Άρθρο του Ελευθέριου Ν. Κοσμίδη

Κατήχηση και κηρύγματα υπέρ των κειμένων της ψευδοσυνόδου ή νέα ψυχολογική επιχείρηση χειραγώγησης των πιστών;

Θα μπορούσε να αποτελέσει υπόθεση ερευνητικής δημοσιογραφικής έρευνας προς επαλήθευση: «Εάν η επιστήμη, η κυβέρνηση, η Ιερά Σύνοδος στην Ελλάδα του 2025, δώσει μια οδηγία ή νομοθετήσει για ένα κρίσιμο θέμα, ο λαός μπορεί να αντιδράσει;».

Εμείς καθηκόντως θα περιορίσουμε την ερώτηση σε ζητήματα πίστεως: «Εάν μία Σύνοδος αποφανθεί για ένα ζήτημα ο λαός μπορεί να αντιδράσει ή πρέπει να υπακούσει;».

Μοιραία κάθε καλοπροαίρετος πιστός θα πρέπει να ανατρέξει στην Εκκλησιαστική Ιστορία, να βρει παραδείγματα στα οποία, όταν δόθηκε μια εντολή από την κρατική εξουσία που ήταν αντίθετη με την Ορθόδοξη διδασκαλία ή ακόμα χειρότερα, όταν μια αίρεση εμφανιζόταν, να ερευνήσει αν υπήρχαν αντιδράσεις, και μαζί να διαπιστώσει ποιος ήταν ο τρόπος ή οι τρόποι της αντίδρασης. 

Η επαφή με την Εκκλησιαστική Ιστορία πληροφορεί τον καλοπροαίρετο ερευνητή, ποιους από εκείνους τους πρωταγωνιστές τιμά σήμερα η Εκκλησία μας ως Αγίους;

Αν θα θέλαμε να εξειδικεύσουμε περαιτέρω την έρευνα, θα μπορούσαμε να προσθέσουμε: «Εάν ένας Επίσκοπος (Πατριάρχης, Αρχιεπίσκοπος ή Μητροπολίτης) δώσει μια εντολή με την οποία κληρικός ή πιστός διαφωνεί, επειδή την θεωρεί καινοτομία, εκκοσμίκευση ή ακόμα και ετεροδιδασκαλία ή αίρεση, μπορεί να αντιδράσει νομίμως και καθηκόντως;».

Το θλιβερό θέαμα που αντικρύσαμε στην Ιερά Μητρόπολη Θεσσαλονίκης, όπου στην Ιερατική Σύναξη των κληρικών της προσκλήθηκε ο Οικουμενικός Πατριάρχης, πράγμα ανιστόρητο, εκείνος όχι μόνο παραβρέθηκε, αλλά ζήτησε και από τους Ιερείς να γίνουν «πρεσβευτές καλής θελήσεως» για τα κείμενα της Ψευδοσυνόδου του Κολυμπαρίου Κρήτης, από Άμβωνος με τα κηρύγματά τους και μέσω των Κατηχητικών σχολείων κάθε ενορίας.

Η πικρία μας έγινε αβάσταχτη, όταν διαπιστώσαμε από το σχετικό βίντεο πως δεν αντέδρασε ούτε ένας κληρικός.

Εδώ και περισσότερα από οκτώ χρόνια, δύο κληρικοί της Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης, ο μακαριστός ομολογητής και σημειοφόρος πρωτοπρεσβύτερος π.Νικόλαος Μανώλης και ο ομολογητής και παγκοσμίου βεληνεκούς πατρολόγος, ομότιμος καθηγητής Α.Π.Θ., πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης, διέκοψαν τη μνημόνευση του ονόματος του οικείου Επισκόπου για λόγους πίστεως, εφήρμοσαν την Ευλογημένη, Ιεροκανονική, Αγιοπατερική και Αγιοπαράδοτη Αποτείχιση από τις οικουμενιστικές πλάνες του Επισκόπου τους, καταγγέλλοντας ακριβώς αυτά τα κείμενα.

Το χρονικό διάστημα μετά το Κολυμπάρι, ο Πατριάρχης και οι ομόφρονές του φιλοπαπικοί Επίσκοποι, Ιερείς και Μοναχοί, δεν σταματούν τον σκανδαλισμό του πιστού λαού.

Επιδίδονται σε αλλεπάλληλες διαχριστιανικές και διαθρησκειακές συμπροσευχές, συλλείτουργα με σχισματικούς, αυτοχειροτόνητους και αχειροτόνητους Ουκρανούς. 

Συνεργούν στην αθώωση των βίαιων διωγμών και τον εμφύλιο σπαραγμό ομοδόξων αδελφών, στο νέο σχίσμα που προξένησε και συντηρεί η «σκασίλα» του τιμωμένου Πατριάρχη Βαρθολομαίου στην Ουκρανία. 

Τα πρωτοπαλίκαρα του Φαναρίου, οι οικουμενιστές κατά της Ορθοδοξίας, πρωταγωνιστούν με κάθε τρόπο και με κάθε ευκαιρία στην αμνήστευση όλων των αιρετικών στην Ορθοδοξία, την ένωση και το κοινό ποτήριο χωρίς δογματική συμφωνία.

«Δεν επιχειρούν να επαναφέρουν τους αιρετικούς πίσω στην μόνη αλήθεια, στην Ορθοδοξία, αλλά να ενώσουν με τους αιρετικούς την ορθοδοξία χωρίς δογματική ενότητα, χωρίς ενότητα πίστεως» όπως πολύ εύστοχα παρατηρεί ο π. Θεόδωρος Ζήσης. 

Το θλιβερό θέαμα της σιωπής του σώματος των κληρικών της Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης, της πόλεως του Μεγαλομάρτυρος Αγίου Δημητρίου, το όνειδος και οι τύψεις της Ιερατικής τους συνειδήσεως, ευχόμαστε να γίνουν ηλεκτροσόκ έστω και εκ των υστέρων, και να συνέλθουν. Να εννοήσουν πως είναι ποιμένες και όχι πρόβατα. Πως στην Ορθοδοξία δεν υπάρχει χώρος για αλάθητους Πάπες.

Το Συνοδικό πολίτευμα της Εκκλησίας νοσεί! Όποιος αμφιβάλλει, ας ερευνήσει τα χρόνια της Πατριαρχίας Βαρθολομαίου Αρχοντώνη και της Αρχιερωσύνης Ιερωνύμου Κοτσώνη, αν υπάρχει μία πρότασή τους που να μην πέρασε, μία απόφαση που να τους δυσαρέστησε, μία αντίθετη άποψη που να μην έφαγε η μαρμάγκα τον διαφωνούντα ή μία εκλογή Μητροπολίτη που να μην ήταν δική τους εισήγηση.

Οι αιρέσεις και οι κακοδοξίες του Παπισμού και του Προτεσταντισμού είναι δεκάδες. Η παναίρεση του Οικουμενισμού, που επισημαίνεται από Αγίους και από πνευματικά αναστήματα του 20ου αιώνα, είναι αδιαμφισβήτητη. Η φερόμενη ως σύγκλιση και πρόοδος στους διαλόγους, συνιστά μόνον υποχωρήσεις από την ορθόδοξη πλευρά και φανερώνει πως κανένας από την πλευρά των αμετανόητων αιρετικών δεν έχει διάθεση και σκοπό να καταδικάσει τις πλάνες του και να επιστρέψει στην Ορθοδοξία. 

Η επιχειρούμενη ένωση χωρίς ενότητα πίστεως αποτελεί θεμέλιο της παναιρέσεως του Οικουμενισμού, πάγια μασονική επιδίωξη και προδοσία της πίστεως. Η αλλοίωση του Ορθοδόξου φρονήματος του πιστού λαού είναι στρατηγικός στόχος του εικοστού αιώνα και επιτεύχθηκε με τη συνεισφορά Αρχιερέων και Ακαδημαϊκών θεολόγων, που στον αιώνα μας επιχειρείται όχι μόνο η αθώωσή τους αλλά και η Αγιοποίησή τους.   

Στώμεν καλώς Άγιοι Ποιμένες της Ιεράς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης! Έστω και την ενδεκάτη λάβετε θέση: Με τον Χριστό ή με τον δαιμονικό Οικουμενισμό;

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: ΚΑΤΑΝΙΧI

Δείτε σχετικά:
– Μη διστάζετε ιερείς να αποτειχιστείτε από την αίρεση [ΒΙΝΤΕΟ 2017]