Γράφει ο “Παρακαταθικός”

Κάθε μακρά περίοδος ατιμωρησίας στρώνει το χαλί για κάθε επόμενο απολυταρχικό ή και τυραννικό καθεστώς

Όσοι γεννηθήκαμε πριν το 1980 έχουμε να θυμόμαστε πως έφτασε η Ελλαδίτσα μας σε αυτό το χάλι σήμερα.

Είδαμε να ανατέλλουν, να μεσουρανούν και να απέρχονται του μάταιου κόσμου μας, ατιμώρητοι και δοξασμένοι, πολιτικοί, δικαστικοί, τραπεζίτες, βιομήχανοι, δημόσιοι υπάλληλοι, ελεύθεροι επαγγελματίες και επιχειρηματίες… τους οποίους ο νόμος δεν άγγιξε ποτέ.

Σήμερα έχουμε περάσει πλέον στο στάδιο της αναισθησίας απέναντι στην παρανομία, στην αδιαφορία, και δυστυχώς στην πολιτική και κοινωνική αναισθησία.

Η ίδια κοινωνία που προσποιείται υποκριτικά πως αγωνιά για την γήρανση του πληθυσμού της χώρας, υπηρετεί πολιτικές που νομιμοποιούν τις εκτρώσεις (στο όνομα του δικαιώματος αυτοδιάθεσης του γυναικείου σώματος !), νομιμοποιούν το γάμο μεταξύ ομοφυλοφίλων ζευγαριών (στο όνομα των δικαιωμάτων μιας ευάριθμης κοινωνικής ομάδας), αθωώνει την αυτοκτονία (στο όνομα της παρηγορητικής φροντίδας απελπισμένων χρονίως πασχόντων ασθενών) και δεν συμπαραστέκεται στους πολύτεκνους γονείς επιδεικτικά, σχεδόν εκδικητικά.

Η κοινωνία αυτή ανέχεται και πολιτικές όχι μόνο σε εθνικό ή πανευρωπαϊκό αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο, ώστε κάποιος οργανισμός ονόματι UNESCO, που συνδέθηκε με τον χαρακτηρισμό μνημείων, κτισμάτων ή τοποθεσιών ως Μνημεία Παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς και αυτό είναι ευπρόσδεκτο, να καθορίζει τις αρχές για την διδασκαλία μαθήματος σεξουαλικής αγωγής σε νήπια!!!

Η μη εφαρμογή των νόμων στην πατρίδα μας από βουλευτές και υπουργούς, μέχρι το περίφημο «ακαταδίωκτο» εσχάτως, οδηγεί στη διαφθορά, εκείνη στον ηδονισμό, αυτός στην υποταγή, που αποτελεί το πιο εύφορο έδαφος για να ανθίσουν ολοκληρωτισμοί και απολυταρχικά καθεστώτα.

Όλα ετούτα πριν το διαδίκτυο εισβάλλει στη ζωή μας, που δίνει την υπερδύναμη της ταχύτατης επιβολής στους σύγχρονους Νέρωνες.

Όλα τούτα πριν την τεχνητή νοημοσύνη (AI) και το διακύβευμα του ελέγχου των ψηφιακών οντοτήτων, έναντι των ανθρώπων.

Δυστυχώς οδεύουμε ταχέως προς εποχές που τα σκοτάδια θα είναι τόσο πηχτά, που θα κάνουν να μοιάζει ο Μεσαίωνας, με παιδική χαρά.

Άραγε στην Ορθοδοξία υπάρχει ατιμωρησία και εάν ναι, που οδηγεί τα ζητήματα της πίστεως;

(Συνεχίζεται)

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: ΚΑΤΑΝΙΧI