Γράφει ο “Παρακαταθικός”

Στην καθημερινότητά μας απευθύνουμε ευχές σε διάφορες περιστάσεις, αλλά καταφεύγουμε μάλλον από αμηχανία σε κοινότυπες εκφράσεις, χωρίς να τις φιλοσοφούμε

Πότε ανταλλάσσουμε ευχές και μάλιστα σχεδόν μηχανικά; Με την αλλαγή του ημερολογιακού έτους για παράδειγμα (γιατί στον σχολικό – ακαδημαϊκό και εκκλησιαστικό μας βίο η χρονιά ξεκινάει Σεπτέμβριο) η πιο δημοφιλής ευχή είναι «Καλή Χρονιά».

Στην ονομαστική εορτή καθιερώθηκε το «Χρόνια Πολλά – με Υγεία» αν και στην εποχή μας σπανίως εορτάζεται η ονομαστική εορτή και προβάλλονται (άγνωστο το γιατί) τα γενέθλια. Η ευχή πάντως παραμένει η ίδια.

Το ίδιο όμως ευχόμαστε, είτε απευθυνόμαστε στον παππού ή την γιαγιά που είναι 80 ετών (μοιάζει με ανέκδοτο), το ίδιο ευχόμαστε σε κάποιον που παλεύει στη ζωή του με ένα θανατηφόρο νόσημα ή σε κάποιον που βιώνει την πρόσφατη απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου…

Να το πάμε και λίγο παραπέρα; Σε κάποιον/α παραβατικό/η εγκληματία, διαφθορέα, απατεώνα, κλέφτη/α, ανήθικο/η, αιρετικό/η ή άθεο/η…, όταν τους ευχόμαστε «Καλή Χρονιά», τι τους ευχόμαστε στην πραγματικότητα; Πότε θα θεωρήσουν αυτοί «Καλή» μία χρονιά;

Φτάσαμε με κάποιο τεχνικό τρόπο στην έννοια δικαίωμα – δικαιώματα. Να μιλήσουμε όχι για τα ανθρώπινα δικαιώματα αλλά για τα δικαιώματα του Θεού, να μιλήσουμε για την πίστη.

Δεν είναι κατηχητικός ο σκοπός του άρθρου, είναι εξομολογητικός, είναι μοίρασμα. Οι ευχές, ιδιαιτέρως οι επετειακές, εκείνες που πάνε πακέτο με την περίσταση μια φορά τον χρόνο ή μια φορά στη ζωή του ανθρώπου (βίον ανθόσπαρτον, καλούς απογόνους, καλή πρόοδο, καλός πολίτης… είναι μόνο κάποιες ενδεικτικές από αυτές), είναι μια παρεξηγημένη μορφή επικοινωνίας.

Συνήθως από αμηχανία καταφεύγουμε στις πιο συνηθισμένες ευχές, εκείνες που ακούγαμε μεγαλώνοντας. Ας όμως δούμε την κάθε ευχή σαν ευκαιρία να εκφράσουμε κάτι μοναδικό, που το έχει ανάγκη ο άνθρωπος που θα ακούσει την ευχή, κάτι πραγματικά χρήσιμο και ειλικρινά ψυχωφελές, ας γίνει η ευχή μας μια μικρή προσευχή!

Τι να ευχηθούμε σε ένα παιδί;

Μείνε πάντα παιδί! «ο δὲ Ἰησοῦς εἶπεν· ἄφετε τὰ παιδία καὶ μὴ κωλύετε αὐτὰ ἐλθεῖν πρός με· τῶν γὰρ τοιούτων ἐστὶν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν» (Ματθ. 19,14) [1].

Τι να ευχηθούμε σε έναν ασθενή;

Υπομονή! «ὃν γὰρ ἀγαπᾷ Κύριος παιδεύει, μαστιγοῖ δὲ πάντα υἱὸν ὃν παραδέχεται» (Ἑβρ. 12,6) [2].

Ζούμε σε καιρούς πονηρούς. Οι άνθρωποι βιώνουν μια πρωτοφανή σε έκταση και ένταση σύγχυση, λόγω των μέσων που έχουν στην διάθεσή τους οι σκοτεινές και αντίχριστες δυνάμεις.

Ας προσπαθήσουμε από την πλευρά μας να εκμεταλλευτούμε κάθε ευκαιρία, για να δώσουμε ευχές μέσα από την Αγία Γραφή, τα Συναξάρια των Αγίων μας, τους Αγίους Πατέρες της Εκκλησίας μας και την Ησυχαστική μας Παράδοση.

Ας προσπαθήσουμε να υπενθυμίσουμε στους «δικαιωματιστές» ανθρώπους του αιώνος τούτου και τα δικαιώματα του Θεού. Οι ευχές μας να έχουν σκοπό να φιλοτιμήσουν τον δέκτη της ευχής να σκεφτεί το συμφέρον της ψυχής του και να βάλει αρχή, να «αρέσει» πριν και πάνω από όλα στον Κύριο ημών Ιησού Χριστό.

Τό στάδιον τῶν ἀρετῶν ἠνέῳκται,
οἱ βουλόμενοι ἀθλῆσαι εἰσέλθετε,
ἀναζωσάμενοι τόν καλόν τῆς Νηστείας ἀγῶνα·
οἱ γάρ νομίμως ἀθλοῦντες, δικαίως στεφανοῦνται,
καί ἀναλαβόντες τήν πανοπλίαν τοῦ Σταυροῦ,
τῷ ἐχθρῷ ἀντιμαχησώμεθα,
ὡς τεῖχος ἄρρηκτον κατέχοντες τήν Πίστιν,
καί ὡς θώρακα τήν προσευχήν,
καί περικεφαλαίαν τήν ἐλεημοσύνην,
ἀντί μαχαίρας τήν νηστείαν,
ἥτις ἐκτέμνει ἀπό καρδίας πᾶσαν κακίαν.
Ὁ ποιῶν ταῦτα, τόν ἀληθινόν κομίζεται στέφανον,
παρά τοῦ Παμβασιλέως Χριστοῦ, ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς Κρίσεως.

(Ιδιόμελο της Κυριακής της Τυρινής)

Καλή Μετάνοια!

«οὐκ ἐλήλυθα καλέσαι δικαίους, ἀλλὰ ἁμαρτωλοὺς εἰς μετάνοιαν» (Λουκ. 5,32).

«ἀκούσαντες δὲ ταῦτα ἡσύχασαν καὶ ἐδόξαζον τὸν Θεὸν λέγοντες· ἄρα γε καὶ τοῖς ἔθνεσιν ὁ Θεὸς τὴν μετάνοιαν ἔδωκεν εἰς ζωήν» (Πράξ. 11,18).

«λέγω ὑμῖν ὅτι οὕτω χαρὰ ἔσται ἐν τῷ οὐρανῷ ἐπὶ ἑνὶ ἁμαρτωλῷ μετανοοῦντι ἢ ἐπὶ ἐνενήκοντα ἐννέα δικαίοις, οἵτινες οὐ χρείαν ἔχουσι μετανοίας» (Λουκ. 15,7).

• [1] agia-grafi.gr
• [2] agia-grafi.gr

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: ΚΑΤΑΝΙΧI