Άρθρο της Ελένης Παπασταματάκη

«Μη χάσετε λοιπόν τη θαρραλέα πίστη σας, η οποία θα έχει ως ανταπόδοση μισθό μεγάλο» (Προς Εβρ. 10,35)

Η γενναία αντίσταση σε κάθε τι που προσβάλλει το σύνολο των δογμάτων της Πίστης των Πατέρων μας συνιστά την μαρτυρική Ομολογία.

Οι ανδρείες στο φρόνημα και ζέουσες ψυχές αναλαμβάνουν πάση θυσία να ομολογήσουν υπέρ της Αληθείας. Αυτό έχει διπλό το βάρος. Από την μία, η αγωνιζόμενη ψυχή πραγματοποιεί την υπέρβαση, πάει κόντρα στο ρεύμα που φέρνει την κατάλυση των Θείων εντολών και υψώνει Χάριτι Θεού το λάβαρο του αγώνα, του πνευματικού αγώνα της Ομολογίας. Από την άλλη, σηκώνει το βάρος της μαρτυρικής υπομονής, της αμετακινήτου θέσης ότι ο δρόμος της Ομολογίας έχει μόνο μπροστά, με πίστη στον Σωτήρα Χριστό, καθώς αυτό κηρύττει και ο Απόστολος Παύλος στους συμπατριώτες του: «Ἔχοντες οὖν ἀρχιερέα μέγαν διεληλυθότα τοὺς οὐρανούς, Ἰησοῦν τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ, κρατῶμεν τῆς Ὁμολογίας» (Προς Εβρ. 4,14).

Ευλογημένο το ποίμνιο που Χάριτι Θεού ακολουθεί αληθινούς ποιμένες που ομολογούν υπέρ της Σώζουσας Αλήθειας και παραμένουν αμετακίνητοι στην πατρώα πίστη. Σε αυτούς, στους πιστούς, μένει να αναγνωρίσουν το μέγεθος της ευεργεσίας, την ειδική δωρεά του Χριστού στην ταπεινή ζωή τους, εκφράζοντας με κάθε τρόπο την βαθιά ευγνωμοσύνη τους. Και όσο αποκαλύπτεται η πλάνη και η αίρεση στον κόσμο και όσο αυτή εξαπλώνεται σε κλήρο και λαό, τόσο περισσότερο θα πρέπει να αυξάνεται και η ευγνωμοσύνη και η δοξολογία προς τον Κύριο, που τους ελεεί και τους σπλαχνίζεται και δεν τους αφήνει στα σκοτάδια, αλλά τους δίνει ποιμένες αληθινούς. Στις επερχόμενες θλίψεις και στον πόλεμο του διαβόλου, οι πιστοί θα πρέπει να δείξουν την ευγνωμοσύνη τους αυτή τη φορά, με υπομονή και καρτερία, με σταθερότητα και με συνεχή ανάμνηση της ευεργεσίας.

Αντλούμε δύναμη και δροσιζόμαστε από τα ιερά νάματα της Πίστης μας. Η Καινή Διαθήκη, τα κείμενα των Πατέρων της Εκκλησίας μας, τα Συναξάρια των Αγίων μας είναι γεμάτα από τέτοια διδάγματα.

Αγωνιά η πατρική καρδιά του Αποστόλου Παύλου και πονά για τα πνευματικά τέκνα του, και τους απευθύνει λόγια αφυπνιστικά, γεμάτα δύναμη, ώστε να τα στηρίξει, να μην αποκάμουν στον αγώνα, αλλά να συνεχίσουν έως τέλους στον δρόμο που οδηγεί με την Χάρη του Χριστού στην Ουράνια Βασιλεία.

Αυτά τα ίδια λόγια, τα θεόπνευστα, επαναλαμβάνονται σε κάθε εποχή, σε κάθε ψυχή που ομολογεί Χριστό, και δίνουν δύναμη και καρτερία.

«Ἀναμιμνήσκεσθε δὲ τὰς πρότερον ἡμέρας, ἐν αἷς φωτισθέντες πολλὴν ἄθλησιν ὑπεμείνατε παθημάτων, τοῦτο μὲν ὀνειδισμοῖς τε καὶ θλίψεσι θεατριζόμενοι, τοῦτο δε κοινωνοὶ τῶν οὕτως ἀναστρεφομένων γενηθέντες. Καὶ γὰρ τοῖς δεσμοῖς μου συνεπαθήσατε καὶ τὴν ἁρπαγὴν τῶν ὑπαρχόντων ὑμῶν μετὰ χαρᾶς προσεδέξασθε, γινώσκοντες ἔχειν ἐν ἑαυτοῖς κρείττονα ὕπαρξιν ἐν οὐρανοῖς καὶ μένουσαν.

Μὴ ἀποβάλητε οὖν τὴν παρρησίαν ὑμῶν, ἥτις ἔχει μισθαποδοσίαν μεγάλην.

Ὑπομονῆς γὰρ ἔχετε χρείαν, ἵνα τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ ποιήσαντες κομίσησθε τὴν ἐπαγγελίαν. Ἔτι γὰρ μικρὸν ὅσον ὅσον, ὁ Ἐρχόμενος ἥξει καὶ οὐ χρονιεῖ. Ὁ δὲ δίκαιος ἐκ πίστεως ζήσεται. Καὶ ἐὰν ὑποστείληται, οὐκ εὐδοκεῖ ἡ ψυχή μου ἐν αὐτῷ.

Ἡμεῖς δὲ οὐκ ἐσμὲν ὑποστολῆς εἰς ἀπώλειαν, ἀλλὰ πίστεως εἰς περιποίησιν ψυχῆς» (Προς Εβρ. 10, 32-39).

Και η μετάφραση του μακαριστού Ομολογητή θεολόγου Νικολάου Σωτηρόπουλου έχει ως εξής:

«Να ενθυμείσθε δε τις πρώτες ημέρες, κατά τις οποίες μετά το βάπτισμα σας δείξατε υπομονή σε μεγάλο αγώνα παθημάτων. Άλλους μεν σας διαπόμπευσαν με εμπαιγμούς και διωγμούς, άλλοι δε γίνατε συμπαραστάτες εκείνων που υφίστανται τέτοια μεταχείριση. Δείξατε δε συμπάθεια και για τη δική μου φυλάκιση. Και την αρπαγή των υπαρχόντων σας δεχθήκατε με χαρά διότι γνωρίζετε ότι έχετε για τους εαυτούς σας ανώτερη περιουσία στους ουρανούς και μόνιμη.

Μη χάσετε λοιπόν τη θαρραλέα πίστη σας, η οποία θα έχει ως ανταπόδοση μισθό μεγάλο.

Επίσης χρειάζεται υπομονή, για να κάνετε το θέλημα του Θεού και να λάβετε μισθό που υποσχέθηκε. Λίγο λίγο δε, και ο Ερχόμενος θα έλθει και δεν θα βραδυνει.

Ο δε ευσεβής από την πίστη θα ζήσει την αιώνια ζωή. Και αν κανείς υποστείλει την σημαία του αγώνος δεν θα ευαρεστηθώ σε αυτόν.

Αλλ’ εμείς δεν είμεθα άνθρωποι δειλίας και υποχωρήσεως για να χαθούμε, αλλά πίστεως για να σωθούμε» ( Πρ. Εβρ. 10, 32-39).

Ομοίως και στην επιστολή που στέλνει στους Θεσσαλονικείς, ο Απόστολος Παύλος παραγγέλνει να παραμείνουν σταθεροί και αμετακίνητοι στην πίστη, γιατί τότε μόνο θα υπάρχει ελπίδα σωτηρίας. «Άρα ουν, αδελφοί, στήκετε και κρατείτε τας παραδόσεις ας εδιδάχθητε είτε δια λόγου είτε δι’ επιστολής ημών…» (Προς Θεσσαλονικείς Β΄κεφ. β’,15).

Αιματηροί ήταν οι αγώνες και κοπιώδεις οι προσπάθειες του Αποστόλου των Εθνών, όχι μόνο για την διάδοση του Ευαγγελίου, αλλά και για την διατήρηση όσων πίστευαν στην αληθινή πίστη. Αυτό φανερώνεται και στην Επιστολή του στην Εκκλησία της Κορίνθου «Γι΄αυτό δεν αποκάμνουμε, αλλ’ αν και ο εξωτερικός μας άνθρωπος διαρκώς φθείρεται, όμως ο εσωτερικός άνθρωπος διαρκώς ανανεώνεται. Η δε προσωρινή και ελαφριά θλίψη, μας προετοιμάζει για μας αιώνια και υπερβολικά υπερβολική σε βαρύτητα δόξα, εφ’ όσον δεν αποβλέπουμε σε αυτά που βλέπουμε, αλλά σε εκείνα, που δεν βλέπουμε. Διότι αυτά που βλέπουμε, είναι πρόσκαιρα, ενώ εκείνα που δεν βλέπουμε είναι αιώνια (Προς Κορ. 4,16-18).

Επί των ημερών μας, ο μακαριστός Ομολογητής πνευματικός πατέρας μας π. Νικόλαος Μανώλης, έχοντας προβεί στην Ιεροκανονική, Αγιοπατερική Αποτείχιση μαζί και από κοινού με τον Ομολογητή πρωτοπρεσβύτερο Θεόδωρο Ζήση και διαβλέποντας τον πόλεμο του πονηρού, πραγματοποίησε μια πολύ σημαντική ομιλία με τίτλο «Πώς περνάτε, εσείς αδερφοί μου, στην Αποτείχιση; Ζείτε Χριστό;».

Αξίζει να παραθέσουμε ένα απόσπασμα προς ενίσχυση και στηριγμό.

«[…] Για να πάρεις την Χάρη, για να είναι το πρόσωπό σου φωτεινό πρέπει να βιώνεις την μαρτυρική Ορθοδοξία. Να πονάς για την Ορθοδοξία. Να στάζει αίμα η καρδιά σου για την κατάσταση της Εκκλησίας.

Τώρα είσαι μέσα στην Αποτείχιση. Πώς όμως ελκύεις την Χάρη;

Όταν όλο το εικοσιτετράωρο, όλο το εικοσιτετράωρο είσαι με το “Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με”.

Τώρα είσαι αποτειχισμένος. Τώρα έχεις άλλη σχέση με τον Θεό.

Τώρα είσαι υιός του Θεού. Έχεις υποστεί υιοθεσία.

Λες «Θεέ μου, εγώ έχω αφήσει αυτά για την αγάπη Σου». Έρχεται ο Θεός και σε χαριτώνει, μεγαλώνει δηλαδή ο έρωτας για τον Θεό – θείος έρωτας! Ζητάς το Θεό! […]

Αν αυτό το κάνεις για την αγάπη του Χριστού, για το γεννηθήτω το θέλημα Σου, τότε ο Χριστός σε πληροφορεί στην καρδιά σου ότι σε θέλει. Και εσύ πρέπει να είσαι ερωτευμένος με τον Χριστό. Ο θείος έρωτας δημιουργεί αυτήν την κατάσταση όχι να ζεις σε αυτόν τον κόσμο. Να ζεις, σαν να ζεις σε αυτόν τον κόσμο. […] Είναι ευκαιρία τώρα με την Αποτείχιση να αποταμιεύσουμε Χάρη. Θα’ ρθουν δυσκολότερες ημέρες, να έχουμε κεφάλαιο πνευματικό να πληρώνουμε. […]

Θέλω να σας περάσω αυτό το μήνυμα. Η καρδιά μου ποθεί! Ξέρετε ότι οι χριστιανοί που ζουν μαρτυρικά την Ορθοδοξία ξέρουν να πονούν και ξέρουν να ποθούν. Αυτά είναι δυο φοβερά στοιχεία της καρδιάς του Ορθόδοξου χριστιανού, ο οποίος είναι ο πιο πηγαίος άνθρωπος, είναι ο πιο επαναστατημένος, είναι η πέτρα, ο βράχος στον χείμαρρο. Να έχει μέσα του την γνώση ότι αυτό που του πλασάρει ο μητροπολίτης πάει να του χαλάσει την ομορφιά της Ορθοδοξίας […] 

[…] Τι ωραιότερο που να μπορούμε την πρώτη ημέρα του έτους να ανταλλάξουμε ευχές, πηγαίες ευχές και όχι υποκριτικές, να δίνει θάρρος ο ένας στον άλλο, να οδεύουμε στον δρόμο αυτό της διακοπής της μνημόνευσης. Γιατί οι καταστάσεις είναι τέτοιες, εμείς δεν θέλαμε να φύγουμε από τις ενορίες μας. Θέλαμε να έχουμε ορθοδόξους ταγούς της Εκκλησίας, που να πηγαίνουν μπροστά, να μιλάνε για Χριστό και για Ορθοδοξία και να μας προφυλάσσουν από τους λύκους. Αλλά αυτοί μας διαδίδουν τους λύκους, μας τους διδάσκουν και αφήνουν τους λύκους μέσα στο ποίμνιο, να κατασπαράξει το ποίμνιο. […]

Τζιέρια μου αγαπημένα και ιερά! Εύχομαι και ευλογώ σαν πνευματικός σας την πορεία σας για αυτή την χρονιά, την πορεία της Ορθοδοξίας και του Παραδείσου. Εύχομαι μέσα από την καρδιά μου, πηγαία, όλοι μαζί να ζούμε τον Παράδεισο από αυτή την ζωή και να πετύχουμε και Παράδεισο στην άλλη τη ζωή με την Χάρη του Θεού. Μόνο ο Θεός μπορεί να μας χαρίσει Παράδεισο. Εμείς να ακολουθούμε τις εντολές του Θεού, να είμαστε στην Εκκλησία την Ορθόδοξη, να την αποτελούμε και να είμαστε η χούφτα που θα φέρει την ανατροπή στο σύστημα, θα φέρει την Ορθοδοξία στην αναλαμπή της».

Με την ευχή σου, πολυσέβαστε και πολυαγαπημένε μας πνευματικέ πατέρα! Αμήν!

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: ΚΑΤΑΝΙΧI