Ελευθέριος Κοσμίδης

Φιλόδοξοι νόες θέλουν να μετατρέψουν τη Θεσσαλονίκη σε κέντρο θεολογικής καινοτομίας και Οικουμενισμού;

εικόνα άρθρου: Φιλόδοξοι νόες θέλουν να μετατρέψουν τη Θεσσαλονίκη σε κέντρο θεολογικής καινοτομίας και Οικουμενισμού;
Άρθρο του Ελευθέριου Ν. Κοσμίδη

Το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο, ο Δήμαρχος της πόλης και ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης συμπράττουν για την καθιέρωση αντορθόδοξων πρακτικών


Από 17 έως 23 Μαϊου 2026 το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης διοργάνωσε το Aristotle Innovation Forum με κεντρικό θέμα ARISTOTLE MEETS AI, που αφορά στον μετασχηματισμό σπουδών και επαγγελμάτων λόγω της τεχνολογικής έκρηξης της τεχνητής νοημοσύνης.

Η διοργάνωση έγινε υπό την αιγίδα του Προέδρου της Δημοκρατίας Κωνσταντίνου Τασούλα, στους χώρους του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου και της Helexpo με προσκεκλημένους ακαδημαϊκούς από όλο τον κόσμο, εκπροσώπους του επιχειρηματικού κόσμου αλλά και της πολιτικής και πολιτειακής ηγεσίας καθώς και της τοπικής αυτοδιοίκησης.

Το πρόγραμμα [1] ήταν πραγματικά ενδιαφέρον και πυκνό, όμως λόγω των πολλών παράλληλων εκδηλώσεων ήταν πρακτικά αδύνατον να το παρακολουθήσει κανείς στο σύνολό του.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο ξεχωρίσαμε τρεις εκδηλώσεις με εκκλησιαστικό ενδιαφέρον.

Η πρώτη έγινε την Τρίτη 19 Μαΐου 2026 το μεσημέρι με τίτλο: «Orthodox Churches and the European Union: Theology in Dialogue» («Ορθόδοξες Εκκλησίες και Ευρωπαϊκή Ένωση: Θεολογία σε διάλογο»).

Η δεύτερη έγινε Τρίτη 19 Μαΐου 2026 το απόγευμα με τίτλο: «Thessaloniki Interfaith Forum» («Διαθρησκευτικό Φόρουμ Θεσσαλονίκης»).

Η τρίτη και τελευταία εκδήλωση, ένα θεολογικό εργαστήριο, έλαβε χώρα την Τετάρτη 20 Μαΐου 2026 το πρωί με τίτλο: «The Holy and Great Council of the Orthodox Church (Crete 2016): Ten Years Later – Assessment and Prospects» («H Αγία και Μεγάλη Σύνοδος της Ορθοδόξου Εκκλησίας (Κρήτη 2016): Δέκα χρόνια μετά – Αποτίμηση και προοπτικές»).

(Η Κατάνυξη έδωσε το παρόν στις δύο τελευταίες για τις ανάγκες του ρεπορτάζ).

Μια γενική αίσθηση που αποκομίσαμε είναι πως οι εκδηλώσεις χαρακτηρίστηκαν από την απουσία κοινού.

Πέρα από την απουσία κοινού, πολιτών ή πιστών, ήταν χαρακτηριστική η απουσία φοιτητών και κληρικών.

Τελικά σε ποιους απευθύνονται αυτού του είδους οι εκδηλώσεις;

Γίνονται για να καταγράφονται και να δεσμεύουν ως δήθεν επίσημη θέση της διοικούσας Εκκλησίας τις μελλοντικές γενιές;

Οι ζυμώσεις και η πολυθρύλητη σύγκλιση αιρετικών και αλλοθρήσκων γίνονται ναι μεν δημοσίως, αλλά τελικά αφορούν μια οικουμενιστική ελίτ που νιώθει υπεύθυνη και έχει πάρει την τύχη της Ορθοδοξίας στα χέρια της;

Μήπως θα έπρεπε να πληροφορούν τον κόσμο και να εκτίθενται σε τεκμηριωμένη θεολογική κριτική, η οποία θα βασίζεται πάνω στην Αγία Γραφή και στην Ιερή Παράδοση της Εκκλησίας;

Το δεύτερο που μας έκανε αλγεινή εντύπωση ήταν το γεγονός πως και οι τρεις εκδηλώσεις που αφορούσαν θέματα πίστεως δεν είχαν καμία απολύτως σχέση με την τεχνητή νοημοσύνη.

Θα έλεγε κανείς πως συμπεριλήφθηκαν εκεί όπως-όπως και ίσως με κάποια προχειρότητα.

Οι εισηγήσεις έμοιαζαν περισσότερο με χαιρετισμούς με διάρκεια 5 ως 10 λεπτά.

Ναι μεν η φιλοξενία ήταν Αβραμιαία, αλλά η ισχνή προσέλευση φανέρωσε το εκβιαστικόν της βιαστικής ενσωμάτωσης εκδηλώσεων θεολογικού τάχα ενδιαφέροντος, όπου τελικά ποιος ήταν ο αντικειμενικός σκοπός;

Το τρίτο που θα θέλαμε να επισημάνουμε ήταν πέρα από το περιεχόμενο των χαιρετισμών ή των σύντομων εισηγήσεων, το οποίο ήταν από προκλητικό έως σκανδαλωδώς οικουμενιστικό, υπήρχε ενδεχομένως η αίσθηση πως κάποιοι επιχείρησαν να ευχαριστήσουν κάποιους μπροστά από τις κάμερες.

Ίσως την εκκλησιαστική διοίκηση, – αφού σε δύο εκδηλώσεις συμμετείχε ο Μητροπολίτης της Θεσσαλονίκης, άρα καταγράφεται ως δράση εξωστρέφειας και προοδευτισμού αποτινάσσοντας τη ρετσινιά του συντηρητισμού -, ίσως τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο, αφού η τρίτη εκδήλωση είχε θέμα το θεωρούμενο από τον ίδιο ως έργο ζωής, την Ψευδοσύνοδο του Κολυμπαρίου Κρήτης.

Η Κατάνυξη βαδίζοντας σταθερά στον δρόμο της Ιεροκανονικής και Αγιοπαράδοτης Αποτείχισης από τους οικουμενιστές Επισκόπους, στον δρόμο που χάραξε ο πνευματικός μας πατέρας και ομολογητής, μακαριστός πρωτοπρεσβύτερος π. Νικόλαος Μανώλης στο πλευρό του ομότιμου καθηγητή Πατρολογίας Α.Π.Θ. πρωτ/ρου π. Θεοδώρου Ζήση, αναδεικνύει και αποκαλύπτει τα έργα με νηφαλιότητα, αληθεύοντας εν αγάπη και αγαπώντας εν αληθεία.

Η φωνή της ορθά εφηρμοσμένης Αγιοπατερικής και Ιεροκανονικής Αποτείχισης για όλο τον κόσμο, η φωνή της Κατάνυξης που προφέρεται δωρεάν στον πιστό λαό σε ολόκληρο τον κόσμο μέσω του διαδικτύου, με την ανύστακτη μέριμνα και φροντίδα του Δ.Σ. του Ορθόδοξου Χριστιανικού Συλλόγου Άγιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής, είναι η Ορθόδοξη φωνή σε καιρό παναιρέσεως.

Για όσους αγαπούν το διάβασμα, στο μικρό μας βιβλιοπωλείο θα βρείτε τα βιβλία του μακαριστού π. Νικολάου Μανώλη που εκδίδονται από τον Σύλλογο και όλα τα βιβλία του πατρός Θεοδώρου Ζήση, καθώς και τεύχη της Θεοδρομίας που εξέδιδε επί 25ετια η Εταιρεία Ορθοδόξων Σπουδών, καθώς και επιλεγμένους τίτλους Ορθοδόξων βιβλίων.

Καλή Μετάνοια.

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: ΚΑΤΑΝΙΧI

Σχετικά άρθρα

Χειροφίλημα στον αιρεσιάρχη Πάπα από αντιπροσωπεία του Φαναρίου (Βίντεο)

Άρθρο της Ευαγγελίας Ζουλάκη. «Οι όροι της ενώσεως είναι τοιούτοι, ώστε καθιστώσι την ζητουμένην ένωσιν αδύνατον· διότι δεν έχουσι ουδέν σημείον συναντήσεως, ζητούσι δε εκατέρα παρά της ετέρας, ούτε πλείον ούτε έλαττον, την άρνησιν εαυτής…» (Άγιος Νεκτάριος)

Η φρικτή αίρεση του «αλαθήτου» και η συγκρητιστική επιτροπή Διαλόγου Λατίνων-Ορθοδόξων στην παπική Μονή Pannonhalma 

«Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία· τὸ δόγμα αὐτὸ εἶναι ἡ αἵρεση τῶν αἱρέσων, μία ἄνευ προηγουμένου ἀνταρσία κατὰ τοῦ Θεανθρώπου Χριστοῦ. Τὸ δόγμα αὐτὸ εἶναι, φεῦ, ἡ πλέον φρικτή ἐξορία τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἀπὸ τὴν γῆ» (Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς)

Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Συνεχίζοντας την περιήγηση στην ιστοσελίδα, συναινείτε με την χρήση αυτών.
Μπορείτε να επισκεφθείτε τους Όρους χρήσης και την Πολιτική προστασίας απορρήτου.