θεμέλια της ειρήνης.

Ομιλία Πάπα Ρώμης

Σεβασμιώτατοι,

Αγαπητοί εν Χριστώ Αδελφοί,

Είμαι ιδιαίτερα χαρούμενος που καλωσορίζω, για πρώτη φορά μετά την εκλογή μου ως Επίσκοπος Ρώμης και διάδοχος του Αποστόλου Πέτρου, αυτήν την Αντιπροσωπεία που εκπροσωπεί την αδελφή Εκκλησία της Κωνσταντινουπόλεως καθώς εορτάζουμε την Εορτή των Αγίων Πέτρου και Παύλου, Προστάτων της Εκκλησίας της Ρώμης.

Αυτή η παραδοσιακή ανταλλαγή Αντιπροσωπειών μεταξύ των δύο Εκκλησιών με την ευκαιρία των αντίστοιχων εορτών των Προστάτων Αγίων τους αποτελεί ένδειξη της βαθιάς κοινωνίας που ήδη υπάρχει μεταξύ μας και αντανάκλαση του αδελφικού δεσμού που ένωνε τους Αποστόλους Πέτρο και Ανδρέα.

Μετά από αιώνες διαφωνιών και παρεξηγήσεων, η επανέναρξη ενός γνήσιου διαλόγου μεταξύ των αδελφών Εκκλησιών της Ρώμης και της Κωνσταντινούπολης κατέστη δυνατή χάρη σε θαρραλέα και διορατικά βήματα που έλαβαν ο Πάπας Παύλος ο ΣΤ’ και ο Οικουμενικός Πατριάρχης Αθηναγόρας.

Οι σεβάσμιοι διάδοχοί τους στις Έδρες της Ρώμης και της Κωνσταντινούπολης ακολούθησαν με πεποίθηση την ίδια οδό συμφιλίωσης, ενισχύοντας έτσι περαιτέρω τις στενές μας σχέσεις.

Εδώ θα ήθελα να αναφέρω τη μαρτυρία της ειλικρινούς εγγύτητας με την Καθολική Εκκλησία που έδωσε ο Οικουμενικός Πατριάρχης, Παναγιώτατος Βαρθολομαίος, με την προσωπική του συμμετοχή στην κηδεία του εκλιπόντος Πάπα Φραγκίσκου, και ξανά στη Λειτουργία που εγκαινίασε το Ποντιφικάτο μου.

Καθώς αναλογίζομαι με ευγνωμοσύνη την πρόοδο που έχει σημειωθεί μέχρι στιγμής, σας διαβεβαιώνω για την επιθυμία μου να επιμείνω στην προσπάθεια αποκατάστασης της πλήρους ορατής κοινωνίας μεταξύ των Εκκλησιών μας.

[…]

Σας παρακαλώ θερμά να μεταφέρετε τους εγκάρδιους χαιρετισμούς μου στον Πατριάρχη Βαρθολομαίο και τα μέλη της Ιεράς Συνόδου, μαζί με την ευγνωμοσύνη μου για την αποστολή Αντιπροσωπείας και φέτος. Είθε οι Άγιοι Πέτρος και Παύλος, ο Άγιος Ανδρέας και η Παναγία Μητέρα του Θεού, που ζουν αιώνια στην τέλεια κοινωνία των αγίων, να μας συνοδεύουν και να μας στηρίζουν στις προσπάθειές μας στην υπηρεσία του Ευαγγελίου. Σας ευχαριστώ!

• 1 https://katanixi.gr
• 2 Η Ορθόδοξος Εκκλησία και ο Οικουμενισμός, Οσίου Ιουστίνου Πόποβιτς, 1974

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: ΚΑΤΑΝΙΧI

Δείτε σχετικά:
– Είναι ο Πάπας αιρετικός; Έγινε το Σχίσμα το 1054;
– Συμπροσευχή του Μητροπολίτη Χαλκηδόνος με τον αιρεσιάρχη Πάπα στη «Θρονική εορτή» του Βατικανού
– Άλλο ένα χειροφίλημα στον πάπα από Oρθόδοξο ρασοφόρο