Άρθρο του Ελευθέριου Ν. Κοσμίδη

Δημιουργική ασάφεια σε άλλη μια θλιβερή απόπειρα αθώωσης της αίρεσης και της πλάνης

Η παράταξη των (φιλο)οικουμενιστών Επισκόπων και κληρικών της Εκκλησίας της Ελλάδος επιδίδεται τα τελευταία χρόνια, μεταξύ άλλων, στην αναζήτηση μιας βολικής υπόθεσης. Γιατί «βολικής»; Για να καλύψει τα δικά τους ημαρτημένα.

«Επανάληψη γαρ μήτηρ πάσης μαθήσεως», οπότε για να φρεσκάρουμε τη μνήμη των ενημερωμένων αναγνωστών μας σημειώνουμε πως ο πρωταγωνιστής του σημερινού μας άρθρου, Μητροπολίτης Μεσσηνίας, μεταξύ άλλων, είναι θερμός υπέρμαχος των αποφάσεων της ψευδοσυνόδου του Κολυμπαρίου Κρήτης.

Εκεί «ποδοπατήθηκε» το Σύμβολο της Πίστεως και επιχειρήθηκε για πρώτη φορά συνοδική κατοχύρωση της παναίρεσης του Οικουμενισμού, καθώς οι αιρετικοί αναγνωρίστηκαν ως εκκλησίες.

Εκεί για πρώτη φορά επιχειρήθηκε συνοδικά η αλλαγή της Ορθόδοξης Εκκλησιολογίας με τη νέα εκκλησιολογία Βαρθολομαίου Αρχοντώνη, του «πρώτου άνευ ίσων στην Ορθοδοξία».

Το πρωτείο τιμής μεταμορφώθηκε σε πρωτείο εξουσίας και ως Πάπας της Ανατολής ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος ξεκίνησε να απονέμει Αυτοκεφαλίες, όπως στην Ουκρανία, με την αναγνώριση ενός μορφώματος, που αποτελείται από ομάδες σχισματικών, αχειροτόνητων και αυτοχειροτόνητων, ως επίσημη Αυτοκέφαλη «Εκκλησία».

Σε άλλη μια καυτή περίπτωση, στα Σκόπια, το Φανάρι παίζει με τη φωτιά, ρίχνοντας νερό στο μύλο του αλυτρωτισμού των πολιτικών του κρατιδίου. Επιδίδεται σε μια διελκυστίνδα ισχύος και με το Πατριαρχείο Σερβίας, και μοιάζει να παίζει στα ζάρια το όνομα της Μακεδονίας.

Σήμερα οι Ιεράρχες της Εκκλησίας της Ελλάδος στηρίζουν ολοπρόθυμα τις Φαναριώτικες παρεκκλίσεις σε τόσο σπουδαία ζητήματα.

Είναι προφανές, για όσους μελετούν έστω ακροθιγώς την εκκλησιαστική Ιστορία, πως η παρούσα εκκλησιαστική κατάσταση θα διορθωθεί μόνο με μια αποφασιστική – Αγιοπατερική στάση, με τη σύγκληση και συνοδική καταδίκη του Οικουμενισμού, του Πατριάρχη Βαρθολομαίου Αρχοντώνη και των συν αυτώ, για τη νέα αιρετική εκκλησιολογία που εκφράζουν.

Σε αυτό το πλαίσιο αναδεικνύουμε και την ατυχή απόπειρα του Μητροπολίτη Μεσσηνίας να δικαιολογήσει τις αντικανονικές ενέργειες του Φαναρίου [1].

«Βάφτισε» με περισσή θέρμη εθνοφυλετισμό τις θέσεις του Πατριαρχείου Μόσχας και, με την αυθεντία που χαρακτηρίζει έναν πανεπιστημιακό δάσκαλο, αναλώνεται στο να επιχειρεί να δικαιολογήσει την παράνομη και αντικανονική εισπήδηση του Πατριαρχείου Κων/πόλεως στην Ουκρανία.

Ενώ απευθύνει σωστά ερωτήματα προς το Πατριαρχείο Μόσχας, θα πρέπει να τα απευθύνει και να λάβει απάντηση και από το Φανάρι (οι σημειώσεις του γράφοντος):

«Εἶναι δυνατόν ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία νά «ἀντιγράφει» μοντέλα κοσμικά καί πολιτικά μέ ἀπώτερο σκοπό νά ἐξυπηρετηθοῦν ἀντίστοιχες πολιτικές σκοπιμότητες καί ἰδιοτέλειες;

Μπορεῖ νά μετατραπεῖ ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία σέ «ἐθνική (σ.σ. Παπική) Ἐκκλησία» καί νά ἀσκεῖ (σ.σ. ΝΑΤΟϊκή) προπαγάνδα;

Μπορεῖ ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία νά ἐργαλειοποιεῖται ὑπέρ τῆς μιᾶς ἤ τῆς ἄλλης μορφῆς κρατικῆς ἐξουσίας (σ.σ. των παγκοσμιοποιητών);»

Στην Ουκρανία, η πολιτική των γερακιών της Δύσης είχε προετοιμάσει το σκηνικό για την ένταξη της χώρας στο ΝΑΤΟ, κόκκινη γραμμή εξ αρχής για τη Ρωσία.

Αφού βαφτίστηκαν ως εθνικός στρατός τα νεοναζιστικά τάγματα Αζόφ και Δυτικός Τομέας, χρειαζόταν μια σπίθα για να ξεκινήσει επίσημα ο νέος διωγμός στην Ορθοδοξία.

Τη σπίθα για τον γενικευμένο διωγμό την άναψε το Φανάρι, με τον παράνομο και αντικανονικό τόμο Αυτοκεφαλίας που έδωσε σε σχισματικούς και αχειροτόνητους.

Σήμερα, σχεδόν τρία χρόνια μετά, ο διωγμός της κανονικής Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας συνεχίζεται δια νόμου και η χώρα βιώνει αυτό που είχε διατυπωθεί εξ αρχής με τον πιο τραγικό τρόπο: Η Αμερική θα χρηματοδοτεί τον πόλεμο στην Ουκρανία μέχρι να χύσει το αίμα του και ο τελευταίος Ουκρανός.

Το Πατριαρχείο Μόσχας είναι στην πρώτη γραμμή των οικουμενιστικών εξελίξεων. Σε κάθε αφορμή που δίνεται, στηλιτεύουμε τη στάση του και προσπαθούμε από τη θέση αυτή να δώσουμε τον αγώνα υπέρ πίστεως προς κάθε κατεύθυνση.

Στην περίπτωση του Ουκρανικού Ψευδοαυτοκεφάλου όμως, η στάση του Πατριαρχείου Κων/πόλεως και των υποστηρικτών του, είναι απότοκο του πνεύματος της πλάνης και της αίρεσης που κυριαρχεί στις τάξεις του.

Δεν είναι τυχαία η συνολική στάση της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος στο λαθρομεταναστευτικό, στον υγειονομικό ολοκληρωτισμό, στον γάμο των ομοφυλοφίλων και της τεκνοθεσίας (αν είναι δυνατόν).

Είναι τραγικό, ισοδυναμεί με την πολιτική τοποθέτηση του πρωθυπουργού περί «σωστής πλευράς της Ιστορίας» το να θεωρεί ακόμα ο Μητροπολίτης Μεσσηνίας πως: «Μέ τόν πόλεμο ἐπιδιώκεται ἀφενός ἡ ἐπιβολή τῶν ἀρχῶν τοῦ «ρωσικοῦ κόσμου» στήν Οὐκρανία καί ἀφετέρου ἡ ἀποτροπή ἀναγνώρισης της ὡς πολιτειακῆς ὀντότητας, ὣστε νά μήν ἔχει τήν δική της ἐθνική ταυτότητα καί τήν δική της Ἐκκλησιαστική Αὐτοκεφαλία».

Αδικεί τον εαυτό του και μοιάζει να αγωνιά για το πώς θα αρέσει στο Φανάρι περισσότερο από τον Μητροπολίτη Περιστερίου, που εσχάτως έχει επιδοθεί μετά μανίας στη δαιμονικής εμπνεύσεως έξωση του Εσταυρωμένου πίσω από την Αγία Τράπεζα. Προσκάλεσε μάλιστα σε λαμπρή τελετή τον Πατριάρχη, παρά τις διαμαρτυρίες έξω από την εκδήλωση του πιστού λαού του Περιστερίου, και αλωνίζει στο εξωτερικό ως πρεσβευτής καλής θελήσεως του Πατριαρχείου για το Ουκρανικό.

Αδικεί τον εαυτό του και μοιάζει να αγωνιά περισσότερο για το πώς θα αρέσει στους παγκοσμιοποιητές περισσότερο από τον Μητροπολίτη Νέας Ιωνίας, που μετά την αθώωση του πάθους της ομοφυλοφιλίας (για την οποία απέδειξε συντριπτικώς ο ομολογητής ομότιμος καθηγητής ΑΠΘ πρωτ/ρος π. Θεόδωρος Ζήσης πως είναι καθαιρετέος), εσχάτως τόλμησε να μιλήσει για την αρετή της παρθενίας με τρόπο φανερά και προκλητικά αντιπατερικό και αντορθόδοξο.

Δίνει την εντύπωση τελικά ο Μητροπολίτης Μεσσηνίας πως η απόφασή του να «εκτεθεί» για το Ουκρανικό, με μια φιλοκυβερνητική και φιλοπατριαρχική συνέντευξη, και όχι μόνο, αποτελεί μέρος της στρατηγικής της κούρσας διαδοχής του Αρχιεπισκοπικού Θρόνου. Τραγικό!

Η Θεοπαράδοτη και Πατροπαράδοτη Αποτείχιση είναι, μετά το Κολυμπάρι και όσων επακολούθησαν, ο έσχατος μονόδρομος της ομολογίας πίστεως.

Η Αποτείχιση ορθώνει τείχος εντός της Εκκλησίας απέναντι σε Επισκόπους και κληρικούς που έχουν προσδεθεί ολοπρόθυμα στο άρμα της παναίρεσης του Οικουμενισμού.

Χριστός Ετέχθη!

• [1] https://eleftherostypos.gr

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: ΚΑΤΑΝΙΧI