Γράφει ο “Παρακαταθικός”

Τα περιστατικά σκανδαλισμού των πιστών, σε ανύποπτες χρονικές στιγμές, μέσω Επισκοπικών κηρυγμάτων, ούτε αθώα είναι, ούτε μεμονωμένα

Το γεγονός

«Λαμπρό Πολυαρχιερατικό Συλλείτουργο τελέσθηκε την Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως επί τη εορτή της Συνάξεως των Φθιωτών Αγίων στον Ιερό Μητροπολιτικό και Καθεδρικό Ναό Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Λαμίας, προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Νέας Ιωνίας, Φιλαδελφείας, Χαλκηδόνος και Ηρακλείου κ. Γαβριήλ, συνιερουργούντων των Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτών Ιωαννίνων κ. Μαξίμου και Φθιώτιδος κ. Συμεών, ενώ τους αγίους αρχιερείς πλαισίωσε και ο Αρχιμ. Χρυσόστομος Αγιορείτης, Γέρων του Ιερού Κελλίου Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου της Ιεράς Σκήτης της Μονής Κουτλουμουσίου».

Η είδηση πίσω από το γεγονός

Στο κήρυγμά του ο Μητροπολίτης Νέας Ιωνίας μεταξύ άλλων επιστράτευσε τη σφαγή των Χριστιανών στη Συρία, για να εμπεδωθεί η παναιρετική Οικουμενιστική διδασκαλία της Ψευδοσυνόδου του Κολυμπαρίου, σύμφωνα με την οποία όλες οι αιρέσεις και τα σχίσματα είναι «εκκλησίες»! Ο κ. Γαβριήλ μεταξύ άλλων τόνισε:

«Επειδή ο Θεός με αξίωσε να επισκεφθώ την περιοχή της Συρίας και πολλοί από εσάς βέβαια έχετε επισκεφθεί τα Προσκυνήματα στα Ιεροσόλυμα και στην Μέση Ανατολή, αλλά επειδή έχω δει από κοντά αυτές τις περιοχές και ιδιαίτερα την Συρία, οι χριστιανοί οι οποίοι σήμερα που εμείς μιλάμε δίνουν τη ζωή και το αίμα τους, απλά επειδή και μόνον κάνουν το σημείο του σταυρού, απλά επειδή και μόνο έτυχε να έχουν γεννηθεί στη χριστιανική παράδοση και να ακολουθούν το χριστιανικό δόγμα και μπορεί να ανήκουν σε οποιαδήποτε ομολογία χριστιανική, αλλά είναι χριστιανοί πιστεύουν στον Πατέρα στον Υιό και στο Άγιο Πνεύμα, τα πρόσωπα αυτά σήμερα που εμείς μιλάμε θυσιάζονται, χάνουν τη ζωή τους και εκεί στη Συρία σήμερα ο Σταυρός έχει άλλο νόημα».

Οικουμενισμός λοιπόν, δήθεν για χάρη της ειρήνης, της δικαιοσύνης και της ελευθερίας!!! Η ορθή πίστη πάει περίπατο! Μέσω επίκλησης στην αυθεντία, αφού προηγουμένως γίνεται αναφορά σε επίσκεψη στην περιοχή της Συρίας, γίνεται επίκληση στο συναίσθημα. Προεξοφλώντας με αυτόν τον τρόπο τον αρνητικό χαρακτηρισμό κάθε αντίθετης γνώμης.

Φαίνεται ότι υποτιμά το ακροατήριο του και νομίζει πως με ρητορικά τερτίπια και τεχνάσματα δύναται να οδηγήσει τη διήγηση του όπου εκείνος επιθυμεί, λησμονώντας όμως τη δική του ποιμαντική ευθύνη ενώπιον του Θεού.

Εάν έστω και για μια στιγμή ένας καλόπιστος ακροατής θελήσει να συνταχθεί με τα λεγόμενα του Μητροπολίτη Ν. Ιωνίας, αμέσως θα έρθει αντιμέτωπος με τη στάση του κ. Γαβριήλ, καθώς και της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος εν συνόλω, απέναντι στους ομόδοξους λαούς της Ουκρανίας και της Ρωσίας.

Από τη στιγμή που η εκκλησιαστική διοίκηση της Εκκλησίας της Ελλάδος «αναγνώρισε» μια αντικανονική «Αυτοκεφαλία» στην ομάδα των σχισματικών αχειροτόνητων της Ουκρανίας, οι οποίοι σήμερα διώκουν τους Ορθοδόξους της κανονικής Εκκλησίας του Μητροπολίτη Κιέβου Ονουφρίου, πώς μπορεί σήμερα ο κ. Γαβριήλ να κάνει λόγο για δικαιοσύνη, ελευθερία και ειρήνη;

Απροσεξία ή σκοπιμότητα; Επίσκοποι ή ψευδεπίσκοποι;

«Ούτε δικαιοσύνη αισθάνονται οι άνθρωποι αυτοί ότι υπάρχει, ούτε ελευθερία βλέπουν να γίνεται και πραγματοποιείται γύρω τους, ούτε πολύ περισσότερο ειρήνη, πολυπόθητη ειρήνη η οποία όταν λείψει από τη ζωή μας καταλαβαίνουμε πόσο μεγάλο αγαθό και δώρο του Θεού είναι. Γι’ αυτό λοιπόν σήμερα που ο Σταυρός υψώνεται και πάλι ενώπιόν μας, σήμερα που η Εκκλησία μας μάς καλεί να τον προσκυνήσουμε μέσα στο μέσο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, για να λάβουμε δύναμη, να ενισχυθούμε στον αγώνα μας, να πορευθούμε προς το Άγιον Πάσχα πιο δυνατοί, γιατί ο Χριστός είναι Εκείνος ο οποίος ενδυναμώνει τον άνθρωπο στην πορεία αυτή της Μεγάλης Σαρακοστής, να αντιληφθούμε ότι το Μυστήριο του Σταυρού, για να μπορέσει να έχει εφαρμογή στη ζωή μας, προϋποθέτει να αγωνιζόμαστε και να βιώνουμε αυτά τα τρία στοιχεία, αυτές τις τρεις αρετές: την ελευθερία, την δικαιοσύνη και την ειρήνη» ανέφερε ο Ιεράρχης.

Τελικά πόσο αθώα είναι η συστηματική αποσιώπηση της ορθής πίστεως; Για ποιο λόγο η διδασκαλία του δεν εδράζεται στην Αγία Γραφή, στην Ιερά Παράδοση, στους Ιερούς Κανόνες των Οικουμενικών Συνόδων και την ομοφωνία των Αγίων Πατέρων της Εκκλησίας;

Δεν θέλουμε από τους Αρχιερείς να εκφράζουν την προσωπική τους γνώμη. Η ορθοτόμηση της Αλήθειας είναι η προϋπόθεση της τιμής στο πρόσωπο του Επισκόπου. Αν δεν ορθοτομεί, είναι επικίνδυνος για τον πιστό λαό, και για θέματα Πίστεως δεν κάνουμε υπακοή και απομακρυνόμαστε από τέτοιους Επισκόπους, γιατί είναι ψευδεπίσκοποι και λυκοποιμένες.

Ταυτότητα Χριστιανός ή Ορθόδοξος Χριστιανός;

«Η μία συνδέεται με την άλλη (σ.σ. η ελευθερία, η δικαιοσύνη και η ειρήνη). Δεν μπορεί να υπάρξει η μία χωρίς την άλλη. Είναι συγκοινωνούντα δοχεία και για αυτό ο χριστιανός κάθε εποχής, σε κάθε σημείο του πλανήτη, σε κάθε χρονική και ιστορική συγκυρία πρέπει να αγωνίζεται για να αντιληφθεί ότι εάν θέλει πραγματικά να φέρει την ταυτότητα τη χριστιανική πρέπει να αγωνίζεται για ελευθερία, για ειρήνη και για δικαιοσύνη και τα πρόσωπα των Μαρτύρων, των Οσίων, γυναικών και ανδρών τα οποία κοσμούν, στολίζουν την τοπική σας Εκκλησία, είναι παραδείγματα τέτοιων ανθρώπων, οι οποίοι αγωνίστηκαν και πέρα από το Μυστήριο του Σταυρού φέρνουν μέσα τους και την ελευθερία και τη δικαιοσύνη και την ειρήνη» συμπλήρωσε ο κ. Γαβριήλ.

Σε μια ταραγμένη εποχή ασφαλώς από την παναίρεση του Οικουμενισμού, η οποία θέλει «να παραμερίζουμε τις διαφορές και να αγωνιζόμαστε για εκείνα που μας ενώνουν», θα πρέπει να εννοήσει ο πιστός λαός πως, αν δεν είμαστε όλοι Ορθόδοξοι και δεν έχουμε την ορθή πίστη, τελικά δεν πιστεύουμε στον ίδιο Θεό.

Να έχουμε την αυτοσυνειδησία ότι συνεργαζόμαστε με αιρετικούς και αλλόθρησκους, όχι όμως για να θεωρηθεί οποιαδήποτε επικοινωνία ή συνεργασία ως μοντέλο απροϋπόθετης ενώσεως των δογματικών διαφορών.

Αν τελικώς αποκατασταθεί η δικαιοσύνη, η ελευθερία και η ειρήνη, θα απομένει η μετάνοια και η επιστροφή των αιρετικών και των σχισματικών στη Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία, ώστε να γίνεται λόγος για ένωση.

Η επιμονή των Επισκόπων που καλούν διεστραμμένα και χρησιμοποιούν ανερυθρίαστα ακόμη και τον Ζωοποιό Σταυρό και τους Αγίους της Εκκλησίας, καθώς και η διδασκαλία που είναι ξένη προς αυτή των Αγίων Πατέρων, δημιουργεί σύγχυση και προκαλεί.

Ολοκληρώνοντας το κήρυγμά του ο κ. Γαβριήλ σημείωσε:

«…ήρθε λοιπόν η ώρα αφού σας προτρέψω και πάλι να ακολουθήσουμε το Μυστήριο του Σταυρού, να αγωνιστούμε για δικαιοσύνη, ειρήνη και ελευθερία, να εκφράσω ευγνώμονες ευχαριστίες στον Ποιμενάρχη σας, στον αγαπητό εν Χριστώ αδελφό μας κ. Συμεών, ο οποίος επί πλέον πέντε έτη είναι κοντά σας, σας διακονεί σας ποιμαίνει και είναι ο φάρος εκείνος, στον οποίο βλέπετε τα τρία αυτά στοιχεία να ενυπάρχουν αρμονικά και να αγωνίζεται για αυτά: και για ελευθερία και για δικαιοσύνη και για ειρήνη. Θέλω να τον ευχαριστήσω εκ μέρους και του Αγίου αδελφού, του Αγίου Ιωαννίνων για την τιμητική προς την ελαχιστότητά μου πρόσκληση να προΐσταμαι σήμερα της Συνάξεως των Φθιωτών Αγίων, να παρακαλέσω τους Αγίους και να τους ζητήσω να μεσιτεύουν για την υγεία του και για την μακροημέρευση του και να του ευχηθώ και να τον διαβεβαιώσω μέσα από την καρδιά μου, όπως εκείνος εχθές είπε για τη σκυταλοδρομία, ότι πάντοτε τα αισθήματά μου θα είναι προς το πρόσωπό του και αδελφικά και ειλικρινά, ενθυμούμενος την κοινή μας πορεία και θα προσεύχομαι για να τον ενδυναμώνει ο Θεός δια πρεσβειών των Φθιωτών Αγίων να είναι ο φάρος για όλους εσάς της αγάπης, της ελπίδος, της πίστεως, της ελευθερίας, της δικαιοσύνης και της ειρήνης».

Άλλο ένα προβληματικό σημείο. Προφανώς αντιλαμβανόμενος το τεράστιο κενό της απουσίας της πίστεως στην προηγηθείσα ετεροδιδασκαλία του, σπεύδει στην ακροτελεύτια ευχαριστία του προς τον οικείο Ποιμενάρχη να την προσθέσει άρον άρον.

Εδώ βεβαίως η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος «αποδέχτηκε» τα κείμενα της Ψευδοσυνόδου της Κρήτης, ενώ στα Δίπτυχα της Εκκλησίας της Ελλάδος αναφέρεται ως Μητροπολίτης Κιέβου ο εκ των αχειροτόνητων και αυτοχειροτόνητων σχισματικών της Ουκρανίας Σεργκέι Επιφάνιος Ντουμένκο. Πώς τολμά λοιπόν να κάνει αναίσχυντα λόγο περί πίστεως;

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: ΚΑΤΑΝΙΧI