Επικαιρότητα

Είναι η Ουκρανία ο καταλύτης της ένωσης; Οι Ουνίτες ζητούν ένωση και κοινή χρήση των ιερών προσκυνημάτων

εικόνα άρθρου: Είναι η Ουκρανία ο καταλύτης της ένωσης; Οι Ουνίτες ζητούν ένωση και κοινή χρήση των ιερών προσκυνημάτων
Άρθρο της Σοφίας Μακεδονοπούλου
αρθρογραφεί για katanixi.gr

Συντονισμένες κινήσεις ενώ ο διορθόδοξος πόλεμος κατά της Ρωσικής Εκκλησίας βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη…

Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr 

Αναρωτιόμαστε πώς θα κοπάσει το παλιρροιακό κύμα αναθεωρητισμού και ολικής μεταβολής, το οποίο ξέσπασε στα Εκκλησιαστικά πράγματα της Ουκρανίας αλλά και στην Ορθοδοξία ολόκληρη, μετά την παραχώρηση τόμου Αυτοκεφαλίας στους σχισματικούς αυτοχειροτόνητους της Ουκρανίας.

Μιας υποκινούμενης ομάδας με αρχηγό τον Ποροσένκο, που σκοπό είχε και έχει την ένωση με τους Ουνίτες του Πάπα πρώτα και τους παπικούς εν γένει στην συνέχεια. 

Ο Προκαθήμενος της Ουνιτικής Εκκλησίας της Ουκρανίας ( UGCC) Σβιατοσλάβ Σεβτσούκ σε πρόσφατη συνέντευξή του στο pravda.com.ua. μίλησε εκ νέου για τις ελπίδες του περί ενώσεως Ορθοδόξων και Παπικών και την κοινή ιδιοκτησία εκκλησιών και μοναστηριών στην Ουκρανία και ειδικά για την κοινή χρήση του Καθεδρικού Ναού της Αγίας Σοφίας και άλλων ουκρανικών ιερών από «όλους τους κληρονόμους της Εκκλησίας του Κιέβου». Μετά τον Επιφάνιο που κατέλαβε την Λαύρα των Σπηλαίων και διεκδικεί και άλλες, και ο Ουνίτης προκαθήμενος εξέφρασε την επιθυμία “να έχουν τη δυνατότητα να προσεύχονται στη Λαύρα του Ποτσάεφ, καθώς τη θεωρούν το ιστορικό πνευματικό τους κέντρο”. Τους άνοιξε η όρεξη! “Δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλεύετα”.

Υπενθυμίζουμε ότι οι Ουκρανοί σχισματικοί και οι Ουκρανοί Ουνίτες έχουν μιλήσει ανοιχτά στο παρελθόν για το όνειρό τους να ενωθούν σε μια εκκλησία, η οποία θα αναγνωρίζεται τόσο από την  Κωνσταντινούπολη όσο και από την Ρώμη. Και ένας ‘ιεράρχης’ της σχισματικής OCU δήλωσε παλαιότερα ότι θα τελούν κηδείες ακόμη και σε Παπικούς, ενάντια στην διδασκαλία της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Ο Μακαριώτατος Μητροπολίτης Κιέβου και Πάσης Ουκρανίας Ονούφριος, μιλώντας για τον τόμο της σχισματικής OCU σε παλαιότερη συνάντηση κληρικών, δήλωσε: «Υπάρχει όμως και μια άλλη προσδοκία σε αυτήν την κωμωδία – θα υπάρξει ενοποίηση με τους Ελληνόρρυθμους Παπικούς υπό το ωμοφόριο του Πάπα της Ρώμης -και κάποιες άλλες ακόμα σκοτεινές προοπτικές. Γιατί τα χρειαζόμαστε όλα αυτά;»

Τους ίδιους πόθους είχε εκφράσει από τον Σεπτέμβριο του 2019, εξάλλου, ο Πρόεδρος Ποροσένκο στη Θεία Λειτουργία για την 50η επέτειο από τα εγκαίνια του Ιερού Ναού της Ουνιτικής Εκκλησίας όπου παρέστη. Θυμίζουμε για όσους επιμένουν να κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν και να σφυρίζουν αδιάφοροι πως: “Μετά το πέρας της Λειτουργίας, ο πρώην Πρόεδρος δήλωσε στα ΜΜΕ ότι είναι πολύ σημαντικό να ενωθούν η Ουκρανική Ελληνο-καθολική Εκκλησία και η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας… Η εκκλησία της Αγίας Σοφίας στο Κίεβο αποτελεί ένα σύμβολο της ανεξάρτητης Ουκρανίας. Αυτό το χρυσό ψηφιδωτό συμβολίζει το μέλλον της Ουκρανίας και οι άνθρωποι που συγκεντρώθηκαν εδώ επιδιώκουν την ελεύθερη Ουκρανία».

Σε αυτόν τον Πρόεδρο έδωσε την Αυτοκεφαλία ο Οικουμενικός Πατριάρχης, σε έναν γνωστό ουνίτη και μάλιστα τον κοινώνησε στο Πατριαρχείο, κατά το πρόσφατο παρελθόν! Ντροπή και αίσχος για το στημένο έγκλημα στο οποίο πρωταγωνιστεί ο Έλληνας Πατριάρχης και όσοι τον στηρίζουν! Δεν βλέπουν ότι η Ορθοδοξία στην Ουκρανία διώκεται; Ότι οι ουνίτες και οι νέοι φιλοουνίτες αναγνωρισμένοι του Πατριάρχη διώκουν τους Ορθοδόξους και βάζουν χέρι στα άγια προσκυνήματα της μεγάλης Ορθόδοξης χώρας των Ρώς; Οι Ορθόδοξοι δεν στέργουν να συλλειτουργούν με αιρετικούς και σχισματικούς! Δεν είναι δυνατόν να συμμετάσχουν σε κοινή χρήση μαγαρισμένων ναών και σε συλλείτουργα, που σημαίνει ότι τα προσκυνήματα θα λυμαίνονται αιρετικοί και σχισματικοί! Η Ορθοδοξία διώκεται στην Ουκρανία και οι πραγματικοί Ορθόδοξοι δεν θα είναι στις Λαύρες και στα μοναστήρια, αλλά εκεί που τους πρέπει, στις κατακόμβες, να γεννούν τους νέους μάρτυρες και αγίους. 

Πρόκειται για έναν πραγματικό πνευματικό πόλεμο, έναν πόλεμο που διεξάγει με δόξα και τιμή αυτή την στιγμή η Ρωσία και ο Πρόεδρος Πούτιν, με την πνευματική στήριξη του Ρώσου Πατριάρχη, δυναμωμένοι από τους νεομάρτυρες που γέννησε η σοβιετική τυραννία. Χαιρετίζουμε τους μάρτυρες που θα προκύψουν από τον νέο απηνή διωγμό, που η Νέα Τάξη Πραγμάτων έχει κηρύξει εναντίον της Ρωσίας ( Ουκρανία και Ρωσία δεν χωρίζουν για μας) και ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος, ο “αιμοσταγής” αγκαλίτσας, εναντίον της κανονικής ρωσο-ουκρανικής Εκκλησίας(1). 

Λυπούμαστε για όσους συνεργάζονται με τους θύτες, για μας πλέον όλες οι δικαιολογίες εξαντλήθηκαν! Τα γραφεία αιρέσεων των Μητροπόλεων αντιδρούσαν παλαιότερα. Διαβάζαμε σε παλαιότερη ανακοίνωση του γραφείου αιρέσων της Ι.Μ.Πειραιώς – απάντηση στον ακαδημαϊκό θεολόγο, ομότιμο καθηγητή της Θεολογικής Σχολής Αθηνών, κ. Παναγιώτη Μπούμη, με τίτλο “Ι.Μ.Πειραιώς, Οι Ουνίτες της Ουκρανίας και η «Ένωση των Εκκλησιών»”: “ Διότι φυσικά το φοβερό αυτό γεγονός, το οποίο κατά τον άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο, δεν ξεπλένεται ούτε με το αίμα του μαρτυρίου, δεν ήρθε ουρανοκατέβατο. Κάποιοι το προκάλεσαν και είναι υπόλογοι ενώπιον του πληρώματος της Εκκλησίας και ενώπιον του Θεού. Δεν ξέρει τι να πει ο κ. καθηγητής και πώς να δικαιολογήσει τον αμείλικτο και ανελέητο διωγμό, που ξέσπασε στην Ουκρανία, μετά την απόδοση Αυτοκεφαλίας, με τους ουνίτες και τους σχισματικούς να επιδίδονται σε πρωτοφανείς θηριωδίες, αρπαγές και βανδαλισμούς εναντίον των πιστών της κανονικής υπό τον Μητροπολίτη κ. Ονούφριο Εκκλησίας. Όλα αυτά τα προσπερνάει με αδιαφορία. Δεν τον ενδιαφέρουν. Άλλο είναι εκείνο που τον απασχολεί: Τι θα γίνει με τους ουνίτες της Ουκρανίας και πώς αυτοί θα ενσωματωθούν στην Ορθόδοξη Εκκλησία! Και στη συνέχεια, πώς θα επιτευχθεί η ένωση με τους παπικούς! Γράφει: «Και αυτό, [το θέμα δηλαδή της εντάξεως των ουνιτών στην Ορθοδοξία], είναι απαραίτητο, [να πράξει η Πανορθόδοξη Σύνοδος], πολύ περισσότερο, αν πολλοί από αυτούς, [τους ουνίτες], επιθυμούν την ένταξή τους και την ενσωμάτωσή τους στην Ορθόδοξη κανονική Εκκλησία της Ουκρανίας. Με αφορμή μάλιστα το τοπικό εκκλησιαστικό πρόβλημα της Ουκρανίας για την Ορθόδοξη Εκκλησία μπορεί μία Πανορθόδοξη Σύνοδος (έστω κατ’ αρχάς των εξουσιοδοτημένων προκαθημένων αυτής) να λύσει και άλλα γενικότερα ζητήματα της Ορθοδοξίας».

Ρωτάμε τον κ. Καθηγητή: Γνωρίζει τι εστί ουνία; Έχει μελετήσει καθόλου από την εκκλησιαστική μας ιστορία, ποια ήταν η από της ιδρύσεώς της (τον 12ον αιώνα) μέχρι σήμερα προσηλυτιστική δράση της στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης και ποιες δόλιες και πονηρές μεθοδεύσεις χρησιμοποίησε και χρησιμοποιεί, για να εξαπατήσει τους Ορθοδόξους; Γνωρίζει την πλειάδα των ιερομαρτύρων, που κοσμούν τον ουρανό της Εκκλησίας, των τελειωθέντων υπό των ουνιτών; Έχει άραγε συνειδητοποιήσει ότι οι προβατόσχημοι αυτοί λύκοι αείποτε υπήρξαν η «πέμπτη φάλαγγα του Παπισμού», το πιο επίλεκτο και καλά εκπαιδευμένο τάγμα του στην καρδιά της Ορθοδοξίας, με στοχευμένο σκοπό και δράση; Έχει άραγε υπ’ όψη του ποίους φοβερούς διωγμούς εξαπέλυσαν και ποίου μεγέθους διαχρονικά εγκλήματα διέπραξαν σε βάρος των Ορθοδόξων; Άκουσε άραγε ποτέ για την γενοκτονία των Σέρβων Ορθοδόξων αδελφών μας, κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, όπου σφαγιάστηκαν 880.000 Σέρβοι από τους τους Κροάτες ουνίτες; Πιστεύει, λοιπόν, πραγματικά ότι οι φανατικά προσηλωμένοι στον Παπισμό και με στοχευμένο σκοπό και δράση ουνίτες είναι δυνατόν να απαρνηθούν τον Παπισμό και να ασπαστούν την Ορθοδοξία; Εμείς τουλάχιστον δεν το πιστεύουμε! Και, εν πάση περιπτώσει, έχει να μας υποδείξει παλαιότερα ή και πρόσφατα παραδείγματα ουνιτών, που ασπάστηκαν την Ορθοδοξία; Δεν υπάρχει δυστυχώς ούτε μια περίπτωση. Άρα λοιπόν όλη η περί δήθεν «ενσωματώσεως των ουνιτών» στην Ορθοδοξία φιλολογία δεν είναι τίποτε άλλο από μια αερολογία, ένας κούφιος βερμπαλισμός. Σε ποιους κόσμους ζει ο κ. καθηγητής;”

Κι όμως στα οικουμενιστικά φόρα που μετέχουμε και τις αποφάσεις των οποίων επικυρώσαμε στο Κολυμπάρι έχουν διατυπωθεί και πιο τολμηρές απόψεις, φανερώνοντας την ατζέντα που υπηρετείται.

Τα ίδια ερωτήματα απευθύνουμε κι εμείς προς όλους τους υποστηρικτές του ουκρανικού ανοσιουργήματος και όλους όσους μνημονεύουν τους Ουκρανούς σχισματικούς στα δίπτυχα!

Και φυσικά για έναν επιπλέον λόγο, διότι όλα αυτά αποτελούν δεδικασμένο για σύνολη την Ορθοδοξία και τις τοπικές Ορθόδοξες χώρες! Η κατάφωρη παραβίαση των ιερών κανόνων και της πίστης, η παραχάραξη της αλήθειας και του δικαίου, η προσβολή της αγάπης! Μέγα εργαστήριο του Οικουμενισμού όντως η Ουκρανία!  Όταν μια Ορθόδοξη χώρα πληγώνεται, πληγώνεται όλη η Εκκλησία, το Σώμα του Χριστού μας, κι εμείς αδιαφορούμε; Πού είναι οι ιερατικές και αρχιερατικές συνειδήσεις να εξεγερθούν και να αντιδράσουν μπροστά στο κακό, την προδοσία! Σε καιρό ειρήνης η Ορθοδοξία εάλω!

(1) Στο άρθρο κου. Δήμου Σερκελίδη “ Γιατί η χορήγηση αυτοκεφαλίας είναι μία από τις βασικές αιτίες του πολέμου στην Ουκρανία” διαβάζουμε τα εξής: Το Αυτοκέφαλο που χορηγήθηκε από το Οικουμενικό Πατριαρχείο στις περιθωριακές ορθόδοξες θρησκευτικές ομάδες της χώρας στις αρχές του 2018, μεσούντος του εμφυλίου στην Ανατολική Ουκρανία, ήταν έργο του Ουνίτη πρωθυπουργού Ποροσένκο και της Αμερικανικής επιρροής στο Φανάρι. Η αναγνώριση όλων αυτών των περιθωριακών θρησκευτικών ομάδων ως εθνική ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία συσπείρωσε τους αντιρώσους εθνικιστές ουκρανούς σε έναν κοινό θρησκευτικό σκοπό, την εδραίωση της νέας Αυτοκέφαλης Εκκλησίας. Αυτό εξυπηρετούσε τις εθνικές τους βλέψεις και απέκοψε τους ρωσόφιλους από το εθνικό σώμα της Ουκρανίας, προκαλώντας ένα αγεφύρωτο χάσμα μέσα στο λαό, ώστε ακόμα και θρησκευτικώς αδιάφοροι να αναγκάζονται να πάρουν θέση.

Και να πώς λειτουργούν τα θρησκευτικά θέματα που άπτονται  της καθημερινότητας των πολλών ανθρώπων. Ακόμα και οι θρησκευτικώς ή εθνικώς αδιάφοροι Ουκρανοί έπρεπε πια να επιλέξουν για το γάμο, τη βάφτιση, την κηδεία τους ανάμεσα στην ¨εθνική¨ τους  εκκλησία ή την παραδοσιακή, και με αυτό τον τρόπο να επιλέξουν αν είναι Ουκρανοί ή Ρώσοι. Η προσπάθεια της νέας Εκκλησίας να υφαρπάξει ναούς από τη Μητρόπολη Κιέβου και οι βιαιότητες εναντίον των πιστών της κανονικής Εκκλησίας στην Ουκρανία εμβάθυναν το διχασμό στην Ουκρανική κοινωνία.

Σε ένα τέτοιο πλαίσιο θρησκευτικής μισαλλοδοξίας κριτήριο θρησκευτικότητας δεν ήταν πια τα δόγματα και ο ορθόδοξος βίος αλλά η εξυπηρέτηση αλλότριων σκοπών υπό εκκλησιαστικό μανδύα. Αυτά τα είδαμε να συμβαίνουν και στη δική μας κοινωνία στις δεκαετίες μετά τον ελληνικό εμφύλιο, κατά τον οποίο ακόμη και άνθρωποι που δεν είχαν καμία απολύτως σχέση με την Ορθοδοξία παρουσιάζονταν ως υπερασπιστές της θρησκείας και της ηθικής, μόνο και μόνο εξαιτίας των αντικομμουνιστικών φρονημάτων και αγώνων.

Αυτός ήταν ο ρόλος του Αυτοκέφαλου στον πόλεμο. Ήταν η χαριστική βολή στην ενότητα της Ουκρανίας, χώρισε άπαξ  διά παντός το λαό της χώρας και έδωσε στους αντιρώσους Ουκρανούς την απαιτούμενη ενότητα και αυτοπεποίθηση, ώστε να τα βάλουν με τη Ρωσία. 

(επιμελημένο απόσπασμα από ομιλία του Δήμου Σερκελίδη στην Αίθουσα Ορθοδοξία του ΟΧΣ Άγιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής με θέμα “Αναίρεση της πρόσφατης συνέντευξης του Οικ. Πατριάρχη Βαρθολομαίου”)

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: https://bit.ly/2WldGra

Δείτε σχετικά:
Το εργαστήριο του Οικουμενισμού στην Ουκρανία καλά κρατεί
Αποκαλυπτικό ρεπορτάζ! Η λειτουργική σχέση των σχισματικών ψευδοεπισκόπων της Ουκρανίας με τους Ουνίτες(βίντεο)
Ο διάβολος της Ουνίας κρύβεται εδώ, να΄τος: Πρόταση για κοινή Ευχαριστία Καθολικών-Ορθοδόξων

Σχετικά άρθρα

Ευαγγέλιο κατά Μάρκον, κατά Ιωάννην και Αρχιεπ. Ελπιδοφόρου το ανάγνωσμα

Άρθρο του Ελευθέριου Ν. Κοσμίδη. Ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής εκφράζεται ελεύθερα όπως έχει δικαίωμα να κάνει κάθε άνθρωπος. Τα λεγόμενά του όμως έρχονται σε ευθεία αντίθεση με τον λόγο του Κυρίου. Τι πρέπει να πράξει ο πιστός λαός;

Θυρανοίξια ανακαινισθέντος Ναού στη Μητρόπολη Περιστερίου χωρίς Εσταυρωμένο

Άρθρο της Σοφίας Μακεδονοπούλου. Παρακολουθούμε τον Μητροπολίτη Περιστερίου, καθώς είναι ο απολογητής του Ουκρανικού κακοκέφαλου και ο πρώτος διδάξας την αντικατάσταση του Εσταυρωμένου από το δεσποτικό σύνθρονο μέσα στα Ιερά των ιερών Ναών

Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Συνεχίζοντας την περιήγηση στην ιστοσελίδα, συναινείτε με την χρήση αυτών.
Μπορείτε να επισκεφθείτε τους Όρους χρήσης και την Πολιτική προστασίας απορρήτου.