Άρθρο της Ευαγγελίας Ζουλάκη

Τιμή στην απαρχή του οικουμενισμού = τιμή του αντιχρίστου

Την Τρίτη, 2 Δεκεμβρίου, πραγματοποιήθηκε στη Βενετία Επετειακή Οικουμενιστική Τελετή Μνήμης της άρσης των αναθεμάτων, αφού συμπληρώθηκαν 60 χρόνια από αυτό το «ιστορικό» γεγονός (Δεκέμβριος 1965) [1].

Την συγκρητιστική τελετή συνδιοργάνωσαν η Ιταλική Επισκοπική Διάσκεψη (CEI) και η Μητρόπολη Ιταλίας του Οικουμενικού Πατριαρχείου.

Το πρόγραμμα περιελάμβανε χαιρετισμούς από τον παπικό Πατριάρχη της Βενετίας Φραγκίσκο Μοράλια και τον Επίσκοπο Θερμών Αθηναγόρα, κεντρική ομιλία από τον Μητροπολίτη Ιταλίας & Έξαρχο Νοτίου Ευρώπης, Πολύκαρπο, και ομιλία από τον Πρόεδρο της CEI, Καρδινάλιο Ματέο Μαρία Ζούπι, Αρχιεπίσκοπο Μπολόνιας.

Η άρση των αναθεμάτων του 1054 αποτέλεσε το εναρκτήριο λάκτισμα προς την μιαρή ένωση με τους αμετανόητους παπικούς (ύστερα από τις εγκυκλίους του Οικουμενικού Πατριαρχείου του 1902, 1920).

Αυτή η άρση βεβαίως συντελέστηκε εντελώς αντικανονικώς. Ούτε απόφαση πανορθόδοξης συνόδου υπήρξε (αλλά μόνο τοπικής συνόδου του Οικουμενικού Πατριαρχείου), ούτε οι προϋποθέσεις για να αρθούν τα αναθέματα (δηλαδή οι παπικοί να αποκηρύξουν τις μυριάδες πλάνες και κακοδοξίες τους) [2].

Ας μην ξεχνάμε εξάλλου πως ο Οικουμενικός Πατριάρχης που προέβη σε αυτό το αντικανονικό και αντίχριστο διάβημα ήταν μασόνος, ο Αθηναγόρας. Υπενθυμίζουμε πως ο οσιολογιώτατος μοναχός Σεραφείμ Ζήσης σε εξαιρετική, αποκαλυπτική του ομιλία, μας παρουσιάζει πλήθος αποδείξεων της ιδιότητάς του αυτής [3].

Αναμενόμενο λοιπόν από έναν μασόνο και υπηρέτη του διαχριστιανικού και διαρθησκειακού συγκρητισμού να προβεί σε μια τέτοια αντίχριστη πράξη. Προς τι όμως η εκδήλωση προς τιμήν της μνήμης ενός τέτοιου βδελυρού γεγονότος και μάλιστα με τη συμμετοχή ορθοδόξων Επισκόπων; Προφανώς διότι διακατέχονται από το ίδιο αλλότριο πνεύμα, αυτό του Οικουμενισμού που υπηρετεί τα σχέδια του αντιχρίστου.

Προς ενημέρωση των αναγνωστών παραθέτουμε αναλυτικά την ανίερη και επαίσχυντη διαδικασία της αντικανονικής «άρσης» των αναθεμάτων, όπως συνέβη την 7ην Δεκεμβρίου του 1965 [4]:

«Ἡ «ἄρσις» τῶν Ἀναθεμάτων ἐγένετο τήν 7ην Δεκεμβρίου 1965.

Ἡ παπική ἀντιπροσωπεία εἰς τό Φανάρι, ἀπετελεῖτο ἀπό τόν «ἀρχιεπίσκοπον» Βαλτιμόρης Καρδινάλιον Λαυρέντιον Σέχαν, ὡς πρόεδρον καί ὡς μέλη τόν «ἀρχιεπίσκοπον» τοῦ Μπάρι Ἐρρίκο Νικόντεμο καί τούς «πρεσβυτέρους» Μιχαήλ Μακκαρόνε, Χριστόφορο Ντυμόν, Ἰωάννη Λόγκ, Πόρτερ Οὐάϊτ καί Φερδινάνδο Σγανμπετέρα.

Τήν πατριαρχικήν ἀντιπροσωπείαν εἰς τό Βατικανόν, ἀπετέλουν ὁ μητροπολίτης Ἡλιουπόλεως Μελίτων ὡς πρόεδρος καί ὡς μέλη ὁ ἀρχιεπίσκοπος Ἀμερικῆς κ. Ἰάκωβος καί οἱ μητροπολίται Θυατείρων Ἀθηναγόρας καί Αὐστρίας Χρυσόστομος, μέ τήν συνοδείαν τοῦ Ἀρχιμ. Μαξίμου Ἁγιωργούση καί τοῦ διακόνου Βαρθολομαίου Ἀρχοντώνη.

«Στίς 11.10′, φθάνει στό ναό ἡ παπική Ἀντιπροσωπεία, μέ ἐπικεφαλῆς τόν Καρδινάλιο Λαυρέντιο Σέχαν. Φοροῦν τίς ἐπίσημες στολές τους καί ὁδηγοῦνται στόν σολέα. Ὁ πατριάρχης κατεβαίνει ἀπό τόν θρόνον του, ἀγκαλιάζει καί ἀσπάζεται τόν Καρδινάλιο, τόν Ἀρχιεπίσκοπο καί ὅλα τά μέλη τῆς Συνοδείας. Τόν Καρδινάλιο ἀνεβάζουν στό παραθρόνιο καί τόν Ἀρχιεπίσκοπο στά ἡγεμονικά στασίδια.

Ὅταν ἡ Θεία Λειτουργία ἔφθασε στή στιγμή μετά τήν ἀνάγνωση τοῦ Εὐαγγελίου, ὁ Ἀρχιγραμματεύς τῆς Ἱερᾶς Συνόδου Ἀρχιμανδρίτης Γαβριήλ διαβάζει ἀπό τόν ἄμβωνα τήν κοινή δήλωση τοῦ πάπα καί τοῦ πατριάρχη, μέ τήν ὁποία ἐκτός τῶν ἄλλων «ἀπό συμφώνου δηλοῦσιν» :

α) «ἀποδοκιμάζουσι τούς προσβλητικούς λόγους, τάς ἀβάσιμους κατηγορίας καί τάς ἀξιοκατακρίτους χειρονομίας, ἄτινα ἑκατέρωθεν ἐχαρακτήρισαν ἤ συνώδευσαν τά θλιβερά γεγονότα τῆς ἐποχῆς ἐκείνης,

β) «ἀποδοκιμάζουσι ὠσαύτως καί αἴρουσιν ἀπό τῆς μνήμης καί ἐκ μέσου τῆς Ἐκκλησίας τά ἐπακολουθήσαντα ἀναθέματα, ὧν ἡ ἀνάμνησις ἐπενεργεῖ μέχρι τῆς σήμερον ὡς κώλυμα εἰς τήν ἐν ἀγάπη προσέγγισιν, παραδίδουσι δέ ταῦτα τῇ λήθῃ,

γ) «ἐκφράζουσι, τέλος, τήν θλίψιν αὐτῶν διά τά λυπηρά προηγούμενα καί τά μεταγενέστερα γεγονότα, ἄτινα, ὑπό τήν ἐπίδρασιν διαφόρων παραγόντων, ἐν οἶς καί ἡ ἀμοιβαία ἔλλειψις κατανοήσεως καί ἐμπιστοσύνης, ὠδήγησαν τελικῶς εἰς τήν πλήρη διάσπασιν τῆς ἐκκλησιαστικῆς κοινωνίας…»

Στό τέλος τῆς Θείας Λειτουργίας, ὁ Μέγας Ἀρχιδιάκονος καί ὁ Ὑπογραμματεύς τῆς Συνόδου προσκομίζουν τόν πατριαρχικόν κώδικα στόν Θρόνον καί ὁ Πατριάρχης, φορώντας τόν μανδύαν του, διαβάζει μεγαλοφώνως τήν πράξη τῆς ἄρσεως, πού καταλήγει μέ τά ἑξῆς :

«…Ἡ Μετριότης ἡμῶν μετά τῶν περί ἡμᾶς Ἱερωτάτων Μητροπολιτῶν καί Ὑπερτίμων, ἀγαπητῶν δ’ ἡμῖν ἐν Χριστῷ ἀδελφῶν καί συλλειτουργῶν, καιρόν εὐπρόσδεκτον τῷ Κυρίῳ τά νῦν ἠγησάμενοι, ἐν Συνόδῳ συνελθόντες καί διασκεψόμενοι, κοινωνοί τε γενόμενοι τῆς ἀπό τῆς πρεσβυτέρας Ρώμης ὁμοίας προθέσεως καί γνώμης, ἔγνωμεν ἄραι ἀπό τῆς μνήμης καί ἐκ μέσου τῆς Ἐκκλησίας τό ἀπό τοῦ Πατριάρχου τῆς Κωνσταντινουπόλεως Μιχαήλ τοῦ Κηρουλαρίου καί τῆς περί αὐτόν Συνόδου ἐξενεχθέν προειρημένον ἀνάθεμα».

Στίς 19.00′, στόν ναό τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, παρά τό Παγκάλτι, παρουσίᾳ Πατριαρχικῆς Ἀντιπροσωπείας, ὁ Καρδινάλιος Σέχαν, ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Νικόντεμο καί οἱ συνοδοί του ἐτέλεσαν τή Θεία Λειτουργία καί ἔψαλαν Δοξολογία, «ΤΕ DEUM», συνοψίζοντας μέ πανηγυρικό τρόπο τή χαρά Ρωμαιοκαθολικῶν καί Ὀρθοδόξων, γιά τό μέγα γεγονός».

«Ἀς ἔλθουμε τώρα στήν παράλληλη τελετή στό Βατικανό.

Ὁ Πρόεδρος τῆς Πατριαρχικῆς Ἀντιπροσωπείας Μητροπολίτης Μελίτων φθάνει στή Ρώμη στίς 4 π.μ. τῆς 7ης Δεκεμβρίου. Στό ἀεροδρόμιο τόν ὑποδέχονται ἐπίσημοι τοῦ Βατικανοῦ.

Στίς 8.30′, ἡ Πατριαρχική Ἀντιπροσωπεία ὁδηγεῖται στήν κατάμεστη ἀπό ἐπισήμους καί πλήθη κόσμου Βασιλική τοῦ Ἁγίου Πέτρου, στήν εἴσοδον τῆς ὁποίας ὁ Μητροπολίτης Μελίτων περιβάλλεται μέ μανδύα. Μέ τή συνοδεία τοῦ Ἐπισκόπου Ἰωάννου Βίλλεμπρανς, πού φοροῦσε πλήρη ἀρχιερατική ἀμφίεση καί τῶν ἄλλων μελῶν τῆς Ἀντιπροσωπείας, εἰσέρχονται στό ναό καί τοποθετοῦνται σέ ἕδρες, δεξιά ἀπό τό κεντρικό θυσιαστήριο τῆς «Ὁμολογίας», παραπλεύρως στούς ἐκπροσώπους τῶν Βασιλικῶν Οἴκων.

Μέσα σέ κατανυκτική καί μεγαλειώδη ἀτμόσφαιρα, ἀρχίζει ἡ τελετή. Μιά λιτανευτική πομπή 2399 μελῶν τῆς Β’ Βατικανῆς Συνόδου, Πατριαρχῶν, Καρδιναλίων, Ἀρχιεπισκόπων, Ἐπισκόπων, μέ τίς λειτουργικές τους ἀμφιέσεις, κλείνει μέ τόν Πάπα Παῦλον ΣΤ’, πού ἔρχεται πεζός, φορώντας ἐπίσης λευκή ἀρχιερατική ἀμφίεση καί χρυσοκέντητη μίτρα καί κρατώντας τήν ποιμαντορικήν του ράβδο. Εὐλογεῖ, καί ἀνέρχεται στόν θρόνον του.

Ἀφοῦ ἀναπέμπονται διάφορες δεήσεις καί ἐπιψηφίζονται τά τέσσερα τελευταῖα διατάγματα τῆς Συνόδου, ὁ Ἀρχιγραμματεύς της, Ἀρχιεπίσκοπος Περικλῆς Φελίτσι, ἀναγγέλει :

Σεβάσμιοι Πατέρες,

Ὠθούμενοι ἀπό κοινή ἐπιθυμία νά ἄρουν τά κωλύματα, πού φράσσουν τούς δρόμους πρός τόν διάλογο, ὁ ὁποῖος μέ τήν προστατευτική χάρη τοῦ Θεοῦ ὁδηγεῖ στή συμφιλίωση, ὁ Πάπας Παῦλος ΣΤ’ καί ὁ Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Ἀθηναγόρας συνεφώνησαν στήν ἀκόλουθο δήλωση, τήν ὁποία θά διάβαση ὁ Σεβασμιώτατος Ἰωάννης Βίλλεμπρανς, τιτουλάριος Ἐπίσκοπος Μαυριανής, Γραμματεύς τῆς Γραμματείας γιά τήν ἑνότητα τῶν Χριστιανῶν».

Τό τέλος τῆς ἀνακοινώσεως αὐτῆς ἐκάλυψαν ἐνθουσιώδεις ἐπευφημίες καί παρατεταμένα χειροκροτήματα, ἀπό τούς Ἱεράρχες καί τό ἐκκλησίασμα. Μετά, ὁ Ἐπίσκοπος Ἰωάννης διαβάζει τό γαλλικό κείμενο τῆς κοινῆς δηλώσεως. Καί νέα θερμά χειροκροτήματα στό τέλος ἔδειξαν τή γενική ἐπιδοκιμασία τοῦ κλήρου καί τοῦ λαοῦ.

Ἀκολουθεῖ ἡ τέλεση τῆς Θείας Λειτουργίας, μέ ἀρχιερατικό συλλείτουργο 24 Ἱεραρχῶν, προεξάρχοντος τοῦ Πάπα, μετά τό πέρας τοῦ ὁποίου ὁ Μητροπολίτης Μελίτων καί οἱ Καρδινάλιοι Μπέα, Μαρέλλα καί Καίνιγκ ὁδηγοῦνται στόν θρόνο τοῦ Πάπα ἐπάνω ἀπό τόν τάφο τοῦ Ἀποστόλου Πέτρου. Ἐκεῖ ὁ Καρδινάλιος Μπέα διαβάζει τήν παπική πράξη τῆς ἄρσεως τῶν ἀναθεμάτων, λατινικά, τήν «AMBULATE IN DILECΤΙΟΝΕ», «Περιπατεῖτε ἐν ἀγάπῃ», πού περιέχει καί τά ἑξῆς : «…ἐπιθυμοῦντες νά προχωρήσωμεν περαιτέρω εἰς τήν ὁδόν τῆς ἀδελφικῆς στοργῆς, δι’ ἦς θά ὁδηγηθῶμεν εἰς τήν τελείαν ἑνότητα, νά ἀπομακρύνωμεν δέ ὅσα εἶναι αὐτῇ πρόσκομμα καί ἐμπόδιον, διακηρύττομεν ἐνώπιον τῶν Ἐπισκόπων τῶν συναθροισθέντων ἐν τῇ Β’ ἐν Βατικανῷ Οἰκουμενικῇ Συνόδῳ, ὅτι λυπούμεθα δι’ ὅσα ἐλέχθησαν καί συνέβησαν τότε, ἄτινα ἀδύνατον νά ἐγκριθῶσι. Προσέτι δέ, τήν τότε δημοσιευθεῖσαν ἀπόφασιν τοῦ ἀναθέματος θέλομεν νά ἁπαλείψωμεν ἀπό τῆς μνήμης τῆς Ἐκκλησίας καί ἀπομακρύνωμεν ἀπ’ αὐτῆς, καλύπτοντες καί ἐξαφανίζοντες αὐτήν τῇ λήθῃ».

Μετά τήν ἀνάγνωση, ὁ Μητροπολίτης Μελίτων ὠδηγήθηκε ἀπέναντι στόν Πάπα. Ὁ Πάπας Παῦλος ΣΤ’ σηκώνεται ἀπό τόν θρόνο του, μέ πολλή συγκίνηση, παραδίδει στόν Μητροπολίτη τήν ἐπί περγαμηνῆς ποντιφηκική πράξη τῆς ἄρσεως τοῦ ἀναθέματος, ἀνταλλάσσει μαζί του χειραψία καί τόν ἐν Χριστῷ ἀσπασμόν. Ἀμέσως θυελλώδη χειροκροτήματα δονοῦν τήν ἀτμόσφαιρα τοῦ Ἁγίου Πέτρου καί μεταδίδονται, διά τοῦ ραδιοσταθμοῦ τοῦ Ἄστεως τοῦ Βατικανοῦ, στά πέρατα τῆς Οἰκουμένης.

Ὅταν τελείωσε ἡ τελετή στόν Ἅγιο Πέτρο, ὁ Πάπας δέχεται τήν Πατριαρχική Ἀντιπροσωπεία στήν αἴθουσα «τῶν ἀμφίων» τοῦ ἀποστολικοῦ ἀνακτόρου τοῦ Βατικανοῦ, μέ συγκίνηση καί ἐγκαρδιότητα καί ἀσπάζεται τά μέλη της. Ὁ Μητροπολίτης Μελίτων τόν προσφωνεῖ γαλλικά. Οἱ δύο Ἀποστολικοί Θρόνοι, τονίζει, «λύουσι σήμερον τό παρόν καί διανοίγουσι τό μέλλον, διά κοινῆς δηλώσεως καί ἀμοιβαίας ἐκκλησιαστικῆς πράξεως καταργοῦντες τό ἀπ’ αὐτῶν προελθόν ἀνάθεμα, τό σύμβολον τοῦτο τοῦ σχίσματος, καί ἀντ’ αὐτοῦ ὑψοῦντες τήν ἀγάπην, σύμβολον τῆς ἐπανασυναντήσεως αὐτῶν», «… Σήμερον, μεταξύ τῶν δύο πρώτων Θρόνων τῆς Δύσεως καί τῆς Ἀνατολῆς, ἐγκαθιδρύεται ἐπισήμως καί ἐκκλησιαστικῶς ἡ βασική προϋπόθεσις τῆς βαθμιαίας ἐπιλύσεως τῶν διαφορῶν, ἤτοι ἡ ἀδελφική ἀγάπη… Σύ, ὁ πρῶτος Ἐπίσκοπος τῆς Χριστιανωσύνης, καί ὁ δεύτερος τῆ τάξει ἀδελφός Σου, Ἐπίσκοπος τῆς Κωνσταντινουπόλεως, κατόπιν τοῦ σημερινοῦ ἱεροῦ γεγονότος, διά πρώτην φοράν μετά μακρούς αἰώνας θά δυνηθῆτε ἐνί στόματι καί μιᾶ καρδία νά στραφῆτε ἐφέτος πρός τούς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι, ἐντός τῆς Ἐκκλησίας καί ἔξω αὐτῆς, ἐν ἀγωνίᾳ ἀναμένουν εὐδοκίαν καί εἰρήνην».

Ὁ Πάπας ἀπήντησε γεμάτος συγκίνηση. Στήν ἀρχή ἐκφράζει τήν εὐγνωμοσύνη του πρός τόν Πατριάρχη γιατί «μέ τή σοφία, τήν προορατικότητά του, τήν ἀγάπη καί τήν ἀκάματη προσπάθειά του, ἔκανε πραγματικότητα τήν ἡμέρα αὐτή». Ἔπειτα ἀναπτύσσει τή σημασία καί τίς ἀγαθές συνέπειες τῆς ἄρσεως τῶν ἀναθεμάτων καί ἀφοῦ παρεκάλεσε τήν Πατριαρχική Ἀντιπροσωπεία νά μεταδώση τόν ἐν Χριστῷ ἀσπασμό του στόν Πατριάρχη, ἀπεχαιρέτησε τά μέλη της καί προσέφερε στόν καθένα ἀναμνηστικά μετάλλια».

• [1] https://greek.vema.com.au
• [2] https://www.impantokratoros.gr
• [3] https://katanixi.gr
• [4] https://katanixi.gr

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: ΚΑΤΑΝΙΧI

Δείτε σχετικά:
– Ο Θεσσαλονίκης Φιλόθεος τιμά τον Πατριάρχη Αθηναγόρα: Ραγιαδισμός ή επίσημη σύνταξη στο άρμα του Οικουμενισμού
– Ο Μασόνος πατριάρχης Αθηναγόρας και ο Οικουμενισμός
– Χ.Μανέας (Μασόνος 33ου βαθμού): «Ο πατριάρχης Αθηναγόρας ήταν Τέκτων»
– ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ: Για τον Μασόνο πατρ. Αθηναγόρα ο αδίκως εκθρονισθείς προκάτοχός του Μάξιμος ο Ε΄