Γράφει ο Μέτοικος

Των επισκοπών οι πρόεδροι, σύνετε!

Ο επίσκοπος «τοσούτω γαρ μάλλον ταπεινοφρονείν οφείλει, όσω δοκεί μάλλον μείζων είναι και ζητείν το κοινωφελές πάσιν…» διδάσκει τους Κορινθίους ο Ρώμης Κλήμης. 

Τα λαμπρά ονομαστήρια και οι ιωβηλαίοι των επισκόπων σκανδαλίζουν το χριστεπώνυμο πλήρωμα με την υπερβολή, την επιτήδευση, την κυριαρχία του ψεύτικου.

Χρυσοποίκιλτα άμφια, κατά σκανδαλώδη παράβαση του ΙΣΤ΄ Ιερού Κανόνα της Εβδόμης Οικουμενικής Συνόδου, βαρύτιμα δώρα «υπηκόων» προς τον αφέντη, σαχλές προσφωνήσεις μεστές κολακείας μετατρέπουν τη μνημόνευση του εορτάζοντος  Αγίου σε Κιτς συνάθροιση «αγίων» όπου λάμπουν όσα είναι κίβδηλα στην εκκλησιαστική ζωή.

Ο ΙΣΤ´ Κανόνας της Εβδόμης Οικουμενικής Συνόδου ορίζει: «Πᾶσα βλακεία, καὶ κόσμησις σώματος, ἀλλοτρία ἐστί τῆς ἱερατικῆς τάξεως. Τοὺς οὖν ἑαυτοὺς κοσμοῦντας ἐπισκόπους, ἢ κληρικούς, δι᾿ ἐσθήτων λαμπρῶν καὶ περιφανῶν, τούτους διορθοῦσθαι χρή· εἰ δε ἐπιμένοιεν, ἐπιτιμίῳ παραδίδοσθαι. ‘Ωσαύτως καί τούς τά μῦρα χριομένους… Βδέλυγμα ἁμαρτωλῷ θεοσέβεια· εἰ εὑρεθῶσι τοίνυν ἐγγελῶντες τοῖς τὴν εὐτελῆ καὶ σεμνὴν ἀμφίασιν περικειμένοις, δι᾿ ἐπιτιμίου διορθούσθωσαν. Ἐκ γὰρ τῶν ἄνωθεν χρόνων, πᾶς ἱερατικὸς ἀνὴρ μετὰ μετρίας καὶ σεμνῆς ἀμφιάσεως ἐπολιτεύετο. Πὰν γὰρ ὃ μὴ διὰ χρείαν, ἀλλὰ διὰ καλλωπισμὸν παραλαμβάνεται, περπερείας ἔχει κατηγορίαν, ὡς ὁ μέγας ἔφη Βασίλειος· ἀλλ᾿ οὐδέ ἐκ σηρικῶν ὑφασμάτων πεποικιλμένην ἐσθῆτα ἐνεδέδυντο, οὐδέ τινα προσετίθεσαν ἐτερόχροα ἐπιβλήματα ἐν τοῖς ἄκροις τῶν ἱματίων. Ἤκουσαν γὰρ ἐκ τῆς θεοφθόγγου γλώσσης, ὅτι οἱ τὰ μαλακὰ φοροῦντες ἐν τοῖς οἴκοις τῶν βασιλέων εἰσίν». 

«Η γαρ θρύψις*, διδάσκει ο Ισίδωρος Πηλουσιώτης, της ενταύθα τυγχάνει βλακείας, ου της άνω φωταγωγίας».

Όλη η σημειολογία των χρωμάτων παρελαύνει στο σολέα των Εκκλησιών σαν σε πασαρέλα. Το κακό γούστο, όχι μόνο για τους επισκόπους, από μόνο του δεν είναι μομφή, όμως, μαρτυρά μια κραυγάζουσα αρχοντοχωριατιά. 

Σε αυτές τις γιορτές επίδειξης «αγάπης» στο πρόσωπο του επισκόπου, υποχρεωτικά σύμπαντος του τοπικού ιερατείου και κλάσματος από το εκκλησίασμα, είναι ζητούμενο το που βρίσκεται η μίμηση του εορτάζοντα μάρτυρα και που ο ζήλος για την αρετή του, καθώς, οι ψαλμοί, οι ύμνοι και οι πνευματικές ωδές προς τον τιμώμενο Άγιο της Ορθοδόξου Εκκλησίας καλύπτονται από τα επαναλαμβανόμενα δοξαστικά της φήμης του κυριάρχη επισκόπου.

Ο επίσκοπος για την Ορθόδοξη Εκκλησία είναι, πρέπει να είναι: «μιμητής γνησιώτατος του αμνησικάκου Χριστού», διδάσκει ο Άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος. Γι’ αυτό και κάθε κατάχρηση του ιερού αξιώματος δέχεται από τους πρώτους χρόνους της Εκκλησίας μας τη νόμιμη στηλίτευσή της με επιτίμια φοβερά.

Ο Άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος στους Ύμνους του, ενώ ονομάζει τον επίσκοπο «εκσφράγισμα εικόνος Χριστού» δεν διστάζει να επικρίνει όσους επισκόπους «έξωθεν καλώς στολίζοντες το σώμα/ λαμπροί τω δοκείν και καθαροί ορώνται/ ψυχάς δε χείρους πηλού τε και βορβόρου/ μάλλον δε παντός ιού θανατηφόρου/ κέκτηνται, οι δείλαιοι εν πονηρία».

«Ποίος (από τους επισκόπους, ρωτά ο Άγιος Συμεών) αν είποι τούτο εν παρρησία/ ότι κατεφρόνησε δόξης της κάτω/ και δια μόνην ιερουργεί την άνω»;

«Δόξης γαρ υπάρχοντες άγευστοι θείας [οι επίσκοποι] / την κάτω δόξαν παριδείν ου δύνανται» τονίζει ο Άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος.

Άνθρωποι χοϊκοί είναι οι επίσκοποι που, όμως, ενσυνείδητα «πάσαν την βιοτικήν απόθεσαν μέριμναν» προκειμένου ως ιερουργοί του Υψίστου να υπάρχουν μεσίτες ανάμεσα σε ανθρώπους και στο Θεό και ιερουργώντας τα Θεία Μυστήρια να προσφέρουν στο χριστεπώνυμο πλήρωμα την «καινή καρυκεία», τουτέστιν το Σώμα και το Αίμα του Χριστού.

Ως εκ τούτου, κάθε τους παρέκκλιση από τα διατεταγμένα της ιεράς αποστολής τους προκαλεί πόνο στο εκκλησίασμα, διότι «ο γαρ καταστάς εις πρόσωπον του Λόγου/ ούτω βιούν οφείλει ώσπερ Εκείνος/ Ουδέν γαρ όλως αυτός [ο επίσκοπος] ίδιον έχειν/ ουδέ κεκτήσθαι οφείλει τι του κόσμου…» τους διδάσκει ο Άγιος Συμεών.

Μόνη αποστολή του επισκόπου να φροντίζει για το κάλλος της νύμφης Χριστού, τουτέστιν της Μίας Αγίας Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας, ορθοτομώντας το λόγο της αληθείας.

Αλλά ποιος από τους επισκόπους το φροντίζει αυτό; 

«Ένα μοι δείξον και εις τούτον αρκούμαι!» αναφωνεί με πόνο ψυχής ο Άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος.

Πατριάρχες, Επίσκοποι, Ιερείς, Μοναχοί επιδίδονται στο κυνήγι της εφήμερης δόξας, προσκολλώνται σαν στρείδια στα ύφαλα πλοίου, στα όσα δολερά διαφημίζει ως γλυκέα ο παρών αιών ο απατεών.

Καινοτομούν αγνοώντας τους Ιερούς Κανόνες, παρακούν τις επιταγές των θεοφόρων Πατέρων και, εξόφθαλμα παρανομούν ανεβάζοντας αυθαίρετα τον εαυτό τους στο θρόνο του νομοθέτη που θεωρεί ότι είναι ικανός να γκρεμίσει κατά τη βούληση του τα απηρχαιωμένα «τείχη του αίσχους» τουτέστιν τους Ιερούς Κανόνες και, να τους αντικαταστήσει με επιταγές τις τρέχουσας κοινωνικοπολιτικής πραγματικότητας. 

Οι υποτιθέμενοι φύλακες της Ιεράς παραδόσεως κωφεύουν στην απόφανση του Αγίου Φωτίου «ότι αιρετικός έστι, και τοις κατά των αιρετικών υπόκειται νόμοις ο μικρόν γουν εκκλίνων της ορθοδόξου πίστεως» και, ενίοτε επιδεκτικά αγνοούν ότι «Των γαρ προειρημένων [επτά] αγίων συνόδων τα δόγματα, καθάπερ τας θείας γραφάς δεχόμεθα, και τους κανόνας ως νόμους φυλάττομεν» στην Ορθόδοξη Εκκλησία.

Για τους Πατριάρχες και Επισκόπους είναι κούφιος ο λόγος του Μεγάλου Βασιλείου που υποστηρίζει ότι η διδασκαλία της Εκκλησίας μας: «…ουχί μεταβολή εστίν εκ του χείρονος προς το βέλτιον, αλλά συμπλήρωσις του λείποντος κατά την προσθήκην της γνώσεως» και, ως εκ τούτου, γίνονται ενσυνείδητα όργανα της παναίρεσης του οικουμενισμού προσπαθώντας με δαιμονικό ζήλο να υποσκάψουν τα θεμέλια της Εκκλησίας, ανοηταίνοντας όμως, διότι ξεχνούν πως «πύλαι άδου ου κατισχύσουσιν αυτής».

Καθεύδουν οι Επίσκοποι, αντί να αγρυπνούν υπέρ των ψυχών υμών. Παριστάνοντας τους ορθοδόξους διδάσκουν καινοφανή δόγματα τα οποία «απολούνται ως τήκεται κηρὸς από προσώπου πυρός», αφού είναι βεβαιότατο ότι «ο ουρανός και η γη παρελεύσονται, οι δε λόγοι μου ου μη παρέλθωσι» κατά τη βεβαίωση του Σωτήρα Χριστού. 

Δραστηριοποιούνται οι Επίσκοποι κατά κατάφωρη παράβαση του ΣΤ΄ Κανόνα των ιερών Αποστόλων σε κοσμικές επιχειρήσεις. Είναι δίβουλοι και δίγλωσσοι. Ομνύουν πως υπερασπίζονται την Ορθοδοξία και στην πραγματικότητα την ξεπουλούν έναντι πινακίου φακής. Στη συντριπτική τους πλειοψηφία είναι κενόδοξοι και δεν έχουν αποβάλει την ιδιότητα του δούλου όταν υπηρετούσαν τους «γεροντάδες» τους, γι’ αυτό και στα κηρύγματά τους γλύφουν την εξουσία ενώ, είναι αφόρητα πιεστικοί στους  ιερείς που τους θεωρούν υποτελείς τους. 

Είναι φοβερό, ακόμη και να το σκεφθεί κανείς πως, οι διάδοχοι των αγίων Αποστόλων που καμία από τις δωρεές της χάριτος που έχουν δεχθεί δεν είναι ελλιπής, συμπορεύονται με πλάνους, συναγελάζονται με απατεώνες, φιλούν ψευδαποστόλους και χειροκροτούν ψευδόχριστους αιρετικούς, αφήνοντας το εμπιστευμένο σε αυτούς λογικό ποίμνιο βορά των προβατόσχημων λύκων. 

Διαφημίζουν τον εαυτό τους ως κάτοχο των εξουσιών που είχαν οι άγιοι Απόστολοι και, επαίρονται για τις δωρεές του Αγίου Πνεύματος κατά διαδοχή, χωρίς όμως να αισθάνονται, ως κάτοχοι υπερηφάνου φρονήματος, υποχρεωμένοι να διατηρήσουν και διαφυλάξουν τις παραδόσεις και διδασκαλίες των αγίων Αποστόλων που «παρά του των όλων Δεσπότου ημών και Θεού παρέλαβον [και] εις ημάς δια τούτων μετήλθον». 

«οι οικοφθόροι [επίσκοποι που] βασιλείαν Θεού ου κληρονομήσουσιν» «ει που και φανή μικρός εις εν ανθρώποις/ Θεώ δε μέγας ως αυτού εγνωσμένος/ μη τοις πάθεσιν [των επισκόπων] συγκαταβαίνων/ ευθύς απελαύνεται ως εις κακούργων/ και διώκεται παρ’ [αυτών] εκ του μέσου/ και αποσυνάγωγος γίνεται, καθά πάλαι/ ο Χριστός ημών παρά των τηνικαύτα/ αρχιερέων και δεινών Ιουδαίων…» φθέγγεται και πάλι ο Άγιος Συμεών. 

«αλλ’ έστι Θεός»! και αυτόν τον ένα άνθρωπο θα ανυψώσει και θα καταστήσει ποιμένα άξιο του χριστεπώνυμου πληρώματος της Εκκλησίας Του λαλεί ο νέος Θεολόγος.

Τους διαδόχους των αγίων Αποστόλων τιμούμε εάν διαφυλάσσουν όσα ο άγιος Παύλος «παρέλαβε υπό του Κυρίου και τους παρέδωσε», αν αναθεματίζουν όσους ευαγγελίζονται διάφορα απ’ αυτά που παρέλαβαν από τους Πατέρες της Εκκλησίας, εάν έχουν συνείδηση ότι είναι «υπόχρεοι πάντες τους θείους κανόνες φυλάττειν…» εάν, τέλος, προσέχουν «εαυτοίς και παντί τω ποιμνίω εις ο υμάς το Πνεύμα το άγιον κατέστησεν επισκόπους».

* καλλωπισμός

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: ΚΑΤΑΝΙΧI