Άρθρο του Ελευθέριου Ν. Κοσμίδη

Η Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος υπεύθυνη για την πνευματική κατρακύλα της χώρας, την ηθική εξαθλίωση του πιστού λαού και την επέλαση της παναίρεσης του Οικουμενισμού 

Πάει καιρός που λίγο – λίγο, «λάου – λάου» οι Ιεράρχες της Εκκλησίας της Ελλάδος έχουν χάσει το δρόμο τους.

Σημείο μηδέν σαφώς η έλευση του αντίχριστου Πάπα Ιωάννη Παύλου του Β΄ στην Αθήνα το 2001, επί του Αρχιεπισκόπου Αθηνών Χριστοδούλου.

Αποκορύφωμα της άρσης της Χάριτος, η ψευδοσύνοδος του Κολυμπαρίου της Κρήτης το 2016.

Ταφόπλακα η σιωπή της Ιεραρχίας στον αντίχριστο νόμο του γάμου των ομοφυλοφίλων από την κυβέρνηση στη Βουλή των Ελλήνων.

Τα επεισόδια προς την κατάπτωση αυτή αμέτρητα. 

Ήδη, από τη δεκαετία του ‘80, με τη στάση της απέναντι στην μόδα των αυτόματων διαζυγίων και της νομιμοποίησης των εκτρώσεων. 

Τη δεκαετία του ‘90, η ανηθικότητα βαφτίστηκε ευδαιμονισμός, ηδονισμός και θεωρήθηκε αποδεκτό αξιακό κοινωνικό πλαίσιο, ενώ συνοδεύτηκε από τη σιωπή της εκκλησιαστικής διοίκησης και σφραγίστηκε με την υποταγή της στον σαρωτικό οικουμενιστικό τυφώνα στην Ορθοδοξία που ακούει στο όνομα «Βαρθολομαίος Αρχοντώνης». 

Η πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα φέρει την φιλοευρωπαϊκή σφραγίδα του Διαφωτισμού και την απαρχή της καταστροφικής για την Ορθόδοξη πίστη θητείας του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερωνύμου (Λιάπη), κατά την οποία η Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος έσπειρε ανέμους.

Φυσικό επόμενο είναι τη δεύτερη δεκαετία του νέου αιώνα να θερίσει θύελλες: «Άρχισε με την προδοτική της στάση για τη λαθρομετανάστευση, συνεχίστηκε τραγικά στο Κολυμπάρι, οδηγήθηκε με μαθηματική ακρίβεια στο Ουκρανικό και φτάσαμε να κλείσει με την άθλια απολύτως αντίχριστη στάση της στον υγειονομικό ολοκληρωτισμό».

Την τρίτη δεκαετία βλέπουμε τους Αρχιερείς αμετανόητους και σκληρούς με όποιον αντιδρά, και οργανώνουν κοινό μέτωπο μόνον εναντίον της Θεοπαράδοτης, Πατροπαράδοτης, Αγιοπατερικής και Ιεροκανονικής Αποτείχισης. 

Σφραγίδα της τρίτης δεκαετίας για την Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος αποτελεί η Δεσποτοκρατία και ο Επισκοποκεντρισμός. 

Κλείνουμε με τη Χάρη του Θεού οκτώ έτη στην Αποτείχιση από τους αιρετίζοντες οικουμενιστές Επισκόπους που κηρύττουν γυμνή τη κεφαλή αίρεση. Ευχόμαστε στους ομοφρονούντες καλή ομολογία έως τέλους!

Στους ορθοφρονούντες πιστούς, να μελετήσουν με ιδιαίτερη προσοχή την Θεοπαράδοτη Αποτείχιση. Είναι πυρηνική κεφαλή εναντίον της παναίρεσης του Οικουμενισμού, και πολλοί από τους σύγχρονους εκκλησιαστικούς ταγούς συκοφαντώντάς την, επιθυμούν να την παρουσιάσουν από πανίσχυρο όπλο ως νεροπίστολο. 

Οι ορθοφρονούντες πιστοί, που μέχρι σήμερα δεν αισθάνθηκαν πως ήρθε η ώρα να προχωρήσουν στην Αποτείχιση και να αντιδράσουν στην λαίλαπα του συγκρητισμού, θα πρέπει να έχουν μια πιο ομολογιακή στάση. 

Είναι πολύ διαφορετικό να ομολογώ ευθαρσώς πως η Αποτείχιση είναι ο ύστατος μονόδρομος Ορθόδοξης ομολογίας απέναντι στην παναίρεση του Οικουμενισμού, αλλά εγώ δεν είμαι έτοιμος να προχωρήσω.

Όμως είναι δηλητηριώδες το να συντηρώ το δαιμονικό αφήγημα οικουμενιστικών κέντρων πως ο 15ος Κανών της Πρωτοδευτέρας Συνόδου του Μεγάλου Φωτίου (861), η Ιεροκανονική Αποτείχιση, οδηγεί τους πιστούς εκτός Εκκλησίας. 

Ο ακατήχητος λαός που απομακρύνθηκε από την ορθόδοξη πίστη, να επιστρέψει το συντομότερο δυνατόν, γιατί τα οψώνια της πυορροούσης και όζουσας πληγής του Δυτικού Πολιτισμού είναι ο πνευματικός θάνατος. 

Η πίστη μας είναι βιωματική: η Αγιοπατερική μας παρακαταθήκη είναι το ασφαλές θεολογικό θεμέλιο, η Ησυχαστική μας παράδοση είναι η πρακτική οδός εφαρμογής της. 

Ο Άγιος Τριαδικός Θεός, μακριά από αιρέσεις (παπισμός, οικουμενισμός) και δηλητηριώδη σχίσματα (ουκρανικό), είναι η μόνη οδός σωτηρίας. 

Ευχόμαστε εκ βάθους καρδίας σε όλους, καλή Μετάνοια! 

Τελικά, η ευχή που λύνει τον γόρδιο δεσμό της εποχής μας είναι να αρθούν οι ορθοφρονούντες Επίσκοποι της Εκκλησίας της Ελλάδος στο ύψος των περιστάσεων, να καταγγείλουν τον παπισμό ως αίρεση, τον Οικουμενισμό ως παναίρεση, και να καταδικάσουν την Ψευδοσύνοδο του Κολυμπαρίου Κρήτης και το Ουκρανικό Ψευδοαυτοκέφαλο. 

Ο δρόμος του μακαριστού ομολογητή Γέροντά μας πρωτ/του π. Νικολάου Μανώλη και του ομολογητή ομότιμου καθηγητή πρωτ/ρου π. Θεοδώρου Ζήση, της ορθά εφαρμοσμένης Ιεροκανονικής Αποτείχισης, αποτελεί ζώσα μαρτυρία, πως ΔΕΝ είναι σχίσμα η Αποτείχιση (βιβλίο «Δέν εἶναι σχίσμα ἡ Ἀποτείχιση. Ὀφειλόμενες ἐξηγήσεις»). 

Αυτή η χειροπιαστή αλήθεια, με την κατρακύλα του συνόλου της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, καθιστά όσους ακόμα αμφιβάλλουν αναπολόγητους ενώπιον του Θεού.

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: ΚΑΤΑΝΙΧI

Δείτε σχετικά:
– π. Θεόδωρος Ζήσης: Δεν είναι σχίσμα η Αποτείχιση (όλο το βιβλίο)