Ο Οικουμενισμός, ο Φεμινισμός, η Μασονία και η στάση της Ελλαδικής Εκκλησίας μπροστά στην “ιεροσύνη” των γυναικών…

Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr

Ήρθε στο φως της δημοσιότητας η είδηση ότι την Κυριακή 3 Απριλίου, στο Saint-Pierre de Montrouge, πραγματοποιήθηκε η ανάγνωση και ο σχολιασμός του Ευαγγελίου από μία γυναίκα και μάλιστα λαϊκή.

Επιπλέον όλα τα αναγνώσματα, οι ψαλμοί και η παπική προσευχή, διαβάστηκαν από την ίδια. Ο τοπικός ιερέας αντέδρασε με ένα σύντομο δελτίο τύπου, εκφράζοντας τη λύπη του που δεν ενημερώθηκε για τη διοργάνωση μιας τέτοιας γιορτής και τόνισε ότι η οργάνωση μιας τέτοιας λειτουργίας βασίζεται σε μια «διπλή άγνοια»: άγνοια του «τι είναι ένας άντρας και μια γυναίκα, οι διαφορές τους και οι συμπληρωματικότητες τους» και η θεολογική άγνοια για το «τι είναι η Λειτουργία». Έχει ιδιαίτερη αξία το γεγονός ότι οι διοργανωτές ήταν μέλη του συλλογικού Φεμινισμού στην Εκκλησία.

Εκ προοιμίου θεωρούμε δεδομένο πως είτε αυτή η λειτουργία γινόταν από έναν παπικό άνδρα ιερέα, είτε από μία γυναίκα, είτε από μία λαϊκή, όπως και έγινε, το αποτέλεσμα θα ήταν το ίδιο και το αυτό. Το μυστήριο θα ήταν άκυρο και ανυπόστατο, διότι εξαιτίας της αιρετικής κατάστασης στην οποία βρίσκονται, στερούνται παντελώς της Αγιαστικής Χάριτος του Παναγίου Πνεύματος.

Αξίζει όμως να σταθεί κανείς στο γεγονός ότι αφενός το δρώμενο αυτό υποκινήθηκε από Φεμινίστριες και αφετέρου ότι ο ίδιος ο Πάπας ευλογεί τέτοιου είδους ενέργειες.
     
Η κίνηση αυτή εμπνέεται φυσικά από το πνεύμα του Οικουμενισμού. Αλλά, η είσοδος των γυναικών στο ιερατείο της αίρεσης του παπισμού συνδέεται άρρηκτα και με τη Μασονία. Ο οσιολογιώτατος μοναχός Σεραφείμ Ζήσης σημειώνει στο άρθρο του με τίτλο «Η Μασονία και οι Πατριάρχες» ότι υπάρχει «προβολή τοῦ φεμινισμοῦ καί τῆς ἱερωσύνης τῶν γυναικῶν, βασικοῦ στοιχείου τοῦ μασονικοῦ γνωστικισμοῦ τῆς Καββαλά ὑπό τή μορφή τῆς ἱέρειας καί τῆς “ἱερῆς θηλυκότητος”.

Ενώ στο άρθρο του με τίτλο «Πώς βλέπει την Β΄ Βατικάνειον Σύνοδον (1962-1965) και την «νέαν εποχήν» του Παπισμού ένας πρώην Παπικός (“ρωμαιοκαθολικός”)», διαβάζουμε σχετικά με τις μεταρρυθμίσεις που επιχείρησε ο Παύλος Στ’, ο οποίος μηχαντεύτηκε την αποσυναρμολόγηση της ψευδοεκκλησίας του:

«Τίποτε ἀπό ὅσα ἔκανε δέν μποροῦσε νά ἀνακόψει τήν ἐναντίον του ἐπίθεση – μά, δέν εἶχε ἀποδεχθεῖ μιά ἐκκλησία “τοῦ λαοῦ” ὅπου ὅλοι εἶχαν ἴση φωνή; γυναῖκες πού ἤθελαν νά γίνουν ἱερεῖς, ἱερεῖς πού ἤθελαν νά νυμφευθοῦν … ὁμοφυλόφιλοι καί διαζευγμένοι πού ἐπεδίωκαν ἀποδοχή τῆς καταστάσεώς τους μέ τούς δικούς τους ὅρους, ἱερεῖς Μαρξιστές καί ἐπίσκοποι καί μοναχές καί λαϊκό ποίμνιο πού διεκδικοῦσαν τήν ἔγκρισή του νά καταστρέψουν τήν κοινωνική τάξη … ἦταν ὁ νέος “λαός” πού εἶχε ἀμολυθεῖ ἐναντίον τοῦ παλαιοῦ βασιλείου, καί ὁ Παῦλος δέν διέθετε καμμία ἄμυνα ἐναντίον τους. Προοδευτικῶς ἀντιδροῦσε μέ δάκρυα».

Όλος αυτός ο συρφετός επιβεβαιώνει πως φρένο στον παπισμό, δεν υπάρχει, ούτε προς τα ήθη ούτε προς τα αιρετικά. Ο προβληματισμός που αναδύεται είναι αν επικροτούν τις κινήσεις αυτές όσοι υποκίνησαν την Ψευδοσύνοδο του Κολυμπαρίου και το Ουκρανικό Κακοκέφαλο, με τις ευλογίες του Πάπα. Αλλά και αν ο ίδιος δια του πιστού ακόλουθού του, Πατριάρχη Βαρθολομαίου, εισηγηθεί μία τέτοια δαιμονική μεταρρύθμιση στην Ελλαδική Εκκλησία, ποιες θα είναι οι αντιδράσεις;

Το σίγουρο είναι πως όποιος ανέχεται τα φιλοπαπικά ανοίγματα της Ιεραρχίας και βρίσκεται εντός των τειχών της Αίρεσης που φιλοξενεί, θα κληθεί να λάβει θέση για το ζήτημα αυτό. Ο εχθρός ζυγώνει ή μάλλον για να ακριβολογούμε βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής.

Κλείνουμε με έναν λόγο του π.Αθανασίου Μυτιληναίου:

«Ἡ Γυναῖκα μέσα ἀπό τήν Ἁγία Γραφή». Mέρος Α΄:

Ἀλλ᾿ εὐθύς ἀμέσως γεννιέται τό ἐρώτημα: Ὑπάρχει διαφορά ἀνάμεσα στήν Γυναῖκα τοῦ χώρου τῆς Ἁγίας Γραφῆς καί στήν Γυναῖκα ἔξω ἀπό τόν χῶρον αὐτόν; Φαίνεται πώς ὑπάρχει. Καί ἡ διαφορά αὐτή τονίζεται περισσότερο ἀπό τό φαινόμενον τοῦ συγχρόνου Φεμινισμοῦ πού ζητᾶ μιά ἐλευθεριάζουσα χειραφέτησι τῆς Γυναικός. Καί τό φαινόμενον τοῦ Φεμινισμοῦ, δέν εἶναι τυχαῖον ὅτι ἀνεπτύχθη ἐπί χριστιανικοῦ ἐδάφους, καί μάλιστα ἐπί ἐδάφους τοῦ λεγομένου Δυτικοῦ Χριστιανισμοῦ. Ὁ Δυτικός Χριστιανισμός, ἐνωρίς ἄρχισε νά ἐκκοσμικεύεται, καί ὑποδείγματά του δέν ἦσαν πλέον πρόσωπα καί πράγματα τοῦ χώρου τῆς Ἁγίας Γραφῆς, ἀλλά ὑποδείγματα κοσμικά. Ἡ ἀνάπτυξις τοῦ Τεχνικοῦ Πολιτισμοῦ πρόβαλε σάν μία ἀπαραβίαστη αὐθεντία πού μποροῦσε νά ἐναποθέτη τήν σφραγῖδα του, σφραγῖδα ἱερή, στήν ὅλη ζωή τῶν Χριστιανῶν τῆς Δύσεως. Ἔτσι, διαφοροποιήθηκε ἡ πνευματικότητα τῶν Χριστιανῶν τῆς Δύσεως μέ τά γνωστά τραγικά ἀποτελέσματα. Καί ἕνας ἐκκοσμικευμένος Χριστιανισμός, δέν σώζει. Ἄν θέλωμε πραγματικά τήν σωτηρία, πρέπει νά ξανακοιτάξωμε τά αἰώνια ὑποδείγματα πού προβάλλει ἡ Ἁγία Γραφή καί ἡ Ὀρθόδοξος Παράδοσις τῶν Ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας μας».

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: https://bit.ly/2WldGra

Δείτε σχετικά:
Ανοίγουν το επάγγελμα οι παπικοί… Θα κάνουν βαφτίσεις και λαϊκοί και μάλιστα γυναίκες
Οι παπικοί παρουσιάζουν τον κωδικό QR ως τίμιο δώρο;
 Ο σιλικονούχος Άγιος