Άρθρο του Ελευθέριου Ν. Κοσμίδη

Από τον πολυχρονισμό του Πρωθυπουργού στο Άγιον Όρος μέχρι την απαγγελία του Συμβόλου της Πίστεως στην Καβάλα, μια βλασφημία δρόμος

Στην εποχή μας η φιλοξενία και το φιλότιμο, ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του έθνους μας, ενίοτε πηγαίνουν περίπατο.

Ζηλώσαμε καθώς φαίνεται τα θαμπωμένα φώτα της Εσπερίας και υιοθετήσαμε βιαστικά κανόνες (αδιάκριτης) «καλής» συμπεριφοράς σε πολιτικό και θρησκευτικό επίπεδο.

Παρακολουθήσαμε έτσι στην Ιερά Μονή Βατοπαιδίου να ψάλλεται το πολυχρόνιο ενός πρωθυπουργού, τον οποίο μόνο και μόνο λόγω της ψήφισης του νόμου για τον γάμο των ομοφυλόφιλων θα έπρεπε οι Αγιορείτες (το λιγότερο) να του γυρίσουν την πλάτη. Άλλωστε η απουσία της πλειοψηφίας των Ιερών Μονών του Αγίου Όρους κατά την υποδοχή του, κάθε άλλο παρά ομοψυχία φανερώνει.

Στην Καβάλα πρόσφατα [1], σύμφωνα με μαρτυρία πνευματικής μας αδερφής, εκφωνήθηκε το Σύμβολο της Πίστεως από γυναίκα Βουλευτή, η οποία είχε υπερψηφίσει τον εν λόγω νόμο. 

Στους διαχριστιανικούς διαλόγους φανταζόμαστε πως θεωρήθηκε «αγένεια» από τους ορθόδοξους οικουμενιστές θεολόγους όλη μέρα να συνδιαλέγονται μαζί με τους αιρετικούς στις συζητήσεις και τις ομάδες εργασίας, και το απόγευμα όπου τελείται Εσπερινός ή Απόδειπνο από τους Ορθόδοξους να τους αποδιώχνουν. Έτσι, λάου-λάου, επιχειρείται η «καθιέρωση» των ανεπίτρεπτων συμπροσευχών με τους αιρετικούς.

Σήμερα οποίος κάνει αναφορά σε αυτή την αντικανονική εκτροπή, η απάντηση που παίρνει είναι εξωφρενική: «Δεν προδίδουμε την πίστη στους διαλόγους. Είστε φονταμενταλιστές. Δεν έχετε αγάπη. Είστε αυτόκλητοι σωτήρες της Ορθοδοξίας…» και άλλα απίθανα. 

Τελευταία ενδεικτικά «θύματα» της σκοτεινής και δηλητηριώδους διαθρησκειακής «ευγένειας» και εθιμοτυπικής αλλοτρίωσης αποτελούν τα τίμια λείψανα των Αγίων, τα οποία δωρίζονται με κάθε επισημότητα από τους αιρετικούς, ενώ αποσιωπάται ο παράνομος τρόπος με τον οποία βρέθηκαν στην κατοχή του Βατικανού, καθώς και η απουσία θαυμάτων όσο εκείνοι τα έχουν στην κατοχή τους. 

Τέτοιες κινήσεις δημιουργούν μια «υποχρέωση» από την πλευρά των Ορθοδόξων προς τους παπικούς, που στις μέρες μας αγγίζουν ακόμα και την ξεχασμένη κόκκινη γραμμή του κοινού Ποτηριού, της Ευχαριστιακής (ψευδο)ένωσης, δίχως δογματική ενότητα! 

Αντίδοτο σε τούτη τη δηλητηριώδη συμπεριφορά είναι η διακοπή της πνευματικής κοινωνίας με αυτούς τους εκκλησιαστικούς άνδρες.

Ο πιστός λαός, που έχει «ψίχα πνευματική» , που η καρδούλα του χτυπά για τον Χριστό, δεν αντέχει τέτοιες συμπεριφορές.

Απομακρύνεται για να προστατευτεί από τις πλάνες τους και παραμένει εντός της Εκκλησίας, μέχρι να συνέλθει Σύνοδος που θα καταδικάσει τους νέους φιλενωτικούς μετά των αμετανόητων αιρετικών και φιλοπαπικούς οικουμενιστές Επισκόπους και αρχιμανδρίτες Αγιορείτες ηγουμένους.

Με πόνο ψυχής και άδολη αγάπη, τέτοιες παραχωρήσεις για λόγους κανόνων καλής συμπεριφοράς στα της Πίστεως δεν χωράνε. 

Καλή Μετάνοια. 

• [1]  https://www.facebook.com

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: ΚΑΤΑΝΙΧI