Άρθρο της Παναγιώτας Κεμανετζή

Η 12η Ακαδημαϊκή συγκρητιστική Διαβούλευση μεταξύ Ιουδαϊσμού και Ορθοδοξίας

Η είδηση

Η 12η Ακαδημαϊκή Διαβούλευση μεταξύ Ιουδαϊσμού και Ορθοδοξίας, που οργανώθηκε από το Οικουμενικό Πατριαρχείο και τη Διεθνή Εβραϊκή Επιτροπή για Διαθρησκειακές Διαβουλεύσεις (IJCIC), έλαβε χώρα στη Γενεύη της Ελβετίας από τις 7 έως τις 10 Δεκεμβρίου 2025. Η Οργανωτική Επιτροπή που ήταν υπεύθυνη για τον συντονισμό και επιστημονική υποστήριξη της διαβούλευσης αποτελούνταν από εκπροσώπους της Ορθόδοξης Εκκλησίας και της Εβραϊκής Κοινότητας.

Η διαβούλευση συγκέντρωσε ανώτατους εκπροσώπους του Οικουμενικού Πατριαρχείου (καθώς και άλλων Τοπικών Ορθοδόξων Εκκλησιών) και της διεθνούς εβραϊκής κοινότητας, με σκοπό τη θεολογική, ακαδημαϊκή και θεσμική ανταλλαγή απόψεων γύρω από την έννοια του «ιερού χώρου», της ηθικής ευθύνης και της θρησκευτικής ταυτότητας. Μέσα από ομιλίες, θεματικές συνεδρίες και κοινή μελέτη κειμένων οι συμμετέχοντες επιχείρησαν να αναδείξουν σημεία σύγκλισης δίνοντας έμφαση στον διάλογο, την ιστορική συνέχεια των σχέσεων και τη συνεργασία απέναντι σε σύγχρονες ηθικές, κοινωνικές και πολιτισμικές προκλήσεις.

Συγκεκριμένα ο Πατριάρχης Κων/πόλεως Βαρθολομαίος, με ένα ακόμα συγκρητιστικό διαθρησκειακό του μήνυμα, τόνισε ότι ο «ιερός χώρος» δεν είναι απλώς ιστορικό ή αισθητικό μνημείο αλλά κάλεσμα σε αγιότητα, δικαιοσύνη και συμπόνια. Υπογράμμισε ότι η σωματική εμπειρία μέσα την εκκλησία, μας υπενθυμίζει ότι η λατρεία είναι μεταμόρφωση για χάρη του κόσμου. Ανέφερε ότι υπάρχει συνάφεια με την εβραϊκή παράδοση, σημειώνοντας ότι ο ιερός χώρος είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με την ηθική ευθύνη. Επιπλέον, σημείωσε ότι σε αυτή τη διαβούλευση «οικοδομούμε ιερό χώρο μαζί»:

«Ο ιερός χώρος δεν είναι μουσείο ομορφιάς. Δεν είναι ένα άψυχο παράθυρο στο παρελθόν. Αποτελεί μια ηθική και πνευματική κλήση για να βιώσουμε την πίστη μας μέσα στον κόσμο. Καλεί σε αγιότητα, σε δικαιοσύνη, σε συμπόνια. Η σωματική εμπειρία μέσα στην εκκλησία – από τους ανοιχτούς ναούς που θυμίζουν πλοία έτοιμα να μεταφέρουν τους πιστούς, έως τις στάσεις της προσευχής – μας υπενθυμίζει ότι η λατρεία δεν είναι φυγή από τον κόσμο, αλλά μεταμόρφωση για χάρη του κόσμου… Σε αυτό το σημείο, βρίσκουμε ξανά μια ισχυρή συνάφεια με την εβραϊκή παράδοση. Ο ιερός χώρος είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με την ηθική ευθύνη… Στα μάτια του Θεού, η αυθεντική αγιότητα πρέπει να εκφράζεται μέσω της δικαιοσύνης και του ελέους».

Συνέχισε, λέγοντας: «Εδώ, σε αυτή τη διαβούλευση, οικοδομούμε ιερό χώρο μαζί, καθώς συναντούμε ο ένας τον άλλον μέσα σε ένα πεδίο μάθησης, εμπιστοσύνης και ελπίδας. Καθώς συνεχίζουμε τον διάλογό μας, είθε να ενισχυθούμε από τη μαρτυρία των παραδόσεών μας και των πνευματικών μας γιγάντων, ώστε να μην αποσυρθούμε στην απομόνωση, αλλά να διευρύνουμε τα όρια της αγιότητας στον κόσμο μας».

Ακολούθησε ο λόγος του Μητροπολίτη Εμμανουήλ όπου, μεταξύ άλλων, παρουσίασε αφιέρωμα για τα 50 χρόνια Ιουδαϊσμού-Ορθοδοξίας και τόνισε τη σημασία της Γενεύης ως τόπο ενός ιστορικού διαλόγου.

Στη συνέχεια ο Ραβίνος Dr. Joseph Dratch οποίος εξήρε το θάρρος και όραμα του εβραιο-ορθόδοξου διαλόγου, την υπομονετική διπλωματία και την προσωπική σχέση που αναπτύχθηκε. Επιπλέον μίλησε για πορεία μάθησης, συνομιλίας και κοινών οραμάτων.

Ακολούθησαν διμερείς θεματικές συνεδρίες με θέματα όπως: «Τι καθιστά έναν χώρο ιερό;», «Πώς να μιλάμε για τον Άλλο;», «Ο Χώρος ως Εξουσία – Έλεγχος, Ταυτότητα και Ιερή Έκφραση» και «κοινή άσκηση μελέτης θρησκευτικών κειμένων και συζήτηση περί ιερότητας σε δευτερεύοντες χώρους».

Πραγματοποιήθηκαν εκτενείς συζητήσεις για τον εικονικό και ψηφιακό χώρο, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και την ψηφιακή κουλτούρα, με την διαβούλευση να λήγει και επίσημα με καταληκτικούς χαιρετισμούς και ευχές για μελλοντική συνέχεια του διαλόγου.

Σημειώνεται ότι οι συμμετέχοντες επισκέφθηκαν την Συναγωγή Beth-Yaacov της Γενεύης και το Ορθόδοξο Κέντρο του Οικουμενικού Πατριαρχείου στο Σαμπεζί.

Σχόλια και σκέψεις

Εν συντομία, εκτυλίχθηκε στα πλαίσια διαβούλευσης, ένας διάλογος για κοινή ηθική, ιστορικές σχέσεις. Υπό την ομπρέλα του διαθρησκειακού Οικουμενισμού προβλήθηκαν θέσεις αλλότριες και ξένες προς την Ορθόδοξη πίστη των Αγίων Πατέρων, γιατί πώς αλλιώς να ερμηνευτεί η αναφορά στον «ιερό χώρο» ως κοινό σημείο σύνδεσης μεταξύ Ορθοδοξίας και Ιουδαϊσμού ή η διεύρυνση της «αγιότητας» μετά την διμερή σύνδεση αυτών.

Δεν είναι τυχαίο ότι ο Πατριάρχης Κων/πόλεως Βαρθολομαίος κατά την επίσκεψή του στην Εβραϊκή συναγωγή Park East στο Μανχάταν, τον Οκτώβριο του 2009, χαρακτήριζε τη συναγωγή Park East ως «ευλογημένη».

Η Σύναξη Ορθοδόξων Μοναχών και Κληρικών σχολίαζε σχετικά στο ομολογιακό κείμενο με τίτλο «Οὐκ ἐσμὲν τῶν Πατέρων σοφώτεροι»:

«[…] ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης σὲ ὁμιλία του στὴν Ἑβραϊκὴ Park East Synagogue (καὶ μάλιστα σὲ πρωτοφανῆ ἐπίσκεψη Πατριάρχου σὲ Συναγωγὴ) ἀντιπαρῆλθε ἐπιμελῶς ὁποιαδή­ποτε ἀναφορὰ στὴν ἰδιαιτερότητα τοῦ Χριστιανισμοῦ ὡς Ἀποκαλύψε­ως, τονίζοντας μόνο κοινὰ σημεῖα Χριστιανισμοῦ καὶ Ἰουδαϊσμοῦ, γε­μίζοντας φιλοφρονήσεις τοὺς οἰκοδεσπότες καὶ παραβλέ­ποντας ὅσα ἡ πρώτη Ἐκκλησία στὴν Καινὴ Διαθήκη καὶ οἱ μετὰ ταῦτα Πα­τέρες διαπιστώνουν γιὰ τὸ φθοροποιὸ ρόλο τοῦ μεταγενεστέρου, ταλμουδι­κοῦ, Ἰουδαϊσμοῦ κατὰ τῆς Ἐκκλησίας καὶ τὸ ὅτι, ἄνευ τῆς πίστεως στὸν Ἰησοῦν ὡς Χριστόν, ὁ Ἰουδαϊσμὸς εἶναι ἐστερημένος σωτηρίας».

Ο πρωτοπρ. Θεόδωρος Ζήσης, ομότιμος καθηγητής Πατρολογίας της Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ., στο βιβλίο του με τίτλο «Διαθρησκειακές Συναντήσεις – Άρνηση του Ευαγγελίου και προσβολή των Αγίων Μαρτύρων», παραθέτει τους βαρύτατους χαρακτηρισμούς που αποδίδει η υμνογραφία μας στους Εβραίους:

«Ερανιζόμενοι από μερικούς μόνον ύμνους της Μ. Εβδομάδος βλέπουμε να χαρακτηρίζονται οι Ιουδαίοι ως «αλαζών και μιαιφόνος λαός» ως «φθονερός αλάστωρ, φόνου πλήρης λαός», «αραβιανόν, σκολιώτατον γένος Εβραίων», «ολέθριος σπείρα θεοστυγών, πονηρευομένων, «θεοκτόνων συναγωγή», «των δικαίων φονευταί», «θεομάχοι», «θεοκτόνοι», «παράνομοι», «πονηρόν συνέδριον», «άνομοι και άπιστοι», «γενεά άπιστος και μοιχαλίς», «κατάκριτος συναγωγή»».

Οι οικουμενιστές ιεράρχες μας επιδιώκουν διαθρησκειακά συνέδρια και διαβουλεύσεις, όχι για κανέναν άλλο λόγο αλλά γιατί, από ό,τι φαίνεται, εξυπηρετείται η πολιτική και θεολογική ατζέντα της Νέας Εποχής, όπως η Παγκοσμιοποίηση και η Πανθρησκεία.

Κηρύττοντας το Ευαγγέλιο του Χριστού στους Ιουδαίους με παρρησία και σαφήνεια ο Απόστολος Παύλος υπέστη απερίγραπτους διωγμούς και ταλαιπωρίες. Αυτή είναι η αληθινή, η εν Χριστώ αγάπη, αντίθετα με την ψευτοαγάπη του συγκρητισμού, σύμφωνα με την οποία αποκρύπτεται η αλήθεια ώστε να μη δυσαρεστούνται οι αλλόθρησκοι και οι αιρετικοί. Αυτός είναι ο νέος πειρασμός, ο διαθρησκειακός και διαχριστιανικός Οικουμενισμός.

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: ΚΑΤΑΝΙΧI

Δείτε επίσης:
– Το Διορθόδοξο Κέντρο κατόπιν σχετικής απόφασης της Ιεράς Συνόδου, αναλαμβάνει τις δράσεις που αφορούν στην ειρηνική συνύπαρξη Χριστιανών και Εβραίων…
– Βερολίνο: Στον ίδιο ναό θα προσεύχονται χριστιανοί, εβραίοι και μουσουλμάνοι