Άρθρο της Ευαγγελίας Ζουλάκη

«Όταν πρόκειται για την Εκκλησία δεν επιτρέπεται να σκεπτόμαστε τον εαυτούλη μας! Δεν επιτρέπεται να θυσιάζουμε την Εκκλησία για να σώσουμε το τομάρι μας» (Άγιος Βενιαμίν Πετρουπόλεως)

Από τις 3 Ιουνίου 2026 βρίσκεται στην Αντίς Αμπέμπα της Αιθιοπίας ο Πρόεδρος του Τμήματος Εξωτερικών Εκκλησιαστικών Σχέσεων του Πατριαρχείου Μόσχας, Μητροπολίτης Βολοκολάμσκ Αντώνιος, στο πλαίσιο επίσημης επίσκεψης κατόπιν πρόσκλησης της Ιεράς Συνόδου της Αιθιοπικής «Εκκλησίας». Συνοδεύεται, μάλιστα, από δύο ακόμα Ορθόδοξους ιερείς, τον Ιερομόναχο Στέφανο (Ηγκούμνοφ), και τον Ιερέα Αλέξανδρο Έρσοφ, βοηθό του προέδρου του ΤΕΕΣ [1].

Αρχικά, ο Μητροπολίτης Βολοκολάμσκ συναντήθηκε με τον Πρόεδρο της Λαϊκής Δημοκρατίας της Αιθιοπίας, μεταφέροντάς του τους χαιρετισμούς και τις ευχές του Πατριάρχη Μόσχας και Πασών των Ρωσιών Κυρίλλου.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα: «Οι συνομιλητές σημείωσαν τον ιστορικό χαρακτήρα των φιλικών σχέσεων μεταξύ Ρωσίας και Αιθιοπίας, στις οποίες η διαεκκλησιαστική συνεργασία διαδραματίζει παραδοσιακά βασικό ρόλο. Με ικανοποίηση σημειώθηκε η εντατική ανάπτυξη των επαφών μεταξύ των εκκλησιών στη σημερινή εποχή».

Στη συνέχεια, ο Μητροπολίτης Αντώνιος επισκέφθηκε τον Προκαθήμενο της Αιθιοπικής «Εκκλησίας», Πατριάρχη Αμπούνα Ματθία, ο οποίος μετέφερε αντίστοιχα ευχές και χαιρετισμούς προς τον Πατριάρχη Κύριλλο.

Ειδικότερα, όπως αναγράφεται στη σχετική είδηση: «Οι συνομιλητές τόνισαν τον παραδοσιακά αδελφικό χαρακτήρα των δεσμών μεταξύ του Πατριαρχείου Μόσχας και της Αιθιοπικής Εκκλησίας, καθώς και μεταξύ των λαών της Ρωσίας και της Αιθιοπίας. Ο Μητροπολίτης Αντώνιος ευχαρίστησε τον Πατριάρχη Αμπούνε Ματθία για την αποτελεσματική διμερή συνεργασία σε διεθνείς οργανισμούς. Επίσης, τονίστηκε το επιτυχές έργο της Επιτροπής Διαλόγου μεταξύ των δύο Εκκλησιών.

Ο Προκαθήμενος της Αιθιοπικής Εκκλησίας επέστησε την προσοχή στη σημασία της συνέχισης των ανταλλαγών φοιτητών, οι οποίες ιστορικά είχαν ιδιαίτερη σημασία στις διαεκκλησιαστικές σχέσεις, στην ανάπτυξη επαφών μεταξύ των μοναχών των δύο Εκκλησιών και στη συνεργασία στον τομέα της εκκλησιαστικής τέχνης.

Κατά τη διάρκεια της μακράς συνομιλίας που έλαβε χώρα, συζητήθηκαν πολλά άλλα ζητήματα που αφορούν τις διμερείς σχέσεις και τον ρόλο των παραδοσιακών χριστιανικών εκκλησιών στον σύγχρονο κόσμο».

Επιπροσθέτως, ο Μητροπολίτης Αντώνιος επισκέφθηκε τον αιρετικό ναό της Αιθιοπικής «Εκκλησίας». Στην είσοδο του «ναού» τον υποδέχτηκε ο αιρετικός Αρχιεπίσκοπος Abune Philippos του Νότιου Όμο, συμπρόεδρος της Επιτροπής Διαλόγου μεταξύ της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και της Αιθιοπικής «Εκκλησίας».

Ο ιεράρχης της Εκκλησίας της Ρωσίας επισκέφθηκε τους τάφους των Προκαθημένων της Αιθιοπικής «Εκκλησίας» και το μνημείο των Αιθιοπικών Νεομαρτύρων του 20ού αιώνα, οι οποίοι βρίσκονται πλησίον του «ναού».

Ο Μητροπολίτης Βολοκολάμσκ μας έχει δείξει πολλάκις το οικουμενιστικό του προφίλ και ιδίως τις συγκριτιστικές του σχέσεις με τους αιρετικούς μονοφυσίτες. Συχνά περιλαμβάνει στο πρόγραμμά του ως πρόεδρος του Τμήματος Εξωτερικών Εκκλησιαστικών Σχέσεων (ΤΕΕΣ) του Πατριαρχείου Μόσχας επισκέψεις σε Συροϊακωβίτες ή Αιθίοπες, πρεσβευτές της αντιχαλκιδόνιας αιρέσεως. Σκοπός του βέβαια είναι η ανάπτυξη στενών δεσμών μεταξύ Ορθοδοξίας και αιρέσεως, στα πλαίσια του συγκρητιστικού διαχριστιανικού Οικουμενισμού.

Για την αίρεση του Μονοφυσιτισμού που πρεσβεύουν οι Κόπτες, οι Αρμένιοι, οι Συροϊακωβίτες και οι Αιθίοπες, ο ομολογητής, ομότιμος καθηγητής της Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ. π. Θεόδωρος Ζήσης σημειώνει σε άρθρο του:

«[…]Ὁ Μονοφυσιτισμός τόν ὁποῖον ἀκολουθοῦν καί πρεσβεύουν οἱ Ἀρμένιοι, οἱ Κόπτες, οἱ Συροϊακωβίτες καί οἱ Αἰθίοπες ἔχει καταδικασθῆ ἀπό τήν Δ´ ἐν Χαλκηδόνι Οἰκουμενική Σύνοδο (451) ὡς Χριστολογική αἵρεση,ὅπως καί οἱ πρωτοστάτες αὐτῆς τῆς αἱρέσεως Διόσκορος καί Σεβῆρος, τούς ὁποίους ὅλοι οἱ ἀνωτέρω αἱρετικοί τιμοῦν ὡς ἁγίους, ἐνῶ ἐμεῖς οἱ Ὀρθόδοξοι τούς ἀναθεματίζουμε ὡς αἱρετικούς στό «Συνοδικό τῆς Ὀρθοδοξίας», πού διαβάζεται ἤ πού πρέπει νά διαβάζεται τήν Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας. Καί μετά τήν Δ´ ἐν Χαλκηδόνι Οἰκουμενική Σύνοδο τοῦ 451 οἱ ἑπόμενες σύνοδοι, ὅπως καί οἱ ἑπόμενοι μεγάλοι Ἅγιοι Πατέρες, Μάξιμος Ὁμολογητής, Ἰωάννης Δαμασκηνός, Μ. Φώτιος ἐπανέλαβαν τήν καταδίκη τῆς αἱρέσεως τοῦ Μονοφυσιτισμοῦ».

Ο Πατριαρχικός θρόνος της Μόσχας έχει παραδοθεί αμαχητί στην παναίρεση του Οικουμενισμού και δεν σταματά τα ανεπίτρεπτα ανοίγματά του στις ληρώδεις αιρέσεις.

Δυστυχώς, πολλοί είναι αυτοί που δεν έχουν αντιληφθεί την πτώση της Ρωσικής Εκκλησίας στον Οικουμενισμό και την θεωρούν «παραδοσιακή». Κάτι τέτοιο όμως κείται μακράν της πραγματικότητας καθώς η μπόχα του ρωσικού συγκρητισμού ενίοτε φτάνει σε όλο τον Ορθόδοξο κόσμο.

Η Αγιοπατερική Αποτείχιση από κάθε αιρετίζοντα Επίσκοπο ή/και Πατριάρχη, στην εκάστοτε αυτοκέφαλη Εκκλησία, αποτελεί την οδό που υψώνει τείχος στην αίρεση. Όσοι είναι πρόθυμοι να επωμιστούν διώξεις και συκοφαντίες για την αγάπη του Χριστού ακολουθούν τον ευλογημένο μονόδρομο της διακοπής μνημοσύνου.

Το παράδειγμα του Αγίου Βενιαμίν, Μητροπολίτη Πετρουπόλεως, ελέγχει τον κλήρο και το λαό της σύγχρονης Ορθόδοξης Ρωσίας.

Παραθέτουμε εγκύκλιο που έστειλε στους κληρικούς του, πριν την εκτέλεσή του από τους Μπολσεβίκους, η οποία αρμόζει στο μαρτυρικό φρόνημα που χρειάζεται ανέκαθεν ο Ορθόδοξος Χριστιανός. Φρόνημα, το οποίο είναι αδήριτη ανάγκη να υπάρχει εν καιρώ παναιρέσεως [3].

Διαβάζουμε στο βιβλίο «Ρώσοι Νεομάρτυρες και ομολογητές» που αναφέρεται σε σύγχρονες ηρωικές μορφές της Ορθοδόξου μαρτυρικής Εκκλησίας της Ρωσίας στην περίοδο του αθεϊστικού και αντιχρίστου καθεστώτος:

«Παιδί και έφηβος διάβαζα πολύ τους βίους των αγίων. Με ενθουσίαζε τότε ο ηρωισμός τους, η άγια εμψύχωσή τους. Μα και λυπόμουν πολύ βαθιά που δεν είχαμε πια τους ίδιους καιρούς και δεν μας ήταν πια δυνατό να δοκιμάσουμε αυτά που υπέμειναν εκείνοι!

Αλλά να! Οι καιροί άλλαξαν. Και ανοίγεται και μπροστά σε μας η δυνατότητα, να υποφέρουμε και μεις για τον Χριστό, από δικούς και ξένους!

Είναι βέβαια βαρύ -πολύ βαρύ- να υποφέρει κανείς! Μα κατά το μέτρο των παθημάτων μας, μας στέλνει ο Κύριος και την παρηγορία και τη δύναμή Του.

Όμως τί δύσκολο, να περάσει κανείς αυτόν τον Ρουβίκωνα!

Τι δύσκολο να επαφεθεί κανείς ολοκληρωτικά στο θέλημα του Θεού! Όταν γίνει αυτό, τότε ο άνθρωπος υπερπερισσεύει από παρηγορία, δεν αισθάνεται ούτε τα δυσκολότερα παθήματα και μέσα στα μαρτύρια, γεμάτος από εσωτερική ειρήνη, προσελκύει και άλλους προς το μαρτύριο, για να αισθανθούν και αυτοί την κατάσταση αυτή, στην οποία βρίσκεται ο μακάριος μάρτυρας. Γι’ αυτά μιλούσα προηγουμένως σε άλλους, αλλά τα δικά μου παθήματα δεν είχαν φθάσει στο κατακόρυφο. Τώρα φαίνεται ότι υποφέρουμε σχεδόν τα πάντα: τη φυλακή, το δικαστήριο, τον δημόσιο χλευασμό, την καταδίκη σε θάνατο, τον εμπαιγμό του όχλου, την ανθρώπινη αχαριστία, την προδοσία, την αστάθεια και τα όμοια, την ανησυχία και την ευθύνη των άλλων ανθρώπων και μάλιστα γι’ αυτή την Εκκλησία.

Τα μαρτύρια φθάσανε σήμερα στο απόγειό τους! Μα και η παρηγορία του Θεού σε μας είναι τώρα απέραντη! Είμαι γεμάτος χαρά και γαλήνη. Όπως πάντοτε! Ο Χριστός είναι η ζωή μας, το φως μας, η ανάπαυσή μας. Κοντά Του και μαζί Του είναι πάντοτε καλά. Και παντού καλά! Για την τύχη της Εκκλησίας δεν φοβάμαι. Πίστη χρειαζόμαστε. Περισσότερη πίστη. Και ιδιαίτερα εμείς οι ποιμένες της. Πρέπει να εγκαταλείψουμε την ελπίδα στον εαυτό μας, στην εξυπνάδα μας, στην μόρφωσή μας, στις δυνάμεις μας. Και να δώσουμε τόπο στην χάρη του Θεού!

Παράξενες είναι οι απόψεις μερικών, ενδεχομένως εξόχων ιερέων -εννοώ τον Πλάτωνωφ- ότι πρέπει να φυλάξουμε τις ζωτικές δυνάμεις, δηλαδή για χάρη τους να υποχωρούμε στα πάντα.

Και ο Χριστός τότε; Τί θα μας χρειάζεται ο Χριστός;

Όχι. Την Εκκλησία δεν την σώζουν ούτε οι Πλάτωνωφ, ούτε οι Τσεπούριν, ούτε ο Βενιαμίν! Ο Χριστός την σώζει! Η άποψη αυτή, στην οποία κολλήσανε μερικοί, είναι η καταστροφή της Εκκλησίας!

Όταν πρόκειται για την Εκκλησία δεν επιτρέπεται να σκεπτόμαστε τον εαυτούλη μας! Δεν επιτρέπεται να θυσιάζουμε την Εκκλησία για να σώσουμε το τομάρι μας. Η εποχή μας είναι για μας δικαστήριο! Οι άνθρωποι θυσιάζουν τα πάντα για τις πολιτικές τους πεποιθήσεις! Κοιτάξτε τί θυσίες κάνουν οι Εσέροι (Σοσιαλεπαναστάτες) και οι άλλοι κομματικοί. Εμείς οι Χριστιανοί, και ειδικότερα οι ιερείς, δεν θα πρέπει να δείξουμε ανάλογη τόλμη και ανδρισμό μέχρι θανάτου, αν έχουμε έστω και λίγη πίστη στο Χριστό και στην αιώνια ζωή;

Το ξέρω, είναι άσχημο πράγμα να συμβουλεύει κανείς τους άλλους… Η ιερατική σας συνείδηση θα σας υπαγορεύσει -πιστεύω- τί πρέπει να κάμετε… Στέλνω την ευλογία μου στον κλήρο. Γράφω ό,τι έχω στην καρδιά μου. Οι σκέψεις μου είναι συνδεδεμένες με τις δύσκολες ημέρες που διέρχομαι. Γι’ αυτό δεν μπορώ να επεκταθώ σε άλλα πνευματικά ζητήματα.

Βενιαμίν
Μητροπολίτης Πετρουπόλεως».

Την εποχή της Οκτωβριανής επανάστασης οι πιστοί υπέμειναν μύρια δεινά, μαρτυρώντας για την πίστη τους. Σήμερα, στην εποχή της παναιρέσεως του Οικουμενισμού… κλήρος και λαός δεν μπορούν να υπομείνουν τίποτα για την αγάπη του Χριστού;

Είναι στο χέρι του καθενός να επιλέξει παράταξη. Προδοσία της πίστης ή υπεράσπιση αυτής με ότι κι αν αυτό συνεπάγεται;

• [1] https://www.orthodoxianewsagency.gr
• [2] https://www.hristospanagia.gr
• [3] https://www.impantokratoros.gr

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: ΚΑΤΑΝΙΧI

Δείτε σχετικά:
– Αλεξίσφαιρος Οικουμενισμός
– Ο μητροπολίτης Βολοκολάμσκ σε αιρετική «λειτουργία» μονοφυσιτών
– 17η επέτειος ενθρόνισης του Πατριάρχη Μόσχας Κυρίλλου