Θα θέλαμε να παραθέσουμε κάποια στοιχεία από την συνέντευξη της Rebecca Sommer[1] στην Πολωνία και συγκεκριμένα στη Natalia von der Osten-Sacken, 18.1.2018. 

Είμαστε σίγουροι ότι έτσι συμβάλλουμε με τον πιο θετικό τρόπο στη δημόσια συζήτηση που γίνεται στη χώρα μας για το μεταναστευτικό. Βλέπε εδώ!

Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr

Διαβάζοντάς την, ενισχύθηκε ακόμη περισσότερο μέσα μας ο πατριωτισμός και η αίσθηση του δίκαιου και επιβεβλημένου αγώνα που γίνεται στα νησιά μας και στον Έβρο, ενάντια στις μεταναστευτικές ροές. Η Ευρώπη νοσεί ήδη από το πρόβλημα των μεταναστευτικών ροών. Η κατάθεση της εμπειρίας μιας γυναίκας, που η ίδια δραστηριοποιείται πολύ ενεργά στα ζητήματα των μεταναστών, θα μας πείσει. Παράλληλα μπορούμε με ενάργεια να παρακολουθήσουμε μέσα στις γραμμές της πως μπορεί κανείς να αυτοεγκλωβιστεί στην έννοια των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, εις βάρος των αξιών του πολιτισμού που γέννησε τα ανθρώπινα δικαιώματα. Θα συνιστούσαμε ανεπιφύλακτα στον καθένα να διαβάσει όλη τη συνέντευξη.

1) Οι μουσουλμάνοι πρόσφυγες έχουν μεγαλώσει με παντελώς διαφορετικές αξίες, έχουν υποστεί τέτοια πλύση εγκεφάλου από την παιδική τους ηλικία και έχουν κατηχηθεί κατά τέτοιο τρόπο από το Ισλάμ, ώστε να αντιμετωπίζουν εμάς τους «απίστους» με αλαζονεία και υπεροψία.

2) Όταν καταφθάνουν στις χώρες της Ευρώπης, καταλήγουν πολλοί εξ αυτών στα χέρια φανατικών φονταμενταλιστών μουσουλμάνων ιμάμηδων του πολιτικού Ισλάμ, το οποίο εισάγεται στην Ευρώπη από τη Σαουδική Αραβία, το Ιράν και το οποίο ενισχύει το θρησκευτικό τους φανατισμό και το φονταμενταλισμό τους και τους απαγορεύει να αφομοιωθούν από εμάς τους “απίστους” και να υιοθετήσουν το δικό μας τρόπο ζωής, να αποδεχτούν τη δική μας κοσμοθεωρία και τις αξίες μας, την επιστήμη μας, ώστε τα ευρωπαϊκά κράτη να απολέσουν παντελώς κάθε έλεγχο σε αυτές τις δυσμενείς εξελίξεις.

3) Οι εθελοντές που εργάζονται με τους πρόσφυγες μουσουλμάνους έχουν με τον καιρό απογοητευτεί και έχουν αναστείλει την εθελοντική τους εργασία, λόγω άσχημων εμπειριών. Οι νέοι εθελοντές που προστίθενται είναι πάλι τόσο αφελείς, όσο αφελής υπήρξα και εγώ κάποτε. Από αυτούς που δουλεύουν με τους πρόσφυγες για χρήματα σίγουρα δε θα μάθουμε τίποτα για την απογοήτευση που βίωσαν και τη θλιβερή πραγματικότητα, διότι απλά δεν τους συμφέρει.

4) Οι πρόσφυγες μουσουλμάνοι που διαβιούν στις χώρες της Ευρώπης δεν εργάζονται ακόμα, μιλούν ακόμα ελάχιστα την γλώσσα της χώρας στην οποία διαμένουν, συναναστρέφονται μόνο μεταξύ τους, δεν έχουν σχεδόν καθόλου ή και καθόλου ευρωπαίους φίλους. Άλλοι πάλι παρέβηκαν το νόμο και είναι φυγόδικοι. Άλλοι πάλι έχουν ριζοσπαστικοποιηθεί (προσηλυτίστηκαν στο ακραίο Ισλάμ). Ή αντιλαμβάνεσαι αργότερα, ότι ήταν ενεργοί μαχητές της τζιχαντιστικής Αλ Νούζρα ή του Ισλαμικού Κράτους, και είναι ακόμα φανατικοί οπαδοί αυτών των τρομοκρατικών οργανώσεων. Υπάρχουν ναι μεν και εξαιρέσεις που εργάζονται, που μιλούν τη γλώσσα,  αλλά η νοοτροπία της Ισλαμικής μαντίλας, η υπεροψία ότι ως μουσουλμάνοι ανήκουν σε ανώτερη κάστα ανθρώπων και είναι καλύτεροι άνθρωποι από εμάς, υπερισχύει στους περισσότερους.

5)  Η  ελευθερία που απολαμβάνουμε στα ευρωπαϊκά κράτη είναι πολύτιμη και πολύ εύθραυστη. Αν αναλογιστεί κανείς πόσοι άνθρωποι καταφεύγουν ξαφνικά στην Ευρώπη που φορούν ισλαμική μαντίλα, και μόνο η μαζικότητα των ανθρώπων αυτών αλλοιώνει την Ευρώπη για πάντα. Αυτό είναι από τώρα ορατό. Πρέπει να  γίνουμε πολύ προσεκτικοι και ιδιαιτέρως δύσπιστοι  και καχύποπτοι. Θα ήταν προτιμότερο όλοι οι υπόλοιποι μουσουλμάνοι να εγκατασταθούν σε ένα άλλο μουσουλμανικό κράτος και να ζητήσουν άσυλο, να ψάξουν για εργασία και για μία καλύτερη ζωή, αντί να προσπαθούν να μας επιβάλλουν τις απαξιωτικές και μισόγυνες, μεσαιωνικές τους αξίες και να μας βλάψουν μακροπρόθεσμα ανεπανόρθωτα.

6) Υπάρχει πολύ ψυχολογική βία και βιασμοί στους μουσουλμανικούς γάμους, ακόμη και αυτών των μουσουλμάνων που διαβιούν στην Ευρώπη.  Η γυναίκα δεν έχει καμία αξία ως άνθρωπος, είναι καθαρά αντικείμενο του σεξ και όχι σύντροφος, είναι σκλάβα που εργάζεται διαρκώς και μηχανή αναπαραγωγής. Αυτή είναι η ευθύνη μιας καλής μουσουλμάνας. Όπως και οι περισσότεροι μουσουλμάνοι δεν μας έχουν κανένα σεβασμό, έτσι δεν σέβονται ούτε τις γυναίκες τους. Υπάρχουν και ζευγάρια τα οποία αποτελούν την εξαίρεση, αλλά οι περισσότεροι έχουν την περιγραφόμενη νοοτροπία. Αυτό ισχύει και για πάρα πολλούς μουσουλμάνους που έχουν πάρει τη γερμανική υπηκοότητα. Τις οδηγίες για τη συμπεριφορά και την νοοτροπία τους τις δίνει το Ισλάμ.

7) Υπάρχει κάτι που οι περισσότεροι Ευρωπαίοι δεν γνωρίζουν για τους μουσουλμάνους. Η λεγόμενη Taqiyya (Τακίγια), που είναι ο ισλαμικός τρόπος εξαπάτησης , η θρησκευτικά δικαιολογημένη απο το Κοράνι μορφή εξαπάτησης. Σου δίνεται με αυτήν την τακτική της εξαπάτησης το ελεύθερο να εξαπατήσεις τους αλλόθρησκους ή “απίστους”, αν αυτό συμβάλλει στην προστασία του Ισλάμ και των μουσουλμάνων. Η προδοσία της εμπιστοσύνης επομένως είναι προγραμματισμένη. Ένας μουσουλμάνος επιτρέπεται να ψεύδεται απέναντι σε έναν “άπιστο” και να τον εξαπατά, και δεν είναι ηθικά κατακριτέο, όσο ο μουσουλμάνος επωφελείται από την εξαπάτηση αυτή, εφόσον συμβάλλει η εξαπάτηση καθ’ αυτού στην αύξηση της επιρροής της Ούμα δηλ. της παγκόσμιας μουσουλμανικής κοινότητας. Με τον όρο Τακίγια,  δηλ. εξαπάτηση με τους όρους του Κορανίου, απαλλάσσεται ο μουσουλμάνος από κάθε ευθύνη απέναντι στους “απίστους”- και αυτή η προειδοποίηση απευθύνεται ειδικά στις γυναίκες, οι οποίες διατηρούν σχέσεις με μουσουλμάνους. Αλλά ειδικά και στους “πολιτικούς, οι οποίοι συνάπτουν συμβόλαια ή συμφωνίες με μουσουλμανικούς οργανισμούς, διότι κανένας όρκος, ούτε στο όνομα του Αλλάχ έχει σημασία, διότι ακυρώνεται από την εφαρμογή της Τακίγια, δηλ. της εξαπάτησης, διότι ο ίδιος ο Αλλάχ φρόντισε με το Κοράνι να απαλλάξει τους μουσουλμάνους από την τήρηση των όρκων τους, εφόσον έχουν συναφθεί με “απίστους” ή αλλόθρησκους. Η μοναδική προϋπόθεση είναι: αυτός που εξαπατά να έχει βαθιά πίστη στο Κοράνι και στον Αλλάχ. Η τέχνη της εξαπάτησης επιτρέπει μάλιστα στο μουσουλμάνο να παριστάνει τον μη μουσουλμάνο. Επιτρέπεται να πει τα πάντα και να εξαπατά εσκεμμένα, όσο καιρό απαιτείται, για να κερδίσει την εμπιστοσύνη του “απίστου” ή ενός κράτους, που ενδεχομένως να τον φιλοξενεί. Πρέπει να αναλογιστεί κανείς πραγματικά, με τι μορφή θρησκευτικής ιδεολογίας έχουμε να κάνουμε.

Η Τακίγια προέρχεται από Σιιτικό Ισλάμ, χρησιμοποιείται όμως ευρέως εξίσου και από τους Σουνίτες μουσουλμάνους, αν και το αρνούνται πεισματικά και επιτρέπει μάλιστα τη βρώση φαγητού «χαράμ», δηλαδή ακάθαρτου φαγητού (χοιρινού), για να προσποιηθούν ότι είναι άθεοι.Πρέπει να είμαστε λοιπόν συνειδητοποιημένοι, ότι η απόκρυψη της αλήθειας και η χρήση του ψέματος εκ μέρους των μουσουλμάνων σε “απίστους” μη μουσουλμάνους,  δεν είναι στα ισλαμικά κράτη κατακριτέα πρακτική. Και ένας εύπιστος γερμανός εθελοντής συναντάει έναν πολιτισμό, τον οποίο δεν μπορεί να αντιληφθεί στο ελάχιστο. Ειδικά στην υποστήριξη των προσφύγων αντιλαμβάνεται κανείς, μετά από ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, ότι πολλοί πρόσφυγες, όχι όλοι φυσικά, αλλά αρκετοί, υπερβολικά πολλοί χειραγωγούν με τη μέθοδο της εξαπάτησης, για να αποσπάσουν όσο γίνεται περισσότερη και ιδιαίτερη προσωπική βοήθεια και φροντίδα, ειδικώς αποκρύπτουν πόσο θρησκευτικά φανατισμένοι είναι στην πραγματικότητα, και πόσο αποστρέφονται το δικό μας σύστημα αξιών και την κοινωνία μας ολόκληρη.

8) Ο κάθε μουσουλμάνος δεν είναι μονάδα, αλλά ανήκει στην παγκόσμια μουσουλμανική συλλογικότητα, τη λεγόμενη Ούμα Umma (παγκόσμια μουσουλμανική κοινότητα) και εργάζεται γι αυτήν.

9) Είναι δεδομένο ότι σε αυτούς τους πολιτισμούς που έχουν διαμορφωθεί υπό το Ισλάμ, μετρά ο δυνατότερος. Δε συμβιβάζεται με την κοσμοθεωρία τους, αν απλά κάποιος από καλοσύνη βοηθά το συνάνθρωπό του. Είσαι γι αυτούς απλώς χαζός, επομένως αδύναμος. Και έτσι μας αντιλαμβάνονται, ως χαζούς, ως αποτυχημένη κοινωνία αδύναμων. Οι περισσότεροι Ευρωπαίοι δεν μπορούν να το αντιληφθούν, διότι δε συμβαδίζει με το μεταρρυθμισμένο, διαφωτισμένο, χριστιανικό, ανθρωπιστικό σύστημα αξιών, στο οποίο στηρίζεται ολόκληρος ο πολιτισμός μας.

10)  Οι παρενοχλήσεις γυναικών εθελοντών από τους μουσουλμάνους άντρες στα κέντρα φιλοξενίας συμβαίνουν τακτικά , αλλά δε δημοσιοποιούνται, γιατι σε αυτές τις περιπτώσεις επιδρά ο εξής μηχανισμός: Η συνεχής δικαιολόγηση των συμπεριφορών αυτών, προβάλλεται διαρκώς ως η δικαιολογία ότι ο πρόσφυγας δεν έχει εξοικειωθεί και δεν αντιλαμβάνεται την κουλτούρα μας. Και με αυτό τον τρόπο δικαιολογείται τέτοιου είδους συμπεριφορά, χωρίς να γίνεται ο συνειρμός που θα έπρεπε να γίνει, δηλαδή ότι η συμπεριφορά αυτή πηγάζει από το αίσθημα της υπεροψίας που έχει ο πρόσφυγας και το οποίο πηγάζει από το πώς το Ισλάμ, καθώς αντιμετωπίζει εμάς τους “απίστους” ή τις αλλόθρησκες γυναίκες. Κυρίως απέναντι στις ευρωπαίες «πόρνες», διότι ακριβώς με αυτήν την εικόνα στα κεφάλια τους έρχονται αυτοί οι άντρες από την πατρίδα τους.

11) Ακόμα και αν υπάρχουν άτομα μεταξύ αυτών με μετριοπαθείς απόψεις, οι οποίοι ενσωματώθηκαν και παντρεύονται ευρωπαίες ή γυναίκες άλλων εθνικοτήτων, η αδιαλλαξία ξεκινάει το αργότερο στις κόρες τους. Εν τέλει θέλει κάθε άντρας μουσουλμάνος που εγκαθίσταται ως νέος πολίτης στην Ευρώπη μία γυναίκα μουσουλμάνα υποδεέστερη, φυσικά καλυμμένη με ισλαμική μαντίλα, η οποία δε φοράει κοντά η στενά ρούχα, τον υπηρετεί, του γεννά παιδιά, δεν του αρνείται ποτέ τη σεξουαλική επαφή, δεν έχει φίλους του αντίθετου φύλου, δέχεται τις εντολές του, δε φεύγει ποτέ χωρίς την άδειά του από το σπίτι του, τον υπακούει παντελώς. Σε αυτούς τους γάμους δεν έχει πρωτεύοντα ρόλο η αγάπη. Η αγάπη του μουσουλμάνου πρόσφυγα ανήκει στη μητέρα και στην οικογένεια. Η γυναίκα είναι ένα υποδεέστερο αντικείμενο με συγκεκριμένες ευθύνες. Οι δυτικές γυναίκες είναι σε όλες τις περιπτώσεις μόνο γυναίκες για την εκπλήρωση των σεξουαλικών τους αναγκών, οι οποίες μετά την υποτιμητική χρήση τους ως αντικείμενο του σεξ πετιούνται στο καλάθι των αχρήστων. Γυναίκες για γάμο δεν είναι έτσι και αλλιώς, διότι είναι πόρνες. Πόρνες διότι δέχθηκαν να έχουν σεξουαλική επαφή μαζί τους. Αν όμως θέλει μία ευρωπαία γυναίκα να τους χωρίσει, μπορεί να συμβεί το ακόλουθο, δηλαδή να δολοφονηθεί επειδή ήθελε να τον χωρίσει.

12) Η συντριπτική πλειοψηφία των λεγόμενων προσφύγων και μεταναστών, από το έτος 2015 μέχρι και σήμερα, είναι άνδρες. Όμως είχαμε, ειδικά τα τελευταία χρόνια, πολλές περιπτώσεις επανένωσης οικογενειών και γι αυτό το λόγο διασπείρουν τα λόμπι των προσφύγων το μύθο ότι τράπηκαν σε φυγή από τις πατρίδες τους αποκλειστικά και μόνο οικογένειες, γυναίκες και παιδιά, που δραπέτευσαν στην Ευρώπη, για να γλιτώσουν από τις βόμβες και τις οβίδες στη πατρίδα τους.

13)  Σε ότι αφορά το μορφωτικό επίπεδο των προσφύγων από τη Συρία, οι οποίοι αποτελούν και τη συντριπτική πλειοψηφία των μουσουλμάνων προσφύγων, οι οποίοι ήρθαν εν έτει 2012 στην Ευρώπη, η πλειοψηφία εξ αυτών δεν έχει απολύτως καμία επαγγελματική εκπαίδευση ή είναι παντελώς ανεπαρκείς. Ο τύπος ισχυριζόταν αρχικά ότι πρόκειται για πρόσφυγες με υψηλό μορφωτικό επίπεδο, με υψηλή εξειδίκευση και σε πολυάριθμα επιστημονικά πεδία, αλλά αυτό δυστυχώς δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Επιπρόσθετα προκύπτει και το πρόβλημα, οι ελάχιστοι που έχουν πράγματι κάποιου είδους επαγγελματική εκπαίδευση, συχνά δεν είναι συμβατή με το δικό μας σύστημα και πρέπει να καταρτιστούν επαγγελματικά από την αρχή. Οι πλειοψηφία εξ αυτών πρέπει όπως όλα τα άτομα νεαρής ηλικίας να μετεκπαιδευτούν, να κάνουν μία καινούργια επαγγελματική εκπαίδευση, να αποκτήσουν ένα πτυχίο σχολείου, μερικοί εξ αυτών ήδη σπουδάζουν. Όλα αυτά εκτινάσσουν ασύλληπτα το κόστος στα ύψη, στο βεληνεκές εκατομμυρίων ευρώ. Σε πολλές περιπτώσεις μάλιστα παρατηρώ ότι η πλειοψηφία των Σύρων δεν είναι σε θέση,  ούτε θα είναι στο άμεσο μέλλον, να συντηρήσουν μία οικογένεια.

14) Άτομα από την Σομαλία ή Νιγηρία αντιδρούν εξαιρετικά δύστροπα, όταν η συζήτηση πάει στην επαγγελματική εκπαίδευση. Επιπλέον είναι πολλοί εξ αυτών ιδιαιτέρως επιθετικοί και θρησκευτικά φανατισμένοι. Οι περισσότεροι πρόσφυγες από την Ερυθραία είναι φιλήσυχοι χριστιανοί, αλλά υπάρχουν και μουσουλμάνοι μεταξύ αυτών. Πολιτισμικά όμως είναι αυτοί οι άνθρωποι τελείως διαφορετικοί από ότι οι άνθρωποι στη Μέση Ανατολή. Μετά από  χρόνια παραμονής στην Ευρώπη δεν ομιλούν ούτε λέξη από τη γλώσσα της χώρας παραμονής τους , παρόλο που συμμετέχουν σε τμήματα εκμάθησης , τα οποία πληρώνει ο φορολογούμενος ανελλιπώς. Στους πρόσφυγες από Αφγανιστάν και Πακιστάν παρατηρείται το ίδιο.

15) Μουσουλμάνοι φοιτητές επιτίθενται κατά βάναυσο τρόπο σε γυναίκες, οι οποίες δε φορούν ισλαμική μαντήλα. Στο μεταξύ έχουν εγκαθιδρυθεί άλλες μορφές επιθετικότητας, όπως η απαίτηση για φοιτητικές λέσχες που δεν σερβίρουν χοιρινό ή μάλιστα για φοιτητικές λέσχες με εφαρμοσμένο διαχωρισμό ανδρών και γυναικών.

16) Από την αλματώδη αύξηση της μουσουλμανικής κοινότητας από τη Τουρκία, τη Μέση Ανατολή και τα Βαλκάνια  έχουμε όλο και περισσότερους κανονισμένους γάμους, μάλιστα εμπόριο λευκής σαρκός, δηλ. αγοραπωλησίες παιδιών και κοριτσιών. Οι αρχές δυσκολεύονται με αυτές τις περιπτώσεις, σε τέτοιο βαθμό μάλιστα, που το δικαιολογούν ως στοιχείο της μουσουλμανικής και πολιτισμικής τους ταυτότητας.

17) Επειδή η γυναίκα είναι υποχρεωμένη να προβεί σε σεξουαλική πράξη με τον άντρα της, όταν αυτός θέλει, εκτός και αν έχει την περίοδό της ή είναι άρρωστη – αλλιώς απαγορεύεται να του αρνηθεί τη συγκατάβασή της στην σεξουαλική πράξη – γι αυτό το λόγο οι ευρωπαίοι  δικαστές δεν καταδικάζουν  το βιαστή, στηριζόμενοι στο Κοράνι, λαμβάνοντας υπόψη ειδικές συνθήκες. Με την κακώς εννοούμενη ανοχή στερούν ακόμη και δικαστές τα απαραίτητα νομικά εργαλεία για μία σωστή έκβαση της δίκης. Κρίνουμε όλο και περισσότερο με δύο μέτρα και δύο σταθμά.  Τα δικαστήρια έχουν κατά πλειοψηφία μία αριστερίζουσα δράση, πολλοί δικαστές π.χ. στη Γερμανία είναι υπέρμαχοι της αριστεράς και υπέρ των μεταναστών, και έτσι αυξάνονται ραγδαία οι περιπτώσεις, στις οποίες μετανάστες ή μετανάστες με γερμανική υπηκοότητα παίρνουν λευκή επιταγή λόγω «ιδιαιτέρων πολιτισμικών και θρησκευτικών συνθηκών». Ο βιασμός στα Γερμανικά δικαστήρια δεν οδηγεί ποτέ σε καταδίκη του κατηγορουμένου. Ιδιαιτέρως, όταν ο θύτης είναι προσφυγικής ή ξένης καταγωγής. Στη δημοσιότητα γίνεται γι αυτό το λόγο συχνά λόγος για ατιμωρησία, «λόγω ιδιαιτέρων θρησκευτικών και πολιτισμικών συνθηκών», στους βιασμούς και στα εγκλήματα οικονομικής φύσεως. Αργά και σταθερά σταματά η νομοθετική και εκτελεστική λειτουργία του κράτους μας. Το επόμενο πρόβλημα είναι η πολυγαμία. Εκεί έχουμε περιπτώσεις πολιτικών, που υποστηρίζουν ανοιχτά και παρακινούν δημοσίως να δεχτούμε τέτοιου είδους ρύθμιση.

18) Όσο αφορά την εγκληματικότητα,  έχουμε πραγματικά σοβαρά προβλήματα με τους μετανάστες στην Ευρώπη. Έχει δημιουργηθεί κατά κάποιο τρόπο ένα είδος παράλληλης δικαιοσύνης, το οποίο το ευρωπαϊκό  δικαστικό σύστημα αδυνατεί να θέσει υπό έλεγχο. Δικηγόροι, δικαστές, αστυνομία, όλοι προφανώς φοβούνται και τρομοκρατούνται από δαύτους, και οι αρχές έχουν απολέσει κάθε έλεγχο. Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία πρόκειται για την τρίτη γενιά των συμμοριών μεταναστών στο Βερολίνο. Για τους κατοίκους του Βερολίνου είναι εξαιρετικά επικίνδυνοι. Έχουν την κουλτούρα του μίσους και της περιφρόνησης. Σύμφωνα με τους γνωρίζοντες διαπράττουν τα εγκλήματά τους εν ψυχρώ χωρίς αναστολές. Πράττουν χωρίς ενδοιασμούς και προβαίνουν με ιδιαίτερη σκληρότητα στα εγκλήματά τους και φυσικά υποστηρίζονται όπως επανειλημμένωςπαρατηρήσαμε, από αυτή την υπέρ των μουσουλμάνων θρησκευτική ιδεολογία. Η ιδεολογία αυτής της συγκεκριμένης μορφής όμως, δεν υιοθετείται για του λόγου το αληθές από τους μετριοπαθείς μουσουλμάνους. Ακόμα και πρόσφυγες επιστρατεύονται από αυτούς τους συμμορίτες.

19) Έχουμε και σόγια συμμορίτες βαλκανικής προέλευσης. Πολλοί καταφθάνουν πολλαπλώς ως αιτούντες άσυλο, ζουν εις βάρος του γερμανικού κράτους και πολλοί απλώς διαμένουν εδώ. Στις πάμπολλες δραστηριότητές τους συγκαταλέγονται η πλαστογραφία διαβατηρίων, το εμπόριο λευκής σαρκός, η αγοραπωλησία κοριτσιών και η διατήρηση γυναικών σκλάβες του σεξ, δηλαδή η μαστροπεία. Μεταξύ αυτών και δωδεκάχρονα κορίτσια, τα οποία πωλήθηκαν από τους γονείς τους ως νύφες και αγοράστηκαν και μεταπωλούνται από αυτούς τους μαστροπούς. Πολλές από αυτές τις συμμορίες βιάζουν συστηματικά, εκβιάζουν στη συνέχεια και παράγουν παιδική πορνογραφία. Τους Σομαλούς πρόσφυγες θεωρώ εγώ προσωπικά ως τους πλέον επικίνδυνους, εξ αιτίας του θρησκευτικού τους φανατισμού, καθώς και για την θρησκευτικά και πολιτισμικά αιτιολογημένη περιφρόνησή τους απέναντι στις γυναίκες.

20) Έχουμε τεράστια προβλήματα στα σχολεία απο όλη αυτή την κατάσταση. Οι νεότερες έρευνες έχουν δείξει, όπου εξετάστηκαν παιδιά τετάρτης τάξης Δημοτικού με γονείς που έχουν προσφυγικό υπόβαθρο ή γονείς ξένης εθνικότητας, 50% των παιδιών αυτών, έχουν πολύ χαμηλό μορφωτικό επίπεδο, το οποίο συγκρίνεται με το μορφωτικό επίπεδο μιας αναδυόμενης τριτοκοσμικής χώρας. Το μεγαλύτερο πρόβλημα όμως έχουμε με τα παιδιά από μουσουλμανικές οικογένειες, οι οποίες είναι και η μεγαλύτερη ομάδα των παιδιών με ξένη καταγωγή. Έχουμε να κάνουμε, όπως είπαμε, με έναν πολιτισμό ο οποίος υποστηρίζει την επιβολή του δυνατότερου και γι αυτό το λόγο συγκεκριμένα έχουμε και το μεγάλο πρόβλημα της επιθετικότητας των μαθητών αυτών στα σχολεία μας. Αλλιώς από ότι διαπαιδαγωγούνται τα παιδιά μας στις γερμανικές οικογένειες, διαπαιδαγωγούνται αυτά τα παιδιά με φυσική βία, και η φυσική βία εφαρμόζεται από τον πατέρα ή από τα μεγαλύτερα αδέρφια και ανήκει όπως βλέπω και ακούω στην καθημερινότητά τους. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τα παιδιά αυτά να είναι πάρα πολύ επιθετικά και να λύνουν τα προβλήματά τους αποκλειστικά με τον τρόπο αυτό, δηλαδή της βίας. Και επίσης λειτουργεί σε αυτά τα άτομα η ψυχολογία της αγέλης. Παιδιά, τα οποία διαπαιδαγωγήθηκαν διαφορετικά με άλλο πολιτισμικό υπόβαθρο, τα οποία έχουν μάθει να λύνουν τα προβλήματά τους συζητώντας και έχουν μάθει να σέβονται και να αποδέχονται τη διαφορετική άποψη του συνομιλητή τους από τα γεννοφάσκια τους, συγκαταλέγονται στους χαμένους της υπόθεσης. Αυτά τα παιδιά συζητούν, και στα μάτια των μουσουλμάνων παιδιών, αυτή η συμπεριφορά διακρίνει τους αδύναμους και διακρίνει και χαρακτηρίζει το συνομιλητή τους ως πιθανό θύμα. Εκτός αυτού δρουν αυτά τα παιδιά ως ομάδα, αν έχεις μία αντιπαράθεση με έναν εξ αυτών, θα πρέπει να αντιμετωπίσεις όλη την ομάδα εναντίον σου, στην οποία συγκαταλέγονται πολυάριθμα μέλη, επειδή ακριβώς αντιλαμβάνονται αυτή την πράξη ως «μουσουλμάνοι εναντίον του υπόλοιπου κόσμου». Αυτή τη συμπεριφορά παρατηρώ και στα παιδιά των Ρωμά.

Το επιπρόσθετο πρόβλημα είναι ότι παρατηρείται μία αναδυόμενη βιομηχανία εκπαίδευσης  εκπαιδευτικού προσωπικού προσφύγων, όπου πρόσφυγες, οι οποίοι ήταν ήδη καθηγητές στην πατρίδα τους, εκπαιδεύονται με γρήγορες διαδικασίες σε εκπαιδευτικούς για να αξιοποιηθούν στα γερμανικά σχολεία.

21) Οι πολιτικοί μας ακολουθούν το σλόγκαν του «nobody is illegal, δηλαδή, κανένας πρόσφυγας δεν είναι παράνομος». Οι περιπτώσεις όμως, οι οποίες θεωρούνται ως παράδειγμα πετυχημένης ενσωμάτωσης, μετριούνται στα δάχτυλα της μιας παλάμης. Δημιουργείται και παγιοποιείται μια παράλληλη μουσουλμανική κοινωνία . Πρέπει να διαχωρίσεις εδώ, ποιος θέλει προστασία προσωρινή και δε σκοπεύει να μείνει μόνιμα εδώ και ποιος θέλει να μεταναστεύσει μόνιμα, οπότε πρόκειται για κλασική περίπτωση μετανάστη. Θα έπρεπε επομένως να εξακριβωθεί και να εξεταστεί, αν υπάρχει πραγματικός λόγος για άσυλο

22) Ας ακούσουμε και μερικά για τους λεγόμενους ασυνόδευτους ανήλικους πρόσφυγες, τους οποίους έσπευσε να συνδράμει και η Εκκλησία της Ελλάδος. Έχουμε αρκετές περιπτώσεις ανήλικων προσφύγων στη Γερμανία , όπου η οικογένεια διαβιώνει με ασφάλεια στον τόπο της, αλλά περιμένει να ακολουθήσει το μέλος της οικογένειας το οποίο βρίσκεται στη Γερμανία. Γιατί να έρθει όλη η οικογένεια στη Γερμανία, από τη στιγμή που θα μπορούσε ο ανήλικος να επιστρέψει στην εκτεταμένη οικογένειά του, η οποία ζει στον τόπο καταγωγής τους με ασφάλεια; Το ότι βρίσκονται ορισμένοι πρόσφυγες εδώ, επειδή τους έχει στείλει η οικογένειά τους, το γνωρίζουμε σαφέστατα! Ο ορισμός της οικογένειας στις ανατολίτικες μουσουλμανικές κοινωνίες είναι μία πατριαρχικά – οργανωμένη εκτεταμένη οικογένεια, οι συγγενείς. Εισάγουμε με την επανένωση της οικογένειας ένα μουσουλμανικό σύστημα οικογενείας, το οποίο οδηγεί σε παράλληλες κοινωνίες και σε προβλήματα ενσωμάτωσης. Ο έφηβος πλέον δε χρειάζεται να προσαρμοστεί, συναναστρέφεται ομοίους του, και οι εδώ μεταφερόμενες παραδόσεις συνεχίζουν να διατηρούνται.

23) Οι Σύροι είναι ένα μεγάλο ζήτημα. Αρχικά ήρθαν στη Γερμανία εξ αιτίας του πολέμου, και τώρα ισχυρίζονται ότι έφυγαν από τη Συρία, επειδή ήταν αντικαθεστωτικοί και κατά του Assad «Ασάντ» και τους περιμένει σε μία ενδεχόμενη επιστροφή τους η θανατική ποινή. Και παρόλο που μεταξύ των προσφύγων είναι αρκετοί οι οποίοι ήταν ενεργά μέλη σε τρομοκρατικές οργανώσεις, που άνηκαν στο Ισλαμικό Κράτος ISIS, οι οποίοι είχαν ριζοσπαστικοποιηθεί στη Γερμανία και έχουν διαπράξει ειδεχθή εγκλήματα, δεν επιτρέπει η νομοθεσία της Γερμανίας την απέλασή τους.

34) Ο ειδικός ρόλος των τζαμιών. Πολλά τζαμιά ευθύνονται για την εξάπλωση και την διάδοση του πολιτικού Ισλάμ.Αρχικά χρειαζόμαστε νόμους, οι οποίοι θα καθορίζουν τι ακριβώς θα επιτρέπεται να κηρύττεται, κυρίως όμως τι –δεν- επιτρέπεται. Για αυτό τον λόγο δεν θα έπρεπε να επιτραπεί να δημιουργηθούν καινούργια τζαμιά, πριν ελέγξουν και παρακολουθήσουν εξονυχιστικά τα ήδη υπάρχοντα τζαμιά, στρέφοντας την προσοχή μας ιδιαιτέρως σε αυτούς που τα χρηματοδοτούν. Σε πολλά τζαμιά οι μουσουλμάνοι πιστοί προτρέπονται να απορρίπτουν τους απίστους και να απορρίπτουν την ενσωμάτωση στο κοινωνικό σύνολο που τους περιβάλλει. Αυτό το έδειξαν καθαρά τα τελευταία ρεπορτάζ του δημοσιογράφου Constantin Schreiber «Κόνσταντιν Σράιμπερ» του πρώτου κρατικού καναλιού της Γερμανίας ΑRD για αρκετά τζαμιά της χώρας μας. Σε αρκετά τζαμιά μάλιστα ριζοσπαστικοποιούνται οι πιστοί.

Το συμπέρασμα και οι προτροπές της Rebecca Sommer στο τέλος είναι η φωνή της κοινής λογικής, που θα αποτελούσε αντικείμενο άλλου ειδικού άρθρου, το γιατί έχει πια εξαλειφθεί και έχει αντικατασταθεί από ιδεολογίες, ιδεολογήματα και ιδεοληψίες, τόσο βολικές για το σύστημα. Όπως λέει και η ίδια σε ένα σημείο : “Αν τα παρατηρήσεις όλα τα παραπάνω  τολμώ να πω… ότι είμαστε πραγματικά κοντόθωροι.”

Να μείνετε αμετακίνητοι, να εμμένετε και να μην κάμπτεται η αντίστασή σας ενάντια στις παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και σε αυτή την περίπτωση εννοώ συγκεκριμένα την εκ των έξωθεν επιβεβλημένη διανομή των προσφύγων. Κάθε κράτος και κάθε λαός έχει το δικαίωμα να επιλέγει μόνος του τους φιλοξενούμενούς του. Κανένα κράτος δεν πρέπει να αποποιηθεί την αυτοδιάθεσή του. Οι άνθρωποι που ζουν σε ένα κράτος έχουν το δικαίωμα να επιλέγουν το δικό τους μέλλον και το δικό τους πολιτικό καθεστώς και να μην υπόκεινται σε ξένη κυριαρχία. Έχω την εντύπωση πως υπάρχουν συμφέροντα στην Ευρώπη τα οποία κατευθύνουν τα τεκταινόμενα, ώστε να δημιουργήσουν μια διαφορετική Ευρώπη, να αλλοιωθεί το διεθνές δίκαιο, να άρουν την αυτοδιάθεση των λαών και των δημοκρατικά εκλεγμένων κυβερνήσεών τους και να εξαλείψουν κάθε ίχνος αυτών τον προνομίων που απολαμβάναμε μέχρι πρότινος. Μη χάνετε την ταυτότητά σας, διότι κανένα έθνος, κανένας λαός, καμία ομάδα, κανένας ιθαγενής λαός, ή Ιταλός ή Γάλλος, ή Γερμανός ή Πολωνός μπορεί να συνεχίσει να υπάρχει ως λαός, αν δεν οριοθετηθεί σε λογικά πλαίσια από τους υπολοίπους και να ακολουθήσει και να υπερασπίσει τα συμφέροντά του. Θα πρότεινα επομένως, να σκεφτείτε ποιόν θα θέλατε να φιλοξενήσετε οικειοθελώς. Υπάρχουν πολυάριθμοι πρόσφυγες, οι οποίοι δραπετεύουν από τις μουσουλμανικές πατρίδες τους, λόγω των όλο αυξανόμενων θρησκευτικών διώξεων που υφίστανται. Μεταξύ αυτών για παράδειγμα πολυάριθμοι χριστιανοί και άλλες θρησκευτικές μειονότητες, οι οποίες συμβαδίζουν απόλυτα ή καλύτερα με το δυτικό σύστημα αξιών, και οι οποίες με την δική σας βοήθεια θα ενσωματωθούν παντελώς στην κοινωνία σας.


[1] Η Rebecca Sommer είναι μία Γερμανίδα και διεθνούς εμβέλειας καλλιτέχνης, διαμένει από το 2012 στο Βερολίνο, δημοσιογράφος και πολλαπλώς βραβευμένη σκηνοθέτης.

Μέχρι την επιστροφή της στη Γερμανία εν έτη 2012 κατείχε ειδική συμβουλευτική θέση στη κεντρική βάση των Ηνωμένων Εθνών ECOSOC, όπως και επίσης στη Γενεύη για τα ανθρώπινα δικαιώματα με κέντρο βάρος στα αυτόχθονα έθνη και στo διεθνές δίκαιο. Συνεργάστηκε πάνω από δεκαετία στενά με τους οργανισμούς UNHCHR και UNPFII, αλλά και με πρόσφυγες και με τον οργανισμό UNHCR. Συμμετείχε επίσης πάνω από μία δεκαετία στις διαπραγματεύσεις των Ηνωμένων Εθνών και στην δήλωση δικαιωμάτων αυτοχθόνων λαών, δήλωση η οποία έγινε με προσωπική υποστήριξη της ιδίας δεκτή από σχεδόν όλα τα έθνη. Επισκέφτηκε πολυάριθμα αυτόχθονα έθνη σε όλο τον κόσμο καθώς και παρουσίασε στα Ηνωμένα Έθνη τεκμήρια ανθρωπίνων δικαιωμάτων, οργανωμένες δράσεις καθώς και εκστρατείες, διαφώτισε για την παράβαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων κατά αυτοχθόνων λαών με φωτογραφικό και κινηματογραφικό υλικό καθώς και με γραπτές αναφορές. Ως γνωστή ειδικός σε θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων σκηνοθέτησε με εντολή των Ηνωμένων Εθνών την ταινία «αυτόχθονοι λαοί και τα Ηνωμένα Έθνη». Επίσης συμμετείχε μέχρι το έτος 2014 στις διαπραγματεύσεις περί κλιματικής αλλαγής UNFCCC και υπήρξε μέχρι το 2014 μέλος στην ένωση Climate Justice Now. Εργάστηκε ως συντάκτρια σε μεγάλες βρετανικές εφημερίδες όπως Scene, The Face και Spirit και σε αμερικάνικες εφημερίδες όπως Black Book και Madison. Εργάστηκε και ζούσε στην Ινδία, Μεγάλη Βρετανία, Βραζιλία, Νότια Αφρική και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Από το έτος 2012 εργάζεται και αγωνίζεται για τα ανθρώπινα δικαιώματα των προσφύγων στην Ευρώπη και ίδρυσε και καθοδηγεί την οργάνωση Arbeitsgruppe Flucht+ Menschenrechte (oμάδα εργασίας φυγής και ανθρωπίνων δικαιωμάτων), ένα δίκτυο, το οποίο υποστηρίζει πρόσφυγες στο Βερολίνο.