Άρθρο της Ευαγγελίας Ζουλάκη

«Οι όροι της ενώσεως είναι τοιούτοι, ώστε καθιστώσι την ζητουμένην ένωσιν αδύνατον· διότι δεν έχουσι ουδέν σημείον συναντήσεως, ζητούσι δε εκατέρα παρά της ετέρας, ούτε πλείον ούτε έλαττον, την άρνησιν εαυτής…» (Άγιος Νεκτάριος)

Στις 30 Ιουνίου ο αιρεσιάρχης Πάπας υποδέχτηκε στο Βατικανό αντιπροσωπεία του Οικουμενικού Πατριαρχείου [1].

Επικεφαλής της αντιπροσωπείας ήταν ο Μητροπολίτης Γέρων Χαλκηδόνος Εμμανουήλ (πρόεδρος της Συνοδικής Επιτροπής του Οικουμενικού Πατριαρχείου για τις σχέσεις με τους παπικούς), ενώ συμμετείχαν ο Μέγας Εκκλησιάρχης Αέτιος -διευθυντής του Ιδιαίτερου Πατριαρχικού Γραφείου- και ο Πατριαρχικός Διάκονος Ανατόλιος Δοξαστάκης.

Την προηγούμενη μέρα, 29 Ιουνίου, κατά τη «Θρονική εορτή» του Βατικανού, η Φαναριώτικη αντιπροσωπεία παρέστη στην παπική «Θεία Λειτουργία» του αντίχριστου Ποντίφικα, όπως σχολιάστηκε σε σχετικό άρθρο της Κατάνυξης, υπομνηματίζοντας θαυμάσια τη μιαρή και αντικανονική συμπροσευχητική τους παρουσία [2|. 

Και σαν να μην έφθανε η απαράδεκτη παρουσία τους εκεί… τα έκαναν θάλασσα και την επόμενη μέρα με την επίσκεψή τους στο Βατικανό.

Σε σχετικό βίντεο βλέπουμε πως ο Μέγας Εκκλησιάρχης Αέτιος, με την είσοδό του στον χώρο όπου τους υποδέχθηκε ο Πάπας, σκύβει και ασπάζεται το χέρι του. Αντίστοιχα πράττει (για ακόμη μία φορά) και ο Μητροπολίτης Χαλκηδόνος κατά την αναχώρησή του [3]. 

Οι μιαροί ασπασμοί στο χέρι του αιρεσιάρχη Πάπα επαναλαμβάνονται τα τελευταία χρόνια, όπως διαβάζουμε σε σχετικά άρθρα της Κατάνυξης [4][5].

Με τη στάση τους αυτή απέναντι στον αντίχριστο Ποντίφικα προκαλούν σφοδρά τις ορθόδοξες συνειδήσεις, αποκαλύπτοντας τις συγκρητιστικές τους διαθέσεις στο Βατικανό. Γίνεται έτσι αβίαστα κατανοητό ότι με την ένωση των «εκκλησιών» εννοείται μία απροϋπόθετη «ένωση» των καταδικασμένων αιρέσεων και της Ορθόδοξης Εκκλησίας, υπό τον Πάπα.

Ο Άγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως ο Θαυματουργός κατατοπίζει με τον λόγο του: «Ἡ ἀκάθεκτος φιλαρχία καὶ φιλοδοξία τὰ πάντα ἐμηχανεύσαντο. Τὰ πάντα ἐσοφίσθησαν, τὰ πάντα ἔδρασαν, ὅπως ἀναδείξωσι τοὺς Πάπας ἡγεμόνας τῆς Ἐκκλησίας καὶ τυρράνους τῆς οἰκουμένης. Τὸ πρόγραμμα κατεστρώθη καὶ ἡ ἐφαρμογὴ αὐτοῦ ἐπεζητήτω πάσει δυνάμει. Πᾶν τὸ ἀντικείμενον ἔσει νὰ αἴρηται, καὶ πᾶν τὸ ἀντιπῖπτον νὰ καθαίρηται» [6].

Ερμηνεύοντας σε άλλο σημείο τα λόγια του Αγίου Ιγνάτιου συμπληρώνει [7]:

«Ὁ Ἰγνάτιος τὴν ἑνότητα τῆς ᾿Εκκλησίας εὑρίσκει ἐν τῇ ταυτότητι τῆς πίστεως, ἐν τῇ ἀμοιβαίᾳ ἀγάπῃ, ἐν τῇ συμφωνίᾳ τῆς γνώμης.

[…] Ἐκ τῆς πρὸς ἐφεσίους ἐπιστολῆς τοῦ ᾿Ιγνατίου νοοῦμεν ἄριστα ποίαν ἕνωσιν συμβουλεύει τῷ Πολυκάρπῳ ὁ ἅγιος Πατὴρ νὰ ἔπιζητῇ τὴν ἕνωσιν μετὰ τοῦ θεοῦ καὶ οὐχὶ μετὰ τῶν διαδόχων τοῦ Πέτρου, ἥτις οὐδαμόθεν ἐπιβάλλεται.

Ἐν τῇ πρὸς Μαγνησίους ἐπιστολῇ ὁ ἅγιος Ἰγνάτιος ἐπαινῶν τὴν ἑνότητα τῆς ᾿Εκκλησίας γράφει· «αᾄδω τὰς ᾿Εκκλησίας, ἐν αἷς ἕνωσιν εὔχομαι (=καυχώμαι ὅτι εὑρίσκω) σαρκὸς καὶ πνεύματος ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ». Ο Κύριος ἐστίν ὁ ἀληθινὸς καὶ πρῶτος ᾿Επίσκοπος καὶ μόνος φύσει ἀρχιερεύς· ὥστε ἕνωσις ἀληθής, ἡ ἕνωσις μετὰ τοῦ πρώτου καὶ μόνου φύσει ἀρχιερέως Χριστοῦ· οἱ τὴν ἕνωσιν ταύτην ἔχοντες ἀνάγκην ἑτέρας πρὸς σωτηρίαν οὐκ ἔχουσιν. 

[…] Ἐν δὲ τῇ πρὸς Ρωμαίους γράφων δὲν ἀναφέρεται πρὸς τὸν ἐπίσκοπον τῆς Ρώμης, ἀλλὰ πρὸς τὴν ᾿Εκκλησίαν καὶ εὔχεται, ἵνα τὴν ἑαυτοῦ ἐπισκοπὴν ἐπισκοπήσῃ μόνος ὁ Χριστός.

Ἐν τῇ συγγραφῇ τοῦ ἀποστολικοῦ πατρὸς ῾Ερμᾶ «ὁ Ποιμὴν» (Pastor) ἡ ἐκκλησία παραβάλλεται πρὸς μέγα Οἰκοδόμημα, πρὸς ὑψηλὸν πύργον, τεθεμελιωμένον ἐπὶ τοῦ παντοδυνάμου ὀνόματος τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ συντηρούμενον ὑπὸ τῆς ἀοράτου τοῦ θεοῦ δυνάμεως· οὕτω δὲ ὁ ὅλος πύργος φαίνεται ὑπὸ ἑνὸς μόνου λίθου αποτελούμενος (I. Visio· 2.3). Εν δὲ ταῖς παραβολαῖς αὐτοῦ (Similitudines), ἐν αἷς γίνεται λόγος περὶ Ἐκκλησιαστικῆς πειθαρχίας, ἐπαναλαμβάνει ὅτι ὁ Πύργος ἐστὶν ἡ ᾿Εκκλησία, ἡ δὲ πύλη ἡ ἄγουσα εἰς αὐτόν ἐστὶν ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ, δι’ ἧς μόνης ἐστὶ δυνατὴ ἡ πρὸς τὸν Θεὸν εἴσοδος. «Οἱ πιστεύοντες εἰς Θεὸν διὰ τοῦ Υἱοῦ αὐτοῦ ἔλαβον τὸ ἅγιον Πνεῦμα· ἰδοῦ, ἔσται ἓν πνεῦμα καὶ ἓν σῶμα».

Καὶ ἐνταῦθα ἐπίσης οὐδένα λόγον ποιεῖται περὶ τοῦ ᾿Επισκόπου ῾Ρώμης ὡς ἀντιπροσώπου τοῦ Χριστοῦ καὶ ἑνωτικοῦ δεσμοῦ τῆς ᾿Εκκλησίας αὐτοῦ. Ἐπίσης ναὶ ἐν τῇ πρὸς Διόγνητον ἐπιστολῇ αὐτοῦ ὡς κέντρον ἑνωτικὸν θεωρεῖ μόνον τὸν λόγον, δι’ οὗ ἡ ᾿Εκκλησία πλουτίζεται καὶ θεία χάρις διαχέεται ἄφθονος εἰς τὸ πλήρωμα αὐτῆς (κεφ. ζ΄. ια΄.).

Τοιαύτη ἡ γνώμη τῶν ᾿Αποστολικῶν πατέρων περὶ τοῦ κέντρου τῆς ἑνότητος τῶν Ἐκκλησιῶν, ἥτις εἶναι σύμφωνος πρὸς τὸ Πνεῦμα τῆς ἁγίας Γραφῆς».

Η κατάπτυστη ψευδοθεολογία του Βατικανού περί της ενώσεως των «εκκλησιών» υπό την παντόφλα του Πάπα είναι ένα σχέδιο που μηχανεύονται οι Λατίνοι εδώ και αιώνες, όπως παρουσιάζει εναργώς στο συγκεκριμένο πόνημά του ο σοφός και διακριτικός Άγιος Νεκτάριος.

Σε αυτό το σχέδιο συμβάλλουν παντί σθένει οι οικουμενιστές εκκλησιαστικοί άρχοντες του Φαναρίου. Η επηρμένη οφρύς του αντίχριστου Ποντίφικα δεν φαίνεται να τους απωθεί, αλλά αντίθετα τους ελκύει προς την υποταγή σε αυτόν.

Το ότι οι Λατίνοι εξέκλιναν από τη μόνη Αλήθεια και εμμένουν επί αιώνες στις οικτρές πλάνες, αιρέσεις και κακοδοξίες τους κατοχυρώνεται από τη χορεία των Αγίων Πατέρων και από τις Ιερές Συνόδους, οι οποίες καταδικάζουν τον παπισμό ως αίρεση. Οι Φαναριώτες αρνούνται να το αντιληφθούν αυτό… τι κάνουν, όμως, οι λοιποί ορθόδοξοι Ιεράρχες της Εκκλησίας μας; 

Η Ευλογημένη, Ιεροκανονική και Αγιοπατερική Αποτείχιση (ΙΕ’ Κανόνας της Πρωτοδευτέρας Συνόδου επί Μεγάλου Φωτίου) από τους αιρετίζοντες Επισκόπους ορθώνει τείχος σε όσους υποτάσσονται στον Πάπα και στη φρικτή παναίρεση του Οικουμενισμού.

• [1] https://www.orthodoxianewsagency.gr
• [2] https://katanixi.gr
• [3] https://www.youtube.com
• [4] https://katanixi.gr
• [5] https://katanixi.gr
• [6] Μητροπολιτου Πενταπολεως Νεκταρίου «Μελέτη Ἱστορικὴ Περὶ τῶν Αἰτίων τοῦ Σχίσματος, Περὶ τῶν Λόγων τῆς Διαιωνίσεως Αὐτοῦ, καὶ Περὶ τοῦ Δυνατοῦ ἢ Ἀδυνάτου τῆς Ἑνώσεως τῶν Δύο Ἐκκλησιῶν, τῆς Ἀνατολικῆς καὶ Δυτικῆς», εκδ. Παρασκευά Λεώνη, Αθήνα 1911
• [7] Αυτόθι σελ. 76

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: ΚΑΤΑΝΙΧI

Δείτε σχετικά:
– Ο Χαλκηδόνος Εμμανουήλ σε νέες απαράδεκτες πνευματικές εκτροπές στο Βατικανό
– Άλλο ένα χειροφίλημα στον πάπα από Oρθόδοξο ρασοφόρο
– Οι Χαλκηδόνος Εμμανουήλ και Σικάγου Ναθαναήλ προσκυνούν τον αιρεσιάρχη Πάπα