Άρθρο της Ευαγγελίας Ζουλάκη

«Οὐ συγχωρεῖ συγκατάβασις εἰς τὰ τῆς Πίστεως» (Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός)

Στις 10 Μαρτίου, ο πρόεδρος της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν παρέθεσε στο Προεδρικό Μέγαρο (πανθρησκειακό) δείπνο Ιφτάρ, το οποίο προσφέρεται κατά την περίοδο του Ραμαζανιού μετά το τέλος της ημερήσιας νηστείας των μουσουλμάνων. Παρέστη πλήθος θρησκευτικών ηγετών της χώρας, μεταξύ των οποίων και ο Πατριάρχης Κων/πόλεως Βαρθολομαίος, τον οποίο συνόδευσε ο Μητροπολίτης Χαλκηδόνος Εμμανουήλ [1].

Σχετικό βίντεο αποκαλύπτει ότι κατά τη διάρκεια του Ιφτάρ πραγματοποιήθηκε απαγγελία του Κορανίου από τον Egzon Ibrahimi.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση του Οικουμενικού Πατριαρχείου, ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος «εξέφρασε τις ευχές του για το Ραμαζάνι στον Τούρκο πρόεδρο και δι’ αυτού σε όλους τους μουσουλμάνους».

Ανάλογο επίσημο δείπνο παρέθεσε στην Άγκυρα η Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων του κυβερνώντος κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP). Τον Πατριάρχη Κων/πόλεως, ο οποίος προσκλήθηκε όπως κάθε χρόνο, εκπροσώπησε ο Μητροπολίτης Προύσης Ιωακείμ.

Αντίστοιχα, στις 16 Μαρτίου, ο Οικουμενικός Πατριάρχης παρευρέθηκε σε έτερο δείπνο Ιφτάρ που παρέθεσε το ιστορικό ομογενειακό εκπαιδευτήριο του Ζωγραφείου Λυκείου [2].

Παράλληλες δράσεις είχε και ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας Θεόδωρος [3].

Ειδικότερα, στις 10 Μαρτίου, παρέθεσε ο ίδιος δείπνο Ιφτάρ προς τιμήν των μηχανικών, αρχιτεκτόνων και εργατών που εργάζονται για την αναστήλωση του ιστορικού Ιερού Ναού του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Αλεξανδρείας, εκφράζοντας με την πρωτοβουλία αυτή την ευαρέσκειά του προς όλους τους εργαζομένους.

Διαβάζουμε στην ανακοίνωση του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας: «Το Ιφτάρ πραγματοποιήθηκε στον προαύλιο χώρο του Πατριαρχείου στην Αλεξάνδρεια, παρουσία του Εξοχωτάτου Γενικού Προξένου της Ελλάδος στην Αλεξάνδρεια κ. Ιωάννη Πυργάκη, του Προέδρου της Ελληνικής Κοινότητας Αλεξανδρείας κ. Ανδρέα Βαφειάδη, του Σοφολογιωτάτου εκπροσώπου του Μεγάλου Σεΐχη του Αλ-Άζχαρ στην Αλεξάνδρεια Dr. Ibrahim Al-Jamal, του Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Μαρεώτιδος κ. Δαμασκηνού, Πατριαρχικού Επιτρόπου Αλεξανδρείας, καθώς και των υπευθύνων της κατασκευαστικής εταιρείας Rowad, η οποία έχει αναλάβει την υλοποίηση του έργου της αναστήλωσης του Ιερού Ναού».

Αξιοσημείωτο είναι πως η ανακοίνωση του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας χαρακτηρίζει τον μήνα του Ραμαζανιού ως «ιερό», εν περίοδο μάλιστα της όντως ιεράς νηστείας της Μεγάλης Σαρακοστής:

«(σ.σ. Ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας Θεόδωρος) ιδιαιτέρως αναφέρθηκε στην περίοδο του ιερού μηνός του Ραμαζανιού, κατά την οποία, παρά την αυστηρή νηστεία οι εργαζόμενοι συνεχίζουν με την ίδια αφοσίωση και εργατικότητα τις εργασίες της αναστήλωσης».

Υπενθυμίζεται ότι την 29η Οκτωβρίου 2009, ο Πατριάρχης Κων/πόλεως Βαρθολομαίος, βρισκόμενος στην Ατλάντα της Αμερικής, προσέφερε ως δώρο ένα Κοράνι στον πρόεδρο της Coca Cola, το οποίο αποκάλεσε μάλιστα «Ἅγιο Κοράνιο» και «ἱερό βιβλίο τῶν μουσουλμάνων ἀδελφῶν μας». Στην ομιλία του είχε αναφέρει: «Ἔχω ἕνα μικρό ἀναμνηστικό. Μικρό καί σπουδαῖο. Ἀναμνηστικό γιά τήν Δάφνη καί τόν Μουχτάρ. Αὐτό εἶναι τό Ἅγιο Κοράνιο, τό ἱερό βιβλίο τῶν μουσουλμάνων ἀδελφῶν μας» (βίντεο).

Είναι συνηθισμένο πλέον φαινόμενο για ορισμένους σύγχρονους οικουμενιστές Ορθόδοξους Ιεράρχες να μοιράζουν το κοράνι, ονομάζοντάς το ιερό βιβλίο, ή να συμμετέχουν σε δείπνα Ιφτάρ, χαρακτηρίζοντας τη νηστεία του Ραμαζανιού ως ιερή.

Δεν είναι η πρώτη φορά στην ιστορία όπου Ορθόδοξοι και Μουσουλμάνοι συνυπάρχουν σε έναν τόπο.

Κατά τη μακραίωνη ιστορική συνύπαρξη των ορθοδόξων χριστιανών και των μουσουλμάνων, η Εκκλησία διαλέχθηκε γνήσια και αυθεντικά διά των Αγίων της, οι οποίοι βίωσαν αυθεντικά το μυστήριο της Εκκλησίας και γι’ αυτό κατενόησαν σε βάθος το δόγμα και το ήθος του Ισλάμ.

Οι Άγιοι δεν έκαναν την παραμικρή υποχώρηση στα δόγματα της Ορθοδόξου Πίστεως.

Διαβάζουμε σχετικά σε εργασία Μοναχού της Ιεράς Μονής Γρηγορίου Αγίου Όρους, η οποία συνεγράφη υπό την επιστασία του Ηγουμένου της Μονής, μακαριστού Αρχιμανδρίτου π. Γεωργίου Καψάνη [4]:

«Κατά τήν μακραίωνη ἱστορική συνύπαρξι τῶν ὀρθοδόξων χριστιανικῶν καί τῶν μουσουλμανικῶν λαῶν ἡ Ὁρθόδοξος Ἐκκλησία μας βρισκόταν σέ ἕνα διαρκῆ ὀρθοδοξο-ισλαμικό «διάλογο». Ἡ Ἐκκλησία διαλέχθηκε γνήσια καί αὐθεντικά διά τῶν Ἁγίων της, οἱ ὁποῖοι ἐβίωσαν αὐθεντικά τό μυστήριο τῆς Ἐκκλησίας καί γι’ αὐτό κατενόησαν σέ βάθος τό δόγμα καί τό ἦθος τοῦ Ἰσλάμ.

Ἀντιπροσωπευτικά δείγματα αὐτοῦ τοῦ «διαλόγου» σέ διαφορετικές περιόδους τῆς ἰσλαμο-χριστιανικῆς ἐπικοινωνίας εἶναι οἱ διάλογοι πού πραγματοποίησαν ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός (Η΄ αἰώνας), ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς (ΙΔ΄ αἰώνας), ὁ ἱερός Γεννάδιος ὁ Σχολιάριος (ΙΕ΄ αἰώνας) καί ὁ ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης (ΙΗ΄-ΙΘ΄ αἰῶνες). Ἡ ἐκπληκτική θεολογική ὁμοιομορφία τῶν διαλόγων αὐτῶν ἀποδεικνύει τό ἐνιαῖο πνεῦμα, κάτω ἀπό τό ὁποῖο διαλέγονται οἱ Ἅγιοι, ἀνεξαρτήτως ἀπό τήν ἱστορική περίοδο πού διανύει τό Ἱσλάμ καί ἀπό τήν πολιτική καί κοινωνική κατάσταση τῶν Ὀρθοδόξων λαῶν.

Αὐτοί οἱ διάλογοι μποροῦν μέ ἀσφάλεια νά θεωρηθούν καί ἡ αὐθεντική ἔκφρασις τοῦ διαλόγου τῶν Ὀρθοδόξων λαῶν μέ τό Ἰσλάμ.

[…]

Ἐντελῶς διαφορετικά ὅμως (σ.σ. σε σχέση με τους σύγχρονους Ιεράρχες) διαλέχθηκαν οἱ Ἅγιοι μέ τό Ἰσλάμ. Ὡμολόγησαν ἀκριβῶς τήν Ὀρθόδοξο Πίστι, σέ περιόδους μάλιστα πού οἱ Ὀρθόδοξοι θά εἶχαν λόγους νὰ ἀποσπάσουν εὐνοϊκώτερη συμπεριφορά ἐκ μέρους τῶν κυριάρχων Μουσουλμάνων ὑποτονίζοντας τό δόγμα τῆς Ἁγίας Τριάδος. Δέν ἔκαναν ἐν τούτοις οὔτε τήν παραμικρή ὑποχώρηση στά δόγματα τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως, πρᾶγμα πού πολλές φορές τούς ἐστοιχισε καί τήν ἴδια τήν ζωή.

Οἱ ἅγιοι Νεομάρτυρες εἶναι λαμπρά παραδείγματα. Ὁ ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης συνοψίζει ὡς ἑξῆς τήν στάσι τῶν ἁγίων Νεομαρτύρων: «Ἐκεῖνοι (οἱ παλαιοί μάρτυρες) διά τήν πίστιν τῆς Ἁγίας Τριάδος ἐμαρτύρησαν; και οὖτοι ὁμοίως, ἐκεῖνοι διά τό ὄνομα, καί τήν Θεότητα τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἔχυσαν τό αἷμα τους; καί οὗτοι ὁμοίως· ἵνα μή λέγω ὅτι οὗτοι ἔχουσί τι περισσότερον ἀπό ἐκείνους καθ’ ὅτι ἐκεῖνοι μέν ἠγωνίσθησαν κατά τῆς πολυθεΐας, καί εἰδωλολατρείας, ἥτις εἶναι μία προφανής ἀσέβεια, ὅπου δύσκολα ἠμπορεῖ νὰ ἀπατήσῃ ἕνα λογικό νοῦν, οἷτοι δέ ἠγωνίσθησαν κατά τῆς τῶν ἀλλοπίστων μονοπροσώπου μονοθεΐας, ἥτις εἶναι μία κεκρυμμένη ἀσέβεια, ὁπού εὐκόλως δύναται νά ἀπατήσῃ τόν νοῦν»».

Η ίδια εξαίρετη εργασία επισημαίνει την εσφαλμένη παραδοχή ότι η Ορθόδοξη πίστη και το Ισλάμ πιστεύουν στον ίδιο Θεό, ενώ στην πραγματικότητα το Ισλάμ αποτελεί άρνηση του αληθινού Θεού:

«Διαθρησκευτικός συγκριτισμός

[…] ἐσφαλμένη παραδοχή ὅτι ὁ Χριστιανισμός καί τό Ἰσλάμ πιστεύουν στόν ἴδιο Θεό τῆς Βίβλου, ἐνῶ στήν πραγματικότητα τό Ἰσλάμ ἀποτελεῖ ἄρνηση τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ, ἐπειδὴ ἀρνεῖται τὸ τρισυπόστατον τοῦ Θεοῦ καί τήν θεότητα τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ.

[…] Ἀνθρωποκεντρική ἀντιμετώπισις.

Τήν διδασκαλία περί τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἀντλεῖ τό Ἰσλάμ ἀπό τήν ἀντιχριστιανική ἰουδαϊκή καί τήν αἱρετική χριστιανική (ἀρειανική-νεοστοριανική) γραμματεία. Τόν δέχεται ὡς μέγα προφήτη, ὡς σφραγίδα τῆς ἁγιότητος, ὡς τόν μέλλοντα νά κρίνη τόν κόσμο κατά τήν Δευτέρα Παρουσία. Τόν θεωρεῖ ἐπίσης Λόγο καί Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ, γεννηθέντα ἀπό τήν παρθένο Μαρία (ὄχι τήν Κυρία Θεοτόκο, ἀλλά τήν ἀδελφή τοῦ Μωϋσέως), διδάσκαλο τοῦ μονοθεϊσμοῦ, καί τέλος ἀναληφθέντα στούς οὐρανούς μέχρι τῆς δευτέρας ἀποτολῆς του γιά τήν κρίσι.

Ἀρνεῖται τήν θεότητα τοῦ Χριστοῦ, τόν Σταυρικό του θάνατο καί τήν Ἀνάστασι, διότι τά θεωρεῖ ἀνοίκεια καί βλάσφημα γιά ἕνα προφήτη τοῦ Θεοῦ. Γι’ αὐτό καί βδελύσσεται τόν Τίμιο Σταυρό. Γιά νά στηρίξη ὅλη αὐτή τή διδασκαλία περί Ἰησοῦ Χριστοῦ, τό Ἰσλάμ ὑποστηρίζει ὅτι οἱ Χριστιανοί διαστρέβλωσαν μέ προσθαφαιρέσεις καί παραποιήσεις τό ἀρχικό Εὐαγγέλιο πού ἐκήρυξε ὁ Ἰησοῦς».

Η Παναίρεση του διαθρησκειακού Οικουμενισμού παίρνει σάρκα και οστά, με τους Ιεράρχες και τους ακολούθους τους να βάζουν στην άκρη τους Ιερούς Κανόνες της Πίστης μας.

Η θέση και η στάση των Αγίων Πατέρων αποτελεί τον πιο δριμύ έλεγχο στα διαθρησκειακά συγκρητιστικά λεχθέντα και πραχθέντα των σύγχρονων Ιεραρχών.

• [1] https://ec-patr.org
• [2] https://ec-patr.org
• [3] https://www.patriarchateofalexandria.com
• [4] https://www.impantokratoros.gr

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: ΚΑΤΑΝΙΧI

Δείτε σχετικά:
– Το Οικουμενικό Πατριαρχείο τιμά το Ραμαζάνι
– Διπλωματία ή Οικουμενισμός;
– Ιφτάρ και συγκρητισμός για τον Οικουμενικό Πατριάρχη