Άρθρο της Ελένης Καμπούρη

Σας αγαπάμε γι’ αυτό που είστε και γιατί υπάρχετε στην ζωή μας…

Ο βασικός κορμός ενός πολιτισμένου και με ηθικές αξίες κράτους, θα έπρεπε να είναι ένα εκπαιδευτικό σύστημα, το οποίο δεν θα παρέχει μόνο στείρα γνώση αλλά θα διδάσκει και τις ηθικές αξίες της ζωής. Το ίδιο ισχύει και για εμάς τους γονείς αλλά και για όλους όσοι εμπλέκονται στην εκπαιδευτική διαδικασία. Είναι όμως έτσι;

Ξεκινώντας από τα βασικά και τα αυτονόητα, θα πρέπει να πούμε ότι το σχολείο είναι χώρος μάθησης και εκπαίδευσης και όχι ένας χώρος προπαγάνδας πολιτικής, οπαδικής, φυλετικής, κοινωνικής κτλ. Η κοινή λογική επιτάσσει την ηθική και αξιοπρεπή εκπαίδευση των παιδιών, η οποία δεν πρέπει να παραβιάζεται γιατί εξυπηρετεί όχι απλώς το γενικό καλό αλλά κυρίως την ψυχική ισορροπία του μαθητή. Τι γίνεται όμως όταν μια ολόκληρη κοινωνία έχει μπει στην εντατική και παραπαίει, με τις ευλογίες του κράτους και την ανοχή της διοικούσας Εκκλησίας;

Γνωρίζουμε άραγε εμείς οι γονείς ότι με το να ανεχόμαστε και να μην διαμαρτυρόμαστε για την φαυλότητα που βλέπουμε γύρω μας, είναι σαν να την ενθαρρύνουμε; Αν συνεχίσουμε να κρατούμε τέτοια στάση θα είμαστε συνένοχοι σε οποιαδήποτε δυσλειτουργική συμπεριφορά υιοθετήσει το παιδί μας και σε λίγο καιρό θα βρούμε μπροστά μας τα ολέθρια αποτελέσματα. Τέλος πια στις αυτοκτονίες παιδιών.

Έτσι λοιπόν κάπου εδώ θα αναφερθούμε και στο αιώνιο θέμα των Πανελλαδικών εξετάσεων που λανθασμένα κάποιοι θεωρούν ότι είναι το παν στην ζωή του εφήβου. Για όλα αυτά τα παιδιά τα οποία δεν πέρασαν πουθενά ή δεν πέρασαν στην σχολή της επιλογής τους. Που νιώθουν ενοχές γιατί δεν ικανοποίησαν τις δικές τους προσδοκίες αλλά και των γονιών τους. Που νιώθουν ότι απέτυχαν και πιστεύουν ότι είναι δακτυλοδεικτούμενα.

Αχ γλυκά μας παιδιά! Η ζωή είναι μπροστά σας! Στα 18 του κανείς δε μπορεί να θεωρηθεί ούτε αποτυχημένος, ούτε επιτυχημένος. Δεν χρειάζεται να απογοητεύεστε με την αστοχία σας σε ένα στρεβλό, νοσηρό και άδικο σύστημα επιλογής εισακτέων στα ΑΕΙ της χώρας, αυτό των Πανελλαδικών εξετάσεων. Όταν “αποτυγχάνει” κανείς σε μια τέτοια ιδιόμορφη διαγωνιστική διαδικασία είναι ανόητο να νομίζει ότι η ζωή του πάει στράφι και δεν έχει κανένα μέλλον. Δεν δικαιώνεται ο αγώνας μέσα από μία εξέταση κάποιων λίγων ωρών όπου εκεί μπορούν να συμβούν πολλά απρόοπτα. Η πίεση, το άγχος και η κούραση παραμονεύουν στην γωνία για να σας αρπάξουν και να σας διαλύσουν.

Θα σας δοθούν μελλοντικά πολλές ευκαιρίες για να γνωρίσετε τι σας εκφράζει πραγματικά και τι είναι αυτό που πραγματικά συμφέρει την ψυχή σας. Ας μην ξεχνάμε πόσοι άνθρωποι, άλλο αντικείμενο σπούδασαν και τελικά άλλη καριέρα ακολούθησαν. Δεν χρειάζεται απογοήτευση και αποθάρρυνση διότι υπάρχουν πολλαπλές επιλογές στο τι θα ακολουθήσει ο κάθε άνθρωπος, και σαν αντικείμενο ενδιαφέροντος και σαν τρόπο επίτευξης. Αρκεί η πορεία σας στις σπουδές, στην δουλειά, στην οικογένεια και στην ζωή γενικότερα, να είναι θεάρεστη. Αυτό έχει μόνο σημασία. Να αρέσουμε στον Θεό.

Εμπιστευτείτε τον εαυτό σας, στους γονείς σας/κηδεμόνες σας που σας νοιάζονται και σας αγαπούν. Γιατί εμείς οι γονείς παρόλο που κάνουμε συνέχεια λάθη και πιθανόν κάποιες φορές σας πληγώνουμε, το κάνουμε άθελα μας. Σας αγαπάμε γι’ αυτό που είστε και γιατί υπάρχετε στην ζωή μας. Συγχωρέστε μας όταν σας απογοητεύουμε ή σας πιέζουμε άθελά μας. Θέλουμε μόνο το καλό σας και γι’ αυτό αγωνιζόμαστε. Το μόνο που θέλουμε είναι να είστε υγιή και ευτυχισμένα και γι’ αυτό μερικές φορές κάνουμε σπασμωδικές κινήσεις οι οποίες μπορεί να σας ενοχλούν. Όπως προσπαθείτε εσείς να βελτιωθείτε, το ίδιο κάνουμε κι εμείς. Κι εμείς υπήρξαμε νέοι κάποτε και κατανοούμε τις αγωνίες σας. Κι εμείς κάναμε λάθη όπως εσείς. Αν ακουμπήσουμε τις αγωνίες μας στο πετραχήλι ενός σωστού πνευματικού και στην αγάπη του Κυρίου μας, είναι σίγουρο ότι όλα θα αρχίσουν να βελτιώνονται. Η Παναγία μας θα μας βοηθήσει όλους διότι κι αυτή Μάνα είναι. Η Μάνα όλων μας.

Και κάπου εδώ μπαίνει ο καταλυτικός ρόλος του γονιού ή του κηδεμόνα όπου πρέπει να δώσει στο παιδί του να καταλάβει ότι η ζωή είναι μία συνεχόμενη πορεία από την ανακάλυψη των θέλω μας, των αναγκών μας και των ονείρων μας, μέσα από εμπειρίες και ευκαιρίες ευχάριστες ή δυσάρεστες.

Τι μεγάλη ευθύνη έχουμε εμείς οι γονείς! Πρέπει να στεκόμαστε ψυχικά και προσευχητικά δίπλα στα παιδιά μας και να τα εμψυχώνουμε, να τα καθοδηγούμε ορθά και να τους δώσουμε να καταλάβουν τι πραγματικά τους ενδιαφέρει και τους γεμίζει, χωρίς να τα γεμίζουμε άγχος. Δεν πρέπει να τα καθοδηγούμε εμμονικά σύμφωνα με τις δικές μας προτιμήσεις ή απωθημένα.

Βέβαια αυτό δεν γίνεται ξαφνικά την τελευταία στιγμή, που το παιδί πρέπει να διαλέξει ποια κατεύθυνση θα ακολουθήσει αλλά είναι ένας συνεχόμενος αγώνας και προσπάθεια από εμάς, να είμαστε μαζί του και πλάϊ του από την πρώτη μέρα και όχι απέναντί του επικριτικά και εκβιαστικά, έτσι ώστε το παιδί να νιώθει ηρεμία, ασφάλεια και στήριξη. Όλα από την οικογένεια ξεκινούν κι εκεί καταλήγουν. Θέλει προσευχή, προσοχή και διάκριση!

Είναι συνήθως σπάνιο ένα παιδί στην άγουρη ηλικία των 17-18 χρόνων να γνωρίζει ακριβώς τι θέλει να κάνει στη ζωή του, τι θέλει να σπουδάσει ή να διεκδικήσει. Ιδιαίτερα στις μέρες μας που τα παιδιά βομβαρδίζονται από πολλαπλά ερεθίσματα και νιώθουν σαν χαμένα. Τα αγαθά κόποις κτώνται και γι’ αυτό τίποτα δεν έρχεται ξεκούραστα και χωρίς αγώνα. Αυτό θα έπρεπε να το κατανοήσουμε πρώτοι εμείς οι γονείς για να μπορέσουμε να το μεταλαμπαδεύσουμε στα παιδιά μας. Μόνο με σκληρή δουλειά και ισχυρή θέληση μπορεί κάποιος να κυνηγήσει το όνειρό του. Αυτό είναι το ανθρώπινο. Τα υπόλοιπα τα αναλαμβάνει ο Κύριός μας σύμφωνα με το συμφέρον της ψυχής μας. Μην απογοητεύεστε παιδιά από την οποιαδήποτε «αποτυχία» γιατί ποτέ δεν ξέρετε ποιο είναι το σχέδιο του Κυρίου μας για την ζωή σας.

Προς όλα τα παιδιά, λοιπόν, που δεν πέρασαν σε κάποια σχολή και δε θα δουν σήμερα «κρεμασμένα» στα σόσιαλ τα συγχαρητήρια των γονιών τους, να θυμάστε ότι κανείς δεν μπορεί να σας βάλει στο περιθώριο. Η κοινωνία, η Πολιτεία ή μερίδα του κλήρου μπορεί να μην ικανοποιεί την ψυχή σας αλλά εμείς οι γονείς θα είμαστε πάντα δίπλα σας και θα σας στηρίζουμε. Σε ό,τι στρεβλό ή περίεργο βρεθεί μπροστά σας. Την Ευχή στο στόμα και στην ψυχή σας και την ελπίδα σας στο Άγιο Τριαδικό Θεό. Μαζί θα τα καταφέρουμε!

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: ΚΑΤΑΝΙΧI

Δείτε σχετικά:
– Οι πανελλαδικές αλλιώς
– Φτάνει πια με τον Καιάδα