της Ειρήνης Ιωαννίδου

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος, η Αρχιεπισκοπή Αθηνών και οι κατά τόπους Μητροπόλεις της Διοικούσας Εκκλησίας υλοποίησαν διάφορες περιβαλλοντικές δράσεις…

Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr

Διαβάσαμε σε σχετικό δημοσίευμα ότι την Κυριακή 5 Ιουνίου με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος, η Ειδική Συνοδική Επιτροπή Θείας και Πολιτικής Οικονομίας και Οικολογίας, η Αρχιεπισκοπή Αθηνών και οι κατά τόπους Μητροπόλεις της Διοικούσας Εκκλησίας υλοποίησαν διάφορες περιβαλλοντικές δράσεις.

Το πρόγραμμα του Αρχιεπισκόπου περιελάμβανε επίσκεψη σε διάφορες πυρόπληκτες περιοχές, δέηση υπέρ του περιβάλλοντος και δενδροφύτευση.

Αποσπασματικά αναφέρουμε ένα μέρος του μηνύματος που απηύθυνε ο Αρχιεπίσκοπος την ημέρα εκείνη:

«Απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα και στα μεγάλα και συγχρόνως επιτακτικά ερωτήματα, που θέτει η εποχή, με σεβασμό έναντι της Θείας Δημιουργίας και με αίσθημα ευθύνης απέναντι στις μελλοντικές γενιές, καλούμαστε να δράσουμε άμεσα και με αποφασιστικότητα. Όχι με ευχολόγια, αλλά με στοχευμένες ενέργειες ο καθένας ατομικά, στον καθημερινό τρόπο ζωής του, αλλά και με συλλογικές δράσεις που σταδιακά μπορούν να επιφέρουν την εξομάλυνση της διασαλευθείσας αρμονίας.

Η Εκκλησία της Ελλάδος σχεδιάζει και υλοποιεί δράσεις, οι οποίες καλούν σε αφύπνιση και επαγρύπνηση. Ο κόσμος μας, ο οίκος, τον οποίον ο Θεός εμπιστεύθηκε στον άνθρωπο, εκπέμπει σήμα κινδύνου. Ήδη ο όρος ‘’κλιματική αλλαγή’’ διαφοροποιήθηκε σε “κλιματική κρίση’’».

Η Διοικούσα Εκκλησία έχει εγκαταλείψει το κύριο καθήκον της που είναι η προστασία του πνευματικού περιβάλλοντος, καθήκον που δεν περιορίζεται σε μία ημέραν τον χρόνο αλλά απαιτεί τη διαρκή φροντίδα, τον κόπο και τον μόχθο κυρίως των Επισκόπων και έπειτα όλων των κληρικών. Απαιτεί αγώνα κατά του Διαβόλου, της αμαρτίας και του κοσμικού φρονήματος. Η Διοικούσα Εκκλησία έχοντας όμως παρατήσει τη φροντίδα για τη διάσωση του πνευματικού περιβάλλοντος, αποδεχόμενη αιρέσεις και σχίσματα και συνηγορώντας στο κλείσιμο των Εκκλησιών την περίοδο της πανδημίας, ασχολείται πλέον με τη διάσωση του φυσικού περιβάλλοντος.

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία πως οι προτεραιότητες της Διοικούσας Εκκλησίας πρέπει να επανιεραρχηθούν, διότι όλα δείχνουν πως είτε εμπαίζει το ποίμνιο είτε βρίσκεται σε μία πνευματικά νηπιακή κατάσταση…συνεπακόλουθη της εκκοσμίκευσης. Για τους ισχυρούς όμως του κόσμου τούτου και κυρίως τους “αλάθητους” της εκκλησιαστικής ατζέντας, ο Αρχιεπίσκοπος πορεύεται καλώς, καθώς είναι το τέλειο εκτελεστικό όργανο. Ο ίδιος ο Πατριάρχης μάλιστα όρισε την 1η Σεπτεμβρίου ως Ημέρα Περιβάλλοντος, αλλά ο Αρχιεπίσκοπος φάνηκε βασιλικότερος του βασιλέως και τίμησε υπέρ του δέοντος την παγκόσμια ημέρα Περιβάλλοντος.

Σε παλαιότερο άρθρο της Κατάνυξης είχαμε σχολιάσει τη νέα μάστιγα των πολυσυζητημένων παγκόσμιων ημερών. «Η αλλοίωση του ορθόδοξου και του πατριωτικού φρονήματος έγινε σιγά σιγά. Ο λαός μας άφησε στην άκρη τους βίους των αγίων, πηγαίνει στην εκκλησία από συνήθεια και τιμά περισσότερο τις παγκόσμιες γιορτες. Παραθέτουμε ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα από δημοσίευμα του αείμνηστου Σαράντου Καργάκου, με τίτλο “Παγκόσμια Ημέρα Βλακείας”. Δημοσιεύτηκε στις 12/8/2017: “Αμφιβάλλω ἄν ὑπάρχει ἄλλη περίοδος τῆς ἱστορίας”, έγραφε, “πού νά ξεπερνᾶ τό μέγεθος τῆς βλακείας τῆς δικῆς μας ἐποχῆς. Ἴσως τά ἔσχατα χρόνια τῆς ρωμαϊκῆς παρακμῆς. Μία πρόσθετη ἐπιβεβαίωση αὐτοῦ μοῦ ἔδωσε ἕνα ἀδημοσίευτο κείμενο τοῦ ἀρχαίου φίλου καί συνεργάτη μου, τοῦ ἀρχαιομαθέστατου Χρίστου Λεμπέση πού τό ἀναδημοσιεύω. «Τά τελευταῖα χρόνια ἡ λέξη «παγκοσμιοποίηση» ἔχει γίνει καραμέλα πού ὁ καθένας πιπιλάει «ἐν παντί τόπῳ καί χρόνῳ». Παρεπόμενο αὐτῆς τῆς παγκοσμιοποιησιολαγνείας εἶναι καί ἡ καθιέρωση κάποιων ἡμερομηνιῶν ὡς ἡμερῶν ἑορτασμοῦ ὄχι ἀγίων, ἀλλά θεσμῶν, ἰδεῶν, κινημάτων κ.λπ. Δὲν ξέρω ποιοῦ φαεινή ἰδέα ἦταν ἡ θεσμοθέτηση τῆς «Παγκόσμιας ἡμέρας τοῦ ἤ τῆς…».”

Επιπλέον έχει σημασία να σταθούμε στον λόγο του π.Θεοδώρου Ζήση, Ομότιμου Καθηγητή της Θεολογικής Σχολής ΑΠΘ, σχετικά με την πονηρή θεοποίηση της φύσης: «Ένα άλλο χαρακτηριστικό στοιχείο είναι ότι μέσα στα πνεύματα αυτά των αιρέσεων, υπάρχει και μία επίσης, θα λέγαμε αποθέωση της φύσεως. Αφού στην νέα εποχή ανήκει και η νεοειδωλολατρεία και οι ειδωλολάτρες λάτρευαν την γη ως θεά. Να ξέρουμε πως υπάρχουν και σήμερα άνθρωποι με το νεοεποχίτικο πνεύμα που λατρεύουν την γη. Θεωρούν πολλοί μέσα στο κίνημα αυτό, ότι η γη είναι ιερή, ότι η γη είναι θεά και οφείλουμε να προσκυνούμε και να λατρεύουμε την γη. Στα πλαίσια αυτής της νεοεποχίτικης, νεοπαγανιστικής θεωρίας αναπτύχθηκε και το περίφημο κίνημα της Οικολογίας. Θα πρέπει να ξέρουμε ότι το Οικουμενικό Πατριαρχείο έχει ανακηρύξει την 1η Σεπτεμβρίου, ως ημέρα του Φυσικού Περιβάλλοντος, ως ημέρα της Οικολογίας. Άγνωστη γιορτή είναι για εμάς, η ημέρα της Οικολογίας και όχι Ορθόδοξη και όχι ευσεβής εορτή. Πίσω από όλα αυτά κρύβεται η λατρεία της φύσης και της δημιουργίας. Υπάρχουν συναντήσεις των εκπροσώπων των θρησκειών και του Οικουμενικού Πατριάρχη, όπου προσεύχονται μπροστά στην σφαίρα της γης. Συμπροσευχή γίνεται μπροστά στην σφαίρα της γης. Στην θεά γη προσεύχονται όλοι τους και αυτό υποδηλώνει η σημερινή εορτή, η ημέρα του Περιβάλλοντος. Οι Οικολόγοι ζητούν οι ίδιοι να σώσουν το περιβάλλον. Αυτοί θα σώσουν το περιβάλλον; Αυτοί θα σώσουν τον κόσμο; Αν ο Θεός δεν σώσει τον κόσμο, κανένας δεν μπορεί να σώσει τον κόσμο. Την ευθύνη για την σωτηρία του κόσμου, δεν την έχουμε εμείς οι άνθρωποι. Εμείς έχουμε την ευθύνη της σωτηρίας της ψυχής μας. Το να σώσουμε τον κόσμο δεν ανήκει σε εμάς, αυτό είναι στα χέρια του Θεού. Και να θέλαμε εμείς να καταστρέψουμε τον κόσμο, με τις καταστροφές τις φυσικές, δεν θα μπορούσαμε. Θα μας εμπόδιζε ο Θεός. Μόνον ο Θεός είναι εκείνος ο οποίος ή θα καταστρέφει το περιβάλλον για να μας παιδαγωγεί ή είναι εκείνος που διασώζει το περιβάλλον. Η δική μας η αρμοδιότητα είναι να κοιτάξουμε να σώσουμε την ψυχή μας. Κι αν εμείς κοιτάξουμε να σώσουμε την ψυχή μας και κάνουμε τα πνευματικά μας, τότε σώζεται και το φυσικό περιβάλλον. Το γεγονός πως σήμερα το φυσικό περιβάλλον καταστρέφεται, οφείλεται στο ό,τι, εμείς πνευματικά, δεν είμαστε ευσταθείς. Όταν οι άνθρωποι πνευματικά είναι ευσταθείς και ζουν ασκητικά, ζουν λιτά, ζουν σύμφωνα με τις εντολές του Θεού τότε αυτομάτως σώζεται το φυσικό περιβάλλον. Όχι να ζούμε με άνεση, με τρυφή, με πολυτέλεια».

Μήπως τελικά η οικολογική συνείδηση του Αρχιεπισκόπου εκτός από αρεστή στο εκκοσμικευμένο ποίμνιο και στον Αιρεσιάρχη Πατριάρχη, είναι και ο δούρειος ίππος του Οικουμενισμού;

Τελικά, οι Επίσκοποι της Νέας Τάξης Πραγμάτων αν αγωνιούσαν για τα άκτιστα και επουράνια, όσο αγωνιούν για τα κτιστά, θα έκαναν όντως την ανατροπή…Τώρα απλώς καθεύδουν!

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: https://bit.ly/2WldGra

Δείτε σχετικά:
Οι δέκα εντολές εμπλουτίζονται οικολογικά
– Πατριάρχης Βαρθολομαίος και Πάπας μαζί σε διάσκεψη του ΟΗΕ για το κλίμα
– Παγκόσμια διακυβέρνηση ζητάει ο Πάπας Φραγκίσκος με αφορμή μεταναστευτικό και κλιματική αλλαγή