εικόνα άρθρου: Έπρεπε ο Πατριάρχης μας να παραβρεθεί σε συναγωγή;
Άρθρο της Παναγιώτας Κεμανετζή

Aνερυθρίαστα και βάναυσα καταπατούνται οι Ιεροί Κανόνες


Στην κηδεία του αρχιραββίνου των Εβραίων στην Τουρκία, Isak Haleva, η οποία τελέστηκε στη συναγωγή Neve Shalom του Πέραν, παρέστη συμπροσευχόμενος την Πέμπτη, 16 Ιανουαρίου, ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος, συνοδευόμενος από τον Μητροπολίτη Χαλκηδόνος Εμμανουήλ και τον Πρωτοσύγκελλο Γρηγόριο, και εξέφρασε τα συλλυπητήριά του στην Εβραϊκή κοινότητα (βίντεο [00:27], βίντεο [00:53]).

Διαβάζουμε ότι ο Ισραηλινός Πρόεδρος Isaac Herzog χαρακτήρισε τον εκλιπόντα αρχιραββίνο ως «έναν σπουδαίο ηγέτη και παιδαγωγό, έναν άνθρωπο που όχι μόνο ηγήθηκε της ιστορικής εβραϊκής κοινότητας στην Τουρκία, αλλά ήταν υπέρμαχος του διαλόγου και της φιλίας μεταξύ των λαών όλων των θρησκειών, ειδικά μεταξύ Εβραίων και Μουσουλμάνων» [1].

Ο Πατριάρχης του Φαναρίου, λοιπόν, τίμησε με την παρουσία του στην κηδεία, έναν Εβραίο πνευματικό ηγέτη που, σταθερός στις θρησκευτικές του πεποιθήσεις, είχε μεν «ανοίγματα» και προς άλλες θρησκείες, ωστόσο επικέντρωνε το ενδιαφέρον του κυρίως στις εβραιομουσουλμανικές σχέσεις.

Εμείς, λοιπόν, θα πρέπει να συμπεράνουμε από αυτή την πληροφορία ότι ο Βαρθολομαίος παραβρέθηκε εκεί, στα πλαίσια του κοινού οράματος του οικουμενισμού που είχε με τον αρχιραββίνο;

Υπάρχει βέβαια ένα ιστορικό του Ποιμενάρχη και της αλληλεπίδρασής του με την Εβραϊκή κοινότητα, όπως εκείνη στον εβραιοχριστιανικό διάλογο διά αντιπροσώπου στη Βιέννη που είχαμε αναλύσει και ελέγξει εκτενώς στην Κατάνυξη [2].

Η χρόνια φιλία, όμως, του Φαναρίου με τους Εβραίους και οι συγκρητιστικές ενέργειες έχουν εγείρει αντιδράσεις από Επισκόπους, όπως ο πρώην Μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Αμβρόσιος [3], που είχε κατακεραυνώσει την παρουσία του κ. Βαρθολομαίου σε μία επίσκεψή του στην Εβραϊκή συναγωγή Park East στο Μανχάταν, τον Οκτώβριο του 2009.

Υπενθυμίζεται ότι κατά την ομιλία του, ο κ. Βαρθολομαίος είχε χαρακτηρίσει τη συναγωγή Park East ως «ευλογημένη», υπογραμμίζοντας ότι ένας διαθρησκευτικός διάλογος αποτελεί «ευθύνη» και «υποχρέωση» των θρησκευτικών ηγετών .

Θα μπορούσε να αντιτείνει κάποιος ότι η χείρα φιλίας που τείνει ο κ. Βαρθολομαίος προς την εβραϊκή κοινότητα δεν έχει κάτι το μεμπτό και ότι η αυστηρότατη επίκριση αυτής της συναναστροφής χαρακτηρίζεται από εμπάθεια και προσωπικά κίνητρα.

Να αναρωτηθούμε, όμως, τι είδους εμπάθεια και κίνητρα μπορεί να είχε ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, είς εκ των Τριών Ιεραρχών, που τοποθετείται ξεκάθαρα επί του θέματος στον 4ο από τους 8 λόγους του κατά των Ιουδαίων: «Μὴ γὰρ ὀλίγον ἐστὶ τὸ μέσον ἡμῶν καὶ Ἰουδαίων; μὴ γὰρ ὑπὲρ τῶν τυχόντων ἐστὶν ἡ ἀμφισβήτησις, ἵνα ἓν καὶ τὸ αὐτὸ νομίσῃς εἶναι; Τί μιγνύεις τὰ ἄμικτα; ἐσταύρωσαν ἐκεῖνοι τὸν Χριστὸν, ὃν σὺ προσκυνεῖς».

Φυσικά και πάλι θα αναρωτηθεί κάποιος: Μα μήπως και ο Κύριος δεν συναναστρεφόταν συχνά με Ιουδαίους παρόλο που Τον λοιδωρούσαν; Μέχρι και θαύματα έκανε, ανέστησε την κόρη του Αρχισυναγώγου Ιαείρου. Ο Ιάειρος όμως είχε την Φώτιση (όπως υπονοεί και η εξελληνισμένη μορφή του ονόματός του, δηλαδή Φώτιος ή φωτισμένος) να γονατίσει μπροστά στον Ιησού, αναγνωρίζοντάς Τον ως ανώτερό του και να ζητήσει την βοήθειά Του (Λουκ. 8, 41-42).

Σε αντίθεση με το τότε, ας αναρωτηθούμε σήμερα, πότε οι διαθρησκειακοι διάλογοι οδήγησαν κάποιον Εβραίο στην Ορθοδοξία ώστε να βαπτιστεί Ορθόδοξος Χριστιανός. Δεν συναντήσαμε τέτοια περίπτωση. Και γιατί άλλωστε να συμβεί όταν ο ίδιος ο Πατριάρχης τον αλλόθρησκο τον δέχεται ως έχει. Χωρίς καμία αντίρρηση, χωρίς κανέναν προβληματισμό, προσπαθώντας να συμπληρώσει το παζλ της πανθρησκείας, με ετερόκλητα στοιχεία που προσαρμόζονται κατά το δοκούν και εξυπηρετούν μόνο τον Οικουμενισμό και τίποτε άλλο.

Το Ευαγγέλιο και οι Άγιοι έχουν ανοίξει προ πολλού το δρόμο προς την Αλήθεια, όμως, δυστυχώς, οι Ποιμενάρχες του γένους μας επιμένουν να τον βαφτίζουν «Μεσαίωνα» και αναχρονισμό [4], στρέφονται σε άλλες λύσεις που αποτελούν κακό οιωνό, και βάναυσα καταπατούν τους Ιερούς Κανόνες, οι οποίοι είναι σαφείς και κατηγορηματικοί.

Κανών ΞΔ΄ των Αγ. Αποστόλων: «Ει τις Κληρικός, ή Λαϊκός εισέλθοι εις συναγωγήν Ιουδαίων, ή αιρετικών προσεύξασθαι, και καθαιρείσθω, και αφοριζέσθω».

Για εμάς τους ορθοτομούντες Ορθοδόξους Χριστιανούς άλλη λύση δεν υπάρχει, παρά μόνο η Ιεροκανονική και Θεοπαράδοτη Αποτείχιση, που επιμένει να διασώζει την Αλήθεια με κάθε κόστος.

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: ΚΑΤΑΝΙΧI

Δείτε επίσης:
«Ευλογημένη» η Συναγωγή της Κω… δια στόματος Μητροπολίτη Ναθαναήλ
Ο Πατριάρχης στην Εβραϊκή Συναγωγή των Ιωαννίνων
Ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας και Αρχιεπίσκοπος Αμερικής στη συναγωγή της Νέας Υόρκης

Σχετικά άρθρα

Χειροφίλημα στον αιρεσιάρχη Πάπα από αντιπροσωπεία του Φαναρίου (Βίντεο)

Άρθρο της Ευαγγελίας Ζουλάκη. «Οι όροι της ενώσεως είναι τοιούτοι, ώστε καθιστώσι την ζητουμένην ένωσιν αδύνατον· διότι δεν έχουσι ουδέν σημείον συναντήσεως, ζητούσι δε εκατέρα παρά της ετέρας, ούτε πλείον ούτε έλαττον, την άρνησιν εαυτής…» (Άγιος Νεκτάριος)

Η φρικτή αίρεση του «αλαθήτου» και η συγκρητιστική επιτροπή Διαλόγου Λατίνων-Ορθοδόξων στην παπική Μονή Pannonhalma 

«Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία· τὸ δόγμα αὐτὸ εἶναι ἡ αἵρεση τῶν αἱρέσων, μία ἄνευ προηγουμένου ἀνταρσία κατὰ τοῦ Θεανθρώπου Χριστοῦ. Τὸ δόγμα αὐτὸ εἶναι, φεῦ, ἡ πλέον φρικτή ἐξορία τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἀπὸ τὴν γῆ» (Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς)

Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Συνεχίζοντας την περιήγηση στην ιστοσελίδα, συναινείτε με την χρήση αυτών.
Μπορείτε να επισκεφθείτε τους Όρους χρήσης και την Πολιτική προστασίας απορρήτου.