…σκοτίστηκε ο νους και αγρίεψε η ψυχή και δε βλέπει την ύπαρξη της ζωής από τα δύο πρώτα κύτταρα που ενώνονται με τους φυσικούς νόμους της γενετικής.

Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr

Έχω δικαίωμα σε αυτή τη ζωή; Αναρωτιέται η κάθε ψυχή. Τι με έχουν διδάξει οι γονείς, οι δάσκαλοι, η κοινωνία, το σχολείο, η εργασία, η επιστήμη, η πίστη, η κτίση, η ανθρώπινη φύση και η συνείδησή μου; Όλοι αυτοί που κατονομάζονται παραπάνω, έχουν τις σκέψεις τους και τις θέσεις τους και την εμπειρία στην πορεία τους. Όλοι υπόκεινται σε νόμους άγραφους και γραπτούς και με τις συγκυρίες του ήθους της κάθε εποχής, που είναι ανάλογες της πνευματικής ζωής και της σήψης και παρακμής. Από που θα μάθουμε την αλήθεια και ποιος είναι ο αρμόδιος να μας τη διδάξει και με υπευθυνότητα να μας την πει; 

Έχουμε το δικαίωμα της ζωής και το δικαίωμα στη ζωή μας αφορά όλους. Το δικαίωμα στη ζωή μας αφορά προσωπικά. Μας αφορά συλλογικά σαν οικογένεια, σαν κοινωνία και σαν πολιτεία και ως μέλη της Εκκλησίας του Χριστού. Για το δικαίωμα στη ζωή μάς διδάσκει η ίδια η ζωή και η οικογένεια με την ανάλογη Πίστη που διαθέτει. Από την αρχή της ζωής η κατήχηση της Εκκλησίας μας μιλάει για το δώρο και την αξία της ζωής, για το χορηγό της ζωής, το Διδάσκαλο της αλήθειας και της ζωής, για την αγιότητα της ζωής και για την προοπτική της αιώνιας ζωής.

Η ζωή διέπεται από τους φυσικούς και πνευματικούς νόμους. Η πρώτη ύπαρξη της ζωής ως πρόσωπο ξεκινάει από την οικογένεια και μέσα από τους κανόνες της οικογενειακής ζωής “εναγκαλίζεται” η ζωή του παιδιού. Σταδιακά αλλά και γρήγορα εντάσσεται στην κοινωνία και προστατεύεται προφορικώς με τους άγραφους νόμους της συνειδήσεως και γραπτώς από το σύνταγμα και την πολιτεία. Έτσι το δικαίωμα στη ζωή του κάθε φυσικού προσώπου προστατεύεται από το νόμο και σε κανένα πρόσωπο δεν μπορεί να επιβληθεί νόμος που θα στερεί τη ζωή από πρόθεση.

Γιατί να υπάρχει σήμερα αυτός ο άδικος νόμος της νομιμοποίησης της έκτρωσης, αφού είναι κατά του δικαιώματος της ζωής και κατά της ζωής του προσώπου;

Δεν είναι μόνο άδικος ως ανθρώπινος νόμος, αλλά από τη στιγμή που αντιβαίνει το νόμο του Θεού είναι ήδη ένας αντίθετος νόμος στο θέλημά Του. Γίνεται από μόνος του αντίθετος νόμος και δίκαια ονομάζεται από τους ανθρώπους του Θεού ως αντίχριστος νόμος αφού δε σέβεται την διδασκαλία του Θεανθρώπου Χριστού.

Τη ζωή κανείς δεν έχει δικαίωμα να την αφαιρέσει παρά μόνο ο χορηγός της ζωής. Ο Θεός που είναι ο δημιουργός της θα αποφασίσει για τη ζωή και ούτε ο εαυτός μας δεν επιτρέπεται να αφαιρέσει τη δική του ζωή. Από κανέναν δεν επιτρέπεται η αφαίρεση της ζωής και με κανέναν τρόπο. Ούτε με τη δολοφονία, ούτε με την αυτοκτονία, αλλά ούτε και με την έκτρωση. Μπορεί ο νομοθέτης με πολλούς νόμους να παρέχει την απαραίτητη ελευθερία στον άνθρωπο της διαμόρφωσης των συνθηκών της ζωής του. Δηλαδή, κατά το πως επιθυμεί και θέλει να ζήσει ακόμα κι αν βλάπτεται από τις πράξεις του. Δεν του δίνει όμως το δικαίωμα να αποφασίσει, σε όποια κατάσταση και αν βρίσκεται να θέσει τέρμα στη ζωή του. Του αρνείται αυτό το δήθεν δικαίωμα ακόμα κι αν βρίσκεται σε μία τόσο αθλία κατάσταση, ώστε ο θάνατος να θεωρείται καλύτερος από τη ζωή. 

Πώς λοιπόν αφού δεν του επιτρέπεται να αποφασίσει το θάνατο για τη δική του ζωή, τον αποφασίζει για το παιδί του πριν γεννηθεί; Ποιος μπορεί να είναι ο κυριότερος λόγος για αυτό το ανοσιούργημα; Και ποια είναι η αιτία για μια τέτοια κακία; Για ποιους λόγους έχει φτάσει να γίνεται ο ίδιος ο άνθρωπος η αιτία για μια τέτοια αποτρόπαια απόφαση κατά της δημιουργίας και συνδημιουργίας του με τον άγιο Θεό; Μέσα από το “εγώ” του ανθρώπου γίνεται η απόλυτη καταστροφή, για την ίδια του την ζωή παίρνοντας μια απόφαση θανάτου αντί της ζωής, μέσα σε λίγα λεπτά της επίγειας ζωής που μετρά φαινομενικά μόνο ο χρόνος… Επειδή είναι ευάλωτη σαν μικρή καινούρια ζωούλα, ποιός το ρωτά αν προτιμάει την ζωή ή τον θάνατο; Και ποιός ακούει την επιθυμία του μέσα από την ψυχή του: “Αφήστε με να ζήσω” έχω δική μου ύπαρξη και ζωή και έχω ψυχή με δικαίωμα στην ζωή!

Μήπως ο κυριώτερος λόγος είναι επειδή το αγέννητο παιδί δεν μπορεί να υπερασπιστεί το δικαίωμα στην ζωή για τον εαυτό του, το αγνοούμε, δεν του αναγνωρίζουμε ούτε ζωή, ούτε ψυχή; Μήπως από την άγνοια, από την αδιαφορία, από την αναισθησία, από την απιστία, από την παράνοια, από τη φοβία, από την πλάνη, από την ανευθυνότητα, από την ανεμελιά, από την επιθυμία για την καλοπέραση, από την πορνεία, από την πολύ αμαρτία, από την αμετανόητη αμαρτία, από την ιδιοτέλεια, από την τύφλωση της ζήλειας και του φθόνου του εχθρού μας διαβόλου για τη δημιουργία της ζωής; 

Σήμερα που είναι όλα στη “φόρα” και όλα μέσα από κακή διαφήμιση εκπαιδεύουν τους ανθρώπους να κουκουλώνουν τις συνειδήσεις τους. Με τα “δήθεν” και με τα ψεύτικα δικαιώματα της ζωής… σκοτίστηκε ο νους και αγρίεψε η ψυχή και δε βλέπει την ύπαρξη της ζωής από τα δύο πρώτα κύτταρα που ενώνονται με τους φυσικούς νόμους της γενετικής.

Ευτυχισμένη είναι η οικογένεια και όλοι οι νέοι που επέλεξαν να ζουν στην αγιασμένη ζωή της Εκκλησίας και έχουν Πνευματικό οδηγό που τους κατευθύνει και τους νουθετεί για την ουσία της αληθινής ζωής. Αυτοί απολαμβάνουν την ελευθερία και την τεκνογονία μέσα από τους νόμους του Θεού και μακριά από την πλάνη των “πλαστών δικαιωμάτων” και των “πλαστικών” μεθόδων της αποφυγής της συνδημιουργίας μιας νέας ζωής. Αγωνίζονται για την αγιότητα με την καθαρή τους συνείδηση και με καθαρή την ψυχή. 

Αφού μάθουμε την αλήθεια… Πότε θα είμαστε έτοιμοι κατάματα να την αντικρίσουμε και να επιλέξουμε να την ακολουθήσουμε;

Ο νόμος 1609/86 που νομιμοποίησε την άμβλωση που μέχρι τότε στη συνείδηση όλων ήταν καταγεγραμμένη ως φόνος, σήμερα διολισθαίνει όλο και περισσότερο. Με το νέο Ποινικό Κώδικα επιτρέπεται να γίνεται άμβλωση έως και το τέλος της κύησης, δεν απαιτείται η συναίνεση του γονέα και κηδεμόνα σε ανήλικο κορίτσι και επιτρέπεται η διαφήμιση και η δημόσια προβολή της. Έτσι λοιπόν σε πολύ σύντομο χρονικά διάστημα αυξήθηκε πολύ ο αριθμός των εκτρώσεων, αυξήθηκε και η αντισύλληψη, ενώ εντυπωσιακά μειώθηκε ακόμη περισσότερο το όριο της ηλικίας έναρξης της σεξουαλικής ζωής των εφήβων.

Τα παιδιά όλο και σε μικρότερη ηλικία προβαίνουν σε γενετήσιες πράξεις χωρίς να έχουν ούτε την σωματική, ούτε την ψυχική ωριμότητα. Αλλά και από πολύ νωρίς χρησιμοποιούν περισσότερο ακατάλληλες και πολύ επικίνδυνες μεθόδους αντισύλληψης για την υγεία τους. Σε αυτό συμβάλλει αρνητικά και το υπουργείο παιδείας με το μάθημα της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης. Χωρίς τη συγκατάθεση του γονέα πλέον γίνονται όλα και το παιδί είναι έρμαιο της κοινωνικής σήψης και αρρώστιας που προβάλλεται μέσα από αυτή. Χάριν του κέρδους και της αμαρτίας κυρίως, κάθε διαστροφή περνάει ως φυσιολογική και κάθε μέθοδος ως καλή και αξιόπιστη. Πώς θα κρίνει και θα διαχειριστεί το παιδί τόσο σοβαρά θέματα και προβλήματα που ανακύπτουν στην πορεία μιας ανεξέλεγκτης σεξουαλικής ζωής, που ακόμη και οι ενήλικες με τις σπουδές και τις γνώσεις και την εμπειρία της ζωής δεν μπορούν να διαχειριστούν και να επιλύσουν; 

Το συναισθηματικό κενό που βιώνει το παιδί με την απουσία της αγάπης και της τρυφερότητας, από την εφήμερη σχέση που αλλάζει διαρκώς και το ψυχολογικό χάος που βιώνει και μεγαλώνει ολοταχώς, όταν φτάσει στο οριακό του σημείο θα οδηγήσει σε τραγωδία. Τα προβλήματα των παιδιών δεν επιλύονται, αντιθέτως γιγαντώνονται με αποτελέσματα απελπιστικά για την ψυχική υγεία και ισορροπία τους. Τα παιδιά βασίζονται στη λανθασμένη αυτοπεποίθηση και στον καθαρό εγωισμό και στην πλάνη ότι με τις δυνάμεις τους θα επιλύονται όλα και δεν έχουν ανάγκη πνευματικής συμβουλής και βοήθειας.

Είναι ολέθριο λάθος να ενημερώνεται μέσα από εκπαιδευτικές οδηγίες για τα σεξουαλικά τους δικαιώματα τα παιδιά στην ηλικία των 9-12 ετών. Όπως και για τη χρήση των προφυλακτικών και τις ισχύουσες μεθόδους αντισύλληψης λόγω της ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης. Επίσης αδιανόητο είναι στην ηλικία των 12-15 ετών τα παιδιά να διδάσκονται άκαιρα για τις ευθύνες μιας άλλης μεταγενέστερης περιόδου της ζωής τους. Για τα προβλήματα του νέου γονιού και τις αποφάσεις που θα πάρουν όταν θα προκύψει μια ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη και για το δικαίωμά τους να επιλέξουν την άμβλωση ελεύθερα. 

Όλες οι ενημερώσεις που γίνονται στα παιδιά είναι για ανθρώπους που είναι ήδη ενήλικες παντρεμένοι και βιώνουν την οικογενειακή τους ζωή. Και πάλι αν και είναι ενήλικες χρήζουν βοήθειας και συμβουλής από τους ειδικούς ιατρούς επιστήμονες, από ψυχολόγους και από τον Πνευματικό τους κυρίως έχουν ανάγκη την πνευματική καθοδήγηση και βοήθεια και τη χάρη από το Θεό. 

Ο ανεύθυνος τρόπος εισαγωγής και διαχείρισης των προγραμμάτων από την πλευρά της πολιτείας, των υπευθύνων νομικών και ιατρών που τα καταρτίζουν και από τη μεριά του σχολείου των υπευθύνων δασκάλων που τα μεταδίδουν στα παιδιά, δεν θα ωφελήσει καθόλου τα παιδιά.                                     
Θα δημιουργήσει σύγχυση που θα οδηγήσει γρήγορα σε προσωπικά και οικογενειακά μεγάλα δυσεπίλυτα προβλήματα. Όπως δυστυχώς και σε ανεξέλεγκτες εκτρώσεις με πολλές συνέπειες, με σωματικές και με ψυχικές ασθένειες και άπειρα ναυάγια στην κοινωνική μας ζωή. 

Αν οι γονείς δεν αποτρέψουν την ψυχρή επέμβαση ουσιαστικά στην ψυχή και στη διαπαιδαγώγηση των παιδιών τους, με τη διακοπή και κατάργηση αυτών των μεθόδων ενημέρωσης και κατάρτισης τότε δεν υπάρχει ελπίδα για τη μελλοντική κοινωνία. Και το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης το φέρουν οι γονείς. Τα παιδιά δε θα μπορέσουν στο μέλλον να δημιουργήσουν οικογένεια. Και αν τελικά με κόπο τα καταφέρουν να δημιουργήσουν την οικογένειά τους, θα δυσκολευτούν πάρα πολύ για να την κρατήσουν, να μην διαλυθεί… Και τουλάχιστον ας ευχηθούμε από τώρα να μπορέσουν τα παιδιά μας να κρατήσουν το επίπεδο των παραδοσιακών αξιών της ζωής. Πόσο μάλλον να γνωρίσουν και να βιώσουν την αληθινή και γλυκύτατη θυσιαστική αγάπη… της αληθινής ζωής.
Όταν αγαπάμε την ζωή τότε ενθαρρύνουμε στην ζωή και τα παιδιά μας με το παράδειγμά μας. Πάντα διακριτικά και μυστικά με την προσευχή, τα στηρίζουμε με τις ευχές μας και τότε έρχεται η χάρη και τους μιλάει για την Ζωή και τα οδηγεί η αγκαλιά του Θεού, στον γλυκό Του Παράδεισο.

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: https://bit.ly/2WldGra


Δείτε σχετικά:
Σεξουαλική διαπαιδαγώγηση στα σχολεία: ο λόγος στους γονείς!
Υλοποιείται ο Νόμος με την σεξουαλική διαπαιδαγώγηση
Μη σκοτώσεις το παιδί σου!
Ο φρικαλεότερος φόνος
Μάνες φόνισσες
Στη Ρουμανία η Εκκλησία πίεσε την κυβέρνηση να αποσύρει την υποχρεωτική «σεξουαλική εκπαίδευση»
Έντονη αντίθεση στις προθέσεις του Υπ. Παιδείας για τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση από το Νηπιαγωγείο
Η Νέα Εποχή, με τη βοήθεια της κ. Κεραμέως, εισάγεται στο σχολικό πρόγραμμα· σεξουαλική αγωγή, εθελοντισμός κτλ.
– Σεξουαλική αγωγή μετά τη θεματική εβδομάδα· η «χαρά του έρωτα» κερδίζει…
– ΦΡΙΞΟΝ Ήλιε, στενάξατε Γονείς…! Απαράδεκτο πρόγραμμα σεξουαλικής «διαπαιδαγώγησης» για… νήπια
– Υπερσεξουαλικότητα και πρώιμη ενηλικίωση