Άρθρο του Ελευθέριου Ν. Κοσμίδη

Έμπονος σχολιασμός με αφορμή το εξαιρετικό κείμενο που έγραψε ο ιατρός κ. Φώτης Μιχαήλ

Εξαιρετικό γιατρέ μου!

Μετά το ΟΧΙ στο δημοψήφισμα Τσίπρα που έγινε ΝΑΙ (χωρίς καμία διάθεση σύγκρισης με τα ηρωικά ΟΧΙ που αναφέρονται), ο νεοέλληνας, έρμαιο των παθών του, απογυμνώθηκε και από το τελευταίο φύλλο συκής που κάλυπτε την αμετανοησία του.

Έτσι μας βρήκαν η προδοσία των Πρεσπών, ο ακαταδίωκτος υγειονομικός ολοκληρωτισμός, η προδοσία του Αιγαίου, η «σωστή πλευρά της Ιστορίας» στο Ουκρανικό, η επιλεκτική τύφλωση της κυβέρνησης στα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας των ισχυρών του κόσμου στο όνομα της ειρήνης, και το χειρότερο όλων… η προδοσία της πίστεως των ταγών της Εκκλησίας, η οποία φέρνει με φορά τον Οικουμενισμό στην Ορθοδοξία.

Νομίζω πως το (ρητορικό;) ακροτελεύτιο ερώτημα σου… απαντιέται.

Η κοινωνική σήψη από την αμαρτία της ζηλοφθονίας και της φιλαρχίας, η κατάρα αυτού του έθνους που έφτασε στις μέρες μας να είναι ένα κακόγουστο ανέκδοτο: «Να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα», έχει εξαπλωθεί σαν γάγγραινα στο DNA του λαού.

Και επειδή η Ιστορία επαναλαμβάνεται, τα δεινά που έρχονται θα είναι ανάλογα της αποστασίας μας από το θέλημα του Θεού…

(ΥΓ. Ο εξαίρετος γιατρός, διαβάζοντας το πρωτότυπο σχόλιο μας έστειλε μια απάντηση γεμάτη ελπίδα: «Ὁ Θεός, ὅταν κινδυνεύει ἡ Πατρίδα, στέλνει Ἥρωες καί ὅταν πολεμᾶται ἡ Πίστις, ἀναδεικνύει Ἁγίους. Ἡ Ἑλλάδα θαρρῶ πώς ἔχει ἀφανεῖς ἐφεδρεῖες καί ἀπό τούς δύο».

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο του εδώ και μερικά χαρακτηριστικά αποσπάσματα στη συνέχεια).

—————————-

28η Ὀκτωβρίου 2024: Ὧρες αὐτοκριτικῆς

Γράφει ὁ Φώτης Μιχαήλ, ἰατρός

«Τό ΟΧΙ γιά τήν φυλή μας δέν εἶναι μία ἁπλῆ λέξη. Οὔτε εἶναι κάτι, πού ἀπό στόματος Ἑλλήνων λέχθηκε γιά πρώτη φορά στίς 28 Ὀκτωβρίου τοῦ 1940.

Τό ΟΧΙ εἶναι ὁ ἀλάνθαστος καί σταθερός βηματοδότης τῆς ἀργόσυρτης ἱστορικῆς μας διαδρομῆς, ἐδῶ καί τρεισήμισι χιλιάδες χρόνια.

Ποιός μπορεῖ νά ξεχάσει τό ΟΧΙ τῶν Θερμοπυλῶν, τῆς Σαλαμίνας καί τοῦ Μαραθῶνα ἀπέναντι στόν Πέρση εἰσβολέα;

(..)

Ποιός τολμᾶ νά αὐθαδιάσει περιφρονῶντας τό ΟΧΙ τοῦ Παύλου Μελᾶ, τοῦ καπετάν Ἄγρα, τοῦ καπετάν Γιάννη Ράμναλη, τοῦ Γερμανοῦ Καραβαγγέλη στά σχέδια τοῦ πανσλαβισμοῦ σέ βάρος τῆς Μακεδονίας μας;

(..)

Ποιός δέν συγκινεῖται καί δέν δακρύζει μπροστά στό ΟΧΙ τοῦ Βορειοηπειρώτη ἥρωα Κωνσταντίνου Κατσίφα ἀπέναντι στήν ἀμφισβήτηση τῆς Ἑλληνικότητας τῆς Βορείου Ἠπείρου;

Ἡ Ἱστορία τοῦ Γένους μας εἶναι μιά ἀτέλειωτη σειρά ἀπό ΟΧΙ.

Μεγαλειώδη καί ἔνδοξα ΟΧΙ τῆς Ἐθνικῆς μας Ἱστορίας, ἀλλά ταυτόχρονα καί ἀναρρίθμητα ἀγωνιστικά καί θεάρεστα ΟΧΙ τῆς Ἐκκλησιαστικῆς μας ἐπίσης Ἱστορίας ἀπέναντι στήν ἁμαρτία καί τήν αἵρεση.

Ἀπό τήν εὐλογημένη ἐκείνη ἱστορική περίοδο, πού ἡ Ὀρθοδοξία συναντήθηκε μέ τήν Ἑλληνικότητα καί ζυμώθηκαν μαζί στόν ἄρτο τῆς Ρωμηοσύνης, τό ΟΧΙ τό Ἀρχαιοελληνικό ξεπετάχτηκε ἀπό τά χαρακώματα τῶν μαχῶν γιά τήν Ἐλευθερία, καί πέρασε, μέσῳ τῶν Ἁγίων μας Πατέρων, τό ἴδιο δυνατό καί στά πεδία τῶν μαχῶν γιά τήν Πίστη. ὍποιουςἝλληνες Πατέρες τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἀνατολῆς καί νά μελετήσεις, θά δεῖς ὅτι τό ΟΧΙ εἶναι τό κέντρο τῆς ζωῆς τους. Τό ΟΧΙ στήν ἁμαρτία καί στήν αἵρεση. Τό εἶπαν καί μαρτύρησαν. Τό βροντοφώναξαν καί ὁ Θεός τῆς Ἀληθείας τούς ἐδόξασε.

Μήπως δέν ἀντέταξε τό ΟΧΙ ὁ Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος στήν φαυλότητα τοῦ παλατιοῦ;

Μήπως δέν ἄστραψε τό ΟΧΙ τοῦ Ἁγίου Νικολάου πάνω στά μάγουλα τοῦ Ἀρείου;

Μήπως δέν εἶπε τό ΟΧΙ στούς θρόνους τούς αἱρετικούς καί ὁ Γρηγόριος ὁ Θεολόγος;

Μήπως δέν τό εἶπε τό ΟΧΙ, τό μέγα καί μοναδικό ἐκεῖνο ΟΧΙ στόν πάπα καί στούς «δικούς μας» ἑνωτικούς, ὁ μακάριος ἐκεῖνος ἀνήρ, ὁ Μᾶρκος ὁ Εὐγενικός, στήν Φερράρα τῆς Ἰταλίας;

(..)

Μήπως δέν ἦσαν οἱ θρυλικοί Μητροπολίτες Λεωνίδας Παρασκευόπουλος καί Αὐγουστῖνος Καντιώτης, πού βροντοφώναξαν τό ΟΧΙ στήν γερμανική θηριωδία, ταΐζοντας μέ τά σισσίτια χιλιάδες Ἑλληνόπουλα καί σώζοντάς τα ἀπό τήν πεῖνα στήν καρδιά τῆς Κατοχῆς;

Ἤ μήπως δέν ἦσαν ὅλοι οἱ νεοφανεῖς Ἅγιοί μας, Παΐσιος, Πορφύριος, Ἰάκωβος, Εὐμένιος, Ἀμφιλόχιος κ.ἄ πού βροντοφώναξαν τό ΟΧΙ στήν ὑποδούλωση τῆς Πατρίδας μας στήν ἁμαρτία, στήν ἀνηθικότητα καί στήν παναίρεση τοῦ οἰκουμενισμοῦ;

Ἐν κατακλείδει ὀφείλουμε νά ἀναρωτηθοῦμε:

Ἡ σημερινή ἐπέτειος τοῦ ΟΧΙ τῆς 28ης Ὀκτωβρίου 1940, μᾶς βρίσκει ἄραγε ἀξίους ἀπογόνους ὅλων αὐτῶν τῶν Ἡρώων καί τῶν Ἁγίων;»

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: ΚΑΤΑΝΙΧI