Άρθρο της Παναγιώτας Κεμανετζή

Ακολουθώντας τα ίχνη μεγάλων Πατέρων της Εκκλησίας, όπως του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, ο π. Νικόλαος δεν υπολόγισε κόστος, διώξεις ή ανθρώπινες συνέπειες

Ο μακαριστός π. Νικόλαος Μανώλης υπήρξε αυθεντικός πνευματικός πατέρας και αληθινός ομολογητής της Ορθοδόξου Πίστεως σε καιρούς συγχύσεως και πνευματικής προδοσίας. Ο αγώνας του υπέρ της Ιεροκανονικής Αποτείχισης δεν ήταν θεωρητικός ούτε περιστασιακός· ήταν σταυρικός, συνειδητός και βιωμένος μέχρι τέλους.

Η οσιακή κοίμησή του, πριν από πέντε έτη, μας βρήκε απροετοίμαστους και ανέτοιμους. Έπεσε ως κεραυνός εν αιθρία στις καρδιές μας και μας άφησε βαθύτατα ορφανούς, ανθρώπινα και πνευματικά. Ιδίως σε μια εποχή όπου ο λόγος της Ορθοδόξου Ομολογίας σπανίζει, η απουσία του έγινε ακόμη πιο αισθητή και επώδυνη.

Σημείο-σταθμός στον αγώνα του υπήρξε η Κυριακή της Απόκρεω του 2017, όταν ο π. Νικόλαος, με παρρησία, στεντόρεια φωνή και το θάρρος σύγχρονου ομολογητή, διέκοψε δημόσια το μνημόσυνο του τότε Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης κ. Ανθίμου. Τότε αποκαλύφθηκε σε πολλούς το φως το αληθινόν και έπεσαν τα λέπια από τα μάτια μας, καθώς φανερώθηκε έμπρακτα ο πατερικός και ιεροκανονικός δρόμος της Αποτείχισης από την παναίρεση του Οικουμενισμού.

Ακολουθώντας τα ίχνη μεγάλων Πατέρων της Εκκλησίας, όπως του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, ο π. Νικόλαος δεν υπολόγισε κόστος, διώξεις ή ανθρώπινες συνέπειες. Παρά τις συνεχείς κλήσεις σε απολογία, τις απειλές και τις πιέσεις από την οικεία Μητρόπολη, παρέμεινε ακλόνητος. Με λόγο καθαρό και τεκμηριωμένο στηλίτευσε τις αιρετικές πρακτικές των Ποιμεναρχών της Ορθοδοξίας, καταγγέλλοντας τον συγκρητισμό και την αλλοίωση της Εκκλησιολογίας, με αποκορύφωμα την ψευδοσύνοδο του Κολυμπαρίου.

Ιδιαίτερα χαραγμένες παραμένουν στη μνήμη μας οι στιγμές των κλητεύσεών του στη Μητρόπολη, όπου στεκόταν όρθιος και ανυποχώρητος, ενώ τα πνευματικοπαίδια του τον πλαισίωναν με λόγια παρηγοριάς και ενδυνάμωσης, ώστε να μη λυγίσει η ανθρώπινη φύση του. Η ψυχή του, όμως, έβλεπε καθαρά την Αλήθεια και αντλούσε από αυτήν δύναμη.

Στο πλευρό του στάθηκαν ακραιφνείς ομολογητές της Πίστεως, όπως ο π. Θεόδωρος Ζήσης και ο π. Σεραφείμ Ζήσης, καθώς και αγιορείτες μοναχοί, μεταξύ των οποίων ο γέροντας Γαβριήλ, οι οποίοι ενίσχυσαν τον αγώνα της Ιεροκανονικής Αποτείχισης και συνεχίζουν μέχρι σήμερα να τον υπερασπίζονται.

Παρότι ο π. Νικόλαος Μανώλης δεν βρίσκεται πλέον σωματικά ανάμεσά μας, ο αγώνας του όχι μόνο δεν έσβησε, αλλά παραμένει ζωντανός και επίκαιρος. Συνεχίζεται μέσα από την ιστοσελίδα «Κατάνυξη», τον Ορθόδοξο Χριστιανικό Σύλλογο «Άγιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής» και, κυρίως, μέσα από όσους έμαθαν από το παράδειγμά του να μη σιωπούν, να μη συμβιβάζονται και να ομολογούν την Αλήθεια «εν καιρώ και εκτός καιρού».

Εμείς, οι αποτειχισμένοι Χριστιανοί, βιώσαμε τη λοιδορία, την περιφρόνηση και την απαξίωση από τους οικουμενιστές και τους συνοδοιπόρους τους. Μας χαρακτήρισαν ακραίους, διχαστικούς και ανυπάκουους. Μας πολέμησαν με λόγια, με σιωπή, με αποκλεισμό. Όμως η Πίστη μέσα μας, αντί να σβήσει, γιγαντώθηκε.

Μέσα από τον αγώνα γεννιέται η χάρη. Μέσα από τη σταύρωση έρχεται η πνευματική ανάσταση. Κάθε διωγμός, κάθε χλευασμός, κάθε απόρριψη έγινε για εμάς φωτιά που καθάρισε και ενδυνάμωσε την ομολογία μας. Μάθαμε να μη φοβόμαστε, να μη σιωπούμε και να μη οπισθοχωρούμε μπροστά στο ψεύδος.

Η δίψα για την Αλήθεια της Ορθοδόξου Πίστεως δεν καταπνίγεται· απλώνεται. Μας ωθεί να γράφουμε, να μιλούμε και να ομολογούμε χωρίς φόβο και χωρίς συμβιβασμούς. Γιατί η αληθινή Πίστη δεν κρύβεται, δεν διαπραγματεύεται, δεν προδίδεται. Ομολογείται.

Και όσο ο κόσμος σκοτεινιάζει, τόσο το φως της Αλήθειας λάμπει πιο καθαρά μέσα από τον αγώνα εκείνων που επέλεξαν να σταθούν όρθιοι.

Οι ευχές του μακαριστού γέροντα μας ας μας συνοδεύουν και ας μας ενισχύουν στον δύσκολο και ανηφορικό δρόμο της Ορθοδόξου Ομολογίας και της αντίστασης κατά της Πανθρησκείας.

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: ΚΑΤΑΝΙΧI

Δείτε επίσης:
– Στην ασφάλεια της ιεροκανονικής Αποτείχισης βαδίζουμε από εκείνη την άγια μέρα