Γράφει η “Ερατώ”

Δύο αφορμές, μία βάπτιση και ένας στολισμός δέντρου εντός Ιερού Ναού, τροφή για σκέψη και μετάνοια 

Περί του μυστηρίου της Βαπτίσεως.

Πολύ συχνά πλέον, μετά λύπης διαπιστώνουμε την επικράτηση του πνεύματος του Οικουμενισμού και της εκκοσμίκευσης στους κόλπους της Εκκλησίας μας. Τα μυστήρια αλλοιώνονται, καθόσον εισχωρούν σε αυτά στοιχεία αιρετικά και ξένα προς την Ορθοδοξία μας. Σε ιερούς ναούς και μητροπόλεις της αγιοτόκου Θεσσαλονίκης μας (και όχι μόνο) παρατηρούνται μεταβολές στην τάξη των ιερών μυστηρίων, όπως αυτό το μέγα μυστήριο της βαπτίσεως. 

Ο μακαριστός γέροντάς μας π. Νικόλαος Μανώλης διευκρίνιζε πως, η κατάλληλη ηλικία να βαπτιστεί ένα παιδί είναι αμέσως μετά την παρέλευση των 40 ημερών από τη γέννησή του. Βεβαίως, δεν μπορούμε να παραβλέψουμε ορισμένους παράγοντες που μπορεί να συμβάλλουν στην καθυστέρηση του μυστηρίου, και η Εκκλησία μας οικονομεί σε αυτό το γεγονός. Ωστόσο, όσο περισσότερο απέχει το παιδί από τα ιερά μυστήρια -της βαπτίσεως, της Θείας Κοινωνίας- τόσο πιο ευάλωτο γίνεται στις επιθέσεις του πονηρού.

Η παρουσία μας σε βάπτιση όπου το παιδάκι ήταν περίπου 2 ή 3 ετών μας ξένισε αρκετά. Το γεγονός πως δεν χωρούσε στην κολυμβήθρα, είχε ως αποτέλεσμα να αλλοιωθεί η τάξη του μυστηρίου από την αδυναμία του Ιερέα να “χωρέσει” το παιδί στην Κολυμβήθρα. Ο ιερέας – που δεν γνωρίζουμε με ποιο τρόπο τελεί τις υπόλοιπες βαπτίσεις- την τέλεσε εν συντομία και δεν προέβη σε τριπλή κατάδυση και ανάδυση του παιδιού. Μόλις το παιδάκι μπήκε στην κολυμβήθρα, ράντισε το κεφάλι του με νερό, όπως πράττουν οι παπικοί.

Επίσης, σε έτερο Ιερό Ναό, τρεις διαφορετικές βαπτίσεις διαδέχονταν η μία την άλλη, με αποτέλεσμα το μυστήριο να κρατήσει ελάχιστα λεπτά και οι παρευρισκόμενοι να αναρωτιούνται αν πραγματοποιήθηκε η βάπτιση σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα.

Χριστούγεννα 2025. Περί του στολισμού χριστουγεννιάτικου δέντρου εντός του Ιερού Ναού.

Στη λαογραφική παράδοση του λαού μας απαντάται ο στολισμός καραβιού ή του (ξενόφερτου εθίμου) χριστουγεννιάτικου δέντρου τα νεώτερα χρόνια. Στις οικίες των ορθοδόξων χριστιανών όμως, σύμφωνα με τον αγαπητό μας π. Θεόδωρο Ζήση, “καλό είναι να αποφεύγουμε τον στολισμό χριστουγεννιάτικου δέντρου”, στα σπιτικά μας, γιατί κινδυνεύουμε να μετατρέψουμε τα στολίδια σε αντικείμενο λατρείας. 

Και έτσι, όπως οι ειδωλολάτρες, τείνουμε να μη λατρεύουμε τον Κύριό μας και Σωτήρα μας Ιησού Χριστό, τον γεννηθέντα εκ της Υπεραγίας Θεοτόκου και Μητέρα μας, αλλά το δέντρο, τις μπάλες και τα λαμπάκια του (την κτίση παρά τον Κτίσαντα). Ωστόσο, κατ’οικονομία αν επιθυμούμε μπορούμε να λαμπρύνουμε τις οικίες μας, χωρίς ιδιαίτερες υπερβολές. Τα κοσμικά όμως έθιμα, με παγανιστικές μάλιστα ρίζες, εντός των Ιερών Ναών, δεν προσβάλλουν ευθέως την Ιερότητα του χώρου, υποβαθμίζοντας σε άψυχο φολκλορικό δρώμενο την Δεσποτική εορτή των Χριστουγέννων;

Όμως, ο Οικουμενισμός και η σύγχρονη εκκοσμίκευση της πονηρής εποχής μας, της εποχής των εσχάτων, επιτάσσουν να έρχονται τα πάνω κάτω και τα ανάποδα να παρουσιάζονται για ίσια.

Η έκπληξή μας, λοιπόν, μεγάλη όταν -την ημέρα των Χριστουγέννων- σε Ιερό Ναό μεγάλης μητρόπολης της αγαπημένης μας αγιοτόκου Θεσσαλονίκης, αντικρίσαμε ένα μεγάλο χριστουγεννιάτικο δέντρο με μπάλες και αναμμένα φωτάκια να δεσπόζει κοντά στο δεξί ψαλτήρι. 

Στο νου μας τα λόγια του προφητάνακτος Δαβίδ, «Θού Κύριε, φυλακήν τω στόματί μου και θύραν περιοχής περί τα χείλη μου» και στην καρδιά μας το «Κύριε ελέησον ημάς, φώτισον το σκότος ημών».

Καλή μετάνοια. 

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: ΚΑΤΑΝΙΧI