Άρθρο της Ευαγγελίας Ζουλάκη

«… αλλά ποιος από τα μέλη αυτών που ονομάζονται εκκλησίες, κυρίως οι ηγέτες… θα συμφωνήση να αποκηρύξη τα λάθη του; Κανείς. Και εμείς δεν μπορούμε να συμφωνήσωμε με την αιρετική τους διδασκαλία χωρίς να ζημιωθή η σωτηρία των ιδίων των ψυχών μας…» (Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης)

Την Παρασκευή 30 Ιανουαρίου, στον Καθεδρικό Ναό της Αγίας Τριάδος του Μανχάταν, τελέστηκε οικουμενιστική, αντικανονική, διαχριστιανική ακολουθία προσευχής, στο πλαίσιο της Εβδομάδας Προσευχής για τη Χριστιανική Ενότητα του Παγκοσμίου Συμβουλίου «Εκκλησιών» (δηλαδή αιρέσεων) [1].

Παπικοί, Προτεστάντες, Λουθηρανοί, Μονοφυσίτες Αρμένιοι και κάθε είδους αιρετικοί συμμετείχαν σε αυτό το συνονθύλευμα. Αξιοσημείωτο είναι πως στην παμμίαρη συμπροσευχή συμμετείχε και η Λουθηρανή ΛΟΑΤΚΙ επισκοπίνα Katrina Foster, καθώς και Αγγλικανή ιέρεια Kirsten Guidero, οικουμενική και διαθρησκειακή εκπρόσωπος της Επισκοπικής «Εκκλησίας» των ΗΠΑ.

Για τις δύο ιέρειες διαβάζουμε σε έτερο δημοσίευμα τα εξής [2]: «Η επίσκοπος Foster χειροτονήθηκε το 1994. Το 2007, […] κινδύνευσε με αφαίρεση του αξιώματος, δηλώνοντας δημόσια τον προσανατολισμό της και παντρευόμενη με γυναίκα. Τον Μάιο του 2025 η Foster εξελέγη επίσκοπος της Συνόδου Metropolitan New York, και στις 22 Νοεμβρίου 2025 εγκαταστάθηκε επίσημα στη θέση της στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου.

Η Kirsten Guidero, που συμμετείχε στη δέηση ως ιέρεια της Επισκοπικής Εκκλησίας, είχε προηγουμένως απολυθεί από συντηρητικό χριστιανικό πανεπιστήμιο για προπαγάνδα της ιδεολογίας του φύλου στο Πανεπιστήμιο Indiana Wesley. Μετά από παράπονα γονέων η διοίκηση του πανεπιστημίου δήλωσε ότι «δεν ανταποκρίνεται στην αποστολή του πανεπιστημίου» λόγω διαφωνίας με τις θρησκευτικές αρχές του εκπαιδευτικού ιδρύματος.

Ανώνυμος απόφοιτος του πανεπιστημίου μαρτύρησε ότι η Guidero δημιουργούσε «ασφαλή χώρο» για ΛΟΑΤΚΙ φοιτητές και ήταν «ο πρώτος ενήλικας που δεν προσπάθησε να αλλάξει ή να επιστρέψει τον φοιτητή στην αγκαλιά της εκκλησίας»».

Μετά την συγκρητιστική «δέηση», ακολούθησε ομιλία του Αρχιεπισκόπου Αμερικής Ελπιδοφόρου, στην οποία τόνισε: «Για να ξεπεράσουμε την εκκλησιαστική μας εσωστρέφεια, οφείλουμε να επιδιώξουμε συνειδητά να αγκαλιάσουμε την ποικιλομορφία που ήδη υπάρχει στο Σώμα του Χριστού».

Το σώμα του Χριστού δεν έχει ποικιλομορφία όπως την εννοεί ο Ελπιδοφόρος αλλά μια οδό, την Ορθοδοξία. Έξω από αυτήν όλα είναι αιρέσεις. Η εξωστρέφεια και η αποδοχή των αιρέσεων είναι η πλέον συνηθισμένη τακτική του νεοεποχίτικου Οικουμενισμού.

Κατά τη διάρκεια της μιαρής συγκρητιστικής διαχριστιανικής «ακολουθίας» εκφώνησε το κήρυγμα ο καρδινάλιος Τίμοθι Ντόλαν, ο οποίος «αναφέρθηκε στη σημασία της ενότητας των Χριστιανών μέσα από τη συμμετοχή στον Σταυρό του Χριστού, επισημαίνοντας ότι ο κοινός πόνος και οι παγκόσμιες προκλήσεις ενώνουν το σύνολο του Χριστιανισμού, ανεξάρτητα από τα δόγματα και τις ομολογίες.

Ο Καρδινάλιος έκανε ιδιαίτερη μνεία στις διεθνείς εντάσεις, τις συγκρούσεις και τη δοκιμασία που υφίστανται μετανάστες και πρόσφυγες, κάνοντας λόγο για «σκάνδαλο της διαίρεσης», που αντιστρατεύεται το θέλημα του Χριστού».

Ο αρχιεπίσκοπος Ελπιδοφόρος ως ένδειξη «ευγνωμοσύνης και αδελφικής αγάπης» δώρισε στον αιρετικό παπικό έναν αργυρό επιστήθιο σταυρό. Παράλληλα, ευχαρίστησε τους Μονοφυσίτες Αρμένιους εκφράζοντας την εκτίμηση του για «την πλούσια λειτουργική τους παράδοση».

Οι λυκοφιλίες με τις βδελυρές αιρέσεις αηδιάζουν. Ο δαιμονικός διαχριστιανικός συγκρητισμός σε συνδυασμό με την συμμετοχή ΛΟΑΤΚΙ επισκοπίνας του Προτεσταντικού χώρου σε από κοινού ακολουθία ορθοδόξων και πάσης φύσεως αιρετικών σε Ορθόδοξο Ναό αποτελεί ανήκουστη προδοσία!

Ο Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης έγραφε για όλες αυτές τις αιρετικές παραφυάδες τα εξής θεοφώτιστα και αγιοπνευματικά λόγια [3]:

«Το κεντρικό σημείο της ρωμαιοκαθολικής υπερηφάνειας και των ρωμαιοκαθολικών ψευδών στα δόγματα, στην διοίκησι και στην ηθική διδασκαλία είναι το πρωτείον του πάπα, η φανταστική και εσφαλμένη κατανόησις του λόγου του Σωτήρος: Συ ει Πέτρος, και επί ταύτη τη πέτρα οικοδομήσω μου την εκκλησίαν, και πύλαι άδου ου κατισχύσουσιν αυτής (Ματθ. ιστ’ 18). Ανεγνωρίσθη από όλους τους Αγίους Πατέρας των πρώτων και μεταγενεστέρων αιώνων, ως επίσης και από τους πολύ πρώτους ορθόδοξους πάπας, ότι πρέπει κανείς να εννοή ως πέτρα θεμελιώσεως τον ίδιο τον Ιησού Χριστό – η δε πέτρα ην ο Χριστός» (Α’ Κορινθ. ι’ 4).

«Ο πάπας και οι παπικοί, – κάλαμος υπό ανέμου σαλευόμενος – έχοντας υποδουλώσει όλον τον Καθολικισμό στην αίρεσι, τον κατέστησαν αδιόρθωτο, διότι ο πάπας παρ’ όλες τις αιρέσεις του αναγνωρίζεται ως αλάθητος από την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία και έτσι δεν είναι δυνατόν να διορθωθή από κάποιον που σκέπτεται αντίθετα».

Η Μεταρρύθμισις, η οποία προήλθε από τον Λατινισμό, ήταν μια αντίδρασις εναντίον των διαστροφών του Λατινισμού. Αντί να επανέλθη στην συνοδική βάσι της Ορθοδοξίας, από αντίθεσι στον παπισμό απέρριψε την ιεραρχία, δίδοντας στον κάθε πιστό το δικαίωμα να σκέπτεται «αλάνθαστα» περί της Πίστεως. Ο νομικισμός της Ρώμης και τα ξένα προς τον πατερικό ασκητισμό συστήματα πνευματικής ζωής, που οδηγούν στην πλάνη, παρεχώρησαν την θέσι τους στον ηθικό σχετικισμό και την ακολασία. «Οι Ρωμαιοκαθολικοί, με το να αναγνωρίζουν τον πάπα ως κεφαλή της Εκκλησίας, έχασαν την πραγματική Κεφαλή της Εκκλησίας – τον Χριστό – και παρέμειναν χωρίς Κεφαλή…» (2, σελ. 37). «Οι Λουθηρανοί απεκόπησαν και παρέμειναν χωρίς την Κεφαλή, οι Αγγλικανοί επίσης. Δεν έχουν την Εκκλησία… και ο Βελίαλ τους πολεμά με την δύναμι και τις μηχανορραφίες του και τους κρατά στην πλάνη του και την απώλεια. Ένα πλήθος ανθρώπων χάνονται στην αθεΐα και την φαυλότητα» (1, σελ.52).

«Ο Λουθηρανισμός, καλυπτόμενος υπό το όνομα της Χριστιανικής Πίστεως, είναι στην πραγματικότητα άρνησις της Πίστεως. Απορρίπτοντας τις νηστείες και το μοναχισμό ή την εν παρθενία ζωή την αφιερωμένη αποκλειστικά στην υπηρεσία του Θεού, παραδίδεται στην φιληδονία. Είναι παράδοσις στην ψευδώνυμο ανθρωπίνη λογική με τις φιλοσοφικές της ασυναρτησίες και την θεοποίησή της, άρνησις της θείας αυθεντίας των Οικουμενικών Συνόδων και των Αγίων Πατέρων, αυθαίρετη συνάθροισις υπό το όνομα της κεκαθαρμένης, μεταρρυθμισμένης Εκκλησίας».

Καταληκτικά ο Άγιος Ιωάννης μας δίνει την στάση που οφείλουμε εμείς ως Ορθόδοξοι να τηρούμε έναντι όλων αυτών των αιρέσεων.

[…] «Εμείς οφείλουμε να προσκολληθούμε σταθερά στην μία αληθινή Πίστι και Εκκλησία» (1, σελ. 32). «Ποιος από τους Ορθοδόξους δεν θα επιθυμούσε να ενωθή με τους Ρωμαιοκαθολικούς και τους Λουθηρανούς και να είναι ένα με αυτούς εν Χριστώ, μία Εκκλησία, μία κοινότητα πιστών! Ας πετάξουν το ψεύδος, ας δεχθούν την αλήθεια και ας ενωθούν μαζί μας εις ενότητα πνεύματος, φθάνουν οι διαφωνίες και επιχειρηματολογίες των. Ο ερχομός του Χριστού είναι εγγύς, επί θύραις», έγραφε ο άγιος Ιωάννης, «αλλά ποιος από τα μέλη αυτών που ονομάζονται εκκλησίες, κυρίως οι ηγέτες… θα συμφωνήση να αποκηρύξη τα λάθη του; Κανείς. Και εμείς δεν μπορούμε να συμφωνήσωμε με την αιρετική τους διδασκαλία χωρίς να ζημιωθή η σωτηρία των ιδίων των ψυχών μας…»

Ο ίδιος ο άγιος Ιωάννης έντονα προσευχόταν στον Θεό μπροστά στην Αγία Τράπεζα, προσθέτοντας ήρεμα το εξής στην ανάγνωση του Συμβόλου της Πίστεως: «Ένωσε σ’ αυτήν την πίστι όλες τις μεγάλες κοινότητες που καλούνται Χριστιανικές, αλλά κατ’ ουσίαν είναι αποστάται: τους Ρωμαιοκαθολικούς, τους Λουθηρανούς, Αγγλικανούς και άλλους, οι οποίοι απεκόπησαν από την ενότητα της αγίας Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας, η οποία είναι το Σώμα Σου και της οποίας Συ είσαι Κεφαλή και Σωτήρ. Κατάρριψε την υπερηφάνεια και την αντίθεσι των διδασκάλων τους και αυτών που τους ακολουθούν, δώσε τους να καταλάβουν με την καρδιά τους την αλήθεια και την σωστικότητα της Εκκλησίας Σου και να ενωθούν αδόλως μ’ αυτήν. Με τη δύναμι της Χάριτος του Πνεύματός Σου, ένωσε στην αγία Σου Εκκλησία και αυτούς που είναι ασθενείς από αμάθεια και από την πλάνη του σχίσματος. Ανάκοψε την ισχυρογνωμοσύνη τους και την αντίθεσί τους στην αλήθειά Σου, για να μη χαθούν αθλίως με την αντίθεσί τους, όπως ο Κορέ, ο Δαθάν και ο Αβειρών, οι οποίοι αντετίθεντο στους δούλους Σου Μωϋσή και Ααρών (Ψαλμ. ρε’ 16 – 18). Τράβηξε προς αυτή την Πίστι όλα τα έθνη που κατοικούν την γη…»

Η συμπεριφορά του Αρχιεπισκόπου Αμερικής κείται μακράν την Ορθόδοξης Αγιοπατερικής γραμμής που θέτει ο Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης.

Του ευχόμαστε καλή μετάνοια δια πρεσβειών του Αγίου Ιωάννου!

• [1] https://www.orthodoxtimes.gr
• [2] https://spzh.eu/gr
• [3] https://katanixi.gr

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: ΚΑΤΑΝΙΧI

Δείτε σχετικά:
– Ενθρόνιση Λουθηρανής «επισκοπίνας» μετά εκπροσώπου του Αρχιεπισκόπου Αμερικής
– H Επισκοπίνα-αντιπρόεδρος του Συμβουλίου Ευρωπαϊκών «Εκκλησιών» στην Κρήτη
– Γυναίκα Αρχιεπίσκοπο επιλέγουν οι Αγγλικανοί!