Γράφει ο “Παρακαταθικός”

Τα περασμένα μεγαλεία μας λησμονιούνται στο πέρασμα των αιώνων

Η λησμοσύνη του κόσμου 

Το να ξεχνάει ο κοσμικός άνθρωπος γίνεται αποδεκτό ως φυσιολογικό φαινόμενο, σαν μια δεδομένη πραγματικότητα την οποία σιγά σιγά την εμπεδώνουν και οι νέες γενιές ως τέτοιο (φυσιολογικό φαινόμενο).

Κάποιοι αγνοούν και κάποιοι δεν γνώρισαν ποτέ το ειλικρινές νοιάξιμο, που χτίζει παραδόσεις, οικογενειακές, κοινωνικές… εθνικές.

Οι εθνικές επέτειοι, οι ημέρες μνήμης, τα μνημόσυνα, όλα έχουν να κάνουν με το πώς χτίζεται μέσα μας και πώς καλλιεργείται η ανάγκη του να θυμόμαστε, να τιμούμε.

Η μνήμη των Ορθοδόξων 

Στην Ορθοδοξία η προσευχή, η μεγαλύτερη ελεημοσύνη, το Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με και το «Υπεραγία Θεοτόκε σώσον με» με το κομποσχοίνι, είναι η καθημερινή άσκηση της μνήμης. 

Μνήμη πρώτα των ευεργεσιών του Θεού, έπειτα των μελών της οικογένειάς μας και στη συνέχεια ο ευρύτερος κύκλος των συγγενών και των γνωστών, φίλων και εχθρών. 

Ανατινάζει την λογική του κοσμικού ανθρώπου η αυθόρμητη ανάγκη του ορθοδόξου Χριστιανού η μνημόνευση εξίσου των ζωντανών και των κεκοιμημένων.

Η μνημόνευση του ονόματος του Επισκόπου κατά τη Θεία Λειτουργία

Η μνημόνευση του ονόματος του Επισκόπου από τον Λειτουργό Ιερέα συμβολίζει την ενότητα της πίστεως του ίδιου και του πιστού λαού με τον Επίσκοπο, η οποία μέσω της Αποστολικής Διαδοχής διασώζει την αλήθεια στην Ορθοδοξία και την καθιστά την μόνη αληθινή πίστη, τον αποκλειστικό δρόμο προς την Σωτηρία της ψυχής.

Η Αγία Γραφή, οι Ιεροί Κανόνες της Εκκλησίας που διατυπώθηκαν συνοδικά, είτε υπό των Αποστόλων είτε υπό των Αγίων Πατέρων, και η Ιερή μας Παράδοση, γραπτή και προφορική, διασώζουν το ήθος της Εκκλησίας, διαφυλάττουν την ευσέβεια. 

Η πρόβλεψη των Ιερών Κανόνων περί της διακοπής μνημόνευσης του ονόματος του Επισκόπου για λόγους πίστεως από συνεπισκόπους του ή από κληρικό θα πρέπει να μας προβληματίσει όλους.

Η μνημόνευση του ονόματος του Επισκόπου στη Θεία Λειτουργία και στις λοιπές ακολουθίες της Εκκλησίας δεν είναι απροϋπόθετη. Προϋπόθεση είναι ο Επίσκοπος να ορθοτομεί.

Η παναίρεση του Οικουμενισμού και η Αποτείχιση ως έσχατο μέσο Ορθόδοξης αντίστασης

Η αλήθεια της πίστεως, η ανόθευτη συνέχειά της δια μέσου των αιώνων είναι για εμάς του Ορθόδοξους Χριστιανούς απαράβατος όρος.

Οι παλαιότερες αιρέσεις επιχειρούσαν να αλλοιώσουν ευθέως σημεία της διδασκαλίας της Εκκλησίας σχετικά με την εκπόρευση του Αγίου Πνεύματος, τις φύσεις του Κυρίου, την αειπαρθενία της Θεοτόκου κ.α.

Ο Οικουμενισμός είναι συνονθύλευμα αιρέσεων και επιχειρεί να αλλοιώσει το φρόνημα του πιστού λαού συθέμελα.

Η Αποτείχιση από Επισκόπους που υπηρετούν την παναίρεση του Οικουμενισμού, είναι το έσχατο όπλο αντίστασης, ορθόδοξης ομολογίας και αγώνα.

Τα στρατόπεδα είναι σαφή και το όριο ξεκάθαρο. Το διακύβευμα είναι η αλήθεια της πίστεως. 

Το Ιστολόγιο Κατάνυξη από την δημιουργία του στηρίζει τον αγώνα του ιδρυτή της μακαριστού και ομολογητή πρωτοπρεσβυτέρου π. Νικολάου Μανώλη. 

Στέκεται στο πλευρό του ομότιμου καθηγητή Πατρολογίας Α.Π.Θ. και ομολογητή πρωτοπρεσβυτέρου π. Θεοδώρου Ζήση. Καταγγέλλει τα οικουμενιστικά έκτροπα, καθίσταται η ήρεμη δύναμη, η φωνή της Αγιοπαράδοτης και Ιεροκανονικής Αποτείχισης στον κόσμο.

Δεν είναι ο λόγος μας απέναντι στον λόγο του Πατριάρχη Βαρθολομαίου, αλλά ο λόγος του απέναντι στη διδασκαλία των Αγίων Πατέρων της Εκκλησίας.

Το θαυμαστό σημείο που αξιώθηκε ο Γέροντάς μας κατά την κοίμηση του, δεν μπορεί να το προσπεράσει κανείς. 

Γιατί είναι σαν να προσπερνά το θέλημα του Κυρίου…

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: ΚΑΤΑΝΙΧI