Γράφει η Δέσποινα Μήνογλου

Η φωνή του συνεχίζει να διακόπτει έως σήμερα την ένοχη σιωπή που επικρατεί παντού και στέκεται στο ύψος των περιστάσεων απέναντι σε μια άρρωστη πραγματικότητα

Η Κυριακή της Ορθοδοξίας του 2017 ήταν και παραμένει μια ξεχωριστή ημέρα για το μικρό ποίμνιο της Εκκλησίας του Αγίου Αντωνίου Θεσσαλονίκης. Εκείνη η Κυριακή απέκτησε ένα ιδιαίτερο, επιπλέον νόημα από αυτό της αναστήλωσης των Αγίων εικόνων.

Ήταν η ημέρα-σταθμός που σηματοδότησε την αρχή ενός νέου σκληρού αγώνα που άρχιζε με την πανηγυρική ανακοίνωση της διακοπής μνημόνευσης του οικείου μητροπολίτη, ως εξαιρετικό μέτρο δήλωσης της αντίστασης του σεβαστού μας π. Θεοδώρου, για τα τεκταινόμενα εδώ και αρκετά έτη εντός της διοικούσας Τοπικής Εκκλησίας της Θεσσαλονίκης. Η αφορμή δόθηκε με την απαράδεκτη και καταστροφική αποδοχή των αποφάσεων της Ψευδοσυνόδου του Κολυμπαρίου τον Ιούνιο του 2016 από τον Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης αλλά δυστυχώς και από το σύνολο των Ιεραρχών της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Τη σθεναρή, κατά το Ευαγγέλιο και τους Αγίους Πατέρες, πλήρως δικαιολογημένη στάση του, ακολούθησε η εκκλησιαστική του δίωξη, η άδικη εκδίωξη από τον Ιερό Ναό Αγίου Αντωνίου και η θέση σε αργία το 2017. Δεν ήταν η πρώτη φορά που τιμωρούνταν άδικα με αργία, καθώς είχε προηγηθεί μία παλαιότερα, για μικρό χρονικό διάστημα, γεγονός που μας έκανε να ελπίζουμε ότι ήταν ίσως προσωρινή και αυτή η άδικη τιμωρία. Όμως δυστυχώς η άδικη δίωξη και τιμωρία συνεχίζονται έως σήμερα εκθέτοντας τους διώκτες και αναδεικνύοντας για όλο το διάστημα των εννέα ετών έως σήμερα, την απαράμιλλη ακεραιότητα και αφοσίωσή του στα δόγματα και τις αρχές της Ορθόδοξης πίστης, που βάλλεται πανταχόθεν και κινδυνεύει όλο και περισσότερο από τη λαίλαπα του Οικουμενισμού.

Ο π. Θεόδωρος συνεχίζει ως ακούραστος εργάτης του Χριστού και ακόλουθος των Αγίων Πατέρων, παρά την προχωρημένη ηλικία του, με ζήλο θαυμαστό να κηρύττει και να γράφει ασταμάτητα. Έτσι κρατά άγρυπνο το «μικρό ποίμνιο» που όλο και αυξάνει, αφιστάμενο από τα ελλιπή ή και καταστροφικά κηρύγματα εφησυχασμού και «καθαρά πνευματικού περιεχομένου» που επιλέγουν άλλοι φερόμενοι ως ιεροκήρυκες, ιερείς και επίσκοποι.

Η φωνή του συνεχίζει να διακόπτει έως σήμερα την ένοχη σιωπή που επικρατεί παντού και στέκεται στο ύψος των περιστάσεων απέναντι σε μια άρρωστη πραγματικότητα που φαίνεται να επικρατεί παντού στον σύγχρονο κόσμο, εντός και εκτός Εκκλησίας, καθώς ομιλεί, γράφει, καθοδηγεί επί διαφόρων θεμάτων που απασχολούν κάθε φορά την κοινωνία μας.

Διαπιστώσαμε λοιπόν ότι ενώ σχεδόν κανείς από αυτούς που κατέχουν θέσεις ευθύνης δεν είχε και έχει το θάρρος να μιλήσει, καθώς γνωρίζει ότι τον περιμένει δίωξη και εξουθένωση, ο πατήρ Θεόδωρος ήταν έτοιμος από χρόνια και περίμενε την κατάλληλη χρονική στιγμή της εξαιρετικής και πλήρως συνειδητοποιημένης αντίδρασης. Θυμόμαστε ότι σε ανύποπτο χρόνο μας είχε επισημάνει ότι σύντομα θα χρειαστεί «να ξεβολευτούμε» από τον αγαπημένο μας Ι. Ναό του Αγίου Αντωνίου και να πάμε «στις κατακόμβες».

Τι να πει κάποιος μετά από εννέα έτη ανυποχώρητου και σταθερού αγώνα, όχι για κάποιο προσωπικό ζήτημα, αλλά για τη διάσωση και διατήρηση της Ορθόδοξης πίστης μας. Η συνέπεια λόγων και έργων του π. Θεοδώρου, η οποία λείπει στις μέρες μας, θα μας οδηγεί και θα μας κρατά όρθιους μαζί με τις εκατοντάδες και χιλιάδες των πιστών που τον παρακολουθούν από το διαδίκτυο.

Είθε οι αγώνες, τα κηρύγματα και το τεράστιο συγγραφικό του έργο να καρποφορήσουν και να καρποφορούν τώρα και στο μέλλον προς δόξαν Θεού και της Ορθοδοξίας.

Είμαστε ευγνώμονες και αναπολόγητοι ενώπιον του Θεού που μας αξίωσε να τον γνωρίσουμε.

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: ΚΑΤΑΝΙΧI