Άρθρο της Ελένης Παπασταματάκη

«Όταν δε έλθη ο Παράκλητος, τον οποίο εγώ θα σας στείλω από τον Πατέρα, το Πνεύμα της Αληθείας, εκείνος θα δώσει μαρτυρία για μένα. Αλλά και σεις δίνετε μαρτυρία, διότι από την αρχή είσθε μαζί μου» (Ιω. 15,26)

Ο Ίδιος ο Κύριος βεβαιώνει για τους διωγμούς εναντίον των χριστιανών «Εἰ ἐμέ ἐδίωξαν καί ὑμᾶς διώξουσιν»» (Ιω. 15, 20).

Σύμφωνα με το Ευαγγέλιο του Ιωάννη ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός προετοιμάζει τους μαθητές Του για τα επερχόμενα δεινά, και έτσι στερεωμένοι στην αλήθεια των λόγων Του, να μην αποκάμουν, αλλά αντιθέτως να γνωρίζουν ότι βαδίζουν θεαρέστως. «Εἰ ὁ κόσμος ὑμᾶς μισεῖ, γινώσκετε ὅτι ἐμέ πρῶτον ὑμῶν μεμίσηκεν. εἰ ἐκ τοῦ κόσμου ἦτε, ὁ κόσμος ἄν τό ἴδιον ἐφίλει· ὅτι δέ ἐκ τοῦ κόσμου οὐκ ἐστέ, ἀλλ’ ἐγώ ἐξελεξάμην ὑμᾶς ἐκ τοῦ κόσμου, διά τοῦτο μισεῖ ὑμᾶς ὁ κόσμος» (Ἰω. 15, 18-19). 

Σε λίγο, σύμφωνα με τα γεγονότα που περιγράφει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης, οι Απόστολοι θα έρχονταν αντιμέτωποι με ένα συγκλονιστικό γεγονός. Θα βίωναν τον πρώτο διωγμό και το πανάρχαιο μίσος του διαβόλου εναντίον του Διδασκάλου τους. Το τότε Ιερατείο αναλάμβανε τον ρόλο του διώκτη και ο Κύριος θα συλλαμβάνονταν από τους ανόμους.

Νωρίτερα, εκεί στον Κήπο της Γεσθημανή, ο Στοργικός Πατήρ, ο Φιλεύσπλαχνος Κύριος, προσευχήθηκε για τους δικούς Του, για τους φίλους Του, όπως νωρίτερα τους είχε αποκαλέσει «ὑμεῖς φίλοι μού ἐστε» (Ιω. 15,14), ώστε να ενδυναμωθεί η ψυχή τους και να αντέξουν στον πόλεμο του σκότους που ήδη μαίνονταν. Στην Αρχιερατική προσευχή ο Κύριος μας, φανερώνει το μίσος του κόσμου προς τους μαθητές Του, αλλά τους ενθαρρύνει βεβαιώνοντάς τους ότι θα τους φυλάξει ο Θεός από τον Πονηρό. «Ἐγὼ δέδωκα αὐτοῖς τὸν λόγον σου, καὶ ὁ κόσμος ἐμίσησεν αὐτούς, ὅτι οὐκ εἰσὶν ἐκ τοῦ κόσμου, καθὼς ἐγὼ οὐκ εἰμὶ ἐκ τοῦ κόσμου. Οὐκ ἐρωτῶ ἵνα ἄρῃς αὐτοὺς ἐκ τοῦ κόσμου, ἀλλ’ ἵνα τηρήσῃς αὐτοὺς ἐκ τοῦ Πονηροῦ».(Ιω. 17,14-15)

Στο σύνολό της η Εκκλησιαστική Ιστορία επισφραγίζει ακριβώς αυτό, ότι καθένας που ακολουθεί κατά πάντα τον Εσταυρωμένο Ιησού και τηρεί τις εντολές Του, καθίσταται αυτομάτως μισούμενος υπό του κόσμου. Άγιοι, Μάρτυρες και Ομολογητές, Πατέρες που εδογμάτισαν υπέρ της Αληθείας, μισήθηκαν, διώχθηκαν, λοιδορήθηκαν, βασανίστηκαν ή και θανατώθηκαν από τους σύγχρονούς τους διώκτες, αυτούς δηλαδή που αρνήθηκαν και πολέμησαν την Αλήθεια του Ευαγγελίου.

Είναι αξιοσημείωτο επίσης ένα περιστατικό από το βιβλίο των Πράξεων των Αποστόλων, αυτή την φορά.

Είναι η περικοπή εκείνη που αναφέρεται στην θεραπεία του εκ γενετής χωλού από τους Αποστόλους Πέτρο και Ιωάννη. Αφού τον θεράπευσαν οι Απόστολοι με την Χάρη του Χριστού, του αποκάλυψαν τον Αίτιο της ευεργεσίας του, και εκείνος υγιής και χαρούμενος δόξαζε τον Αληθινό Θεό και ο κόσμος γύρω θαύμαζε το γεγονός. Αυτό το συγκεντρωμένο πλήθος άρχισαν να κατηχούν οι Απόστολοι και να τους εγείρουν προς μετάνοια γιατί ευθύνονταν για την σταύρωση του Ευεργέτη τους. Και οι καρδιές των ανθρώπων άνοιγαν και δέχονταν το κήρυγμα των Αποστόλων. 

Αντίθετα με τον λαό, οι ιερείς της εποχής, οι απερίτμητοι τη καρδία, οι εχθροί της Αληθείας και σταυρωτές του Χριστού, βλέποντας το θαύμα παρέμειναν ασυγκίνητοι και μόνη έγνοια τους ήταν να κλείσουν τα στόματα των Αποστόλων και να αποτρέψουν να μάθει ο λαός για τον μόνο αληθινό Θεό. Γι’ αυτό συνέλαβαν τον Πέτρο και τον Ιωάννη, τους φυλάκισαν για να τους δικάσουν την επομένη ημέρα. Ο Άννας, ο Καϊάφας και οι λοιποί του Ιερατείου, μεταχειριζόμενοι τις ίδιες τακτικές που χρησιμοποιούν και σήμερα αυτοί που δικάζουν τους Ορθοδόξους γιατί ορθοτομούν τον λόγο της Αληθείας, τους έστησαν μπροστά τους και άρχισαν να τους ανακρίνουν. «Ἐν ποίᾳ δυνάμει ἢ ἐν ποίῳ ὀνόματι ἐποιήσατε τοῦτο ὑμεῖς;» (Πρ. Απ. 4,7).

Μπορεί να σταματήσει η καρδιά που φλέγεται από αγάπη Χριστού από την Ομολογία; Έτσι χωρίς ίχνος δειλίας, πλησθείς Πνεύματος Αγίου ο Πέτρος είπε στους εχθρούς της Αληθείας, αυτό που δεν ήθελαν να ακούσουν: «…γνωστὸν ἔστω πᾶσιν ὑμῖν καὶ παντὶ τῷ λαῷ Ἰσραὴλ ὅτι ἐν τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Ναζωραίου, ὃν ὑμεῖς ἐσταυρώσατε, ὃν ὁ Θεὸς ἤγειρεν ἐκ νεκρῶν, ἐν τούτῳ οὗτος παρέστηκεν ἐνώπιον ὑμῶν ὑγιής. Οὗτός ἐστιν ὁ λίθος ὁ ἐξουθενωθεὶς ὑφ’ ὑμῶν τῶν οἰκοδομούντων, ὁ γενόμενος εἰς κεφαλὴν γωνίας. Καὶ οὐκ ἔστιν ἐν ἄλλῳ οὐδενὶ ἡ σωτηρία· οὐδὲ γὰρ ὄνομά ἐστιν ἕτερον ὑπὸ τὸν οὐρανὸν τὸ δεδομένον ἐν ἀνθρώποις ἐν ᾧ δεῖ σωθῆναι ἡμᾶς» (Πρ. Απ. 4,10-12).

Κατάπιαν την γλώσσα τους οι του Ιερατείου…Τι να πουν οι δείλαιοι; Αφού η αλήθεια βροντοφώναζε. Οι πρώην αγράμματοι ψαράδες έστεκαν μπροστά τους και με ευγλωττία και παρρησία ομολογούσαν. Ένας χωλός περπάτησε από το θαύμα που έκαναν αυτοί οι μαθητές του Ιησού, τον Οποίο είχαν οι εκκλησιαστικοί άρχοντες της εποχής σταυρώσει. Και το χειρότερο… το θαύμα το είδε όλο το συγκεντρωμένο πλήθος.

Και όμως κάτι είχαν να πουν τα ανθρωπάρια του τότε καιρού. Αφού καταποντίστηκε η άνομη δίκη τους, κατέφυγαν σε ένα επίσης γνωστό τέχνασμα του διαβόλου ανά τους αιώνες έως και σήμερα, αυτό των απειλών και εκφοβισμών. Διαβάζουμε το κείμενο σε μετάφραση του μακαριστού Νικολάου Σωτηρόπουλου «…«Αλλά για να μην διαδοθεί περισσότερο στο λαό, ας τους απειλήσωμε αυστηρά, για να μην μιλούν πλέον σε κανένα για το όνομα αυτό». Και αφού τους κάλεσαν, τους διέταξαν να μην μιλούν καθόλου και να μην διδάσκουν για το όνομα του Ιησού. Αλλά ο Πέτρος και ο Ιωάννης τους είπαν τότε «Αν είναι ορθό ενώπιον του Θεού να ακούωμε εσάς και όχι το Θεό κρίνετε. Εμείς πάντως δεν δυνάμεθα γι’ αυτά που είδαμε και ακούσαμε να μην μιλάμε». Τότε αυτοί αφού τους απείλησαν περισσότερο τους απέλυσαν, επειδή δεν έβρισκαν κανέναν τρόπο να τους τιμωρήσουν, εξαιτίας του λαού, διότι όλοι για το γεγονός δόξαζαν το Θεό».

Αν όντως πιστεύουμε, αν αληθινά πιστεύουμε το «Ἰησοῦς Χριστὸς χθὲς καὶ σήμερον ὁ αὐτὸς καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας» (Εβρ. 13,8) τότε αναγνωρίζουμε ότι δεν έχουν εκλείψει οι διωγμοί και το μίσος του κόσμου προς κάθε αληθινά Ορθόδοξο, που με κάθε κόστος αγωνίζεται να τηρεί τις εντολές του Κυρίου και την Παρακαταθήκη των Αγίων Πατέρων απαρασάλευτα.

Ας αφυπνιστούν οι συνειδήσεις των πιστών, αλλά κυρίως των ιερωμένων, γιατί όταν όλα βαίνουν «καλώς», παρά την αίρεση και την εκκοσμίκευση που επικρατεί, όταν ο κόσμος ευαρεστείται από όσα λες και κάνεις, όταν σε χειροκροτούν και ο κόσμος σε θεωρεί δικό του, τότε ήδη ξεμάκρυνες από τον Χριστό και την Αλήθεια Του.

Στην αντίπερα όχθη βρίσκονται οι μαχόμενοι, οι διωκόμενοι υπέρ της Αληθείας. Αυτοί που στερεώνονται επάνω στην πέτρα της Ορθοδοξίας και δεν προδίδουν, δεν κάνουν εκπτώσεις στην πίστη τους.

Ο κόσμος, αλλά και όσοι εντός της Εκκλησίας έχουν προδώσει την Αλήθεια και φέρουν το κοσμικό πνεύμα, τους μισεί, τους απειλεί, τους εκφοβίζει, τους περιθωριοποιεί, τους αφαιρεί τον λόγο, απομακρύνει τους διωκόμενους ιερείς από τους ναούς τους, τους καθαιρεί με παράνομες καθαιρέσεις και φυσικά άκυρες ενώπιον του Θεού.

Για όλους τους σύγχρονους αγωνιστές της Πίστεως, έρχεται ο Ευαγγελικός λόγος, ο Ίδιος ο Χριστός και πάλι έρχεται να στηρίξει τους δικούς Του, τους φίλους Του.

«Εν τω κόσμω θλίψην έξετε. Αλλά θαρσείτε ! Εγώ νενίκηκα τον κόσμο!»

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: ΚΑΤΑΝΙΧI