Της Ολυμπίας
αποκλειστικά για την katanixi.gr

«Θεωρία τοῦ Θεοῦ σημαίνει θέα τοῦ Θεοῦ» (Ἱερομονάχου π. Γεωργίου Καψάνη Γρηγοριάτου)

Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr

ΙΓ΄ Μέρος

Σύμφωνα μέ τό λόγο τοῦ μακαριστοῦ π. Γεωργίου Καψάνη ὁ ἄνθρωπος βιώνει πραγματικά τήν «Θεία Χάρη» μόνο ὅταν: “Ἀρχίζει νά γεύεται τήν γλυκύτητα τῆς κοινωνίας τοῦ Θεοῦ, νά γνωρίζει ἐκ πείρας τό «γεύσασθε καί ἴδετε ὅτι χρηστός ὁ Κύριος· μακάριος ἀνήρ, ὅς ἐλπίζει ἐπ’ αὐτόν» (Ψαλμός 33, 9). (14)

Δοκιμάσατε διά τῆς πείρας σας καί πείσθητε διά τῶν πραγμάτων περί τοῦ ὅτι εἶναι ἀγαθός, ἐπίσης εἶναι εὐεργετικός, ἀλλά καί προστάτης τῶν ἐπικαλουμένων Αὐτόν, ὁ Κύριος.

Μακάριος εἶναι ὁ ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος ἐλπίζει εἰς αὐτόν”.

Γιά μᾶς τούς Ὀρθοδόξους Χριστιανούς ὁ Θεός δέν εἶναι ἰδέα, κάτι πού τό σκεπτόμαστε μόνο ἤ γιά τό ὁποῖο συζητοῦμε ἤ διαβάζουμε.

Ἀλλά εἶναι Πρόσωπο, μέ τό Ὁποῖο ἐρχόμαστε σέ ζωντανή καί προσωπική κοινωνία, κάτι πού τό ζοῦμε, τοῦ Ὁποίου λαμβάνουμε ἐμπειρία.

Τότε βλέπουμε τί μεγάλη καί ἄρρητη καί ἀνέκφραστη εὐτυχία εἶναι νά ἔχουμε τόν Χριστό μέσα μας καί νά εἴμαστε Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί. Πολύ βοηθεῖ τούς Ὀρθοδόξους πού εἶναι στόν κόσμο, μέσα στίς διάφορες μέριμνες καί ἀπασχολήσεις τῆς κάθε ἡμέρας.

Νά προσπαθοῦν ὥστε νά βρίσκουν τουλάχιστον λίγα λεπτά ἡσυχίας γιά νά ἀσκοῦνται ἀδιάλειπτα στήν εὐχή: «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ ἐλέησόν με τόν ἁμαρτωλόν».

Τούς ἁγιάζουν βέβαια κι’ ὅλες οἱ κατά Θεόν ἐργασίες καί καθήκοντα, ὅταν γίνονται ταπεινά καί μέ ἀγάπη.

Ὅμως χρειάζεται καί ἡ ἀδιάλειπτη προσευχή.

Σ᾿ ἕνα ἥσυχο δωμάτιο εἶναι καλό ἴσως μετά ἀπό κάποια μελέτη πνευματική ἤ ἀφοῦ ἀνάψουν τό καντήλι ἐμπρός στίς εἰκόνες καί θυμιάσουν ὅσο γίνεται μακρυά ἀπό θορύβους καί ἀπασχολήσεις!

Καί ἀφοῦ ἡσυχάσουν ἀπό ἄλλες σκέψεις καί λογισμούς, νά βυθίζουν τόν νοῦ τους στήν καρδιά λέγοντας τήν εὐχή «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ ἐλέησόν με τόν ἁμαρτωλόν».

Πόση εἰρήνη καί δύναμη ἀντλοῦν οἱ ψυχές μ᾿ αὐτήν τήν κατά Θεόν ἡσυχία!

Πόσο τίς ἐνισχύει καί στίς ὑπόλοιπες ὧρες τῆς ἡμέρας νά διατηροῦνται εἰρηνικές, χωρίς νεῦρα καί ἔνταση καί ἄγχος, ἀλλά νά ἔχουν ὅλες τίς δυνάμεις τους σέ ἁρμονία καί ἑνότητα!Μερικοί ἀναζητοῦν λίγη ψυχική ἡσυχία μέ τεχνητά μέσα σέ ἄλλους χώρους, πλανεμένους καί δαιμονικούς, ὅπως στίς ἀνατολικές λεγόμενες θρησκεῖες:

Προσπαθοῦν νά εὕρουν κάποια ἡσυχία μέ ἐξωτερικές ἀσκήσεις, διαλογισμό, καί ἄλλα, γιά νά ἐπιτύχουν κάποια ἰσορροπία ψυχῆς καί σώματος.

Τό λάθος εἶναι ὅτι σ᾿ ὅλα αὐτά ὁ πιστός ἄνθρωπος, πού προσπαθεῖ νά λησμονήσει τίς διάφορες σκέψεις καί τόν ὑλικό κόσμο, οὔτε εἰρηνεύει οὐσιαστικά, ἐπειδή δέν κάνει διάλογο μέ τόν ἀληθινό Θεό, ἀλλά ἕναν μονόλογο μέ τόν ἑαυτό του.

Καταλήγει δηλαδή πάλι στόν ἀνθρωποκεντρισμό καί ἀποτυγχάνει.

Ἔχουμε ἐμπειρίες τῆς θεώσεως;

Οἱ ἐμπειρίες τῆς θεώσεως εἶναι ἀνάλογες μέ τήν κάθαρση τοῦ ἀνθρώπου.

Ὅσο περισσότερο καθαρισθεῖ ὁ ἄνθρωπος ἀπό τά πάθη, τόσο ἀνώτερη ἐμπειρία λαμβάνει τοῦ Θεοῦ, βλέπει τόν Θεό, κατά τό «Μακάριοι οἱ καθαροί τῇ καρδίᾳ, ὅτι αὐτοί τόν Θεόν ὄψονται» (Ματθ. 5, 8).

Ὅταν ἀρχίζει ὁ ἄνθρωπος νά μετανοεῖ, νά ἐξομολογεῖται καί νά κλαίει γιά τίς ἁμαρτίες του, λαμβάνει τίς πρῶτες ἐμπειρίες τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ.

Τέτοιες δέ ἐμπειρίες εἶναι πρῶτα ἀπ’ ὅλα, τά δάκρυα τῆς μετάνοιας, πού φέρουν χαρά ἀνεκλάλητη στήν ψυχή, καί ἡ βαθειά εἰρήνη ἡ ὁποία ἀκολουθεῖ.

Γι᾿ αὐτό καί τό πένθος αὐτό γιά τίς ἁμαρτίες μας λέγεται “χαροποιόν πένθος”, ὅπως εἶπε ὁ Κύριος στούς Μακαρισμούς Του:

«Μακάριοι οἱ πενθοῦντες, ὅτι αὐτοί παρακληθήσονται» (Ματθ. 5, 4).

Μετά προχωρεῖ σέ ἀνώτερα στάδια:

Ὅπως εἶναι ὁ Θεῖος φωτισμός, μέ τόν ὁποῖο φωτίζεται ὁ νοῦς καί βλέπει μέ ἄλλη χάρι τά πράγματα, τόν κόσμο, τούς ἀνθρώπους.

Ἀγαπᾶ τότε ὁ Ὀρθόδοξος Χριστιανός τόν Θεό περισσότερο καί ἔρχονται ἄλλα δάκρυα, ἀνώτερα, πού εἶναι δάκρυα ἀγάπης γιά τόν Θεό!

Πού εἶναι πραγματικά δάκρυα Θείου ἔρωτος.

Ὄχι πιά γιά τίς ἁμαρτίες του, διότι ἔχει τήν βεβαιότητα ὅτι ὁ Θεός συγχώρησε τίς ἁμαρτίες του.

Τά δάκρυα αὐτά, πού φέρουν μεγαλύτερη εὐτυχία, χαρά καί εἰρήνη στήν ψυχή, εἶναι ἀνώτερη ἐμπειρία θεώσεως.

Ἀποκτᾶ μετά ὁ ἄνθρωπος τήν ἀπάθεια, τήν ζωή χωρίς τά διαβλητά πάθη, τίς ἐφάμαρτες ἀδυναμίες.

Καί εἶναι τότε εἰρηνικός καί ἀτάραχος σέ κάθε προσβολή ἐξωτερική, ἀπαλλαγμένος ἀπό ὑπερηφάνεια, μίσος, μνησικακία, σαρκικές ὀρέξεις.

– Αὐτό εἶναι τό δεύτερο στάδιο τῆς θεώσεως, τό καλούμενο “θεωρία”, κατά τό ὁποῖο ὁ ἄνθρωπος καθαρισμένος ἤδη ἀπό τά πάθη φωτίζεται ἀπό τό Ἅγιο Πνεῦμα, ἐλλάμπεται καί θεώνεται.

Θεωρία σημαίνει θέα.

Θεωρία τοῦ Θεοῦ σημαίνει θέα τοῦ Θεοῦ.

Γιά νά μπορεῖ ὅμως κανείς νά βλέπει τόν Θεό, πρέπει νά εἶναι θεωμένος ἄνθρωπος.

Ἄρα θεωρία τοῦ Θεοῦ σημαίνει θέωσις.

– Ὅταν μάλιστα καθαρισθεῖ τελείως, προσφερθεῖ τελείως στόν Θεό, τότε λαμβάνει καί τήν μεγαλύτερη στούς ἀνθρώπους ἐμπειρία τῆς θείας Χάριτος.

Ἡ ὁποία ἐμπειρία τῆς θείας Χάριτος κατά τούς Ἁγίους Πατέρας εἶναι ἡ θέα τοῦ ἀκτίστου φωτός τοῦ Θεοῦ.

Αὐτό τό ἄκτιστο φῶς τό βλέπουν οἱ πολύ προχωρημένοι στήν θέωση, ἐλάχιστοι σέ κάθε γενεά.

Τό βλέπουν οἱ Ἅγιοι τοῦ Θεοῦ, καί φαίνονται μέσα σ᾿ αὐτό, ὅπως ἄλλωστε εἰκονίζονται στίς ἅγιες εἰκόνες τους μέ τά φωτοστέφανα.

Στόν βίο τοῦ Ἁγίου Βασιλείου τοῦ Μεγάλου ἀναφέρεται ὅτι ὅταν ὁ Μέγας Βασίλειος προσευχόταν στό Κελλί του, τόν ἔβλεπαν οἱ ἄλλοι, ὅσοι βέβαια μποροῦσαν νά τόν δοῦν νά λάμπει ὅλος αὐτός καί τό Κελλί του
μέσα σ᾿ αὐτό τό ἄκτιστο φῶς τοῦ Θεοῦ, τό φῶς τῆς Θείας Χάριτος.

Στούς βίους πολλῶν Ἁγίων Νεομαρτύρων τῆς Πίστεώς μας, διαβάζουμε πώς ἀφοῦ οἱ Τοῦρκοι μετά ἀπό φρικτά βασανιστήρια κρεμοῦσαν τά σώματά τους στίς πλατεῖες τῶν πόλεων πρός ἐκφοβισμό τῶν λοιπῶν Χριστιανῶν, πολλές φορές τίς νύχτες φαινόταν ἕνα οὐράνιο φῶς νά τούς περιλάμπη.

Κι’ ἔλαμπε τόσο φανερά καί ἔντονα, πού οἱ ἴδιοι οἱ κατακτητές, ἐπειδή ἀποδεικνυόταν ἔτσι περίτρανα ἡ ἀλήθεια τῆς Πίστεώς μας, διέτασαν καί τά κατέβαζαν, ὥστε νά μήν ντροπιάζονται στούς Χριστιανούς.

Καί οἱ ὁποῖοι ἔβλεπαν πῶς ὁ Θεός δόξαζε τούς Ἁγίους Μάρτυρές Του”.

Καί σήμερα ἀποδεικνύεται τό ἴδιο περίτρανα ἡ ἀλήθεια τῆς ὈρθοδόξουΠίστεώς μας, ἀρκεῖ νά πιστεύουμε ἀληθινά καί νά τήν ὁμολογοῦμε μέ θάρρος, ὥστε πράγματι καί ἐμεῖς νά ποθήσουμε τήν βιωματική «Θεία Χάρη» γιά νά μοιάσουμε στούς Μάρτυρες τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ.

Ἀμήν, γένοιτο!

Συνεχίζεται…

  • 14. Ἡ θέωσις, ὡς σκοπός τῆς ζωῆς τοῦ ἀνθρώπου. Ἀρχιμ. Γεωργίου Καψάνη Καθηγουμένου Ἱ. Μ. Ὁσίου Γρηγορίου Ἁγ. Ὄρους.Ἔκδοσις Ἱερᾶς Μονῆς Ὁσίου Γρηγορίου, Ἅγιον Ὄρος. https://www.imaik.gr/?p=6627

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: https://bit.ly/2WldGra

Δείτε σχετικά:
– Η βιωματική «Θεία Χάρις» (Μέρος, Α΄Β΄Γ΄Δ΄Ε΄ΣΤ΄Ζ΄Η΄Θ΄, Ι΄, ΙΑ΄, ΙΒ΄)