Άρθρο της Ευαγγελίας Ζουλάκη

«… ὁ Πατριάρχης Ἀθηναγόρας; Αὐτός μέ τήν νεοπαπιστικήν συμπεριφοράν του εἰς τούς λόγους καί εἰς τάς πράξεις σκανδαλίζει ἐπί μίαν ἤδη δεκαετίαν τάς ὀρθοδόξους συνειδήσεις…» (Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς)

Τα τελευταία χρόνια η Εκκλησία της Ελλάδος θρηνεί την απώλεια όλο και περισσότερων Ιεραρχών που εφαρμόζουν συγκρητιστικές πρακτικές ακολουθώντας την παναίρεση του Οικουμενισμού. Αρκετοί ήταν αυτοί που έδειχναν να ξεχωρίζουν από τη χορεία των οικουμενιστών αρχιερέων και παρηγορούσαν με τον Αγιοπατερικό τους λόγο.

Μετά την ψευδοσύνοδο του Κολυμπαρίου όμως τα στόματα φιμώθηκαν, ενώ άλλοι άρχισαν να κηρύττουν και να πράττουν τα ακριβώς αντίθετα με όσα υποστήριζαν νωρίτερα. Υπάρχουν δε και αυτοί που εξακολουθούν να μιλούν ορθόδοξα, άνευ όμως ορθοπραξίας, ενώ άλλοι καταθέτουν μια ποικιλία προσωπικών απόψεων, ανακατεύοντας την αλήθεια με την πλάνη.

Ο Μητροπολίτης Κερκύρας Νεκτάριος έχει παρουσιάσει διαφορετικά πρόσωπα. Από την μία πλευρά έχει κρατήσει ορθή στάση για το ουκρανικό ζήτημα υποστηρίζοντας δημόσια την κανονική (διωκόμενη) Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία. Επιπλέον παλαιότερα είχε εκφραστεί δημόσια εναντίον της παναιρέσεως του Οικουμενισμού. Τα τελευταία χρόνια όμως είδαμε κάποιες υποχωρήσεις.

Προς θλιβερή μας διαπίστωση εντοπίσαμε προ ολίγων ημερών, στην επίσημη ιστοσελίδα της Ιεράς Μητροπόλεως Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων, κείμενο του Μητροπολίτη Νεκτάριου, το οποίο επευφημεί τον μασόνο Πατριάρχη Κων/πόλεως Αθηναγόρα!

Ειδικότερα, στο κείμενο με τίτλο «Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Αθηναγόρας ως Μητροπολίτης Κερκύρας», αναφέρεται στην βιογραφία του Αθηναγόρα ως Μητροπολίτη Κερκύρας (πρωτίστως πριν την εκλογή του ως Πατριάρχη Κων/πόλεως), υπερτονίζοντας το σπουδαίο, κατά αυτόν, έργο που επιτέλεσε όσο βρίσκονταν σε αυτή τη θέση [1].

Το κείμενο ολοκληρώνεται με τον Μητροπολίτη Κερκύρας να αναφέρεται στο μετέπειτα «μεγάλο έργο» του Πατριάρχη Αθηναγόρα στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, χαρακτηρίζοντάς τον ως ένα «αληθινό οραματιστή», ο οποίος «είχε την τόλμη να προχωρήσει σε μεγάλα ανοίγματα για να αναδειχθεί η οικουμενική διάσταση της Ορθοδόξου Εκκλησίας χωρίς να υπολογίσει πολλές φορές αντιρρήσεις και αντιδράσεις»:

«Εκ των ολίγων αυτών, μπορούμε να διακρίνουμε ότι πτυχές του μετέπειτα μεγάλου έργου του (σ.σ. Αθηναγόρα) στο Πατριαρχείο έχουν ως βάση του την εκκλησιαστική του προσπάθεια στην Κέρκυρα. Ας μην ξεχνούμε ότι η σκέψη και το όραμα του ανθρώπου εξελίσσονται μέσα από την προσφορά και την διακονία, την δοκιμή και την δοκιμασία. Ο μακαριστός Πατριάρχης Αθηναγόρας, ένας αληθινός οραματιστής, ο οποίος είχε την τόλμη να προχωρήσει σε μεγάλα ανοίγματα για να αναδειχθεί η οικουμενική διάσταση της Ορθοδόξου Εκκλησίας, χωρίς να υπολογίσει πολλές φορές αντιρρήσεις και αντιδράσεις, υπήρξε ένας άνθρωπος γεμάτος ζωή. Ακόμη κι αν κανείς κρατά επιφυλάξεις, δεν μπορεί παρά να αναγνωρίσει ότι ένας τέτοιος άνθρωπος γράφει την δική του ιστορία, τόσο στον εκκλησιαστικό χώρο όσο και ευρύτερα».

Πως μπορεί λοιπόν ο κ. Νεκτάριος που κάποτε αντιδρούσε στην παναίρεση του Οικουμενισμού, τώρα, όχι μόνο να μην αντιδρά, αλλά να εκφράζεται εγκωμιαστικά υπέρ ενός οικουμενιστή και μασόνου Οικουμενικού Πατριάρχη, ο ρόλος του οποίου υπήρξε καθοριστικός στον δρόμο προς την μιαρή ψευδοένωση με τους αμετανόητους αιρετικούς;

Ενός Πατριάρχη που κατασκανδάλισε τον ορθόδοξο κόσμο, ενώ σύσσωμο σχεδόν το Άγιο Όρος και τρεις Ιεράρχες της Βορείου Ελλάδος, αντιδρώντας στις αντορθόδοξες/αντιπατερικές ενέργειές του, προχώρησαν στην πολυετή διακοπή μνημόνευσης του ονόματός του (Αποτειχίστηκαν) για λόγους πίστεως;

Ο μεγαλύτερος δογματολόγος του 20ου αιώνα, Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς, έγραφε για τον Πατριάρχη Αθηναγόρα [2]:

«… ὁ Πατριάρχης Ἀθηναγόρας; Αὐτός μέ τήν νεοπαπιστικήν συμπεριφοράν του εἰς τούς λόγους καί εἰς τάς πράξεις σκανδαλίζει ἐπί μίαν ἤδη δεκαετίαν τάς ὀρθοδόξους συνειδήσεις, ἀρνούμενος τήν μοναδικήν καί πανσωστικήν Ἀλήθειαν τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Πίστεως, ἀναγνωρίζων τάς Ρωμαϊκάς καί ἄλλας αἱρέσεις ὡς ἰσοτίμους μέ τήν Ἀλήθειαν, ἀναγνωρίζων τόν Ρωμαῖον Ἄκρον Ποντίφικα μέ ὅλην τήν δαιμονικήν ἀντιεκλλησιασικήν ὑπερηφάνειάν του».

Ο οσιολογιώτατος μοναχός Σεραφείμ Ζήσης σε άρθρο του για τον μασόνο Πατριάρχη Αθηναγόρα γράφει σχετικά με την συμβολή του στην Παναίρεση του Οικουμενισμού [3]:

«[…] Ο οικουμενιστικός του χαρακτήρας αποδεικνύεται από το ότι εργάστηκε αδιάλειπτα για να ενωθούν όλοι οι χριστιανοί εις μία ποίμνη. Το 1968, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Αθηναγόρας, στην επιστολή προς τον διευθυντή του θεοδοφικού περιοδικού Ιλισος αναφέρθηκε στην προσπάθεια ενώσεως των Εκκλησιών. Αφηγήθηκε τις έως τότε συναντήσεις του Πατριάρχη με τον Πάπα Παύλο ΣΤ’ και με ηγέτες της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Δήλωσε συγκεκριμένα «είς και ο ίδιος Ιησούς Χριστός, ιδίαν Παναγία Παρθένος, ίδιον Ευαγγέλιον», καταλήγοντας στον σκοπό να επανιδρυθεί η Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία. Ο υποστηρικτής της Πανθρησκείας θεωρούσε ότι δεν μπορεί να υπάρχει εκκλησία εφόσον είναι «διασπασμένη», άρα πρέπει να επανιδρυθεί.

Η άρση των αναθεμάτων, που ουσιαστικά δεν έγινε άρση αναθεμάτων, αλλά ακοινωνησίας, η αποδοχή ότι όλες οι θρησκείες οδηγούν στον Θεό, η υποτίμηση της θεολογίας και οι κατηγορίες κατά των ορθοδόξων, είναι τα βαρύτατα οικουμενιστικά αδικήματα που καταλογίζονται στον Πατριάρχη».

Στη συνέχεια του άρθρου του, ο μοναχός Σεραφείμ παρουσιάζει με αδιάσειστα στοιχεία και αποδείξεις, την μασονική ιδιότητα του Αθηναγόρα. Ειδικότερα, επισημαίνει τα εξής:

«Ο Αθηναγόρας μυήθηκε στον τεκτονισμό στην Αμερική και έφτασε μέχρι τον 33ο βαθμό. Πολλές πηγές το επιβεβαιώνουν. Από το 1978 μια εγκύκλιος που στάλθηκε από τη Μεγάλη Στοά, φανερώνει ότι η ίδια τίμησε τον πρώτο μεγάλο διδάσκαλο της Ελλάδας και τους τέσσερις Πατριάρχες, μέλη του τεκτονικού τάγματος με την ανάρτηση φωτογραφιών τους σε όλες τις Στοές Ελλάδος και Κύπρου. Οι φοιτώντες στις Στοές και οι επισκέπτες Λευκών εορτών (εισαγωγικές εορτές, ανοιχτές για όλους) θα αντικρίζουν τις μορφές των ανδρών που κατά τα λεγόμενά τους λαμπρύνουν το χρυσό μητρώο του τεκτονισμού στην Ελλάδα.

Στον ορθόδοξο τύπο έχει δημοσιευθεί απόδειξη πληρωμής, συνδρομής, από τον Αθηναγόρα στη Μασονία για την μύηση του στον 30ο βαθμό, το έτος 1940.

Οι ιστοσελίδες της Μεγάλης Στοάς της Ελλάδας και της άλλης Μεγάλης Στοας της Ελλάδας του αρχαίου και αποδεδεγμένου Σκωτικού Τύπου, τον αναφέρουν επίσης ως Μασόνο.

Τα επίσημα μασονικά περιοδικά κατ’ επανάληψη έχουν δημοσιεύσει ότι ο Πατριάρχης ήταν Μασόνος. Ο Πυθαγόρας το 1977 τον χαρακτηρίζει μέγα. Το 1997, ενσυνείδητο μασόνο του υπάτου 330 βαθμού και μεγάλο οραματιστή που προώθησε την ιδέα της ενώσεως των χριστιανών. Η Στοά Αρμονία το 1972, μετά τον θάνατό του, τέλεσε μασονικό μνημόσυνο όπου μίλησε τέκτονας από την Κωνσταντινούπολη ο οποίος ήταν συνεργάτης του Αθηναγόρα πλέκοντας το εγκώμιό του, όπως παρουσιάζει τεκτονικό δελτίο το 1972».

Με λύπη αντιλαμβανόμαστε πως όλο και περισσότεροι επίσκοποι της Εκκλησίας της Ελλάδος παραπαίουν μεταξύ αλήθειας και πλάνης.

Η Αγιοπατερική, Ιεροκανονική Αποτείχιση προφυλάσσει από την παναίρεση του Οικουμενισμού και τις λοιπές πλάνες που ελλοχεύουν εντός αυτής, διαφυλάσσοντας την παραδοθείσα πίστη των Αγίων Πατέρων.

• [1] https://imcorfu.gr
• [2] https://katanixi.gr
• [3] https://katanixi.gr
• [4] https://katanixi.gr

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: ΚΑΤΑΝΙΧI