Άρθρο του Ελευθέριου Ν. Κοσμίδη

Τολμάει να αποκαλύπτει το σχέδιο του για την αναβίωση της Πενταρχίας, «εν καιρώ πολέμου» για τους Πατριάρχες Ιεροσολύμων, Αλεξανδρείας και Αντιοχείας, επιχειρώντας μία πρώτη ένωση με τους παπικούς

Υπό τον άκρως ενδιαφέροντα τίτλο:

«Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος προσκαλεί τους Προκαθημένους των Πρεσβυγενών Πατριαρχείων σε αδελφική Σύναξη στο Φανάρι». Στις 5 Σεπτεμβρίου κυκλοφόρησε στο διαδίκτυο μια σοβαρότατη είδηση, η οποία δυστυχώς πέρασε στα «ψιλά».

Ας επισημάνουμε μαζί τις απαντήσεις στις θεμελιώδεις δημοσιογραφικές ερωτήσεις για αυτή την είδηση.

Τι;

Πρόσκληση προς τους Πατριάρχες Αλεξανδρείας, Αντιοχείας και Ιεροσολύμων για αδελφική Σύναξη στην Κωνσταντινούπολη, στις 30 Νοεμβρίου, ημέρα κατά την οποία η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Αγίου Αποστόλου Ανδρέου του Πρωτοκλήτου και της Θρονικής εορτής του Οικουμενικού Πατριαρχείου.

Που;

Την πρωτοβουλία αυτή γνωστοποίησε ο Παναγιώτατος (..) από την Βουδαπέστη(..) στα Θυρανοίξια του Κέντρου «Φανάριον», όπου πραγματοποιήθηκε η Πατριαρχική ομιλία.

Ποιος;

Πρόσκληση απηύθυνε ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος.

Πότε;

(Την πρωτοβουλία αυτή γνωστοποίησε ο Παναγιώτατος) την Παρασκευή 4 Σεπτεμβρίου 2026.

Πως;

(Την πρωτοβουλία αυτή γνωστοποίησε κ.τ.λ.) κατά την ομιλία του προς τους συνέδρους του (σ.σ. συγκρητιστικού) 27ου Διεθνούς Συνεδρίου της «Εταιρείας του Δικαίου των Ανατολικών Εκκλησιών» (Society for the Law of the Eastern Churches – SLEC), το οποίο πραγματοποιήθηκε από 31 Αυγούστου έως 3 Σεπτεμβρίου 2026.

Όπως ανέφερε, ο ίδιος απέστειλε σχετική επιστολή προς τους Προκαθημένους των τριών Πρεσβυγενών Πατριαρχείων, προτείνοντας τη σύναξή τους στην Κωνσταντινούπολη κατά τη Θρονική εορτή του Οικουμενικού Πατριαρχείου.

Γιατί;

«Στόχος της πρωτοβουλίας, όπως τόνισε, είναι να εξετάσουν από κοινού τις σημαντικές προκλήσεις που αντιμετωπίζει σήμερα η Εκκλησία, αλλά και ο λαός του Θεού».

Ένα πρώτο ερώτημα

Προκύπτει αβίαστα ένα ερώτημα για το οποίο φυσικά δεν περιμένουμε απάντηση από το Φανάρι:

Γιατί να προσκληθούν μόνο οι τρεις προκαθήμενοι εκ των δεκατεσσάρων Εκκλησιών και όχι μια να γίνει σύναξη όλων των προκαθημένων για να «εξετάσουν από κοινού τις σημαντικές προκλήσεις που αντιμετωπίζει σήμερα η Εκκλησία, αλλά και ο λαός του Θεού»;

Η απάντηση είναι γιατί υπάρχει σχίσμα, υπάρχει ακοινωνησία στην Ορθοδοξία σήμερα, και την ευθύνη φέρει ακέραια ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος με την αντικανονική αυτοκεφαλία που έδωσε σε σχισματικούς, αχειροτόνητους και αυτοχειροτόνητους της Ουκρανίας.

Επίσης οι προσκλήσεις/συνάξεις στο παρελθόν που δεν χαρακτηρίστηκαν «αδελφικές»…, δεν ήταν τέτοιες; Γιατί επιλέχθηκε αυτός ο προσδιορισμός;

Αποκαλύψεις που επισύρουν καθαίρεση

Στη συνέχεια ακολούθησαν, δυστυχώς, τρομερές αποκαλύψεις από τον ίδιο τον Πατριάρχη, που δεν έχει δικαίωμα κανένα Επίσκοπος στην Ορθοδοξία να αφήσει αναπάντητες:

• Ο Πατριάρχης στάθηκε ιδιαίτερα στη συμβολική σημασία της συνάντησης των συνέδρων με την ίδρυση, την ίδια ημέρα, του νέου «Φαναρίου» στη Βουδαπέστη. Όπως εξήγησε, το νέο Κέντρο (..) σύμφωνα με το όραμα του Πατριάρχη, προορίζεται να αποτελέσει μόνιμη εστία διορθοδόξου, διαχριστιανικού και διαθρησκειακού διαλόγου, έναν χώρο στον οποίο θεολόγοι, κανονολόγοι, ακαδημαϊκοί και καλοπροαίρετοι άνθρωποι θα μπορούν να συναντώνται «στο πνεύμα του διαλόγου, του αμοιβαίου σεβασμού και της υπομονετικής αναζήτησης της αλήθειας με αγάπη». Στο σημείο αυτό, ο Πατριάρχης συνέδεσε άμεσα τη λειτουργία του νέου Κέντρου με την αποστολή της Society for the Law of the Eastern Churches και, ειδικότερα, με τον επίσημο θεολογικό διάλογο μεταξύ Ρωμαιοκαθολικής και Ορθόδοξης Εκκλησίας. Υπογράμμισε ότι η κανονική παράδοση των δύο Εκκλησιών δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως ένα σύστημα «νομικών τειχών» που χωρίζειτους εντός από τους εκτός της Εκκλησίας, αλλά ως ουσιαστικό στοιχείο για την προώθηση της οικουμενικής προσπάθειας. (..) Κλείνοντας, ο Παναγιώτατος ευχαρίστησε τους συνέδρους για την αφοσίωσή τους στην υπηρεσία του Κανονικού Δικαίου ως «γνήσιου οργάνου της χριστιανικής ενότητας» και ευχήθηκε η Society for the Law of the Eastern Churches να συνεχίσει να αποτελεί δημιουργικό φορέα του «νομικού οικουμενισμού» (σ.σ. juridical ecumenism), ενώ το νέο «Φανάριον» στη Βουδαπέστη να εξελιχθεί σε πραγματικό σταυροδρόμι συναντήσεως μεταξύ χριστιανών κάθε ομολογίας και όλων όσοι αναζητούν ειλικρινά τον Θεό.

Βλέπουμε πως οι πρωτεργάτες της παναιρέσεως του Οικουμενισμού πλέον χρησιμοποιούν απροκάλυπτα την λέξη Οικουμενισμός, με έναν βολικό επιθετικό προσδιορισμό που δήθεν στρογγυλεύει το πρόβλημα. Αν ο Οικουμενισμός είναι παναίρεση, ο «νομικός» Οικουμενισμός άραγε τι είναι; Πιστεύουν οι Φαναριώτες πως θα αλλάξουν και το νοηματικό περιεχόμενο της λέξης Οικουμενισμός και θα αθωώσουν την πλάνη και την παναίρεση μέσα στην Ορθόδοξη Εκκλησία;

Στη συνέχεια αποκαλύπτεται ο δικός του πρωταγωνιστικός ρόλος σε αυτόν τον κατήφορο αλλά και ο ρόλος του Μητροπολίτη Περιστερίου σε αυτή την εκτροπή.

Από τη θέση των επιστημόνων (κατέχουν και οι δύο διδακτορικό στο κανονικό δίκαιο) παρουσιάζονται σήμερα ως ερμηνευτές των Ιερών Κανόνων, αλλά στην πραγματικότητα αποκαλύπτουν το προσωπικό όραμα του Πατριάρχη Βαρθολομαίου Αρχοντώνη για την Ορθοδοξία: την αποδοχή της παναίρεσης του Οικουμενισμού ως επίσημη διδασκαλία της Εκκλησίας!

• Τον Πατριάρχη προσφώνησε ο Μητροπολίτης Περιστερίου κ. Γρηγόριος και μέλος του Συνεδρίου.
• «Ο Παναγιώτατος εξέφρασε την πατρική του αγάπη προς την Εταιρεία για το Δίκαιο των Ανατολικών Εκκλησιών, με την οποία, όπως υπογράμμισε, συνδέεται εδώ και δεκαετίες. Αναφέρθηκε στην προσωπική του συμμετοχή στην ίδρυσή της το 1969, όταν, ως νεαρός Αρχιμανδρίτης, επέστρεψε από τις διδακτορικές σπουδές του στο Ανατολικό Κανονικό Δίκαιο στο Ποντιφικό Ανατολικό Ινστιτούτο της Ρώμης, αλλά και στη μεταγενέστερη συμβολή του στις επιστημονικές εργασίες της Εταιρείας. «Η Εταιρεία για το Δίκαιο των Ανατολικών Εκκλησιών δεν υπήρξε ποτέ για εμάς ένας μακρινός ή άγνωστος θεσμός. Είναι «σάρκα από τη σάρκα μας»», ανέφερε χαρακτηριστικά, υπογραμμίζοντας τον μακρόχρονο δεσμό του με την επιστημονική και κανονική της αποστολή.

Σε ποια αποστολή αναφέρεται ο Πατριάρχης; Στην επιχειρούμενη δήθεν επιστημονική «κανονική» αθώωση της παναίρεσης του Οικουμενισμού;

Οι αποκαλύψεις συνεχίζονται με αμείωτη ένταση:

• Στο επίκεντρο η πρωτοκαθεδρία του Επισκόπου Ρώμης. Κεντρικό σημείο της ομιλίας αποτέλεσε το θέμα του Συνεδρίου, «Ο Επίσκοπος Ρώμης: Μελλοντικοί ορίζοντες από τις αρχαίες παραδόσεις για Καθολικούς και Ορθοδόξους», το οποίο, όπως σημείωσε ο Πατριάρχης, άπτεται άμεσα των θεολογικών προβληματισμών και της κανονικής κληρονομιάς του Οικουμενικού Πατριαρχείου (..). Κατά τον Πατριάρχη, η θέση αυτή παραπέμπει στην κοινή πατερική κληρονομιά της αδιαίρετης Εκκλησίας της πρώτης χιλιετίας ως στο κατάλληλο μέτρο και κριτήριο για κάθε σύγχρονη κατανόηση της πρωτοκαθεδρίας.

Το επιστημονικό ζήτημα, λοιπόν, που κλήθηκαν να λύσουν οι ειδικοί επιστήμονες – σύνεδροι, ήταν το παπικό Πρωτείο και η «κανονική κληρονομιά» του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως.

Ήδη γίνεται προφανές πως η είδηση της πρόσκλησης για «αδελφική» συνάντηση των Πρεσβυγενών Πατριαρχείων μάλλον θα πρέπει να ονομαστεί «επιχείρηση αναβίωσης της Πενταρχίας των Πατριαρχείων ως mini – Ένωση με τους αιρετικούς και αμετανόητους παπικούς»:

• Ιδιαίτερη αναφορά έκανε ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος στην Πενταρχία, δηλαδή στην ιστορική τάξη των πέντε μεγάλων αρχαίων Θρόνων της Ρώμης, της Κωνσταντινουπόλεως, της Αλεξανδρείας, της Αντιοχείας και των Ιεροσολύμων: «Κατά την πρώτη χριστιανική χιλιετία η Πενταρχία αποτελούσε το πλέον ορατό εκκλησιαστικό πλαίσιο μέσα στο οποίο εκφραζόταν η ενότητα της καθολικής Εκκλησίας. Ο ίδιος χαρακτήρισε την κοινωνία αυτή των Πατριαρχών, την communio patriarcharum, δηλαδή την κοινή εκκλησιαστική ζωή και συλλειτουργία τους, ως την πλέον εμφανή εικόνα της ενότητας της καθολικής Εκκλησίας κατά την πρώτη χιλιετία. Οι πέντε Θρόνοι, όπως ανέφερε, κατείχαν ο καθένας την πρωτοκαθεδρία στον χώρο του, παραμένοντας όμως ενωμένοι «στη μία πίστη και στο ένα ευχαριστιακό ποτήριο».

Τι έγινε τελικά στη Βουδαπέστη;

Στην ομιλία του ο Οικουμενικός Πατριάρχης αναφέρθηκε στην πρόσφατη επιστολή του προς τους Πατριάρχες Αλεξανδρείας, Αντιοχείας και Ιεροσολύμων, με πρόσκληση για αδελφική Σύναξη κατά την εορτή του Αγίου Ανδρέου, στις 30 Νοεμβρίου, ώστε οι τέσσερις Προκαθήμενοι των Πρεσβυγενών Πατριαρχείων να εξετάσουν από κοινού τις μεγάλες προκλήσεις που αντιμετωπίζει σήμερα ο λαός του Θεού. Παράλληλα, περιγράφοντας την πορεία της Εκκλησίας μέσα στην ιστορία, ο Παναγιώτατος μίλησε για τους αρχαίους Πατριαρχικούς Θρόνους της Ανατολής ως «ακλόνητους στύλους και αδιάσπαστα θεμέλια της Αποστολικής Παραδόσεως». Υπογράμμισε ότι μαζί με τη Ρώμη συγκροτούσαν κατά την πρώτη χιλιετία «την πεντάχορδη λύρα της καθολικής Εκκλησίας», συμμετέχοντας ενεργά στις επτά Οικουμενικές Συνόδους και «ορθοτομούντες τον λόγον της αληθείας».

Με εμφανή συγκίνηση αναφέρθηκε, τέλος, στο γεγονός ότι η Εκκλησία στερείται επί μία περίπου χιλιετία την πλήρη κοινωνία με την Εκκλησία της Ρώμης, εξαιτίας του σχίσματος, το οποίο, όπως σημείωσε, «διέρρηξε τον άρραφο χιτώνα του Κυρίου». «Αναμένουμε, με τη χάρη και τη βοήθεια του Θεού, την αποκατάσταση της πλήρους κοινωνίας με την Εκκλησία της Ρώμης μέσα στο ένα Σώμα της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας, ώστε η Πενταρχία να γίνει και πάλι πλήρης και η «πεντάχορδη λύρα» της καθολικής Εκκλησίας να ηχήσει ξανά με την πληρότητα της αρχαίας αρμονίας της».

Κάθε μέρα που περνά οι οικουμενιστές θα αποθρασύνονται περισσότερο και δίχως ντροπή θα επιβάλλουν την παναίρεση του Οικουμενισμού στην Εκκλησία.

Δεν έχουμε και δεν μπορεί να έχουμε την ίδια πίστη με τέτοιους Επισκόπους.

Η διακοπή κοινωνίας με αυτούς, η διακοπή μνημόνευσης του ονόματός τους κατά την τέλεση της Θείας Λειτουργίας, η Αγιοπατερική και Ιεροκανονική Αποτείχιση, είναι το έσχατο ανάχωμα, το τελευταίο όπλο των Ορθοδόξων κλήρου και λαού.

Καλή Μετάνοια!

Καλή ομολογία!

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: ΚΑΤΑΝΙΧI