Άρθρο της Ευαγγελίας Ζουλάκη

«Ἡ Ὀρθοδοξία εἶναι ἡ ἀληθινή Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, ὁ μόνος ἁγνός καί γνήσιος Χριστιανισμός» (π. Σεραφείμ Ρόουζ)

Το Σάββατο 25 Απριλίου υποδέχτηκαν πανηγυρικά στο Οικουμενικό Πατριαρχείο τον αιρετικό Προκαθήμενο της Κοπτικής «Εκκλησίας» Tawadros ΙΙ, με επικεφαλής τον Πρωτοσύγκελο, Μητροπολίτη Αγκύρας Γρηγόριο [1].

Έπειτα από τη «μετά βαΐων και κλάδων» υποδοχή του αιρετικού Μονοφυσίτη, μεταφέρθηκαν στον νάρθηκα του Πατριαρχικού Ναού όπου ο Μητροπολίτης Χαλκηδόνος Εμμανουήλ, πρόεδρος της Συνοδικής Επιτροπής επί των Διαχριστιανικών και Διαθρησκειακών Διαλόγων, χοροστάτησε στην Δοξολογία που τελέστηκε προς τιμήν του αιρετικού Πατριάρχη Tawadros ΙΙ.

Μετά το πέρας της Δοξολογίας ανήλθαν στην Αίθουσα του Θρόνου όπου τους υποδέχτηκε ο κ. Βαρθολομαίος, παρουσία Ιεραρχών του Θρόνου και των μελών της Αντιπροσωπείας των Κοπτών.

Την επόμενη μέρα, Κυριακή των Μυροφόρων, ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος προεξήρχε της Πολυαρχιερατικής Θείας Λειτουργίας. Συμμετείχαν ο Μητροπολίτης Γέρων Χαλκηδόνος Εμμανουήλ, ο Φιλαδελφείας Μελίτων, ο Μυριοφύτου και Περιστάσεως κ. Ειρηναίος,ο Μύρων Χρυσόστομος, ο Αρκαλοχωρίου, Καστελλίου και Βιάννου Ανδρέας και ο Αγκύρας Γρηγόριος [2].

Στην Θεία Λειτουργία παρέστη επίσης ο αιρετικός Κόπτης Πατριάρχης, ο οποίος την παρακολούθησε από το Αντίθρονο του Πατριαρχικού Ναού. Μετείχε μάλιστα της Ακολουθίας απαγγέλλοντας στα Αραβικά την Κυριακή Προσευχή.

Στη συνέχεια του δημοσιεύματος διαβάζουμε:

«Στη προσφώνηση του ο Οικουμενικός Πατριάρχης τόνισε την πρόοδο στον θεολογικό διάλογο μεταξύ των δύο Εκκλησιών. Παράλληλα, αναφέρθηκε στις σύγχρονες προκλήσεις, ιδίως στον πόλεμο στην Ουκρανία, απευθύνοντας για ακόμη μια φορά έκκληση για ειρήνη και προστασία της Δημιουργίας του Θεού».

Ενώ παρακάτω αναγράφεται: «Επικαλούμενος τον ψαλμικό λόγο: «Ἰδοὺ δὴ τί καλὸν ἢ τί τερπνόν, ἀλλ’ ἢ τὸ κατοικεῖν ἀδελφοὺς ἐπὶ τὸ αὐτό», σημείωσε ότι η συνάντηση αποτελεί «ζωντανή αντήχηση»αυτής της αλήθειας. Χαρακτήρισε δε την παρουσία του Κόπτη Προκαθημένου καρπό της Θείας Πρόνοιας.

Αναφερόμενος στις σχέσεις μεταξύ των δύο Εκκλησιών, υπογράμμισε ότι, ύστερα από μακρόχρονο θεολογικό διάλογο, έχει καταστεί σαφές πως «η ομολογία μας περί του μυστηρίου της Ενανθρωπήσεως είναι, στην ουσία της, μία και η αυτή», επισημαίνοντας ότι οι ιστορικές διαιρέσεις δεν οφείλονται σε διαφορά πίστεως, αλλά σε «ιστορικές συνθήκες, γλωσσικές διαφορές και πολιτισμικές παρεξηγήσεις».

Ωστόσο, τόνισε με έμφαση ότι τα θεολογικά συμπεράσματα δεν πρέπει να παραμείνουν θεωρητικά: «δεν μπορούν να περιορίζονται σε κείμενα και επιτροπές, αλλά πρέπει να γίνουν αποδεκτά και βιωμένα μέσα στη ζωή της Εκκλησίας». Σε αυτό το πλαίσιο, χαρακτήρισε την παρούσα επίσκεψη ως πρόσκληση «να μεταβούμε από τη συμφωνία στην αποδοχή, από τον διάλογο στη ζωή».

Ο Πατριάρχης Κων/πόλεως δεν παρέλειψε να αναγνωρίσει τις υφιστάμενες δυσκολίες, κάνοντας λόγο για «εμπόδια που εξακολουθούν να παρεμποδίζουν την πλήρη κοινωνία», μεταξύ των οποίων και το ζήτημα των αναθεμάτων, το οποίο απαιτεί «προσεκτική και προσευχητική επίλυση»».

Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος και οι συν αυτώ (βλ. Αρχιεπίσκοπος Αμερικής Ελπιδοφόρος και Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος) καταλύουν τις αποφάσεις των Αγίων Οικουμενικών Συνόδων, θέτουν εαυτούς υπεράνω των Θεοφόρων Αγίων Πάτερων της Αγίας μας Εκκλησίας, και οδηγούν στην απώλεια.

Πώς μπορεί να ισχυρίζεται ο κ. Βαρθολομαίος πως «η ομολογία μας περί του μυστηρίου της Ενανθρωπήσεως είναι, στην ουσία της, μία και η αυτή» με τους αιρετικούς Μονοφυσίτες, οι οποίοι ακριβώς για την Χριστολογική τους πλάνη καταδικάστηκαν από την Δ´ Οικουμενική Σύνοδο;

Υπενθυμίζουμε πως ο ομολογητής, ομότιμος καθηγητής Πατρολογίας της Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ. π. Θεόδωρος Ζήσης σημείωνε σε σχετικό άρθρο του με τίτλο «Πατριάρχης καταδικασμένης αιρέσεως τιμάται ως Ορθόδοξος» [3]:

«[…] Ὁ Μονοφυσιτισμός τόν ὁποῖον ἀκολουθοῦν καί πρεσβεύουν οἱ Ἀρμένιοι, οἱ Κόπτες, οἱ Συροϊακωβίτες καί οἱ Αἰθίοπες ἔχει καταδικασθῆ ἀπό τήν Δ´ ἐν Χαλκηδόνι Οἰκουμενική Σύνοδο (451) ὡς Χριστολογική αἵρεση, ὅπως καί οἱ πρωτοστάτες αὐτῆς τῆς αἱρέσεως Διόσκορος καί Σεβῆρος, τούς ὁποίους ὅλοι οἱ ἀνωτέρω αἱρετικοί τιμοῦν ὡς ἁγίους, ἐνῶ ἐμεῖς οἱ Ὀρθόδοξοι τούς ἀναθεματίζουμε ὡς αἱρετικούς στό «Συνοδικό τῆς Ὀρθοδοξίας», πού διαβάζεται ἤ πού πρέπει νά διαβάζεται τήν Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας. Καί μετά τήν Δ´ ἐν Χαλκηδόνι Οἰκουμενική Σύνοδο τοῦ 451 οἱ ἑπόμενες σύνοδοι, ὅπως καί οἱ ἑπόμενοι μεγάλοι Ἅγιοι Πατέρες, Μάξιμος Ὁμολογητής, Ἰωάννης Δαμασκηνός, Μ. Φώτιος ἐπανέλαβαν τήν καταδίκη τῆς αἱρέσεως τοῦ Μονοφυσιτισμοῦ».

Στον όρο πίστεως της Ζ’ εν Νικαία Οικουμενικής Συνόδου διαβάζουμε [4]:

«“Σύν τούτοις δέ καί τάς δύο φύσεις όμολογοῦμεν τοῦ σαρκωθέντος δι᾿ ἡμᾶς ἐκ τῆς ἀχράντου Θεοτόκου καί ἀειπαρθένου Μαρίας, τέλειον αὐτόν Θεόν καί τέλειον ἄνθρωπον γινώσκοντες, ὡς καὶ ἡ ἐν Χαλκηδόνι Σύνοδος ἐξεφώνησεν, Εὐτυχῆ καί Διόσκορον δυσφημήσαντας, τῆς θείας αὐλῆς ἐξελάσασα, συναποβάλλοντες αὐτοῖς Σεβήρον, Πέτρον καί τήν πολυβλάσφημον αὐτῶν ἀλληλόπλοκον σειράν”. Τίς ἀποφάσεις τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων θεωροῦμε οἱ Ὀρθόδοξοι ὡς ἀλάθητες, διότι ἐλήφθησαν τῇ ἐπιστασίᾳ τοῦ ῾Αγίου Πνεύματος καί ἀνεγνωρίσθησαν ἀπό τή συνείδηση τῆς Ἐκκλησίας ὅλων τῶν αἰώνων» [4].

Τονίζοντας ο κ. Βαρθολομαίος πως οι ιστορικές διαιρέσεις δεν οφείλονται σε διαφορά πίστεως, αλλά σε «ιστορικές συνθήκες, γλωσσικές διαφορές και πολιτισμικές παρεξηγήσεις», επαναλαμβάνει το τραγικά εσφαλμένο «ποίημα» του Αμερικής Ελπιδοφόρου, όπως το διατύπωσε σε συνέδριο που προσφάτως σχολιάσαμε.

Η εμπεριστατωμένη απάντηση που δίνει ο πατήρ Θεόδωρος στην εξαιρετική μελέτη του με τίτλο «Η «Ορθοδοξία» των Αντιχαλκηδονίων Μονοφυσιτών» αποδομεί κάθε διαστρεβλωμένη οικουμενιστική θέση.

Ο πατριάρχης Βαρθολομαίος έκλεισε τον λόγο του «Επικαλούμενος τον λόγο του Αποστόλου Παύλου «ἀληθεύοντες ἐν ἀγάπῃ», επισήμανε ότι «η αλήθεια χωρίς αγάπη διασπά, ενώ η αλήθεια με αγάπη οικοδομεί το Σώμα του Χριστού», καλώντας σε υπέρβαση όχι μόνο θεολογικών διαφορών, αλλά και «ιστορικών και συναισθηματικών βαρών»».

Περαίνοντας, οι Πατριαρχικοί χοροί έψαλαν τα Πολυχρόνια των δύο Προκαθημένων, «οι οποίοι αντήλλαξαν ασπασμό αγάπης και ειρήνης και ευλόγησαν το εκκλησίασμα».

Στην προαναφερθείσα μελέτη του ο π. Θεόδωρος Ζήσης επισημαίνει:

«Ἀγαπᾶ ἐκεῖνος πού λέγει τήν ἀλήθεια, ἔστω καί ἄν πικραίνει κατ’ αρχήν καί δημιουργεῖ ἀντίδραση, καί ὄχι ἐκεῖνος πού παραπλανά καὶ κρύβει τὴν ἀλήθεια, ὑπολογίζοντας στίς πρόσκαιρες ἀνθρώπινες σχέσεις καί ὄχι στίς αἰώνιες πραγματικότητες. Εἶναι ξεκαθαρισμένα αὐτά στή συνείδηση τῆς Ἐκκλησίας· ὑπάρχει καλή καί κακή ὁμόνοια καί εἰρήνη· εἶναι κακή ἡ ὁμόνοια καί ἡ εἰρήνη πού παραβλέπει τις διαφορές στην πίστη, γιατί μόνον “ἡ ἑνότης τῆς πίστεως καί ἡ κοινωνία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος”, ὑπέρ τῶν ὁποίων καθημερινῶς εὔχεται ἡ Ἐκκλησία, μποροῦν νὰ θεμελιώσουν καί νά ἐγγυηθοῦν βαθειά καί ἀδιατάρακτη εἰρήνη, ἀφοῦ στηρίζονται στήν πνευματική καί μυστηριακή ἑνότητα. Ὅταν δὲν ὑπάρχει αὐτή ἡ ἑνότης, τότε ἔχομε κακή καί ψευδῆ ὁμόνοια καί εἰρήνη, πού διαιωνίζει καί κρύβει τό τραῦμα τοῦ χωρισμοῦ καί τῆς διαιρέσεως· σ’ αὐτές τίς περιπτώσεις “κρείσσων ἐπαινετός πόλεμος εἰρήνης χωριζούσης Θεῷ”».

Αντίστοιχα ο αγιασμένος γέροντας Σεραφείμ Ρόουζ, ως νεαρός προσήλυτους Ευγένιος (λαϊκός ακομη), έγραφε σε ένα από τα «λαϊκά κηρύγματα» του το 1965:

«Ἡ Ὀρθοδοξία εἶναι ἡ ἀληθινή Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, ὁ μόνος ἁγνός καί γνήσιος Χριστιανισμός· καί τό γεγονός αὐτό ὑποχρεώνει τούς πιστούς Ορθόδοξους, ὅταν μιλοῦν γιά τήν Ἐκκλησία σέ ἄλλους νά τό κάνουν εὐθέως, ἀνόθευτα – μέ ἀγάπη βεβαίως, μά πάνω ἀπό ὅλα μέ ἀγάπη γιά τήν Αλήθεια τοῦ Θεοῦ» [5].

• [1] https://www.orthodoxianewsagency.gr
• [2] https://www.orthodoxianewsagency.gr
• [3] https://www.hristospanagia.gr
• [4] Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης, Η «Ορθοδοξία» των Αντιχαλκηδονίων Μονοφυσιτών, εκδ. Βρυέννιος, Θεσσαλονίκη:1994
• [5] Ιερομόναχου Δαμασκηνού, π. Σεραφείμ Ρόουζ, Η ζωή και τα έργα του, τόμος Ά, εκδ. Μυριόβιβλος, Αθήνα 2005

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: ΚΑΤΑΝΙΧI

Δείτε σχετικά:
– Ο Αρχιεπίσκοπος Ελπιδοφόρος προωθεί την «ένωση» με τους αιρετικούς Μονοφυσίτες
– Αρχιερατική Δοξολογία 25ης Μαρτίου μετά αιρετικών και πολιτικών αρχόντων
– Ανάσταση στην Αρχιεπισκοπή Αθηνών
– Σε επιμνημόσυνη δέηση αιρετικών Μονοφυσιτών παρέστη συμπροσευχόμενος ο Μητροπολίτης Μεσσηνίας