Γράφει ο Μέτοικος 
αρθρογραφεί για katanixi.gr

…Με θόρυβο και ταραχή γέμισε το έως και χθες ησυχαστήριο, θάλασσα μαινόμενη οι έριδες, αναμοχλεύουν την άβυσσο του μίσους…

Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr


Πολιορκούνται από «Κιουταχήδες» μέλη της αδελφότητας ΛΥΔΙΑ!

Του Μέτοικου

Τούτο το πάλαισμα ζωής, το ευλαβέστατο, τούτη η «αγέλη Χριστού» που, με χαρά και ευφροσύνη επί των ημερών του μακαριστού γέροντα Θεόφιλου αδιάλειπτα δόξαζε το Θεό σήμερα, από τον Βελζεβούλ, οδηγείται «εν σκολιαίς πορείαις».

Φαίνεται πως, ο καιρός ευδοκιμήσεως της αδελφότητας πέρασε!
Η σκόνη της αθυμίας, μαυρίζει το στιλπνό της αγάπης.
Στα νεότερα μέλη κυριαρχεί, η συμπάθεια για του «κόσμου τούτου τα ηδέα».
Αδελφές που αναλώθηκαν, που δαπάνησαν κάθε ικμάδα της ζωής τους για το στερέωμα της αδελφότητας ΛΥΔΙΑ σήμερα πολιορκούνται! Και παραμένουν στο διακόνημά τους χωρίς τροφοδοσία και ηλεκτρικό ρεύμα!
Αδελφές, εκ των πρεσβυτέρων της αδελφότητας που, έως και χθες, απολάμβαναν τους καρπούς της αγάπης σήμερα υπομένουν ύβρεις.
Με θόρυβο και ταραχή γέμισε το έως και χθες ησυχαστήριο, θάλασσα μαινόμενη οι έριδες, αναμοχλεύουν την άβυσσο του μίσους.

Αυτό το έργο του πατρός Θεοφίλου;
Αυτός ο πόνος Του για τη σωτηρία των ψυχών;
Αυτή η ταπείνωση και, το φιλάνθρωπο των νέων «αδελφών» προς τις αμμάδες;

«Τί γὰρ ὠφελήσει ἄνθρωπος, ἐὰν ἁγνὸν φυλάξῃ τὸ σῶμα, τὸ δὲ ἔσωθεν τῆς παροψίδος, τουτέστιν ἡ καρδία, γέμει πονηρίας, μίσους, μνησικακίας, θυμοῦ, ζήλου, φθόνου, ὑπερηφανείας;» ρωτά ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος.

Λυπηρά τα συμβαίνοντα στην Αδελφότητα. Νύκτα ζοφώδης και ασέληνος σκέπασε τη ΛΥΔΙΑ.
Φοβερά τα όσα κατάγγειλε η αδελφή Μαρίνα που ζει και υπηρετεί μαζί με άλλες επτά ψυχές τη γεωργο-κτηνοτροφική μονάδα «Το χωράφι», οργανικό τμήμα της αδελφότητας, στη Μικρή Βόλβη.
Σε ανοικτή επιστολή της, το μέλος της αδελφότητας, απαριθμεί τον ορμαθό των θλίψεων που λαμβάνουν όσες ψυχές ακόμα στοιχούνται στο ιεραποστολικό πνεύμα του μακαριστού πατρός Θεοφίλου, από τις «υποτακτικές-πιστά τέκνα» του ηγουμένου Νικάνορα Παπανικολάου, του ραβδούχου, του δορυφόρου, του σταβλίτη του χρυσοχάλινου ίππου του Οικουμενισμού, ενός πρόσπολου του πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως που, μόλις προχθές, ακολουθώντας τη «γραμμή» συνπροσευχήθηκε με πλανεμένους Έλληνες «επισκόπους» και τον ψευδοεπίσκοπο Επιφάνιο των σχισματικών και αφορισμένων Ουκρανών!

Στην επιστολή της η αδελφή Μαρίνα διατυπώνει με ιδιαίτερα εναργή τρόπο, τη διαλυτική επιρροή του μοναχού Νικάνορα στις έως και χθες σχέσεις αγάπης της αδελφότητας.
Γράφει η «αδελφή» προς τον μ.Νικάνορα: «Ξεκινήσατε μέ οἰκονομικό ἀποκλεισμό, [της κτηνοτροφικής μονάδας στην οποία υπηρετεί] μέ ἐμπάργκο τῶν προϊ­όντων, μέ ἀποκλεισμό τροφοδοσίας καί φθάσατε σήμερα σέ πολι­ορκία δίκην Μεσολογγίου, ἀφοῦ δέν διστάσατε νά ἀποφασίσετε, πα­ρο­τρίνετε ἤ ἔστω ἀνεχθεῖτε τήν ἀπό μέρους τοῦ τέκνου σας [αναφέρετε στην Αναστασία Πεχλιβάνη, Διευθύνουσα Σύμβουλο του Ραδιοτηλεοπτικού Σταθμού 4Ε το αλέως πως χρυσόμαλλο δέρας για τους Φαναριώτες] αἴτηση οἰκειοθελοῦς διακοπῆς ἠλεκτρικῆς ἐνέργειας στήν μονάδα, στήν ὁποία σημειωτέον δέν ὑφίστασθε τήν παραμικρή οἰκονομική ἐπιβά­ρυνση!
Μέ τήν σκληρή καί ἀνάλγητη ἀπόφαση τῆς διακοπῆς τῆς ἠλεκτρικῆς ἐνέργειας θέλετε πρωτίστως νά κάμψετε τό ἠθικό μας. Μέ τήν ἄτεγκτη καί ἀπύθμενη κακία μέ τήν ὁποία, τόσο ἐσεῖς ὅσο καί ἡ περί ὑμῶν ὁμήγυρη, μᾶς συμπεριφέρεστε προσπαθεῖτε νά ἀφανίσετε τά ζωντανά τῆς κτηνοτροφικῆς μονάδας καί ὄχι μόνο…»!!!

Λοιπόν, δαιμονιώδης ομήγυρης, δια τον φαύλο και παράλογο θυμό σας, θα μαστίζονται τα άψυχα ποίμνια; Τα δικά σας πταίσματα και τα όργια της κακίας, θα πληγώσουν όσα δεν έχουν αμαρτίες; Με λοιμό θα διαφθαρούν τα άλογα ζώα του «χωραφιού»;
Τόσο υπέρμετρα πυρακτώθηκε η ψυχή σας, από τον καύσωνα της αυθάδειας που, δεν δίνει καρπό ελέους και μακροθυμίας ούτε και σε αυτά τα ζωντανά που ζέσταναν τον νηπιάσαντα Θεό;

Εξέλειπε ο αγαθός διδάσκαλος και, ο μισθωμένος αργός στον αμπελώνα Κυρίου «Ἀντὶἐλέου καὶ φιλαδελφίας, ἰοῦ καὶ πονηρίας ἐπεπλήρωσε τάς καρδίας των αδελφών».
Άνθρωπε! Βοά ο χρυσορρήμων: «οὐδὲ τὸν ἀµπελῶνα τρυγήσεις, ὃν πλεονεκτήσας ἀφήρπασας»!

Αντί της καλλιέργειας του πνεύματος αδερφοσύνης, αλληλοβοήθειας, αλληλεξάρτησης και, συνέχισης του ιεραποστολικού έργου της αδελφότητας, ο μισθωμένος αργός, ανίκανος να καταλάβει τι θα θερίσει, σπέρνει τριβόλους και παγίδας.
Οι «αδελφές» αντί αγάπης θηλάζουν «ἰὸν ἀσπίδος δια τῆς ἀκοῆς». 
Που των θείων γραφών η βοήθεια, που το  αγαπάτε αλλήλους;
Λησμόνησαν οι νέες «αδελφές» πως, είναι «Ἀδύνατον γὰρ μνησίκακον ψυχὴν εἰς θύραν ζωῆς εἰσελθεῖν;».

Ο μοναχός Νικάνορας ως άλλος «Κιουταχῆς» κατά την καταγγελία, «πολιορκεί» με τις υποτακτικές του όσες αδελφές «μέ τήν βοήθεια τοῦ Θεοῦ, με υψηλό ηθικό, και γενναίο φρόνημα» δεν παραδόθηκαν στον Οικουμενισμό.

Ποιος ο λόγος και σκοπός της άκαιρης φιλονεικίας; Γιατί ο άλογος πόλεμος;
Το μήλο της έριδας, η πλεονεξία εξουσίας. Όμως, «Παντὸς βορβόρου καὶ ἀκαθαρσίας ἡ πλεονεξία χείρων», διδάσκει ο ιερός Χρυσόστομος.
Κατά την καταγγέλλουσα αδελφή Μαρίνα, κύρια αιτία της διχοστασίας, η θέληση να περιέλθει με κάθε τρόπο και μέσο ο απόλυτος διοικητικός, οικονομικός και διαχειριστικός έλεγχος όλων των δραστηριοτήτων της αδελφότητας ΛΥΔΙΑ στις «υποτακτικές- πιστά τέκνα» του μ.Νικάνορα.
Για όσους, βέβαια, γνωρίζουν την ολέθρια μετάλλαξη του μυστηρίου της υπακοής, στο καρκίνωμα της γεροντολατρείας, ουσιαστικά, μεταφορά της εξουσίας σε αυτόν που αναγορεύτηκε «νομοθέτης» της αδελφότητας.

Δείτε σχετικά:
Βαράνε διάλυση στην αδελφότητα Λυδία