Άρθρο της Ελένης Παπασταματάκη

Όταν οι ιεράρχες αγκαλιάζουν τους αιρετικούς, τι κάνει το ποίμνιο του Κυρίου;

Πιστός στις αιρετίζουσες συνήθειες του, ο μητροπολίτης Βελγίου Αθηναγόρας συμμετείχε σε άλλη μία οικουμενιστική συμπροσευχή.

Διαβάζουμε στην επίσημη ιστοσελίδα τους ότι στον Μητροπολιτικό Ναό των Παμμεγίστων Ταξιαρχών Βρυξελλών η Μητρόπολη Βελγίου πραγματοποίησε κοπή βασιλόπιτας, ενώ προηγήθηκε Εσπερινός, χοροστατούντος του μητροπολίτη Βελγίου Αθηναγόρα.

«Κατά τα ειωθότα», εκτός των άλλων παρευρικομένων και συμπροσευχομένων, ήταν και ο αρχιεπίσκοπος των Συροϊακωβιτών στο Βέλγιο Γεώργιος, όπως αναφέρουν στην επίσημη ανακοίνωση τους.

Αυτή είναι δυστυχώς η σημερινή εκκλησιαστική κατάντια, η οποία έλαβε και «άφεση αμαρτιών» μετά την Ψευδοσύνοδο του Κολυμπαρίου που αναγνώρισε εκκλησιαστικότητα στις αιρέσεις.

Ως «πολιτικά ορθό» λοιπόν, ως ένα σύνηθες γεγονός πλέον είναι να συμπροσεύχονται οι Ορθόδοξοι με τους αιρετικούς, και μάλιστα έχουμε φτάσει στο σημείο οι Ορθόδοξοι ιεράρχες να καυχώνται γι’ αυτό και να το διαφημίζουν στις επίσημες ιστοσελίδες τους! Όπως φαίνεται και στο φωτογραφικό υλικό [1] που παρουσιάζουν, χωρίς να ντρέπονται, ο αρχηγός των αιρετικών μονοφυσιτών στο Βέλγιο κάθεται και σε τιμητική θέση στο παραθρόνιο, κατά την διάρκεια του εσπερινού.

Δεν γνωρίζει;

Δεν γνωρίζει ο κ. Αθηναγόρας ότι ο μονοφυσιτισμός που ακολουθούν οι Συροϊακωβίτες είναι αίρεση, καταδικασμένη από Οικουμενική Σύνοδο της Εκκλησίας μας;

Συνειδητά όμως επιλέγει να περιφρονήσει την Δ΄εν Χαλκηδόνι Οικουμενική Σύνοδο και να εξευτελίσει τους αγώνες και το έργο των 630 θεοφόρων Πατέρων.

Και αυτό συμβαίνει γιατί ο μητροπολίτης Βελγίου ανήκει στους ποιμένες εκείνους που αντιστρατεύονται τους αγώνες και το έργο των Πατέρων της Εκκλησίας μας, και δέχονται τους κακοδόξους αιρετικούς ως ισάξια μέλη της Εκκλησίας του Χριστού, χωρίς προηγουμένως εκείνοι να μετανοήσουν και να αποκηρύξουν την πλάνη τους.

Είναι αυτοί οι ποιμένες που υπέγραψαν τα κατάπτυστα κείμενα κατά το παρελθόν στο Σαμπεζύ, τα οποία αναγνώριζαν ότι Ορθόδοξοι και αιρετικοί μονοφυσίτες έχουν κοινή πίστη… για να επισφραγίσει η Ψευδοσύνοδος του Κολυμπαρίου τον Ιούνιο του 2016, η οποία αναγνώρισε εκκλησιατικότητα και Χάρη στις αιρέσεις.

Μάλιστα στην προσπάθεια τους να αμβλύνουν και να ισοπεδώσουν τις διαφορές μεταξύ της Ορθοδοξίας και της αίρεσης τους, εγκαινίασαν νέες ονομασίες, όπως να αποκαλούνται Ανατολικοί Ορθόδοξοι ή Προχαλκηδόνιοι, αντί του σωστού όρου αντιχαλκηδόνιοι μονοφυσίτες. Η «Ορθοδοξία» των αντιχαλκηδόνιων μονοφυσιτών, που αποτελεί και τον τίτλο της θεολογικής μελέτης, μελετάται διεξοδικά από τον Ομότιμο καθηγητή Πατρολογίας του ΑΠΘ πρωτοπρεσβύτερο Θεόδωρο Ζήση. [2]

Πλούσια δυστυχώς τα οικουμενιστικά λεχθέντα και πραχθέντα του μητροπολίτη Βελγίου Αθηναγόρα, από τα οποία ένα μικρό δείγμα εμπεριέχεται σε σχετικό άρθρο της Κατάνυξης [3]. Αξέχαστη θα μείνει η μετάνοια του μητροπολίτη Βελγίου και το χειροφίλημα στον Πάπα, στην Ασίζη το 2016 [4].

Η μέχρι τώρα δράση του τον καθιστά άξιο τέκνο των εμπνευστών του, του μασόνου πατριάρχη Αθηναγόρα, του οποίου το όνομα φέρει προς τιμή του, και του πατριάρχη Βαρθολομαίου στον οποίο χρωστάει πολλά, όπως ο ίδιος ο μητροπολίτης Βελγίου αναφέρει [5].

Ηλίου φαεινότερη η προδοσία των Φαναριωτών ιεραρχών και όχι μόνο

Με ιερό σθένος η φωνή και η καρδιά του αγωνιστή θεολόγου μακαριστού Νικολάου Σωτηρόπουλου τράνταξε τους πατριαρχικούς και δεσποτικούς θρόνους στον καιρό του «Ναι, λέγουμε και εμείς, ο Οικουμενισμός δεν είναι αίρεση, μία δηλαδή αίρεση, αλλά συνονθύλευμα αιρέσεων, παναίρεση. Μεγαλόσχημοι κληρικοί και άλλοι οικουμενιστές δηλώνουν ότι ο Οικουμενισμός δεν είναι αίρεση. Ναι, λέγουμε και εμείς, ο Οικουμενισμός δεν είναι αίρεση, μία δηλαδή αίρεση, αλλά συνονθύλευμα αιρέσεων, παναίρεση, όπως τον χαρακτήρισε νεώτερος Πατήρ της Εκκλησίας, ο Ιουστίνος Πόποβιτς, και όπως φρονούν όλοι οι νουν Χριστού και Ορθοδοξίας έχοντες κληρικοί και λαϊκοί» [6].

Επίλογος και η ευθύνη του ποιμνίου

Ο οσιολογιότατος μοναχός Σεραφείμ Ζήσης έγραψε στο παρελθόν ένα σπουδαίο κείμενο, που έχει τίτλο «Η στάση των λαϊκών έναντι αιρετιζόντων Επισκόπων, κατά την ακαδημαϊκή θεολογία» , χάριν των πιστών, για να γνωρίσουν το δικαίωμα και την υποχρέωση που έχουν να αγωνίζονται υπέρ της διαφυλάξεως της Ορθοδόξου Πίστεως, ακόμη και εναντίον Πατριαρχών και Συνόδων, όπως ενδεικτικά αναφέρει [7].

Διαβάζουμε στο σημείο που αναφέρεται στον μακαριστό καθηγητή θεολόγο Κωνσταντίνο Μουρατίδη και σε ένα μέρος του έργου του τα ακόλουθα «Ὁ ἱερός Χρυσόστομος θεωρεῖ τούς λαϊκούς πολύτιμους καί ἀπαραίτητους συνεργάτες τοῦ Κλήρου γιά τήν διάδοση τῆς εὐαγγελικῆς ἀληθείας […] Ἡ παραμέληση αὐτοῦ τοῦ καθήκοντος ἀποτελεῖ βαρύτατο ἁμάρτημα, γι΄ αὐτό καί ο Χρυσόστομος θεωρεῖ ἐχθρό τῆς Ἐκκλησίας αὐτόν πού παραμελεῖ τό καθῆκον τῆς διαφωτίσεως τῶν ἄλλων ἀδελφῶν καί μάλιστα ὅσων παραπλανήθηκαν ἀπό αἱρετικούς».

«Ὁ ἱερός Χρυσόστομος δέν δίδαξε μόνον ὅτι εἶναι ἀναγκαία καί ἐπιβεβλημένη ἡ ἐνεργή συμμετοχή ὅλων τῶν πιστῶν στή διαμόρφωση τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ βίου, ἀλλά ὑπῆρξε καί ὁ ὑπέροχος ἡγέτης ὁ ὁποῖος ἐνέπνευσε τά πλήθη τῶν πιστῶν καί τά μετέβαλε σέ πολύτιμους συμπαραστάτες καί ἀγωνιστές τῆς καλῆς στρατεύσεως. Ὁ Χρυσόστομος στούς λαϊκούς δέν διέβλεπε τούς ἀντιπάλους πού ἔπρεπε νά κρατηθοῦν μακριά ἀπό τόν ὀργανωτικό μηχανισμό τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλά ἀποζητοῦσε μέ ὑπεράνθρωπες προσπάθειες νά ἐπιτύχει τήν ἐνεργή συμμετοχή τους σέ αὐτόν».

Ἀφοῦ δε ἀναφερθῆ στήν ὑποστήριξη τῶν εὐσεβῶν Κωνσταντινουπολιτῶν πρός τόν Ἅγιο Χρυσόστομο κατά τίς ἐναντίον του διώξεις τῶν ἰσχυρῶν, ὁ Καθ. Μουρατίδης προσθέτει τό ἐπαγωγικό συμπέρασμα:

«Ἀπό τήν σπουδαιότητα τῆς παραπάνω περικοπῆς φανερώνεται σαφέστατα, ὅτι οἱ λαϊκοί ἔχουν κληθῆ ὄχι μόνον νά μεριμνοῦν γιά τά πράγματα τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλά καί νά συμβάλλουν στό νά διοικεῖται ἡ Ἐκκλησία συμφώνως πρός τούς Κανόνες. Εἶναι μάλιστα χαρακτηριστικό, ὅτι σέ κρίσιμες στιγμές γιά τή ζωή τῆς Ἐκκλησίας, ὅταν ἀνάξιοι κληρικοί ἀνέτρεπαν τούς Νόμους τῆς Ἐκκλησίας, τούς ὁποίους ἀκριβῶς κλήθηκαν νά προστατεύσουν καί ἐφαρμόσουν, οἱ λαϊκοί ὑπῆρξαν πάντοτε ἐκεῖνοι πού διέσωσαν τό σκάφος τῆς Ἐκκλησίας πού κινδύνευε. Τό λαμπρό παράδειγμα τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἐπί Χρυσοστόμου ἀποτελεῖ ἀσφαλῶς μία ἀπό τίς πλέον χαρακτηριστικές περιπτώσεις τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἱστορίας. Δέν εἶναι συνεπῶς παράδοξο τό γεγονός, κατά τό ὁποῖο ὁ Μέγας Χρυσόστομος ἀπευθυνόμενος στό ὑπέροχο ποίμνιό του διακήρυσσε: “τίποτε δέν θά βάλω σέ ἐφαρμογή χωρίς ἐσᾶς”».

• [1] https://www.flickr.com
• [2] https://www.impantokratoros.gr
• [3] https://katanixi.gr
• [4] https://www.youtube.com
• [5] https://orthodoxia.be
• [6] https://katanixi.gr
• [7] https://katanixi.gr

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: ΚΑΤΑΝΙΧI

Δείτε σχετικά:
– Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος για τις αιρέσεις και τα σχίσματα
– Καθαιρετέος σύμφωνα με τους Ιερούς Κανόνες ο Μητροπολίτης Βελγίου
– Το ψιθύρισμα του διαβόλου και η αφόρητη πλάνη του Μητροπολίτη Βελγίου