Τιμή στους ήρωες που θυσιάστηκαν για την ελευθερία της Μακεδονίας μας…

Ως ελάχιστη τιμή στους μέγιστους ήρωες του Μακεδονικού Αγώνα, παρουσιάζουμε με λίγα λόγια τις πιο γνωστές μορφές εκείνων, για να τους γνωρίσουν και οι νεότεροι, τα ελληνόπουλα, τα οποία δυστυχώς βιώνουν την αποσιώπηση της Ιστορίας μας και τον αφελληνισμό της δημόσιας εκπαίδευσης:

Ο Σαράντος Αγαπηνός (ο επονομαζόμενος καπετάν Άγρας) καταγόταν από την Πελοπόννησο, και σε ηλικία 21 ετών κατατάχθηκε στο 7ο Τάγμα Αθηνών. Ωστόσο, μεταφέρθηκε στη Μακεδονία -στο Βάλτο των Γιαννιτσών- για να συμβάλλει στον Μακεδονικό Αγώνα. Το 1907, από τη Νάουσα, οργανώνει τον Αγώνα εναντίον των Βουλγάρων Κομιτατζήδων.

Συνεπαρμένοι από τον αγώνα του, δύο Βούλγαροι Βοεβόδες -ο Βάννης Ζλατάν και ο Κασάπτσε- θέλησαν να προσχωρήσουν στο τάγμα του, στο πλευρό των Μακεδόνων. Ωστόσο, στις 7 Ιουνίου του 1907, μετά από προδοσία των δύο Βουλγάρων, ο Τέλλος Άγρας, με τον συναγωνιστή του Τώνη Μίγγα βρέθηκαν κρεμασμένοι σε μια καρυδιά.

Ο Ζαχαρίας Παπαντωνίου εξύμνησε την αγωνιστικότητα του εθνομάρτυρα:

Τα περιστέρια ένα πρωί δεν είχανε χαρά

Ήταν στη στέγη ενός σπιτιού και κλαίγανε

και στο διαβάτη λέγανε:

Αλλοίμονο που χάσαμε δύο ανήσυχα φτερά!

Να μην τα πήρε ο άνεμος; Μην ξαποσταίνουν κάπου;

Μην έπεσαν στη γης;

Τ’αδέρφι μας δε φαίνεται και τώρα πώς θα πάμε;

Άσπρο καράβι, όλα μαζί, στον αέρα της αυγής;

Κι ένας μικρός κορυδαλλός τραγούδησε απ’το ύψος.

Να μην το περιμένετε, τι δεν θα ξαναρθή.

Πολύν καιρό εχάρηκεν αξένοιαστο μαζί σας,

μα ήρθεν η ώρα της οργής, η ώρα να υψωθή.

Περιστεράκι μια βραδυά κοιμήθηκ’αυτού κάτου,

και την αυγή εξύπνησε αητός.

Έχετε γεια! Πήγε ψηλά κι ευφραίνει

τα ματωμένα του φτερά στη βρύση του φωτός.

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: ΚΑΤΑΝΙΧI