Άρθρο της Σοφίας Μακεδονοπούλου

Όσα δε μπόρεσα να σου πω…

Αγαπημένη μου ψυχή,

θέλω να σου μιλήσω για την αιώνια ψυχή σου και πέφτω πάνω στον ύφαλο της φουρτουνιασμένης σου αυτονομίας. Σε έπεισαν οι σειρήνες ότι η ομοφυλοφιλία είναι δικαίωμα και πονάς για τους φίλους σου που “είναι”…. Ντρέπεσαι για μας που τους κάνουμε την ζωή κόλαση, όπως λες… 

Πώς να σου δείξω, πώς να σου πω για την αγάπη του Θεού για τα πλάσματά του που είναι πελώρια; Για την αγάπη τη δική μου για σένα και τους φίλους σου, που δε συγκρίνεται με την “αποδοχή” που ζητιανεύετε μέσα στην άγνοιά σας; Η “αποδοχή” είναι τόσο φτηνό, τόσο λίγο για όσα νιώθουμε για σας…. Σας σεβόμαστε, σας αγκαλιάζουμε, σας εγκολπωνόμαστε, σας ευλαβούμαστε, σας προσκομίζουμε στον Κύριο… και σας περιμένουμε με ανοιχτές αγκάλες…

Πώς να σου φανερώσω την Αλήθεια για το “είναι”; Άρσεν και θήλυ εποίησεν ο Θεός τον άνθρωπο, γλυκιά μου ψυχούλα. Όλα τα άλλα είναι αμαρτίες και διαστροφές. Όλοι κάνουμε αμαρτίες και έχουμε ροπή ενίοτε στις διαστροφές. Γι’ αυτές ο Χριστός σταυρώθηκε και χρειάζεται να σταυρώνεται καθημερινά, όπως φαίνεται. Αναστήθηκε, όμως, νίκησε την αμαρτία και το θάνατο και μας χάρισε την αιώνια ζωή. Εκεί οι φίλοι σου, για τους οποίους τόσο πολύ πονάς και ανησυχείς, και εσύ η ίδια ενδεχομένως, που θεωρείς χρέος σου σχεδόν να πειραματιστείς, θα έχετε δικαιώματα; Θα έχετε αιώνια δικαιώματα στην αιώνια ζωή ή θα τα στερηθείτε δια παντός; Γι’ αυτά “διαδηλώνουμε” και διαμαρτυρόμαστε εμείς κατά Θεόν!

Η Αγάπη σού μιλάει και σου λέει την αλήθεια που σου κρύβουν, όσοι σου λένε ότι σε αγαπούν: Αν εμείνεις στην αμαρτία δε θα κληρονομήσεις την αιώνια ζωή! Ο Κύριος δεν ψεύδεται!  

Πολλοί αμφισβητούν και κρίνουν αυτά που ζητάει ο Κύριος και κραδαίνουν ανθρώπινα δικαιώματα και φωνάζουν για τις τύχες των παιδιών των ομοφυλόφιλων οικογενειών! Πιο πολύ από τον Κύριο κανείς δεν πρόκειται να τα φροντίσει! Μέσα στην άγνοιά μας τα βγάζουμε από την Σκέπη Του και από το σχέδιό Του!

Μάρτυρες του πόσο πιστός και αξιόπιστος είναι ο Κύριος οι τόσες ευλογημένες ψυχές που έζησαν μέσα σε προσφυγιά, πολέμους, στερήσεις, πείνα, κακουχίες, ορφάνια, περιθώριο, αλλά μαζί με τον Κύριο! Και ο Κύριος τις συντρόφευσε, τις δυνάμωσε, τις τάισε, τις πότισε, τις έντυσε, τις σκέπασε, τις θεράπευσε, τις καταξίωσε, τις φανέρωσε άρρητα ρήματα και άνοιξε τους ουρανούς, σε αυτούς τους ταπεινούς και καταφρονεμένους! Τους περιθωριοποιημένους!, που έμειναν, όμως, με πείσμα πιστοί στο Λόγο Του! “Στον κόπο μέσα βρίσκει κανείς τον Θεό”, καταθέτει η αγιασμένη, μακαριστή πλέον γερόντισσα Μακρίνα Βασσοπούλου, το ορφανό αυτό του Θεού! (1) (Όχι γιατί ο Θεός είναι σαδιστής ή δημιουργεί ενοχές, αλλά γιατί πολύ σαρκικό φρόνημα βάρυνε την ανθρώπινη ψυχή με την πτώση και την αποστασία και έτσι μόνο βρίσκει την συχνότητα του Θεού, την ταπείνωση….)

Ας αρχίσεις ευλογημένη ψυχή με την εξομολόγηση! Τις αμαρτίες σου να εξομολογηθείς για να βιώσεις! Έτσι θα μάθεις πόσο ζωντανή είναι η πίστη μας! Έτσι πιστέψαμε όλοι σιγά σιγά στον Κύριο, όχι με θεωρίες και λόγια, αλλά στην πράξη από την εξομολόγηση και τα μυστήρια και τις θείες ενέργειες! Έτσι σιγά σιγά πειστήκαμε σαν ελεύθεροι άνθρωποι να κάνουμε υπακοή, όχι στα τυφλά, ούτε σαν ιδεολογία, αλλά σαν … ζωή…. σαν τροφή της ψυχής…. άρτος και ύδωρ…. Και ακόμη πειθόμαστε και τρεφόμαστε και αυξάνεται η πίστη, γιατί βλέπουμε στην πράξη ότι ο Χριστός είναι πιστός στις επαγγελίες Του και όσα λέει στο Λόγο Του στη Γραφή είναι όλα αλήθεια! Αποδεικνύεται καθημερινά αυτό! Και μακάρι να πιστέψουμε και όσα λέει για την άλλη ζωή, για να ζήσουμε καλά και σε αυτή την πρόσκαιρη και στην άλλη που είναι αιώνα. Είναι αληθής και αξιόπιστος ο Κύριος, αξιόπιστος και γεμάτος τρυφερή αγάπη για το πλάσμα Του! Αν οι γονείς, άνθρωποι τρεπτοί και μέσα στις αμαρτίες και τα ελαττώματα, αγαπάνε τα παιδιά τους ό,τι και να γίνει, πώς μπορούμε να φανταστούμε πόσο τα αγαπάει Εκείνος… Ο Πλάστης, ο Δημιουργός, ο Σωτήρας, ο Φίλος, ο Αδερφός και Αγαπημένος! Τα σπλάχνα των οικτιρμών!  Πριν δεις, σε είδε! Πριν συ σκεφτείς, σε σκέφτηκε και σε δημιούργησε! 

Κατάθεσε τις αμαρτίες σου στην εξομολόγηση, στο δεύτερο βάπτισμα. Ο Χριστός με το αίμα Του άνοιξε αυτόν το δρόμο, έδωσε αυτή τη δυνατότητα, άνοιξε το δρόμο της επιστροφής για τον Παράδεισο. Κάθε μέρα, κάθε λεπτό επαναλαμβάνεται η σκηνή με τον Αδάμ και την Εύα στον Παράδεισο με τον καθένα από μας! Με ένα ήμαρτον επιστρέφουμε στην αγκαλιά του Πατέρα! Αρκεί να μη βαφτίζουμε την αμαρτία αρετή και δικαίωμα! Είναι βέβαια δικαίωμά μας να αποστρεφόμαστε τη σωτηρία! Αλλά γιατί; Από τίποτα δε μας στερεί ο Κύριος! Αποδοχή, αγάπη και έρωτα ψάχνεις; Αποδοχή, αγάπη και έρωτα θα γευτείς κοντά στον Κύριο! Θα σε καλλωπίσει, θα σε ομορφύνει, θα σε φροντίσει, θα σε πληρώσει, θα σε γεμίσει! 

Ο δικαιωματισμός είναι μια νέα θρησκεία που αναιρεί το Ευαγγέλιο Του! Όχι γιατί ο Θεός θέλει να στερηθείς και δε θέλει να ζήσεις, αλλά γιατί θέλει να ζήσεις καλά και σε αυτή την πρόσκαιρη αλλά και στην αιώνια ζωή! Αυτός σαν Δημιουργός ξέρει τις προδιαγραφές μας! 

Έστω και μία ψυχή να ωφεληθεί είναι ανυπολόγιστο κέρδος!

• (1) Γερόντισσα Μακρίνα Βασσοπούλου (1921-1995), Λόγια Καρδιάς, Έκδοσις Ι.Μ.Παναγίας Οδηγήτριας Πορταριά Βόλου.

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: ΚΑΤΑΝΙΧI