Δήμος Σερκελίδης, γραμματέας του συλλόγου Άγιος Ιωσὴφ ο Ησυχαστής
αποκλειστικά για katanixi.gr

Προώθηση Ελλήνων στον Άγιο Σώστη – Ολοκλήρωση γράνας – Αποτροπή ανεφοδιασμού Νεόκαστρου – Παράδοση Μονεμβασιάς – Ο στόλος παραμένει στο Αιγαίο – Ο Δηληγιάννης προσεταιρίζεται τους Τουρκαλβανούς της Τριπολιτσάς

Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr

22 Ιουλίου 1821

Τριπολιτσά

Ο Κολοκοτρώνης ενίσχυσε τους Αγιοπετρίτες με αρκετή δύναμη και τους οδήγησε στην κατάληψη της θέσης Άγιος Σώστης στον κάμπο της Τριπολιτσάς, κάπου 4 χιλιόμετρα από τα τείχη της πόλης. Εκεί διέταξε την κατασκευή οχυρωμάτων και έμεινε επάνω από τους άντρες του 24 ώρες μέχρι να τελειώσουν το έργο. Οι Τούρκοι είδαν με έκπληξη του Έλληνες να έχουν προωθηθεί τόσο κοντά στην Τριπολιτσά.

Μεθώνη

ΟΙ τούρκοι της Μεθώνης φιλοτιμήθηκαν να βοηθήσουν τους συμπατριώτες τους που βρίσκονταν στενά πολιορκημένοι στο Νεόκαστρο. Έστειλαν με μία φελούκα όσες προμήθειες μπορούσαν. Τα ελληνικά πλοία δεν μπορούσαν να πλησιάσουν την ακτή και οι καπετάνιοι τους έστειλαν δύο λέμβους με 80 άνδρες να επιτεθούν εναντίον της τουρκικής φελούκας. Έλληνες και Τούρκοι πάνω στις βάρκες τους σύναψαν κανονική μάχη. 12 Έλληνες ναυτικοί σκοτώθηκαν και ένα παιδί 8 χρονών πιάστηκε αιχμάλωτο. Τότε πολλά παιδιά ναυτικών ακολουθούσαν τους γονείς τους στα καράβια. Τελικά οι Τούρκοι αναγκάστηκαν να γυρίσουν πίσω με πολλούς νεκρούς.

23 Ιουλίου 1821

Τριπολιτσά

Ολοκληρώθηκε η εκσκαφή της γράνας στον κάμπο της Τριπολιτσάς, της πρόχυρης οχυρωματικής τάφρου δηλαδή που συνέλαβε η στρατιωτική ιδιοφυΐα του Κολοκοτρώνη. Η γράνα είχε πλάτος μίας οργιάς, κάτι λιγότερο από 2 μέτρα, και βάθος λιγότερο από ένα μέτρο. Το χώμα της γράνας τοποθετήθηκε προς την πλευρά της πόλης ως ανάχωμα. Το μήκος της ήταν γύρω στα 700 μέτρα. Η γράνα δεν ήταν ούτε όσο βαθιά έπρεπε ούτε οχυρώθηκαν τα δύο της άκρα όπως ήθελε ο Γέρος. Αλλά το άμεσο μέλλον της επιφυλάσσει την πιο εξαιρετική θέση ανάμεσα στα οχυρωματικά έργα στην πολεμική ιστορία του έθνους.

Μονεμβασιά

Εδώ και λίγες μέρες, αφότου ο ετοιμοθάνατος από την πείνα λαουτζίκος της Μονεμβασιάς πήρε την εξουσία από τους πασάδες του Φρουρίου, ξεκίνησαν οι συνομιλίες για την παράδοση του κάστρου. Στις 21 υπογράφτηκε η συνθήκη παράδοσης της πόλης και του κάστρου από τον αντιπρόσωπο του Δημήτριου Υψηλάντη και επικεφαλής της πολιορκίας, Αλέξανδρο Καντακουζηνό. Σήμερα τα ελληνικά σώματα μπήκαν στην πόλη με υποδειγματική τάξη. Περίπολοι συνελάμβαναν όποιον προσπαθούσε να ιδιοποιηθεί κάτι από την λεία. Ο Καντακουζηνός κατόρθωσε να επιβληθεί στους Μανιάτες που επιθυμούσαν την λεηλασία και η παράδοση παρά πάσα προσδοκία έγινε πιό πολιτισμένα απ’ ότι επέτρεπαν οι καιροί. Από τους 4000 Τούρκους που κατέφυγαν στη Μονεμβασιά με την έναρξη της επανάστασης είχαν επιζήσει από την πείνα, τις αρρώστιες και τις μάχες μόνο 756. Μπαρκαρίστηκαν όλοι με τρία σπετσιώτικα καράβια για το Μικρασιατικά παράλια.

24 Ιουλίου 1821

Μοριάς

Η είδηση ότι κυματίζει η Ελληνική Σημαία στο περήφανο φρούριο της Μονεμβασιάς προκάλεσε εξαιρετική χαρά σε όλες τις ελληνικές επαρχίες και κυρίως στο Ελληνικό στρατόπεδο στα τρίκορφα. Από την άλλη αποθάρρυνε ακόμα περισσότερο του πολιορκημένους Τούρκους της Τριπολιτσάς. Η κατοχή της Μονεμβασιάς εξασφαλίζει την ελευθερία της Ανατολικής Μάνης ενώ αποτελεί πρώτης τάξεως καταφύγιο σε περίπτωση κάποιας ατυχίας. Ο σεβασμός των συνθηκών εκ μέρους των Ελλήνων συνετέλεσε στην δημιουργία εμπιστοσύνης των υπολοίπων πολιορκημένων Τούρκους στα υπόλοιπα κάστρα του Μοριά ότι σε περίπτωση παράδοσης θα σώσουν τουλάχιστον την ζωή τους.

25 Ιουλίου 1821

Αιγαίο

Ενώ η κατάσταση στον κατά ξηρά αγώνα έχει καλή εξέλιξη, ο κατά θάλασσα αγώνας βρίσκεται σε κρίσιμο σημείο. Παρά την σωτηρία της Σάμου, η αποτυχία των Ελλήνων να πλήξουν τον Τουρκικό στόλο στην ναυμαχία της Κώ και η απώλεια τόσων πυρπολικών προκάλεσαν πτώση του ηθικού και διχογνωμία ανάμεσα στους πλοιάρχους. Επιτροπή Υδραίων προκρίτων με τον Ανδρέα Μιαούλη επικεφαλής έφτασε στην Κω για να διευθετήσει τα πράγματα. Μετά από αλλεπάλληλες συσκέψεις οι πρόκριτοι έπεισαν τους πλοιάρχους να παραμείνουν στο Αιγαίο και να συνεχίσουν να παρενοχλούν τον Τουρκικό στόλο.

Τριπολιτσά

Ο Θοδωρής Δηληγιάννης, αδελφός του Κανέλλου Δηληγιάννη και ένας από τους σημαντικούς φυλακισμένους ομήρους της Τριπολιτσάς, είχε την έμπνευση να προσεταιριστεί του Αλβανούς υπερασπιστές της πόλης. Σκέφτηκε, λοιπόν, να εκμεταλλευτεί την γνωριμία του με έναν επιφανή Τουρκαλβανό αξιωματικό, τον Αχμέτ Ντεμ μπέη. Κάλεσε έναν υπηρέτη του διοικητηρίου και τον έστειλε στον Αχμέτ με την παράκληση να του στείλει ένα ψωμί με άνθρωπο της εμπιστοσύνης του. Ο Αχμέτ του έστειλε τον μπουλούκμπασή του, ο οποίος έφερε τρία καρβέλια και λίγο τυρί. Ο μπουλούκμπασης κατόπιν νοήματος του Δηληγιάννη έδωσε εντολή να τον λύσουν και οι δύο άντρες πήγαν παράμερα και μίλησαν ιδιαιτέρως. Ο Δηληγιάννης είπε στον Τούρκο “προσκύνα μου τον μπέη σου και πες του ότι εμείς καυγά με τους Αλβανούς δεν έχουμε”. Έταξε και κάμποσες χιλιάδες γρόσια από την προσωπική του περιουσία με αντάλλαγμα να αποχωρήσουν οι Αλβανοί από την Τριπολιτσά. Ο Αχμέτ Ντεμ έκανε συμβούλιο και όλοι οι Αλβανοί αξιωματικοί δέχτηκαν την πρότασή του. Ο μπουλούκμπασης γύρισε στο Δεληγιάννη με 7 ψωμιά αυτή τη φορά και μία οκά τυρί. “Κάμετε υπομονή δέκα μέρες”, του είπε ο Αλβανός, “και θα βρούμε αφορμή να μαλώσουμε με τους ντόπιους Τούρκους για τους μισθούς μας και φεύγοντας θα σας πάρουμε μαζί μας”. Ο Δηληγιάννης κράτησε την συζήτηση μυστική. Ο σπόρος της διαίρεσης ανάμεσα σε Τούρκους και Αλβανούς της Τριπολιτσάς εσπάρη.

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: https://bit.ly/2WldGra

Δείτε σχετικά:
– Προηγούμενη ανάρτηση της σειράς “Ημερολόγιο της Ελληνικής Επανάστασης του 1821”
– Επόμενη ανάρτηση της σειράς “Χρονολόγιο της Ελληνικής Επανάστασης”
“Ημερολόγιο της Ελληνικής Επανάστασης του 1821”