Άρθρο της Παναγιώτας Κεμανετζή

Η αγωνιστική ομολογία του ιερομονάχου π. Σάββα του Αγιορείτη για την Αγιοπατερική Αποτείχιση και η ανάγκη πνευματικής εγρήγορσης στη σύγχρονη εκκλησιαστική κρίση

Διανύουμε περιόδους κατά τις οποίες τα ήθη των ανθρώπων χαλαρώνουν και οι κοινωνικοί ιστοί δοκιμάζονται έντονα. Η διάβρωση όμως δεν περιορίζεται μόνο στον κόσμο· εισχωρεί αργά αλλά σταθερά, ακόμη και στα δύσβατα μονοπάτια της πνευματικής ζωής, επιχειρώντας να αγγίξει την Ορθόδοξη πίστη και ό,τι ιερό και θεοπαράδοτο διαφυλάχθηκε μέσα στους αιώνες.

Παρατηρούνται στις ημέρες μας φαινόμενα αποδοχής συγκρητιστικών αντιλήψεων που απομακρύνουν το εκκλησιαστικό φρόνημα από την Αγιοπατερική Παράδοση. Έτσι βρισκόμαστε ενώπιον μίας πραγματικότητας όπου ο Οικουμενισμός προβάλλεται ως μέσο ενότητας μετά των αμετανόητων αιρετικών και αλλοθρήσκων, μέσω μίας «αγάπης» άνευ αληθείας, ανοίγοντας διαρκώς συζητήσεις περί μελλοντικών «συνενώσεων» και θρησκευτικών συγκλίσεων.

Η λεγόμενη «αγαπολογία» της εποχής στρώνει τραπέζια συμβιβασμού σε θέματα πίστεως και ο εκσυγχρονισμός της πατροπαράδοτης Ορθοδοξίας παρουσιάζεται από οικουμενιστικά κέντρα ως αναγκαία πορεία. Όμως μέσα σε αυτήν την πραγματικότητα γεννιέται η ανάγκη της αντίστασης απέναντι στο θρησκευτικό συγκρητισμό και την ομογενοποίηση της πίστεως, που επιχειρεί να εξισώσει τα ζωογόνα νάματα της Ορθοδοξίας με πάσης φύσεως αιρέσεις και θρησκείες.

Ο πιστός λαός στο παρελθόν αντέδρασε σθεναρά σε οικουμενιστικές εκτροπές, έχοντας ως οδηγούς άξιους και ομολογιακούς κληρικούς, καταφέρνοντας να διαφυλάξει ανόθευτη την Ορθόδοξη πίστη. Σήμερα αγωνιστές κληρικοί υψώνουν ανάστημα απέναντι στην πανθρησκευτική νοοτροπία, ακολουθώντας το δρόμο της ευλογημένης Αποτείχισης.

Η Αποτείχιση προβλέπεται από τους Ιερούς Κανόνες της Εκκλησίας (31ος Αποστολικός Κανόνας, 15ος Κανόνας της Πρωτοδευτέρας Συνόδου του Μεγάλου Φωτίου). Μεγάλοι Άγιοι Πατέρες και αγωνιστές κληρικοί και πιστοί αποτειχίστηκαν για λόγους πίστεως από τους αιρετίζοντες επισκόπους της εποχής τους, διαφυλάσσοντας την Ορθόδοξη διδασκαλία και το εκκλησιαστικό φρόνημα [1].

Την ευλογημένη Αποτείχιση του ομότιμου καθηγητή Πατρολογίας της Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ. π. Θεοδώρου Ζήση και του μοναχού Σεραφείμ Ζήση σχολίασε σε ομιλία του ο σεβάσμιος αγωνιστής ιερομον. Σάββας ο Αγιορείτης, ο οποίος συστηματικά προβαίνει σε δημόσια ομολογία πίστεως και καταγγέλλει τον Οικουμενισμό ως κίνδυνο για την Ορθοδοξία, χωρίς να υπολογίζει τις συνέπειες. Παράλληλα, αναγνωρίζει την ορθόδοξη ομολογία και τη στεντόρεια φωνή του πατρός Θεοδώρου, η οποία υψώνεται σταθερά απέναντι στο πνεύμα της πανθρησκείας.

Στο απόσπασμα της ομιλίας που αναρτήθηκε στο διαδίκτυο με τίτλο «Περί ἀποτείχισης καί διακοπῆς μνημοσύνου» [2], ο ιερομ. Σάββας Αγιορείτης αναφέρει ανάμεσα στα υπόλοιπα:

(00:21) «Σωστή Αποτείχιση έχει κάνει ο π. Θεόδωρος Ζήσης και ο γιος του (σ.σ. μοναχός Σεραφείμ Ζήσης)».

(05:08) «Αλλά γενικώς πρέπει να μιλάμε, να διαμαρτυρόμαστε, και κάποια στιγμή βέβαια θα φτάσουμε και εκεί πέρα από ότι φαίνεται, – γιατί αυτοί (σ.σ. οι οικουμενιστές) προχωράνε ακάθεκτοι – , να μην τους μνημονεύουμε και καθόλου. Αν και ο Κανόνας, ο 15ος της Πρωτοδευτέρας, μιλάει για σταμάτημα προ συνοδικής καταδίκης, πριν γίνει η συνοδική καταδίκη να σταματήσουμε να μνημονεύουμε αυτούς που αιρετίζουν, που λένε αιρετικά πράγματα. Αλλά αυτό δεν είναι υποχρεωτικό, είναι δυνατότητα».

Οι ομολογίες των λίγων αλλά άξιων κληρικών, οι οποίοι ως φωτεινοί φάροι της Ορθοδοξίας κρατούν αναμμένη τη φλόγα της Πίστεως μέσα στο έρεβος του Οικουμενισμού, αποτελούν παρηγοριά και στήριγμα για τους ευλαβείς πιστούς. Ενός Οικουμενισμού που καταπλακώνει συνειδήσεις ποιμεναρχών και ιερέων και αποπροσανατολίζει το ποίμνιο του Κυρίου, το οποίο ψάχνει πού θα αναπαύσει την ψυχή του: Ανάμεσα στις Ιερές Συνόδους που ανέχονται και αγκαλιάζουν το συγκρητισμό, ή στους ευλαβείς κληρικούς που διώκονται επειδή, έχοντας ως οδηγό την Αγιοπατερική διδασκαλία και τους Ιερούς Κανόνες, εκφράζουν την αντίθεσή τους στην Οικουμενιστική κακοδοξία;

Είναι πλέον επιτακτική η ανάγκη το ευλαβές ποίμνιο να ενημερώνεται σωστά και υπεύθυνα, ώστε να μπορεί να διακρίνει την κακοδοξία και τα οικουμενιστικά ανοίγματα προς τις αιρέσεις και θρησκείες, τα οποία απειλούν να νοθεύσουν το παλαιό και ανόθευτο κρασί της Ορθοδοξίας μας.

Η πνευματική εγρήγορση, η συστηματική μελέτη της Αγιοπατερικής διδασκαλίας και η προσήλωση στην Ιερά Παράδοση αποτελούν στις ημέρες μας αναγκαία εφόδια για κάθε πιστό που επιθυμεί να κρατάει τα μάτια της ψυχής ανοικτά και να διαχωρίζει την ήρα από το στάρι για να παραμείνει σταθερός στην Ορθόδοξη πίστη. Για να μπορεί να διακρίνει ότι η Ευλογημένη και Ιεροκανονική Αποτείχιση προφυλάσσει την Εκκλησία από σχίσματα και διαιρέσεις [2], και να μην παρασύρεται από φωνές εκπροσώπων ή πιστών ακολούθων του Οικουμενισμού.

Και έτσι, όσο θα υπάρχουν κληρικοί και λαϊκοί που θα συνεχίζουν να αναγνωρίζουν και να ομολογούν με ταπείνωση αλλά και παρρησία την Ορθόδοξη αλήθεια, η φλόγα της Αγιοπατερικής Παραδόσεως δεν θα σβήσει, αλλά θα φωτίζει τον δρόμο των πιστών μέσα στη σύγχρονη πνευματική σύγχυση. Αμήν.

[1] https://katanixi.gr
[2] https://www.youtube.com

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: ΚΑΤΑΝΙΧI

Δείτε επίσης:
– Ένατη επέτειος Αποτείχισης π. Θεοδώρου Ζήση
– †Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης: «Οι καρποί που κερνάει η Αποτείχιση στα παιδιά της, στους μαχητές της, είναι Αγιασμένοι καρποί»
– Δεν υπάρχει «Εκκλησία των Αποτειχισμένων»
– Βιβλίο του π. Θεοδώρου Ζήση “Δεν είναι σχίσμα η Αποτείχιση”