Ο πατριάρχης Αλεξανδρείας τέλεσε μνημόσυνο για τον προκάτοχό του πρωτοπόρο Οικουμενιστή Μελέτιο Μεταξάκη

Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr

Για το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας και πάλι είναι ο λόγος, το οποίο δεν παύει να πληγώνει το Σώμα της Εκκλησίας με τα όσα κάνει.

Αυτή τη φορά η ειδησεογραφία αναφέρεται στην τέλεση μνημοσύνου υπέρ της ψυχής του απελθόντος προκαθημένου Μελετίου Μεταξάκη. Σύμφωνα με δημοσίευμα που αναρτήθηκε στην επίσημη ιστοσελίδα του Πατριαρχείου, στις 28 Ιουλίου 2026 τελέστηκε Θεία Λειτουργία χοροστατούντος του πατριάρχη Αλεξανδρείας Θεοδώρου Β΄στην Ιερά Πατριαρχική Μονή του Αγίου Σάββα του Ηγιασμένου στην Αλεξάνδρεια, και εν συνεχεία τελέστηκε το μνημόσυνο. [1]

Στο ίδιο δημοσίευμα πλέκεται το εγκώμιο στον αποθανόντα Μελέτιο Μεταξάκη, όπως ότι «υπήρξε μία από τις εξέχουσες εκκλησιαστικές προσωπικότητες του 20^ου αιώνα», η εκκλησιαστική του πορεία «υπήρξε μία μοναδική διακονική πορεία», καθώς και ότι «σε κάθε σταθμό της εκκλησιαστικής του πορείας άφησε ανεξίτηλη την σφραγίδα του, μεταφέροντας την Αλήθεια του Ευαγγελίου της Ορθοδοξίας». 

Επιπρόσθετα, ο μητροπολίτης Σελευκείας Θεόδωρος, σε άρθρο του που δημοσιεύθηκε στην επίσημη ιστοσελίδα του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας με τίτλο «Μελέτιος Μεταξάκης (1926-1935): Ο Οραματιστής Αλεξανδρινός Προκαθήμενος», αναγράφει μεταξύ των άλλων επαινετικών λόγων [2]: «Σήμερα, 28 Ιουλίου, ανακαλούμε τη μνήμη του με ευγνωμοσύνη, αναγνωρίζοντας πως η ζωτικότητα και το κύρος του, πλέον, ακτινοβολούντος Πατριαρχείου Αλεξανδρείας οφείλει πολλά στη δική του πεφωτισμένη και δυναμική πρωθιεραρχική διακονία». Παρενθετικά να αναφερθεί ότι ο εν λόγω μητροπολίτης του Οικουμενικού θρόνου, εκτός του πτυχίου Θεολογίας από το ΑΠΘ έχει λάβει και μεταπτυχιακό τίτλο στις Οικουμενικές σπουδές του Οικουμενικού Ινστιτούτου του Bossay του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών, σε συνεργασία με την Αυτόνομη Προτεσταντική Σχολή του Πανεπιστημίου της Γενεύης.

Αυτά και άλλα, ιδιαζόντως ασύμβατα με τα πραχθέντα του Μεταξάκη, αναγράφονται και αναπαράγονται στην επίσημη ιστοσελίδα του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας, αλλά και ακούγονται ευκαίρως ακαίρως από τον πατριάρχη Θεόδωρο Β΄, όπως στα αποκαλυπτήρια της προτομής του Μεταξάκη προ δύο ετών [3].

O Θεός, όμως, δεν εμπαίζεται. Και σύμφωνα με τον λόγο του Αποστόλου Παύλου στην προς Εβραίους Επιστολή «Είναι φοβερό να πέσει κανείς στα χέρια του ζωντανού Θεού», «Φοβερόν του εμπεσείν εις χείρας Θεού ζώντος» (Πρ. Εβρ. 10,31). Το οποίο σύμφωνα με τον Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο ερμηνεύεται ότι, όταν ο άνθρωπος αμαρτάνει εκουσίως μετά την γνώση της αλήθειας, ουσιαστικά ποδοπατά τη θυσία του Χριστού.

Διαφεύγει του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας να παρουσιάσει την αλήθεια γύρω από το πρόσωπο που έφερε τόση αναταραχή μέσα στην Εκκλησία, τόσα προβλήματα και καινοτομίες, μέχρι και Σχίσμα. Και παντελώς αποσιωπάται η μασονική ιδιότητα του Μελετίου Μεταξάκη.

Αυτό όμως είναι κάτι που δεν κρύβεται, όπως παρουσιάζεται μέσα από τις αποκαλυπτικές ομιλίες του οσιολογιοτάτου Μοναχού π. Σεραφείμ Ζήση, οι οποίες έχουν τίτλο «Οι Μασόνοι Πατριάρχες Ιωακείμ Γ΄και Μελέτιος Μεταξάκης» (Α΄και Β΄ Μέρος) [4],[5].

Τεκμήρια της μασονικής ιδιότητας του Μελετίου Μεταξάκη [5]

1.   Σε λεξικό Αυστριακών Μασόνων Lennhoff και Posner στο λήμμα κληρικοί αναφέρεται ο Μελέτιος Μεταξάκης ως παράδειγμα των Ορθοδόξων κληρικών της Μασονίας (26:57).

2.   Στο περιοδικό Τεκτονική Ηχώ έτους 1932-1933 αναφέρονται τα ακόλουθα: «Εκ του κλήρου άπαντες σχεδόν οι προτεστάνται είναι τέκτονες, εκ δε των ελλήνων ορθοδόξων κληρικών ο τέως Οικουμενικός Πατριάρχης Βασίλειος, ο νυν Πατριάρχης Αλεξανδρείας Μελέτιος και πλείστοι εκ των σημερινών ιεραρχών και λοιπών κληρικών της ελευθέρας Ελλάδος» (27:19).

3.   Ειδικό αφιέρωμα στο Περιοδικό Τεκτονικό Δελτίο το 1967 με νεκρολογία του Μεταξάκη (25 σελίδων). Ακολουθεί ένα μικρό αλλά σημαντικό απόσπασμα: «Ζήτησαν οι Μασόνοι της Κωνσταντινουπόλεως από την τότε μεγάλη Ανατολή της Ελλάδος την άδεια να τον μυήσουν και όταν την έλαβαν, ο Μελέτιος δέχθηκε και το τεκτονικό φως κατά τις αρχές του 1909. Παραμένει στην πόλη ένα χρόνο ακόμη και μελετά με πάθος την τεκτονική διδασκαλία που του επέτρεψε να χαράξει με πραγματικά τεκτονικό τρόπο όλες του τις πράξεις και τα λόγια, όπως είδαμε κατά τη σύντομη εξιστόρηση της δράσης του. Σε κάθε περίπτωση, η δικαιοσύνη και οι πραγματικές τεκτονικές αρετές, φυσικά και αυθόρμητα τον οδηγούσαν τι να πει και πώς να ενεργήσει. Τρανό παράδειγμα της επίδρασης που έχει το τεκτονισμός στη διαμόρφωση του χαρακτήρα του ανθρώπου, όταν αυτός είναι ψυχικά προετοιμασμένος να δεχθεί τα διδάγματά του, όταν δηλαδή είναι γεννημένος τέκτων, όπως ήταν ο Μελέτιος. Ο αδελφός Μελέτιος μετά τη μύησή του παρακολούθησε τις εργασίες και τη δράση του τεκτονισμού παντού όπου βρέθηκε στην πολυτάραχη ζωή του και οι περιστάσεις και το περιβάλλον του το επέτρεπαν».

4.   Στο περιοδικό Πυθαγόρας του 1979 υπάρχει ειδικό αφιέρωμα με τις φωτογραφίες τεσσάρων πατριαρχών μασόνων μεταξύ των οποίων και του Μελετίου Μεταξάκη. Το δημοσίευμα αναφέρει «εικόνες τεκτόνων πατριαρχών στους τεκτονικούς ναούς της Ελλάδος. Η Μεγάλη Στοά ετίμησε τον πρώτο μέγα διδάσκαλο της Ελλάδος και τους τέσσερας πατριάρχας μέλη του τεκτονικού τάγματος, δια της αναρτήσεως φωτογραφιών των, εις όλας τας στοάς Ελλάδος και Κύπρου. […]» (28:28).

5.   Στο θεοσοφικό και μασονικό περιοδικό Ιλισός του 1973 υπάρχει άρθρο στο οποίο αναφέρεται η μασονική ιδιότητα του Μεταξάκη. «Οι μασόνοι Οικουμενικοί Πατριάρχες, Φώτιος, Βασίλειος Γ΄και Μελέτιος» (32:13).

6.   Στο βιβλίο του Μιχάλη Φυσεντζίδη Επιφανείς και Διάσημοι Έλληνες Ελευθεροτέκτονες 1800-1970, υπάρχει πεντασέλιδη αναφορά στον Μελέτιο Μεταξάκη (31:46).

7.   Σε δίτομο λεξικό της ελληνικής μασονίας επίσης γίνεται αναφορά στον Μελέτιο Μεταξάκη (32:00).

8.   Επίσης σε μία αρκετά παλιά μελέτη του Μητροπολίτη Ναϊρόμπι και Κένυας Μακαρίου (τότε Ανδρέα Τηλλυρίδη) υπάρχει η αλληλογραφία του Μεταξάκη με τις αγγλικές αρχές, ιδιαίτερα με έναν πρωθιερέα ονόματι Duglas, όπου εκεί αναφέρεται η επίσκεψη του Μεταξάκη στο ναό Temple Church, o οποίος είναι ένας ναός με μεγάλο συμβολισμό για την αγγλική μασονία (32:25).

Διαβάζουμε στο επίσης αποκαλυπτικό εκτενές κείμενο του πατρός Σεραφείμ Ζήση με τίτλο «Στοιχεία επιδράσεως της Μασονίας στον πρώιμο ελληνικό Οικουμενισμό» τα εξής σημαντικά: «Ὁ ὁσιακῆς βιοτῆς Γέρων Φιλόθεος Ζερβᾶκος τῆς Πάρου, στήν πάροδο τῶν ἐτῶν ἐπανειλημμένως ἐπέρριπτε τό βάρος στόν Μελέτιο γιά τήν εἰσαγωγή τοῦ Γρηγοριανοῦ Ἡμερολογίου σέ μερικές τοπικές Ἐκκλησίες (πού προκάλεσε πολλαπλᾶ ἐπακόλουθα σχίσματα μετέπειτα), καί δημοσίως τόν ἀπεκάλεσε Ἐλευθεροτέκτονα· σέ ἕνα ἐπιτιμητικό κείμενο, ἕνα ἄρθρο, ἀπευθυνόμενο πρός τόν Πατριάρχη Ἀθηναγόρα, ὁ Γέρων Φιλόθεος σημειώνει ὅτι κάποιος θά ἀνέμενε « … παρομοίως ὅτι θά ἀναλαμβάνατε τήν μέριμνα νά ἐπαναφέρετε τήν ἑνότητα στήν Ἐκκλησία μας, στήν ὁποία ἐπέφερε τήν διαίρεση καί τό σχίσμα ἡ ἀπρομελέτητη, ἄσκοπη, ἄκαιρη καί διαβολική καινοτομία, δηλαδή ἡ εἰσαγωγή τοῦ Γρηγοριανοῦ (παπικοῦ) ἡμερολογίου ἀπό τόν Μασόνο προκάτοχό Σας Μελέτιο Μεταξάκη, ὁ ὁποῖος παρέσυρε τόν τότε Ἀρχιεπίσκοπο Ἀθηνῶν Χρυσόστομο Παπαδόπουλο»» [6].

Η Μασονία αποτελεί αποκρυφιστική θρησκεία. Και σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί ένα φιλανθρωπικό σωματείο. Αυτό αποδεικνύεται από πληθώρα άρθρων, μελετών, ομιλιών αντιμασονικών. Συνηγορεί προς αυτό και η καταδικαστική απόφαση της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος κατά την συνεδρία της 12ης Οκτωβρίου 1933:

«[…] Η Μασσωνία δεν είναι απλή τις φιλανθρωπική ένωσις ή φιλοσοφική Σχολή, αλλ’ αποτελεί μυσταγωγικόν σύστημα, όπερ υπομιμνήσκει τας παλαιάς εθνικάς μυστηριακάς θρησκείας ή λατρείας, από των οποίων κατάγεται και των οποίων συνέχειαν και αναβίωσιν αποτελεί. …Τούτο όχι απλώς ομολογούσιν, αλλά και εναβρυνόμενοι διακηρύττουσιν αυτοί οι πρόκριτοι των εν ταις στοές διδασκάλων, βεβαιούντες αυταίς λέξεσιν, ότι η Μασσωνία είναι η μόνη επιζήσασα των αρχαίων μυστηρίων και δύναται να αποκληθή ο φύλαξ αυτών» […] Ούτως η Μασσωνία αποδεδειγμένως τυγχάνει θρησκεία μυστηριακή, όλως κεχωρισμένη και ξένη της Χριστιανικής θρησκείας. Εμφαίνεται άλλως τούτο αδιαμφισβήτως και εκ του ότι κέκτηται ιδίους Ναούς μετά βωμών…κέκτηται ιδίας θρησκευτικάς τελετάς, οίαι η τελετή υιοθεσίας λυκιδέως ή το τεκτονικό βάπτισμα…κέκτηται ιδίας μυήσεις, ίδια τελετουργικά Τυπικά, ιδίαν ιεραρχικήν τάξιν…Και φαίνεται εκ πρώτης όψεως, ότι η Μασσωνία συμβιβάζεται προς πάσα άλλην θρησκείαν, άτε μη ενδιαφερομένη αμέσως εις ποιον θρήσκευμα ανήκει έκαστος των μυστών αυτής. Τούτο όμως οφείλεται εις το συγκρητιστικόν αυτής χαρακτήρα…[…] Ο Μασσωνισμός δεν συμβιβάζεται ποσώς προς τον Χριστιανισμό εφ΄όσον είναι σωματείον μυστικόν, …Ο Μασσωνισμός δέχεται ως μέλη αυτού ου μόνον Χριστιανούς, αλλά και Εβραίους και Μουσουλμάνους. Επομένως δεν δύναται να επιτραπή εις κληρικούς να μετέχωσι του Σωματείου τούτου. Θεωρώ δε άξιον καθαιρέσεως πάντα κληρικόν συμμετέχοντα του Σωματείου τούτου, τούτο δε πρέπει να διακηρυχθεί. …Ομοφώνως δε και ομοψύχως άπαντες οι Ιεράρχαι της Εκκλησίας της Ελλάδος, εγκρίνοντες τα ανωτέρω, αποφαινόμεθα ότι η Μασσωνία είναι όλως ασυμβίβαστος προς τον Χριστιανισμόν και ότι δέον τα πιστά της Εκκλησίας τέκνα, όπως απέχωσι του Μασσωνισμού».[…] [7].

Καταδικαστικές αποφάσεις για την μασονία από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος ελήφθησαν όχι μόνο το 1933 αλλά και το 1972 και 1996. Για την πρώτη καταδικαστική απόφαση της Ιεράς Συνόδου το 1933, οι Ιεράρχες στηρίχθηκαν επίσης -πέραν των άλλων σοβαρών στοιχείων- στα κείμενα της Προκαταρτικής Επιτροπής, οι εργασίες της οποίας έλαβαν χώρα στην Ι.Μ. Βατοπεδίου το 1930. Σε αυτήν την Προκαταρτική Επιτροπή ήταν καταλυτική η παρέμβαση του Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς έναντι του επικίνδυνου φαινομένου της Μασονίας. Ο Άγιος Νικόλαος Αχρίδας τοποθετήθηκε με τα ακόλουθα λόγια [8]:

«Τὸ ζήτημα τοῦ Ἐλευθέρου Τεκτονισμοῦ. Ἡ Μεγάλη Ἐκκλησία Κωνσταντινουπόλεως ἐσημείωσεν ἐν τῷ Καταλόγῳ αὐτῆς αἱρέσεις τινὰς ὀνομαστί, ὡς τὸν Οὐνιτισμόν, Χιλιασμὸν κ.τ.λ., ἀλλ’ ὁ Μασωνικὸς κίνδυνος ὑπερβαίνει πάντας, καὶ δυστυχῶς ἱκανοὶ τῶν διανοουμένων εἶνε συνδεδεμένοι μετ΄ αὐτοῦ. Οὗτος εἶνε ὁ νέος Ἀρειανισμὸς καὶ ἐνώπιον ἡμῶν πρόκειται μέγας ἀγών, ὃν ὀφείλομεν ἄνευ φόβου νὰ ἀναλάβωμεν ἐν ὀνόματι τοῦ Θεοῦ. Ὁ μεγαλύτερος κίνδυνος τοῦ Χριστιανισμοῦ ἐν τῷ κόσμῳ δὲν εἶνε ὁ Μπολσεβικισμὸς ἢ ἄλλο τι, ἀλλ’ ὁ Τεκτονισμός, διότι εἶνε ἐχθρὸς ἐξωτερικὸς καὶ ἐσωτερικός. Ἡμεῖς λέγομεν ὅτι ἡ Χριστιανικὴ Θρησκεία εἶνε ἡ Θρησκεία, ἡ μόνη Θρησκεία, καὶ ἡ Ὀρθοδοξία ἡ μόνη ἀληθής, αὐτοὶ δ’ ἀρνοῦνται τὸ Εὐαγγέλιον καὶ τὸν Χριστόν, θέτοντες αὐτὸν ἐν ἴσῃ γραμμῇ πρὸς τὸν Μωϋσῆν, τὸν Βούδδαν, τὸν Μωάμεθ».

Αυτόν τον κίνδυνο που αναγνώρισε ο Άγιος του Θεού Νικόλαος Αχρίδας και τον σηματοδότησε ως τον μεγαλύτερο εχθρό και πολέμιο της Πίστης μας, αυτόν τον βέβηλο μασονισμό εγκολπώθηκε ο Μελέτιος Μεταξάκης, αυτή η τραγική φιγούρα που επέφερε πολλά δεινά (σχίσμα) στην Εκκλησία, όπως του καταλογίζει ο Άγιος Γέροντας Φιλόθεος Ζερβάκος. 

Να μην λησμονήσουμε ότι ο ευρωπαΐζων, ριζοσπάστης, και πρόξενος Σχίσματος, Μελέτιος Μεταξάκης, πολέμησε τον γλυκύτατο Άγιο της Ορθοδοξίας μας, τον Άγιο Νεκτάριο. Γράφει σχετικά ο μακαριστός Χαράλαμπος Βασιλόπουλος: «Πολύ κατέτρεξε τον Άγιο Νεκτάριο και ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Μελέτιος Μεταξάκης. Αυτός διετέλεσε και Οικουμενικός Πατριάρχης και Πατριάρχης Αλεξανδρείας. Αυτός ο δυστυχής ήτανε μασώνος μοντέρνος, νεωτεριστής και έκαμε πολύ κακό στην Εκκλησία. Αυτός ήταν και κατά του μοναχισμού. Όταν ο Άγιος αγωνιζόταν με τόσες δυσκολίες να κτίση το Μοναστήρι, επήγε και τον απέτρεπε …;

– Τί κάνεις εδώ; Μοναστήρι κτίζεις τώρα; Δεν βλέπεις ότι τόσα εξωκκλήσια γύρω εδώ ερήμωσαν; Δεν είναι για Μοναστήρια στη σημερινή εποχή. Ο Πενταπόλεως όμως εξηκολούθησε και έγινε το Μοναστήρι και άλλα πολλά κατόπιν, ώστε η Αίγινα σήμερον να έχη τα περισσότερα Μοναστήρια. Το προείπεν ο Άγιος: «Θα γίνη, είπεν, η Αίγινα το Άγιον Όρος των Μοναζουσών». Και ήδη έχει εννέα Μοναστήρια γυναικών.

Αλλά και ποία διαφορά στο τέλος των δύο Ιεραρχών.

Ο Μεταξάκης, που έκαμε τόσα εις βάρος της Ορθοδοξίας, είχεν οικτρόν τέλος. Τον βρήκαν ένα πρωί κάτω από το κρεββάτι του νεκρόν και με την γλώσσαν του έξω. Αυτήν ακριβώς την γλώσσαν, που έλεγε αυτά στον Άγιο και τόσα εις βάρος της Ιεράς Παραδόσεως και της Ορθοδόξου Εκκλησίας!

Εξ αντιθέτου, ο Πενταπόλεως, που έμεινε πιστός εις την Ι. Παράδοσιν και υπέμεινε τους πειρασμούς και διώξεις, είχεν άγιον τέλος και σήμερον τιμάται, όχι μόνον από το Πανελλήνιον αλλά και από όλην την Υδρόγειον» [9].

Η ευθύνη πέφτει στο ποίμνιο. Ας αποφασίσει ποιους θα εμπιστευτεί και με ποιανού το μέρος θα είναι. Με τους Αγίους ή με αυτούς που πολέμησαν τους Αγίους και μυήθηκαν στον μασονισμό, αρνούμενοι την μοναδικότητα της Ορθοδοξίας ως της μόνης σώζουσας αλήθειας; Ας μην λησμονήσει το ποίμνιο ότι η απόφασή του θα έχει αντίκτυπο στην υπόθεση της σωτηρίας της αθάνατης ψυχής του.

• [1] https://www.patriarchateofalexandria.com
• [2] https://www.patriarchateofalexandria.com
• [3] https://www.orthodoxianewsagency.gr
• [4] https://katanixi.gr/
• [5] https://katanixi.gr/
• [6] https://katanixi.gr
• [7] https://www.entaksis.gr
• [8] https://www.impantokratoros.gr
• [9] https://tasthyras.wordpress.com

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: ΚΑΤΑΝΙΧI

Δείτε σχετικά:
– Η Μασονία, οι Πατριάρχες και ο μασονικός Οικουμενισμός
– Η Μασονία και οι Πατριάρχες. H μασονική προώθηση του Οικουμενισμού (2ον)
– Η Μασονία και οι Πατριάρχες. Η μασονική προώθηση του Οικουμενισμού (3ον)
– π.Σεραφείμ μοναχός, Η Μασονία & ο διαθρησκ. συγκρητισμός (Α΄) [ΒΙΝΤΕΟ 2017]
– Η Μασονία & ο διαθρησκ. συγκρητισμός (Β΄) [ΒΙΝΤΕΟ 2017]
– Κατάλογος αντιμασονικών ομιλιών και κειμένων του οσιολ. Μοναχού Σεραφείμ (Ζήση)